In Het Diner volgen we twee echtparen die uit eten gaan in een restaurant waar ze praten over allerlei koetjes en kalfjes maar angstvallig een onderwerp vermijden: hun kinderen.

In deze spannende en ambitieuze roman wordt onder het eten gesproken over werk, de laatste films, de oorlog in Irak, vakantieplannen, en veel andere allerdaagse dingen. Waar echter omheen gepraat wordt, is de recente daden van de twee vijftienjarige zoons van beide echtparen. De jongens blijken samen iets te hebben uitgehaald wat desastreuze gevolgen voor hun toekomst kan hebben.

Op het moment dat de ouders samenkomen zit het onderzoek naar de daad van de tieners vast. Ondanks het uitzenden van vage beelden van de twee in Opsporing verzocht, is hun identiteit nog onbekend, maar voor hoe lang nog? Durven de ouders een beslissing te nemen over de toekomst van hun eigen kind? En maakt het nog uit dat een van de vaders de beoogde nieuwe minister-president van Nederland is?

Van de uitgever:
“Het diner is de weergaloze en ambitieuze nieuwe roman van Herman Koch, waarin de vraag centraal staat in hoeverre je als ouder verantwoordelijk bent voor de daden van je eigen kind. In soepel proza schotelt Koch de lezer een bloedstollend verhaal voor dat zich binnen de tijdsspanne van een avond voltrekt. Een roman met de tragiek van de film Festen – heel menselijk en onafwendbaar op het noodlot afstevenend.”

Over de auteur
Herman Koch is een Nederlands acteur en schrijver die vooral beroemd is geworden voor zijn typetjes in de televisieserie Jiskefet. Daarnaast schrijft hij voor de Volkskrant en is hij de auteur van het Groot Dictee der Nederlandse Taal 2005. Het Diner verscheen in 2009 en is zijn dertiende boek.

Van 17 tot en met 28 juni is het de Week van het Luisterboek. Daarom geven we 15 exemplaren weg van dit spannende boek. Kans maken? Doe mee! Wilt u alvast een voorproefje van Het Dinner? Dan vindt u hier het eerste gedeelte.

Het Diner – Herman Koch, Uitgeverij Rubinstein
ISBN 9789047606970, Prijs € 24,95, 8 cd luisterboek

U kunt Het Dinner hier bestellen.

Voorgerecht voor 4-6 personen:
2-3 el mayonaise
3 el zure room
zout, peper
1 tl geraspte mierikswortel (pot)
6 zoute haringen, in stukken
1 kleine rode ui, in ringen
2 el fijngesneden dille
2 zure augurkjes, fijngesneden
10 radijsjes, in reepjes

[rectangle]

Bereidingswijze:
Meng mayonaise, zure room en zout, peper en mierikswortel naar smaak. Meng haring, ui, dille en augurk en schep de saus erdoor. Serveer met de radijsjes.

Bereidingstijd: 15 min

Bron: Productie en receptuur: Marlies Batelaan. Fotografie: Peter Kooijman

Ik kan me eigenlijk niet voorstellen dat er een journalist is, die op die vraag ‘nee’ antwoordt. Sterker nog, vrijwel iedereen die de Dalai Lama ontmoet, heeft het na afloop over zijn ‘Dalai Lama-moment’.

Maar voor het zover was, leefden we weken in onzekerheid. Want een gesprek met de ‘boeddhistische paus’ is niet zomaar geregeld. Het kostte collega Marloes Keizer een flinke dosis overredingskracht, vele mailtjes en een enorme hoeveelheid optimisme. Maar ze kreeg het voor elkaar.

Inmiddels waren zij en ik Dalai Lama-experts en hadden we al honderden vragen gewikt en gewogen. We volgden een spoedcursus ‘Engels op z’n Dalai Lama’s’, verdiepten ons eindeloos in de boeddhitische leer en de Tibetaanse kwestie. En in the end waren we toch het meest geïnteresseerd in de persoon áchter de Dalai Lama, de ‘gewone’ man die als tweejarig boerenzoontje kreeg te horen dat hij geestelijk wereldleider zou worden. Die ‘gewone’ man is z’n levenlang al gehuld in een rode pij en is gewend om overal waar hij komt z’n lach te verkopen en urenlange lezingen te geven. Waar de Dalai Lama is, daar is alles juist verre van gewoon: veiligheidsmensen, adorerende fans en een hectiek die in schril contrast staan met gedachten aan mediterende monniken.

