Archive for juli, 2009

Redactie – Rouwdouwer

donderdag, juli 30th, 2009

Rokjes en jurkjes kon ik voorlopig dus echt even niet aan!

Zoals ik in mijn vorige blog al schreef (hartelijk dank voor uw lieve reacties!) was ik ondertussen ook bezig met het kopen van een huis. Dit had nogal wat voeten in aarde, vooral omdat er behoorlijk wat mis is gegaan en het best ambitieus is…een event neerzetten en tegelijkertijd alleen een huis kopen…

Inmiddels heb ik de sleutel en u raadt het al…..dat werd weer rouwdouwen. 7x met mijn Saxo’tje heen en weer gereden met dozen, banken versleept, kasten in elkaar getrapt, nieuwe kasten weer in elkaar gezet, schilderen en nog heel veel meer klussen, G.I. Jane was er niets bij.

Wel had ik na de Zomerweek lekker 2 weken vrij, wat ik ook echt nodig bleek te hebben! Eenzaam was het wel af en toe, maar soms leek het net alsof de keukenkastjes warempel terug praatten….

Het is een soort van af, u kent het wel de welbekende puntjes moeten nog op de i worden gezet.

Probleem 1: Ik krijg mijn jaloezieën niet opgehangen. Nu al helemaal niet, nu blijkt dat de Hema mijn (op maat gemaakte, of eigenlijk dus niet) jaloezieën te groot heeft gemaakt.
Probleem 2: De wasmachine kan niet worden aangesloten, er is geen afvoer gemaakt door de verkopende partij, wat dan weer resulteert in probleem 3: 3 weken was….
Probleem 4: de lamp in het toilet moet worden aangesloten…. Wanneer ik 3 draadjes moet aansluiten aan 2 draadjes, dan raak je me gewoon kwijt…

Maar het ligt dus niet aan mij aangezien er mannen in mijn huis geweest zijn die er naar gekeken hebben. Wat eerst nog de volgende antwoorden waren op de probleemstelling:

Probleem 1: Dat is echt heel makkelijk, gewoon klemmen vastschroeven en erin hangen
Probleem 2: Je kunt toch wel een wasmachine aansluiten?
Probleem 3: Zien mannen sowieso niet zo snel een probleem in
Probleem 4: Makkie!

Nou alle 4 de problemen na bezoek van deze mannen, zijn nog steeds problemen en wie gaat ze oplossen? Juist ja, deze rouwdouwer!

Marjet Bannink
Project coördinator Libelle Zomerweek

Zomers nagerecht met aardbeien

donderdag, juli 30th, 2009

Nagerecht voor 6 personen
• 12 plakjes oude cake
• 40 g boter
• 500-600 gr. verse aardbeien, in stukken
• 1½ dl slagroom
• 1½ dl melk
• 2 grote eieren
• 1-2 el geraspte limoenschil
• 30-50 g suiker
[rectangle]
Bereidingswijze: Bestrijk de plakjes cake dun met boter en leg 6 plakjes met de beboterde kant naar onderen in eenpersoons ovenschaaltjes. Verdeel hier de aardbeien over en dek dit af met 6 in vieren gesneden plakjes cake, met de beboterde kant naar onderen.

Klop de slagroom, melk, eieren, limoenschil en suiker door elkaar en schenk dit mengsel in de ovenschaaltjes. Zet de schaaltjes 30 min. in de koelkast. Bak de puddinkjes 40-50 min.

au bain marie in een voorverwarmde oven op 180°C. Zet de schaaltjes daarvoor in een grote braadslede en vul de braadslede tot halverwege de schaaltjes met kokend water. 

Bereidingstijd: circa 15 min.
Wachten: circa 30 min.
Oventijd: 40-50 min.
Circa 405 kcal p.p.

Leven met morbide obesitas 21

woensdag, juli 29th, 2009

Sinds het eerste bezoek van Mack stond mijn leven vooral in het teken van wachten en hopen. Alles werd onbelangrijk.

Hij had een ongelooflijke impact op me en maakte me gelukkig.

