leven met morbide obesitas 22
vrijdag, juli 31st, 2009Terwijl Mack weg was lag ik nog even na te denken over wat er de dag en nacht ervoor was gebeurd en ik voelde me er niet echt gelukkig onder. Maar tegelijkertijd vergoelijkte ik het meteen met de gedachte dat hij zo een drukke week had gehad en er inderdaad wel moe uit had gezien.
Uiteindelijk kroop ik met veel moeite uit de slaaphoek en probeerde mijn weg in de caravan te vinden. Het toilet was te klein voor mijn postuur, dus ik kleedde me snel aan en liep naar het toiletblok en toen ik terug was in de caravan wilde ik mijn tanden poetsen. Ik ging het badkamertje in en probeerde met een mond vol schuim de kraan te laten lopen. Dat moet door op een knop op de vloer te pompen, dan komt er drinkwater omhoog. Ik hoorde wel water lopen, maar dat was niet uit de kraan voor mijn neus. Ik pompte nog een keer en keek om me heen. Ineens zie ik dat als ik daar pompte het water in de keuken ging lopen. Ik snapte er geen moer van en heb het opgelost door een glas in de keuken onder de kraan te zetten en in de ‘badkamer’ te pompen. Ik voelde me een goochelaar en lachte wel, maar ik had toen meteen genoeg van het kamperen, wat een gezeur allemaal.
Nadat ik was aangekleed wilde ik de tafel vast dekken voor het ontbijt.
Ik pakte de borden uit de bovenkastjes en pakte de stapel spullen die bovenop de bestekbak lag om de messen en vorken te kunnen pakken. Papieren en een medicijndoosje. Viagra……………. Ik kreeg een vreemd gevoel. Ik wist van zijn erectieproblemen. Niet vreemd bij een diabetische hartpatiënt met overgewicht. Zulke problemen komt vaker voor en ik had hem gevraagd waarom hij dan de arts niet naar Viagra vroeg. Hij had me verteld dat hij het niet mocht gebruiken. Omdat het zo tegenstrijdig was maakte ik nieuwsgierig het doosje open en zag dat er twee pillen niet meer in de verpakking zaten. Ik keek op het etiket om te zien of hij ze misschien van iemand anders had gekregen, maar er stond duidelijk zijn naam op en zelfs de datum waarop ze door de apotheker verstrekt waren en dat was twee dagen ervoor. Er ging van alles door mijn hoofd, daarom had hij me niet willen zien een dag eerder, daarom was hij zo moe, daarom, daarom, daarom. Ik was danig in de war, maar Mack had beloofd nooit tegen me te liegen, dat we alles altijd zouden bespreken dus ik besloot hem er naar te vragen zodra hij terug was.
Zodra hij de caravan binnen liep met tassen vol eten en drinken liep ik naar hem toe met het doosje Viagra in mijn hand en vroeg hem er naar. Of hij een andere vrouw had ontmoet. Hij werd rood en ik zag dat hij zijn uiterste best deed om zich te beheersen en hij kwam met de volgende verklaring: ‘hij had ze de dagen ervoor als proef geslikt in de hoop me goed te kunnen verwennen en het effect was nihil geweest en hij had me niet willen teleurstellen’. En wederom smolt mijn argwaan als sneeuw voor de zon. Want, hij zou nooit tegen me liegen. Hij kuste me met passie en gaf me een vette knipoog een klap voor mijn kont en gromde van genoegen. Hij beloofde me dat hij de komende avond me zou bewijzen dat hij die blauwe pillen niet nodig had.
Na het ontbijt ging hij weer naar de dahlia tentoonstelling in de Albert Hall en Annet en ik gingen ons vermaken met het bezoeken van het schitterende Stirling Castle, Wallace Monument en uiteindelijk ook naar de dahlia tentoonstelling.
De Albert Hall is een prachtig gebouw en Mack zat als een koning op zijn troon aan de bestuurs- c.q. jurytafel met een sigaar in zijn mond achterover geleund te genieten van alle aandacht die hij kreeg.

Die avond hebben we heerlijk gegeten in een Indiaas restaurant en nadat we mijn ietwat aangeschoten vriendin naar het hotel hadden gebracht ging ik verwachtingsvol weer mee naar de caravan.
Daar aangekomen liet Mack zich op de bank zakken en snurkte binnen drie minuten. Ik pakte maar een boek uit mijn tas en hoopte dat hij na een uurtje wakker zou worden.
Uiteindelijk heb ik hem om 11 uur wakker gemaakt, want als diabeet moest hij dan voor de laatste keer van de dag wat eten en zijn insuline spuiten.
Ik had nergens behoefte aan behalve aan die man die wel erg aan het transpireren was en ineens op de bank ineen zakte met de boterham in de ene en het eeuwige glas whisky in de andere hand.
Hij mompelde ‘hypo’ en ik graaide in de koelkast naar de speciale hypo pen en was blij dat hij me ooit uitgelegd had hoe ik die moest gebruiken als hij niet lekker werd.
Een half uur later was alle paniek achter de rug en had hij het bed weer opgemaakt. Hij hoefde me niet uit te leggen dat er van vrijen niets zou komen. Dus ik draaide me om en moest me erg beheersen om niet in snikken uit te barsten. Toch viel ik in slaap en werd na een paar uur wakker door een fel onweer.
Spinnen en onweer zijn mijn gruwelen en het was een hele felle bui. De caravan hield weinig geluid buiten en ik lag te trillen van angst. Mack werd eindelijk wakker en tegen die tijd lag ik van ellende te huilen en klappertanden.
Hij draaide me om, nam me in zijn armen en zei: ‘you silly woman, come her. I will protect you against everything and everybody’. Hij gaf me een kus op mijn neus en ik voelde de geborgenheid waar ik zo naar verlangde en voor het eerst van mijn leven viel ik tijdens een onweersbui in slaap.
De volgende dag kwam er een einde aan mijn eerste en enige kampeer ervaring. Later die reis zou ik hem weer zien en ik ging met gemengde gevoelend de schitterende rondreis voortzetten.
Nu, jaren na onze breuk, realiseer ik me maar al te goed dat hij de dag ervoor natuurlijk een andere dame had verwend in zijn caravan. Dat hij daarom zo moe was en geen zin had om me aan te raken. De nieuwigheid was er af en hij was allang naar de volgende overwinning overgegaan. Het zou nog 4 jaar duren voor ik op een harde manier achter de waarheid kwam.
Toch had de ervaring in de caravan een positief effect op me. Ik ging toen ik weer thuis was naar de huisarts en liet me doorverwijzen naar een diëtiste, want mijn gewicht was weer gestegen en ik wist niet meer hoe ik die cirkel moest doorbreken. En als ik met Mack in de komende jaren fijn wilde kamperen, dan zou een gewichtsafname erg goed van pas komen.
Maar daarover meer in een volgende blog.