[rectangle]

Maar toch, die gewone man kregen we te zien toen hij ons spontaan verwelkomde met een stevige handdruk en zonder aarzelen de tas oppakte van iemand in ons gezelschap met de woorden: “Ik ben een eenvoudige monnik. Nederigheid is mijn deugd.”

Dat was voor mij ‘mijn Dalai Lama-moment’. Want in die woorden klonk de echo van mijn moeders uitspraak, die ik tot dan toe stiekem had verfoeid en nu ineens ten volle begreep: eenvoud siert de mens.

Deze week in Libelle het interview met de Dalai Lama.

Margreet Botter
Projectredacteur

Zo, rolstoel opgehaald. Ik moet ‘m nou nog naar binnen duwen. En getild door de taxi-chauffeur – die kwam een tijdje later terug met de klacht dat het in zijn auto naar ontlasting stonk, en dat had ik gedaan. ?????? Inspectie van pantoffels en de rest leverde niks op – maar ik had dat gedaan. 50 Euro, aub. Waarvoor? Schoonmaken. Laat eens zien dan? Niks. En mijn snuffelneus rook ook niks. Maar verbouwereerd gaf ik hem maar 50 Euro – om wat later bij zinnen te komen en de taxi-maatschappij te bellen.

Ze bellen morgen terug. Zal mij benieuwen. Het CBR, overigens, heeft ineens besloten dat ik morgen niet hoef op te draven, en dat ze ‘de zaak gaan bezien’. Zou tijd worden. Of zou mijn getier in enkele landelijke bladen en hiero een handje hebben geholpen? Wie zal het zeggen…

Ik lees nu maar de kranten. Frankrijk vindt dat een burka ‘een gevangenis is’. Dat vind ik ook. Ik weet nog de eerste keer dat ik er een zag. Die zat bij een collega in de spreekkamer. Ik liep langs op weg naar het copieer-apparaat. Skreeek! In de remmen. Wat zie ik nou toch? Ik terug. Jongens, er zit een tent bij Peter in de spreekkamer!

Het werd file-vorming en vertraging richting copieer-apparaat: iedereen wilde dat verschijnsel wel eens zien. Dat vrouwen zo behandeld worden, daar kun je met je verstand niet bij. Net zo goed als de barbaarse gewoonte van vrouwen-besnijdenis. Je moet er toch niet aan denken! Je kunt niet eens normaal ongesteld worden!

Andere cultuur, roepen ze dan. Ja? Of stomweg onderdrukking. Het schijnt gewoonte te zijn in met name Afghanistan. Je moet je bedekken voor andere mannen – stel je voor dat je ze het hoofd op hol brengt.

De Fransen hebben een punt ‘dit hoort niet thuis in de Franse cultuur’. Moeilijk onderwerp. Je moet diverse culturen respecteren, natuurlijk. Geen discussie over mogelijk. Alleen, naar mijn mening hebben de Fransen hier een punt. Komt nog bij, als ik een pas-foto moet laten maken moet mijn bril af, mag ik niet lachen, moeten mijn oren zichtbaar zijn. Leg eens uit hoe je dan een tent identificeert? Niet, dus. Beetje vreemd.

Nou ja, ik ga nu maar proberen die rolstoel binnen te krijgen.

