Wieke: Hoe wijs je plakkende gasten de deur?

Toevallig besteedt ook Beatrijs Ritsema aandacht aan deze kwestie in haar rubriek Moderne manieren in Trouw. Een lezer nodigt vrienden uit op de thee om drie uur, met aansluitend een glas wijn en dan blijven ze hangen tot acht uur. Ruim voorbij de Nederlandse etenstijd. Dan zou je toch zeggen: er worden geen aanstalten gemaakt om ook maar één pieper te schillen, dus waar hoop je als gast nog op?

Mijn Iraanse hulp begrijpt er niets van. In Iran komt iedereen onverwacht langs en het maakt niet uit hoe lang je komt, al blijf je slapen. Als de gast het maar leuk heeft.

Beatrijs geeft als antwoord aan haar lezer: ‘Willen jullie nog een laatste glaasje?’ Dan moet je wel een enorme dombo zijn om de hint niet te snappen, denkt zij. Helpt dat niet, dan zou je vast kunnen opruimen en terugkomen met de jassen van de gasten. Dat vind ik te bot. 

Wij nodigen nooit mensen uit op alleen de borrel, omdat de ervaring leerde dat ze dan toch bleven eten. Dus nodigen we mensen te eten uit. Maar vaak wordt het mij veel te laat. Tegen een uur of één denk ik: ‘Ga alsjeblieft naar huis, ik wil slapen!’ Ik ben tegen die tijd sufgekletst. Zeven uur achter elkaar praten, dat is bijna een hele werkdag.

Zijn we zelf ergens en willen we weg, dan gebeurt het wel dat er op dat ogenblik een fotoalbum op tafel komt. ‘Oooo, voordat jullie gaan…jullie hoeven ze echt niet allemaal te bekijken hoor, maar onze Yvon was zo’n mooi bruidje!’ En zeg dan maar eens: ‘Een andere keer graag,’ als het album onder je neus wordt geduwd. 

Misschien is de vraag niet alleen hoe je plakkers de deur uitwerkt, maar ook hoe je de kunst van het goed ontvangen zelf beheerst? Daar hoort het subtiel afronden van de bijeenkomst zeker bij.

• Doorsturen
• Print

• Twitter
• Hyves
• Facebook
• NUjij

Madelief s 2009-06-28 23:49:54

O,O,Ga dan helemaalje herinneringen aan Micheline en dat wat zij je leerde over bijv. ruimte voor jezelf eisen etc maar eens opfrissen.Nou ja \'t Is al maandag, hoop dat je \'tnog leest.madeliefs

wieke 2009-06-28 21:27:05

Madelief: ik zou die uitzending weer eens moeten bekijken dus, want ik weet niet meer wat Micheline toen zei. Wel intrigerend, dat je daaraan moest denken. Ik heb nu geen zin meer om te zoeken waar ik die dvd heb (ergens in deze kamer). Maar ik zoek het op!

Je tip: tja, als ik mensen zit weg te kijken, hoop ik meestal dat ze nooit meer terugkomen, haha. De verplichte nummers dus. Stel je voor dat ik dan met mijn agenda kom en dat ze meteen volgende week wéér willen komen! Nee, agenda blijft dan dicht. Ik ga wel zo een mail sturen naar een lieve vriend die al veel te lang niet geweest is en ik heb eindelijk een zootje data voor hem. Hij blijft altijd veel langer dan hij zegt dat hij blijft, maar hij is altijd zo oprecht geinteresseerd in ons, dat ik niet op de klok let. Over en weer raken we nooit uitgepraat. Bij de auto staan we dan nog eens een kwartier te smoezen. Of ik zeg: jeeeee, zijn we nog niet bij de oorlogsbegraafplaats geweest!!! (Die is hier om de hoek en dat is een plaatje van een plek). Gaan we daar alsnog heen en dan is hij dubbel zo lang gebleven als de bedoeling was. Heerlijk.

wieke 2009-06-28 21:21:21

Rebecca: als ik merk dat iemand op mij neerkijkt word ik ook giftig, logisch dat het één het ander uitlokt. Vreemd verschijnsel, dat je van jezelf zou denken dat je meer voorstelt dan degene tegenover je. Nou zijn er natuurlijk heeeeeele gekke exemplaren in omloop .

Als ik hierover nadenk: het overkomt me wel eens dat ik denk: jij bent zo'n enorme doos, je bent het niet waard dat ik me ooit nog in je verdiep. Is dat dan neerkijken op of zelfbescherming? Eigenlijk vind ik mezelf dus waardevoller dan degene die ik op dat moment een doos vind. Nou, het is al laat hier, dus om nu nog de filosofische toer op te gaan??

Morgen nieuw stukje en nieuwe kansen.

LEES MEER REACTIES OP DIT ARTIKEL

Om te reageren dient u ingelogd te zijn. Klik hier om in te loggen.