Iedere kruimel die me werd toegeschoven door hem was in mijn ogen een groot luxe brood.

Zo velen waarschuwden me dat hij nooit zou scheiden, maar hij had gezworen dat hij me niet aan het lijntje zou houden. Dat ik als laatste zou lachen en dus het beste.

Hij kwam altijd naar Nederland om met me mee te gaan naar het jaarlijkse feest van een veteranenorganisatie waar ik in het bestuur zat. De dames in het lang, heren in smoking of….. jazeker in kilt.

Iedereen was gek van Mack, al mijn vrienden en kennissen en zelfs mijn collega’s wilden hem leren kennen en waren daarna overstag.

Eén persoon had reserves en wel mijn moeder. Ze hoopte voor mij dat alles goed zou komen, maar ze geloofde er niets van.

Ik geloofde bijna alles wat hij me vertelde. Al zijn mooie praatjes over zijn hoge status in de Vrijmetselarij, zijn geweldige dahlia’s die hij zelf kweekte en ga zo maar door.

Toch gebeurde er iets al vrij vroeg in de relatie wat me had moeten waarschuwen. Geloof me, liefde maakt niet alleen blind, het maakt een mens ook stokdoof en minder intelligent.

De eerste keer dat ik Mack in Schotland zou ontmoeten was heel spannend. Hij zou met zijn caravan naar een camping in de buurt van Stirling gaan en daar zou ik 2 nachten bij hem doorbrengen. Mijn vriendin Annet met wie ik in Schotland op vakantie was ging in de buurt in een hotel slapen. De dagen zouden we met z’n drietjes doorbrengen.

Ik maakte me vreselijk druk. Niet alleen om Mack weer te zien, maar vooral om voor de eerste keer te gaan kamperen. Als we langs een caravan reden, keek ik heel angstvalig naar het mini deurtje! Moest ik me daar doorheen zien te wurmen? Iedere keer kwam er een giegelbui als ik een zogenaamde sleurhut zag. En hoewel Mack beloofd had het bed goed in orde te maken zag ik er niet alleen erg naar uit maar ook tegenop.

Het is ook wel belangrijk te weten dat Mack een zeer gedecideerde man is. Ja, is ja en nee is nee. Dat was ik als vrij dominant figuur nog niet veel tegen gekomen. Het was een openbaring voor me toen hij de eerste keer liet merken iets niet te willen en hij niet door mij te vermurwen was.

Hoewel we de dag ervoor in de buurt logeerden en hij er bijna langs kwam met zijn caravan wilde hij me toen nog niet ontmoeten. Nee, we hadden op de volgende dag afgesproken en dat moest dan ook zo gebeuren.

Dat was achteraf gezien natuurlijk heel vreemd, want welke man die zegt verliefd op je te zijn en je vier maanden niet gezien heeft, laat zo een kans aan zich voorbij gaan?

Zodra we op de camping waren aangekomen sprong ik uit de auto en gooide mezelf in zijn armen. Oh, al het wachten was de moeite waard geweest, zijn sterke armen hielden me vast en ik kon de wereld aan. Na een uurtje buiten te hebben gezeten moesten we naar binnen, want het begon te regenen. Nu was het moment suprême aangebroken en zowaar ik kon naar binnen! Al mijn bagage (stapels tassen met cadeautjes en alles wat een vrouw nodig heeft) werd op de banken gezet en mijn vriendin en ik kropen in de eethoek. Dat was een krappe plek, maar wat maakte het uit. Er was een geweldige vent die voor me stond te koken, de Schotse muziek klonk uit de cassettespeler en dat de regen met bakken naar beneden kwam was niet erg. Alles was mooi, geweldig, gezellig en fantastisch.

Na de maaltijd brachten we Annet naar het hotel en ik verheugde me met gemengde gevoelens op de nacht die ging komen. Voor het eerst van mijn leven moest ik in een toiletgebouw naar het toilet en het was er gelukkig geweldig schoon.