Afgelopen week plaatste de veelgeprezen columniste Ebru Umar een pittig stukje over de PVV en Geert Wilders op deze site. Ik verwachtte daarom deze week weer een lekker scheldstuk van mevrouw Umar. Dat liep anders! Wat een teleurstelling! Ebru stond weer eens in de ‘zielige-modus’en begon eerst eens lekker te klagen over hoe slecht ze het heeft. Ebru eet namelijk nooit meer warm! Ik zie u geschokt naar de rand van uw bureau grijpen. Da’s een heftig feit! Laten we direct een fonds oprichten om Ebru’s darmen de zomer door te helpen. En als we dan toch bezig zijn, dan kunnen we misschien ook wat doen aan het feit dat ze steeds op vakantie ‘moet’, omdat ze het anders niet trekt. Tsjonge jonge! De week daarvoor schreef Ebru, zoals gezegd, over de PVV en met name de mensen die op deze partij hebben gestemd. Vertwijfeld vroeg mevrouw Umar zich af hoe dom men kan zijn om op dit uitschot te stemmen! Dat moet toch wel het klootjesvolk van ons land zijn geweest! Toen ik Ebru’s column had gelezen, vroeg ik me ook direct iets af. Ik vroeg me af waarom Ebru zo loopt te schelden op een persoon met wie ze verdacht veel overeenkomsten heeft. Net als Geert Wilders hoort Ebru zichzelf namelijk erg graag praten. Generaliseren, beledigen en neerkijken op andere mensen is ook een gezamelijke hobby. Eigenlijk was het goed geweest als Ebru wél op de PVV had gestemd! Haar brein is blijkbaar ook niet groter dan een pinda. Want zeg nou eens eerlijk: wie begint er in crisistijd een handeltje waar ie niets vanaf weet, om vervolgens te moeten concluderen dat het allemaal niet zo soepel loopt. Dat het niet fijn is om, met je (koude) broodje kaas in je hand, op de lip van je Belgische vriendin te zitten, in je eigen huis. Of om gestoord te worden door/van de buurman, die een sleutel heeft tot jouw privédomein. Of om deadlines te missen van bladen waarmee je een overeenkomst hebt. Ebru is er blijkbaar van overtuigd dat de hoofdredacteuren voor wie ze schrijft, het bij een hoog intelligent en kritisch persoon als zij wel door de vingers zullen zien. Wie is hier nou dom? 

Zo nu begint de zomer wel erg vroeg het is hier hardstikke heet .Gelukkig waar ik nu ben in de bibliotheek is airco. Als ik door Barcelona loop ga ik soms gauw af en toe ‘n winkel in gewoon om even af te koelen en weer verder te kunnen. Soms klagen de mensen wel eens waar ik les geef wamt niet overal is airco en dan zeg ik tegen ze: kijk eens wat je allemaal spaart de sauna is helemaal gratis. Als het zo warm is begrijp je al gauw waarom de saunas oorspronkelijk uit de skandinavische landen komt. Hier is het echt niet nodig wamt in de zomer transpireer je echt genoeg.

Nu beginnen de feesten ook weer , de dorpsfeesten en a.s. woensdag is het San Juan de langste dag van het jaar, dat is een feestdag maar de avond ervoor word hetb eigenlijk gevierd. Dan word er ‘n speciale koek en Champagne ( in Cataluña Cava) gedronken en overal word er vuurwerk afgestoken, zoals in Nederland met de oudejaars avond en op straat word er overal gedanst met orkestjes erbij. Meestal komen enkele vrienden bij mij thuis, die wonen in Barcelona en bij mij in de tuin is het s’avonds lekker koel en ook niet zo lawaaiereg. alleen zullen we dit jaar de Coca(zo heet die koek) beslist ergens anders bewaren. Verleden jaar dacht ik laten we het maar in de slaapkamer bewaren dan komt er niemand aan (poezen of de hond) deur dicht ‘n hapje eten en dan de Coca halen. Tot onze verrassing  zat die vol met mieren, maar niet ‘n paar of zo het was ‘n hele mieren bijeenkomst. Hoe die beestjes er in hemelsnaam achter gekomen waren dat er in mijn slaapkamer wat lekkers was en dat in nog geen uur tijd. En dat is nu natuurlijk zo van o ja verleden jaar met de mieren, was wel even iets anders. Dus dit jaar strenge anti mieren maatregelen nemen.

Ook is het de gewoonte om aan het eind van het cursus jaar iets te vieren met natuurlijk eten en drinken en omdat ik op veelverschillende plaatsen werk zijn er ook veel verschillende vieringen, wel erg gezellig maar altijd teveel eten en drinken want iedereen wil zijn best doen.

Het is trouwens wel erg gezellig allemaal vooral omdat er zo verschillende mensen zijn en je ziet dat het toch fijn hebben gehad. En ik ben ondertussen al bezig het volgende cursus jaar te organiseren dat moet je hier tenminste doen voor augustus, want in Spanje kan je in Augustus nergens terecht. Het is ofdat alles stil staat behalve de toeristen plaatsen en alles wat met toeristen te maken heeft. Maar vraag niet om ‘n loodgieter of ‘n electricien en er kan beter niets kapot gaan wat belangrijk is ,natuurlijk zijn er die open zijn maar de prijs daarvan is wel 2 keer zo hoog.

