Wieke – Is onze internetgeschiedenis sollicitatiebestendig?

Editie NL kwam vorige week met een reportage. Iemand had blogs geschreven over haar depressieve periode en werd op grond van wat daarin vermeld stond, niet aangenomen.

Een ander meisje had een verslag over een ruig feest op haar website gezet, inclusief heftige foto’s en beschrijvingen van de kater die was gevolgd op de drankinname. Dág leuke baan.

Alles wat je schrijft in een blog of in reacties op fora, is, zoals we hier vorige week ook hebben gezien, maar een klein stukje van wie jij echt bent. Wat dat betreft denk ik: die werkgever moet wel heel rare dingen te zien krijgen, wil hij iemand niet aannemen. Bijvoorbeeld omdat de sollicitant met kunstborsten en een piemel van een meter op een foto staat tijdens carnaval. Een beetje humoristische werkgever zou kunnen denken: ‘leuk voor het bedrijfsuitje’ en de humorloze werkgever beslist: ‘de laatste die we moeten hebben’. Het kan alle kanten uit met zo’n foto. Had hij er niet gestaan, dan was er ook geen ‘kwestie’.

Niet alleen familie en vrienden lezen onze perikelen, ook mensen die we niet kennen. Dan moet je wel verdraaid goed weten wat je zeggen en zwijgen moet. Zou het niet beter zijn om al te vertrouwelijke informatie voor jezelf te houden?

Hoe denken we over werkgevers die ons googelen? Moeten die ons nemen zoals we zijn, inclusief foto’s, ziektegeschiedenissen, malle gedichten, dubieuze plaatjes, etc.,? Als we eenmaal op internet te vinden zijn, is het een lastige zaak om alles ongedaan te maken.

De communicatie van nu is niet meer te vergelijken met de tijden van vóór internet. Een verrijking, zeker, maar die is zo supersonisch snel gegaan, dat we over enige etiquette en ‘wat zeg/plaats je wel en niet’ nog maar net zijn gaan nadenken.

• Doorsturen
• Print

• Twitter
• Hyves
• Facebook
• NUjij

koekiemonster85 2009-09-13 15:10:56

Ik zoek toekomstige stagiaires altijd op op Hyves, al is het maar uit nieuwsgierigheid, omdat ik er een beeld bij wil hebben voor ze op gesprek komen. Tevens vraag ik ze altijd of ze een weblog bijhouden, ze solliciteren op een schrijvende stage. Zeggen ze 'ja' dan vraag ik ook de URL.

In het verleden had ik een aantal stagiaires die over collega's gingen roddelen op Hyves. Daar heb ik toen een vergadering aan gespendeerd, niet alleen omdat het totaal niet netjes en echt ongepast is, maar ook om hen er van bewust te zijn dat andere dit zien. Toekomstige werkgevers bijvoorbeeld... Dat zette ze wel aan het denken. (en daarna hadden ze allemaal een afgesloten profiel, toch jammer :P)

kati 2009-07-26 15:11:05

Madelief, ik ken het hoor, meelezers! Je schrijft op topics die door mensen gelezen worden waar je geen wezenlijk contact meer mee hebt, maar je weet wel dat er meegelezen wordt! heel irritant! Ik heb het dus ook. Je moet gewoon jezelf blijven eigenlijk. Niet denken aan 'de ander'. Als zij op een 'gewone' manier geen contact meer wil, en wel van je wel en wee op de hoogte wil blijven zegt dat eigenlijk ook al genoeg, toch? En dat van google heb ik ook gehad! en nog! Ik google zowat alles en soms kom ik dingen tegen van het Schotland topic! Zo raar! Afbeeldingen ook! Foto's of plaatjes van mij die ik gemaakt heb! Laatst vond ik een plaatje van mijn hand op een site over een Italiaanse camping!! Het was heel gek, op zich was t leuk geweest als daar nou toestemming voor gevraagd werd maar aan de andere kant, ik zet ze op Libelle, of photobucket, dus kan ik ook verwachten dat ze 'geleend' worden. Gelukkig staat mijn naam (nickname) er in!

wieke 2009-07-26 09:00:17

Madelief: ik begin met je laatste alinea: jij zou de regels niet kennen wat betreft het reageren hier.

Nou, maak je niet ongerust, die zijn er niet, haha! Ik reageer meestal zondag niet meer, omdat het nieuwe stuk dan geboren zit te worden. Nu heb ik (geloof ik) vrijdag niet gereageerd en gisteren ook niet, dus doe ik het vandaag, voordat ik zo ga schoffelen in de tuin. Vrijdag heb ik uitbundig het einde van de Nijmeegse Vierdaagse meegevierd op de Via Gladiola en later op de Wedren. Wat was dat leuk. Zere kont van het fietsen, want met de auto kon je nergens komen. Tot zover wat mijn 'reageer-regels' betreft.

Nu jouw probleem(pje) dat je je afvraagt of je nog wel moet reageren op de topics hier, met name over je gezondheid. Dat heeft dus eigenlijk alleen met je boze zus te maken. Ik heb jou leren kennen als een lief, betrokken mens, en ik kan me niet voorstellen dat je met jou ruzie krijgt.
Ik zou zeggen: lekker op het topic blijven schrijven. Dat zij meeleest: jammer dan. Dat zij dat doet, wil wel zeggen dat jouw doen en laten en hoe het met je gaat, haar interesseert. Het zou sowieso vreemd zijn als je je medische situatie eerst hier uit de doeken zou doen en dan pas bij je man en kinderen. Dus wat kan jou het schelen? Jij kijkt gewoon een beetje uit wat je wil zeggen en zwijgen, en je blijft je gang gaan. Het is toch te gek dat je vanwege een boos zusje hier niet meer leuk met anderen zou kunnen communiceren?

Wel heel raar dat het noemen van dat fietsmerk jou doet belanden op plekken die jij niet wilt. Dat is nou zoiets waarvan ik denk: daar zouden regels voor moeten zijn.

LEES MEER REACTIES OP DIT ARTIKEL

Om te reageren dient u ingelogd te zijn. Klik hier om in te loggen.