Toen ik weer bij de caravan terug kwam was er ineens als bij toverslag een tweepersoons bed ontstaan waar eerst de banken waren geweest.

Alleen kan ik je verzekeren dat het voor een zeker 150 kilo wegende vrouw lastig is om tussen een keukenblok op haar knieën in bed te klimmen, maar na een lachpartij lukte het me prima.

Mack was doodmoe en lag na drie minuten te snurken naast me. Mmmmm niet wat ik had gehoopt, maar ach hij was moe want hij werkte ook zo hard. Ik kroop tegen hem aan en genoot van zijn aanwezigheid.

Ongeveer een uur later, ik zal net in slaap gesukkeld zijn, klonk er ineens een heel schel geluid en ik realiseerde me dat mijn reiswekker in werking was getreden. Mack schoot luid vloekend overeind en liep op mijn stapel bagage af en werd met de minuut kwader toen hij niet zo snel de tas kon vinden waar de wekker in moest zitten.

Ik lach te huilen van het lachen, want vond het een hilarische situatie. Toen het alarm eindelijk uit was gezet kwam Mack mopperend weer naar bed. Sloeg zijn arm om me heen en sliep weer met een paar minuten.

Hoe lang ik geslapen heb weet ik niet meer, maar ineens was er een vreselijke klap en zakte Mack en ik door het bed heen. Ons hoofd lag nog op de bank, de benen aan de andere kant ook op een bank en ons lijf lag er tussen op de grond.

Mack was in coma want het duurde wel een paar minuten voor ik hem wakker had en het had heel wat voeten in de aarde voor ik overeind was, uit de hoek was gekropen en hij het geweldige bed door hem verstevigd (nou echt niet) weer opgemaakt had.

zo krap was de doorgang

Wederom kroop ik weer in bed en werd wakker toen Mack om 6 uur de caravan uit ging om naar zijn geliefde dahlia’s te gaan in de tentoonstellingsruimte. Hij riep me toe om 9 uur terug te zijn met warme broodjes.

Wat er voor die tijd nog gebeurde lees je in een volgende blog.

 

Reunie 1e montessori Bergen op Zoom 25 jaar

woensdag, juli 29th, 2009

De 1e Montessorischool in Bergen op Zoom bestaat 25 jaar. Op de officiële website van de school, www.montessori-boz.nl, zal ook meer informatie komen over de precieze invulling van het feestjaar! Inschrijven voor de grote reunie welke op zaterdag 19 september 2009 wordt gehouden kan via reuniemontessoriboz@live.nl.
Ken je nog mensen die ook op de Montessorischool hebben gezeten? Nodig ze dan uit! Hoe meer zielen hoe meer vreugd. De reunie wordt gehouden van 15.00 uur tot 20.00 uur. Kijk ook even op http://montessoriboz25jaar.hyves.nl/

Kati: Eten

woensdag, juli 29th, 2009

http://www.fotosearch.com/bthumb/IMZ/IMZ245/bfa0030.jpg

Eten.

Veel vrouwen eten zonder hun eten daadwerkelijk te proeven. Daar is onderzoek naar gedaan, natuurlijk.
Het is weer komkommertijd en tijd voor talloze onderzoekers om enquêtes te houden waaronder deze, gehouden onder meer dan 550 vrouwen.
Uit de enquête blijkt dat dagelijks meer dan negentig procent (!) iets eet zonder te proeven, van een zakje chips tot ijs, een frietje of een kroket. Slechts tien procent van de ondervraagden is zich wel bewust en geeft aan altijd alles bewust te proeven wat ze eten.
Natuurlijk is overgewicht een groot probleem in onze samenleving. Om van de overtollige kilo’s af te komen, gaan veel mensen op dieet. Het probleem daarvan is dat de kilo’s bij veel mensen er na een tijdje weer bijkomen. (ik ken het… ) Het bekende jo-jo effect. De manier van eten, de motivatie en gedachten en gevoelens die horen bij het eetproces worden daarbij over het hoofd gezien. Onze onbewuste gedachten en gevoelens bepalen vaak onze manier van eten. Door aandachtiger om te gaan met eten, is het mogelijk patronen te doorbreken. Dat begint bij proeven. Vaak proeven we namelijk niets als we voor de televisie of achter de computer een bak ijs naar binnen werken. We kopen een frietje, terwijl we aan het winkelen zijn. Of trekken onbewust een kroketje.
Op zoek naar verzadiging, maar zonder aandacht voor datgene dat we eten.