Groetjes de tijd is om

Ik ben dol op mijn auto, maar aan die liefde kleeft wel een voorwaarde: hij moet het doen. Altijd en zonder morren. Dat hij lekt, vind ik niet erg. Dat de stoel niet meer voor- of achteruit kan, ook niet. En dat er roestplekjes opzitten, vergeef ik hem ook nog wel. Maar niet starten, is onvergeeflijk.

Toch is dat wat ie deed vanochtend: niet starten. De motor kuchte een paar keer en toen niets meer. Daar kan ik niet tegen. Ik moet naar mijn werk, heb allerlei vergaderingen, ik moet de kinderen naar zwemles rijden en vanavond heb ik een verjaardag van een goede vriend. Al die activiteiten liggen niet op fietsafstand, tenzij je van 50 km. fietsen houd en daar houd ik niet van.

Grommend bel ik de pechdienst. De pechmevrouw noteert opgewekt mijn gegevens en zegt dat er binnen het halfuur iemand aankomt. Dat wordt een uur. Een grote gele sleepwagen komt de straat ingereden. Lieve help, dat ziet eruit als een doodsvonnis: is mijn tuf bij voorbaat al niet meer te repareren?

De monteur start de auto en prompt slaat de motor aan. Niet te geloven. Rotding! Ik weet toch zeker dat ie het net niet deed! De monteur kijkt meewarig en start nog eens opnieuw. Weer zonder problemen. Voor de vorm kijkt hij nog even onder de motorkap, maar daar ziet hij niets zorgelijks. ,,Nou, hij doet het weer”, zegt de monteur. Ja, hij doet het weer. Maar voor hoe lang? Ik heb een onheilspellend voorgevoel, hier ben ik vast nog niet klaar mee.

Tijd: 2 uur

Benodigdheden:
stof 150x80cm (bxl) (via www.vlisco.com)
garen
schaar
breinaald
naaimachine
dik en stevig koord (1 cm doorsnee) voor hengsels ( 140 cm)
grote veiligheidsspeld

Werkbeschrijving:
Leg het patroondeel van de tas op de dubbelgevouwen stof en zet het langs de randen met spelden vast. Knip de twee patroondelen uit. (voor- en achterkant van de tas). Knip voor de hengsels van de tas twee lappen van 5cm breed en 75cm lang uit de resterende stof. Knip het koord in twee stukken van 70cm. Leg de twee patroondelen van de tas met de goede zijdes op elkaar. Leg een klein vouwtje van 2cm in de uiterste hoeken van de onderkant van de tas. Zet ze vast met een speld. Hierdoor ontstaat er volume en is de tas minder plat. Stik de 2 zijnaden van de tas dicht en laat aan de bovenzijde (zie patroon) een opening open van 12cm. Zoom de openingen om. (4 stuks). Stik een zoom van 4cm aan de bovenzijde van de tas. (hierdoor rijgt u straks de hengsels van de tas) Stik de onderkant van de tas dicht.

[rectangle]

Werkbeschrijving hengsels:
Vouw de twee lappen voor de hengsels dubbel en stik ze in de lengte vast. Keer ze binnenstebuiten m.b.v een breinaald, rijg een touw aan een veiligheidsspeld  en haal dit door de tunnel. Herhaal deze handeling voor het tweede hengsel. Rijg vervolgens de twee hengsels door de twee zomen (bovenkant van de tas) m.b.v. een veiligheidsspeld. Stik de uiteinden van de hengsels aan elkaar en trek ze iets verder door de zoom zodat het stiksel niet meer zichtbaar is.

Download hier het patroon van de strandtas.

Met de producten van Conimex maak je de lekkerste oosterse gerechten. Heel snel en heel makkelijk! En je kunt eindeloos variëren. Probeer bijvoorbeeld eens nasi met peulvruchten en hamreepjes.

Hoofdgerecht voor 3-4 personen:
350 g witte rijst
zout, peper
2 lente-uitjes, in ringen
2 el wokolie
1 tl koenjitpoeder
400 g gedopte peulvruchten (tuinbonen, doperwten, vers of diepvries)
2 tomaten, in blokjes
1 mix voor Nasi Speciaal
300 g gekookte ham, in reepjes

Bereidingswijze:
Bereid de rijst volgens gebruiksaanwijzing en laat afkoelen.Bak de lente-ui 1-2 min. in de olie. Voeg koenjit, peulvruchten en tomaat toe en bak 4-5 min. Roer de Groentemix (Conimex) erdoor en 1 dl water. Voeg, als het water verdampt is, de Kruidenmix en reepjes ham toe en verwarm alles. Serveer met Seroedeng en Kroepoek.

Eet smakelijk!

Net teruggekeerd uit the States, wil vriendin naar een braderie. Wil ze altijd. Liefst elke dag. God mag weten wat een mens op een braderie te zoeken heeft maar soms moet je eens toegeven.
De plaats delict waar wij nu overheen lopen is in Nes. In Ameland.
Picture this: eerst twee uur rijden naar een Godvergeten oord dat Holwerd heet om daar vervolgens op een boot te stappen die er een uur over doet om de twee kilometer naar Ameland te overbruggen.
‘Zijn we er ook eens lekker uit, schat.’ zegt vriendin opgewekt..Ik word gek van opgewekte mensen.
Nes dus! Zes straten met kramen die spullen verkopen die òf iedereen al heeft òf sowieso niet nodig heeft. Afgezien daarvan altijd weer de confrontatie met die altijd aanwezige weerzinwekkende meur van verbrande oliebollen  dubieuze loempia’s en zwetende oksels.

Had ik het al gehad over die onuitroeibare Peruaanse muzikanten. Die kabouter Plops in die eeuwige Noorse truien, made in Peru? En niet te vergeten hun niet uit te roeien panfluiten die je oren in elke straat weer teisteren. Ik bedoel, dat ‘el condor pasa’ gedoe komt zo langzamerhand mijn strot uit.Op elke Godvergeten braderie grijpt dit Peruaanse virus weer nietsontziend om zich heen.
Daarom glip ik stiekem een terras op terwijl vriendin aan wat tasjes, waarvan ze er thuis al negentig heeft staan, staat te friemelen alsware het de uitvinding van de eeuw.

Op het tafeltje voor mij ligt de lokale courant. Zo staat het er. Courant.
Om precies te zijn; de Courant van Ameland.
Voorpagina: ‘Nederland wil inspraak. Waarin is onduidelijk’
Daar denk ik over na. Tja, als de courant van Ameland het al niet weet, hoe moet ik er dan achter komen?’
Verder lezend zie ik berichten variërend van:’korenwolf valt kinderkoor aan, tot ‘Nokia ontwikkelt onbereikbare telefoon voor de liefhebber’
De hoofdredacteur was dronken of een melige stand-up- comedian.
De pagina omslaand valt mijn oog op de volgende aankondiging:"Sabatical Boudewijn de Groot. Publiek opgelucht"
Nooit gedacht dat ik nog eens zou lachen op een braderie. Laatste bladzijde: ‘Kinderen wachten al drie jaar op ouders in ballenbak’
Daaronder:’Vrouw op zebra aangereden.’ Ja, op zulk beesten moet je ook niet gaan rijden..Snel maak ik hier een foto van. Dat jullie niet denken dat ik het uit mijn duim zuig.

Vriendin komt aankuieren met een nieuw tasje. En een cd van de Peruaanse blokfluitmaffia. De negende die zij kocht als ik het mij goed herinner. El condor pasa staat er ook op. Net zoals op de vorige negen. Mag ik even braken? En zo ja, mag het over de CD heen?

Oud D’66 fractievoorzitter Boris Dittrich werkt sinds 2007 voor de mensenrechtenorganisatie Human Rights Watch in New York. Zijn titel luidt daar advocacy director seksuele minderheden, wat inhoudt dat hij de wereld afreist om met regeringsleiders en homoseksuelen zelf te praten met als doel homoseksualiteit uit het strafboek der wet te schrappen. Onlangs verscheen Dittrichs boek Elke liefde telt waarin hij zijn reizen voor Human Rights Watch verslaat. In het filmpje onderaan deze pagina leest hij voor uit Elke liefde telt.

Dit filmpje van Boris Dittrich is het eerste in een reeks van filmpjes waarin Nederlandse auteurs voorlezen uit eigen werk. Aan het einde van de filmjes zullen de auteurs bovendien wekelijks voorlezen uit het werk van een andere bekende schrijver.