Maar waarom eet men onbewust? Zonder te proeven? Waarom steken, met name vrouwen, zomaar wat in hun mond, zonder het te proeven? Hebben de dames en heren onderzoekers daar naar gekeken?
http://flaircentral.com/yank/491.gif
Ik ga mezelf maar na, in tijden van depressie of onbehagen, wat helpt goed? Comfort food, zoals de Engelsen zeggen. Oftewel, emotie-eten. Natuurlijk is dat maar tijdelijk, en nee je proeft de helft maar. Maar het helpt, tijdelijk. Want zodra je de zak chips, het ijsje, de extra boterham of wat je op dat moment dan ook tot je neemt, op hebt, is het gevoel van schuld enorm! Je had het niet moeten doen, je hebt het niet eens geproefd! Waarom heb je nu weer je laten verleiden tot iets wat tussen je oren zit? Waarom heb je niet de hond aangelijnd en ben je niet naar buiten gegaan en een rondje gaan lopen? Geen idee…
Het heet niet voor niets: emotie-eten. Maar ondertussen gaat het maar door. Het niet lekker in je vel zitten, het steeds ruimer wordende vel dus. En je baalt. Je kijkt in de spiegel en je baalt van jezelf. Je hebt geen energie meer, je hijgt als een oud karrenpaard, je lievelingsspijkerbroek past niet meer, je vindt van jezelf dat je een ‘plofkop’ krijgt. Kortom, je gevoel voor eigenwaarde daalt met iedere hap, die je dus niet proeft, die in je mond verdwijnt. Het is een visuele cirkel waar je in belandt bent.
Tijd om de knop weer eens om te zetten dus.
Maar als dat zo makkelijk ging… dan stond dit stukje hier nu niet.
 
Want ondertussen zit ik met mijn lunch achter de pc deze blog te plaatsen, niet echt handig dus, want proef ik nu mijn eten echt wel?


Ondertussen gaan er stemmen op om de ‘zg dikkerds’ meer premie te laten betalen want ze kosten de overheid zoveel geld. Maar in al het ‘gezonde’ eten zitten steeds meer toevoegingen. Dus áls die dikkerds al gezonder proberen te eten, dan nog krijgen ze zoveel suikers en troep binnen terwijl ze dat nu juist niet meer willen. En omdat je jezelf nu ook weer niet meteen wilt uithongeren, want dat jo-jo effect wil je juist niet meer, ga je niet een specifiek dieet volgen maar wil je gezonder gaan eten en meer bewegen. Het klinkt allemaal leuk en makkelijk voor een slank iemand, maar voor mij…
Het was er grotendeels af een jaar of twee geleden na mijn scheiding, kan me wel voor mijn kop slaan dat ik het weer zover heb laten komen. Aanleg zal er ook debet aan zijn.
Kortom, de wil is er, nu de moed nog…

Big is beautiful maar te big in mijn geval voelt niet lekker, zit in de weg…
Misschien kan ik beginnen met het eraf te dansen?
http://www.youtube.com/watch?v=DN45P8LfUW0

HANGT EEN MAN AAN HET KRUIS

woensdag, juli 29th, 2009

Harm Edens presentator van het satirische “dit was het nieuws” heeft nu een talkshow bij de NCRV om half acht ’s avonds. De talkshow heet On Air en wordt rechtstreeks vanuit Schiphol uitgezonden.: De aankomsthallen zijn plotseling akelig leeg en opeens vliegen alle Transavia vliegtuigen zonder vertraging! De talkshow is een groot succes. De eerste uitzending trok maar liefs 3.5 kijkers

Joran van der Sloot gaat jeugdjournaal op Antillen en Aruba presenteren. Moet kunnen. Toch? Peter R.de Vries zit hier toch ook in RTL boulevard? Volgens mij gaan er koppen rollen bij revclameweek.nl

Het nieuwe EO progamma ;loopt een man over t water, is nu, bij voorbaat, al een hit. Een vervolg; "hangt een man aan ‘t kruis," komt eraan en wordt eveneens gepresenteerd door Arie Boomsma in lendedoek die de hamer zal hanteren, terzijde gestaan door Andries Knevel die de spijkers mag aangeven.