Hip Oslo
In het centrum van Oslo ligt de Karl Johans Gate, de hoofdstraat waar het parlement en het koninklijk paleis aan liggen. Laat dit nou ook meteen de belangrijkste winkel- en uitgaansstraat zijn. Boetiekjes van jonge ontwerpers zijn eerder te vinden in het stadsdeel Grünerløkka. Het is hier niet alleen gezellig winkelen, er zijn ook veel nostalgische cafés in de stijl van de jaren zestig.
[rectangle]
Vikingen
De avonturen van stripheld Erik de Noorman (1946-1964) horen thuis in het land der sprookjes en sagen. Maar tekenaar Hans G. Kresse verwerkte ook elementen uit de Edda, de Scandinavische mythen, in zijn populaire beeldverhaal. Door de avontuurlijke sagen lijkt het misschien alsof Vikingen alleen in legenden leefden. Het universiteitsmuseum Vikingschiphuis zorgt voor opheldering. Hier zijn de gebruiksvoorwerpen en sierlijke schepen te zien die in de negende eeuw door de Vikingen werden gebruikt. Echt. www.khm.uio.no/vikingskipshuset.

Vis, vis & vis
Op culinair gebied is Oslo een metropool met invloeden uit alle windrichtingen. Met ‘new Scandinavian’ worden klassieke gerechten in een modern jasje bedoeld, bijvoorbeeld lokale vis met mediterrane kruiden.

• In de haven Tip: eet minstens een keer in de Aker Brygge-haven. Bij de drijvende restaurantjes worden verse garnalen geserveerd met een stuk brood en mayonaise.
• Bij het haardvuur: bij Bølgen & Moi Briskeby, modern ingericht, kun je al vanaf het ontbijt terecht. De meeste gerechten worden in de houtoven bereid. www.bolgenogmoi.no.
• Onder de kroonluchters: het met prijzen overladen restaurant Statholdergaarden heeft een prachtig historisch interieur. www.statholdergaarden.no.
• In de heuvels: vlak bij de bekende skischans ligt het Holmenkollen Park Hotel, met bijbehorend restaurant De Fem Stuer. Huisspecialiteiten: zalm, kabeljauw en zeewolf.

Halte bos en berg
In Oslo is de natuur nooit ver weg. Aan de ene kant ligt de Oslofjord, aan de andere kant grenst de stad aan bossen en bergen. Oslo bestaat voor tweederde uit groene gebieden, dus het is mogelijk om de metro te nemen naar bossen of bergen.

3 x cultuur
De meeste bezienswaardig-heden liggen op loopafstand van het centrum en op het schiereiland Bygdøy.

• Vesting wordt museum: Akershus stamt uit de dertiende eeuw, maar heeft de tand des tijds goed doorstaan. De vesting fungeert nu als museum. www.nasjonalefestningsverk.no.
• Beeldenpark: in het Vigelandpark staan maar liefst 212 beelden. www.vigeland.museum.no.
• Museumeiland: op schiereiland Bygdøy bevindt zich onder andere het prachtige openluchtmuseum Norsk Folkemuseum. Tussen de 155 traditionele houten gebouwen wanen bezoekers zich weer in de middeleeuwen. www.norskfolkemuseum.no.
• Futuristisch: het in 2008 geopende Operahuset ligt aan het fjord in de stadswijk Bjørvika. Het hellende dak van dit futuristische bouwwerk is een geliefde plek voor zonnebaders.

Super-pasje
Met een Oslo Pass, na afstempelen 24 uur geldig, is het openbaar vervoer gratis binnen stad. En daarbij horen ook de veertig eilandjes in het enorme binnenmeer, dus eilandhoppen behoort tot de mogelijkheden. Bovendien geeft het pasje gratis entree in 35 musea en zwembaden en op wandelroutes.

Libelle aanbieding
Drie dagen Oslo vanaf € 295,- p.p.

Zin gekregen om naar de Noorse hoofdstad aan de grote Oslofjord te gaan?
In samenwerking met Buro Scandinavia hebben we een aantrekkelijke stedentrip samengesteld. Alleen nog even uw hotel kiezen!

Klassiek of modern
Het klassieke Norlandia Karl Johan Hotel *** ligt midden in het centrum van Oslo aan de bekende winkelstraat Karl Johans Gate. De kleurrijke haven met gezellige restaurants en cafés ligt op tien minuten loopafstand. De kamers zijn voorzien van tv, minibar en een badkamer met douche en toilet.