Enkele artiesten (uit het theater) gaan in Spanje een horecagelegenheid beginnen, zag ik op tv.. Dat is hetzelfde als van der Valk die in de musical Lion King gaat spelen. Moesten meer artiesten doen.Op de Noordpool is nog plaats zat.

Nadat Real Madrid Kaka kocht voor 65 miljoen, Ronaldo voor 93 miljoen en Benzema voor 35 miljoen hoop ik dat ze mij ook willen kopen. Al was het maar voor de heb.

Moeder van vega streaker: Het is gewoon een hartstikke lief kind!, net als zijn neef Karsten"

Froukje de Bot zie ik maar raak makelaren op tv. Heb je daar geen diploma voor nodig? Of zien we straks Amerikadeskundige Maarten van Rossum op tv een keizerssnee uitvoeren bij zijn nicht Albert Verlinde?

Zo kan ie wel weer!

Tot Satire!

 

Anneke – dekentje en de rest

woensdag, juli 29th, 2009

Het is weer zover: de nachten kunnen al frisjes worden. Dekentje klaargelegd voor ‘erbij’. Eergisternacht dekentje erbij gedaan. Gisteravond: dekentje warm! Daar ging dekentje. 3 uur ‘s nachts: verdraaid, frisjes! Dekentje erbij! Vanmorgen maar weer eraf, opgevouwen tot het weer frisjes wordt. Een mens dekent wat af…

Is het jullie trouwens opgevallen dat er nergens meer dekens te verkrijgen zijn? Ik wilde laatst ‘dekentje voor erbij extra’, Op naar HEMA. Wij hebben dekbedden! Dank u, heb ik al. Zelfs zo’n zomer/herfst/winter geval, maar k vind het zo’n gedoe. Dekentje!

Niks dekentje. De V & D: ‘wij hebben dekbedden!’ Dekentje? uhuh. Door naar de Bijenkorf: wij hebben Extra Dure dekbedden! Gevuld met Vicuna-wol uit de Andes! uh, dekentje? Zelfs een Extra Duur dekentje? Foei, hoe durft u! Met de spreekwoordelijke staart tussen de poten droop ik af. Mijn dekentje blijft alleen-staand, vrees ik. Of is het alleen-liggend? Uitgestorven. Alas, poor dekentjes, I knew them well!

Van de week, vriendin. ‘Ik was bij de Vetex. Die hebben van alles. Je komt om in het assortiment!’ Lijkt me niet echt de bedoeling van een assortiment…. Ze wilde een deken. Haar zoon slaapt graag onder een laken en een deken. Moet kunnen, zou je denken. Maar ook daar: weg! Wel ineens meer ruimte in de winkel. Het assortiment kon z’n moorddadige neigingen aan de kapstok hangen. Een lappendeken, hoe maak je dat? Van lappen. Probleem: ik kan niet naaien en heb er de schurft aan.

In mijn lees-marathon ben ik gevorderd tot boek II: het Kleine Huis op de Prairie. Het leuke hiervan is dat ze van Missouri naar Kansas rijden – en heel die omschrijving van de Missouri-river, die me voorheen niet zoveel zei, zegt nu ik er zelf geweest ben en er op gevaren heb des te meer! Hij ligt diep. Zeg dat wel. Je moet met touwen en ladders zo’n 4 meter naar beneden om bij de boot te komen. Maar bij aanhoudende zware regen: daar gaat’ie. Kan dan half the county onder water zetten.