Het Rica Holberg Hotel *** is licht en modern en ligt in het centrum van Oslo, op loop-afstand van de autoluwe winkelstraten en talloze restaurants. De kamers zijn voorzien van telefoon, minibar en tv, een badkamer met douche en toilet en WiFi.

Inbegrepen

• Twee overnachtingen inclusief ontbijt, o.b.v. twee personen per tweepersoonskamer.
• Retourvlucht Amsterdam-Oslo met SAS Scandinavian Airlines in de T-klasse.
• Luchthavenbelasting en brandstofheffing t.w.v. € 123,-.
• 24 uur Oslo Pass.

Niet inbegrepen

• Transfer van en naar de luchthaven.
• Bijdrage Calamiteitenfonds € 2,50 per boeking van max. negen personen.
• Reserveringskosten € 15,- per boeking.

Toeslagen

• Indien de T-klasse is volgeboekt, geldt er een toeslag voor de overige klassen.
• Last-minutekosten € 10,- bij vertrek binnen veertien dagen.
• Eventuele brandstoftoeslagen.
• Er geldt een toeslag voor eenpersoonskamers.

Prijs & Periode

• Arrangementsprijs in het Norlandia Karl Johan Hotel vanaf € 295,- p.p.
• Arrangementsprijs in het Rica Holberg Hotel vanaf € 315,- p.p.
• Periode: 1 augustus t/m 15 december 2009, dagelijks vertrek.

Informatie en reserveringen
Bel voor inlichtingen of reservering van dit arrangement Buro Scandinavia, tel. 020-462 10 31
(ma t/m vr 09.00–17.30 en za 09.30–16.00 uur) of kijk op www.buroscanbrit.nl in de rubriek aanbiedingen en boek o.v.v. reiscode: nocblios. Op bovenstaand arrangement zijn de ANVR-reisvoorwaarden van toepassing.

In dit dossier vindt u allerlei psyche tests zoals: De grote gelukstest, Hoe goed kan ik tegen stress? Leer ik wel van mijn fouten en Doe ik écht wat ik wil? Wij hebben hier nog drie leuke tests voor u die u online kunt maken! 

1. Hoe goed kan ik genieten van het ‘nu’?
2. Ben ik in balans?
3. Hoe goed kan ik genieten in mijn eentje?

De Ierse schrijfster Marian Keyes, bekend van heel veel chicklit-boeken, was afgelopen dinsdag 9 juni in Amsterdam voor interviews. Misselijk en de vragen nog mijn hoofd stampend, zat ik dinsdagochtend in de trein. Ik zou mijn collega Anouk op het Centraal Station tegenkomen en samen zouden we met de tram naar het Dylan Hotel aan de Keizersgracht gaan.

Eenmaal aangekomen werden we door een imposante meneer in pak aangesproken: “Wat komen jullie hier doen meisjes?” Een beetje nerveus en verward antwoordden wij: “Wij hebben een interview meneer”. “Komen jullie solliciteren dan, dames?” “Nee, wij hebben afgesproken met Marian Keyes, wij worden verwacht.” Door dat alleen al te kunnen zeggen, voelden we ons al belangrijk.
[rectangle]
We werden in een soort wachtkamer achtergelaten. De PR-dame van de uitgeverij kwam ons wat vertellen over Marian Keyes: “Het is een heel aardige en grappige vrouw, ze is echt heel lief!” En dat was ze ook!

Toen wij eenmaal aan dé tafel zaten met onze camera in de aanslag, ebden de zenuwen langzaam weg. Marian is écht een leuk mens. Heel eerlijk en open gaf ze antwoord op mijn vragen en toen ik aan het eind verklapte dat dit mijn allereerste interview ooit was, moest ze hard lachen! Ze had het totaal niet verwacht!

Nadat ze onze boeken had gesigneerd, stond ze op (ze is klein!) en zei ze: “I’m going shopping this afternoon, there’s this lovely place I want to go, although I can’t say it right… it’s the Weatrlouplain or something like that.” “You mean Waterloo Square?” “YES! That’s the one! Thanks” “Well, have fun!” En weg was ze.

Ruim een uur na aankomst stonden we weer buiten, een nieuw boek en een nieuwe ervaring rijker. Had ik me daar nu zo druk om gemaakt?

Lianne van der Laan, stagiaire Libelle internetredactie

Moeders gaat op stap.

Even niet denken aan de dagelijkse dingen zoals de was, de puberende kids, het huishouden, koken, maar gewoon even de boel overgeven en vertrouwen hebben dat alles goed gaat. Stiefpapa mag voor het eerst laten zien wat hij kan, en hun vader kan het al dus dat is niets nieuws.
Moeders gaat op stap, welliswaar onder het toeziend oog van haar eigen moeder, dus echt gekke dingen zullen Zus en ik niet doen, maar lol zullen we toch wel hebben.
Zus heeft hielspoor en is niet zo heel erg mobiel, ik heb de conditie van een natte krant, en Moeder loopt ons er allemaal nog uit met haar 65jaar jong. Die heeft een energie daar wordt je eng van! Als zij nu een beetje daarvan aan ons ‘jonge blommen’ weet over te brengen, komen we na dit weekend als herboren terug!
Nog 1x kijk ik alles na, post deze blog, en wens jullie allemaal alvast een heel fijn weekend. Ik zal aan jullie denken als ik dit weekend aan de Kriek zit in het mooie Antwerpen!

http://www.youtube.com/watch?v=Ab_p9sj5bZ0

© KH

Hij is gezakt voor zijn VMBO-t. Mijn zoon is toch nog best tevreden. Hij "heeft tenminste nog een her". Mijn zoon is een optimist. Ziet van alles de positieve kant. Dat is een prachtige eigenschap maar heeft helaas tot gevolg dat hij de lat altijd zo laag legt, dat hij altijd wel ergens tevreden over kan zijn. Ook troost hij zich met het feit dat er altijd nog anderen zijn die het nog beroerder doen dan hij. Ik heb gisteren toch maar een roos als troost en een appeltaart gehaald om te vieren dat het beroerder had had gekund. Volgens mij realiseert hij zich niet dat er voor een her-examen ook heel veel moet gebeuren. Ik kan me wel verschrikkelijk druk maken, maar dat heeft absoluut geen zin. We hebben vier jaar strijd gevoerd, de eerste twee heftig, de laatste twee wat passiever, over school.

Hoofdgerecht voor 6-8 personen:
1 kip van goede kwaliteit van ca. 2 kg
1 citroen, gehalveerd
1 bol knoflook, overdwars gehalveerd
1 takje bonenkruid
1 kruidnagel
zout, peper
100 g boter
2 el olijfolie
500 g jonge wortels, geschrapt, grote in stukken
50 g suiker
1 dl witte wijnazijn
1 takje tijm
1 takje rozemarijn
1 teentje knoflook, geperst

Bereidingswijze:
Vul de kip met citroen, knoflook, bonen­kruid, kruidnagel en wat zout en peper. Verhit 50 g boter en de olie in een braadslede. Leg de kip er op de zijkant (op één poot) in en zet hem circa 20 min. in een voorverwarmde oven op 180ºC. Draai de kip dan om, op de andere poot en braad hem nog 20 min. Bedruip hem af en toe met het braadvocht. Leg de kip dan op zijn rug en braad hem nog 20-25 min. Bak de worteltjes in 50 g boter lichtbruin, voeg de suiker toe en bak de worteltjes al omscheppend 3-5 min. om ze te karameliseren. Voeg de azijn toe en laat tot een derde inkoken. Zet de worteltjes net onder water (circa 5 dl) en voeg tijm, rozemarijn, knoflook en zout en peper toe. Breng aan de kook en laat 15-20 min. zachtjes pruttelen tot de worteltjes zacht zijn. Neem ze uit de pan en houd ze apart. Kook het kookvocht tot eenderde in, leg de worteltjes erin terug en houd ze warm. Neem de kip uit de oven, bedruip hem en keer hem voorzichtig op de borst. Laat de kip in de braadslede 15 min. rusten op een warme plek. Til de kip uit de braadslede en laat het vocht eruit lopen, terug in de braadslede. Voeg een scheut water toe, zet de braadslede op hoog vuur en roer de aanbaksels op de bodem los. Zeef deze jus en serveer hem bij de kip en de worteltjes.

Bereidingstijd: 1 uur 15 min. Oventijd: totaal ongeveer 1 uur. ca. 560kcal p.p.

Bron: Productie en receptuur: Marlies Batelaan.