Hij is geel! Klopt als een bus. Zwavel-geel zelfs. Ergens voorbij Jefferson City ontmoet ze de Mississippi – die is indigo-blauw. We zijn daar 2 x vastgelopen op dezelfde zandbank. Schippers van lik-me-vessie, die Yanks!

Nuffig stromen die 2 naast elkaar verder. Geel rechts, bijna-zwart links. Fascinerend gezicht. Ergens vlak bij Kansas (geloof ik) gaan ze mixen. Net of er koffiemelk bij de koffie wordt gedaan. Kun je goed zien vanaf een brug uit 1900, nu gesloten voor verkeer, maar open voor de tourist. De 2 gaan verder als een soort café au lait. Hebben we dat ook weer eens gezien. Maar het ‘leeft’ nog meer voor me sinds ik er zelf was. Leuk is dat.

En dekentjes? Ik heb het opgegeven. Ik hoor het wel als vriendin iets mocht vinden.

Femke over Stijn

woensdag, juli 29th, 2009

Dit betekent dus dat er zo’n vijftig vrouwen heel goed weten hoe ze iedere week een prachtig blad moeten maken. Van tekstschrijvers tot vormgevers, van technische DTP’ers tot moderedacteuren en alles er tussenin.
Een paar maanden geleden werd onze zelfredzaamheid nogal op de proef gesteld: we kregen een nieuw computersysteem. Een systeem dat ervoor zorgt dat alles sneller en beter gaat. Om ons op weg te helpen met alle nieuwe termen en de nieuwe werkwijze werd er een blik computermannen opengetrokken. Ik was de eerste dagen helemaal van m’n apropos. Ik had werkelijk in anderhalf jaar niet zo veel mannen op de werkvloer gezien! De meeste Libelles begrepen het systeem mettertijd steeds beter dus het was niet nodig dat alle mannen bleven. Langzamerhand verdwenen ze weer. Behalve één. Stijn.

[rectangle]

Als Stijn er is, loopt alles op rolletjes. Geruisloos schuift hij bij deze en gene achter de computer om de kleine strubbelingetjes weg te werken of iets op te lossen. Als Stijn er is, raakt niemand in paniek, omdat hulp niet verder dan een paar bureaus weg is. Wanneer Stijn er echter niet is, breekt de hel los. Met verbeten gezichten lopen collega’s dan naar zijn bureau, zijn naam roepend en vragend om zich heen kijkend om vervolgens teleurgesteld af te druipen. Wanneer Stijn er niet is, ontstaat er lichte hysterie in de trant van “Wat moeten we nou, we lopen vast, waarom heeft hij ons verlaten?” Pas als Stijn de redactie weer op wandelt, keert de rust terug. Hij zit nog niet op zijn plek of de eerste redactrices kapen hem alweer weg voor een systeemprobleem. Maar Stijn blijft rustig. Stijn weet de oplossing. Stijn is de sleutel tot elke gesloten deur. Zelfs als de deur niet echt dicht zit. Dat is namelijk bij mij nogal eens het geval. Ik roep Stijn soms al voordat ik goed en wel heb uitgezocht of ik er echt zelf niet uitkom… Daarom vraag ik me af: heeft onze ontembare behoefte aan deze computerman werkelijk met het systeem te maken of zorgt de aanwezigheid van de alwetende Stijn ervoor dat wij, Libelles, een beetje te makkelijk zeggen: “Ik snap het niet!”?

Win premierekaarten voor Heksje Lilly

woensdag, juli 29th, 2009

Vanaf 20 augustus draait in de Nederlandse bioscopen de film Heksje Lilly. De officiële premiere vindt plaats op zondagochtend 16 augustus in Tuschinski. Maar waar gaat de film over?

[rectangle]

Hoe het allemaal begon…
Onze heldin Lilly is een normaal meisje van tien jaar oud. Totdat op een dag een magisch boek, samen met het kleine onhandige draakje Hector, in haar kamer opduikt. Surulunda, een geheime heks uit de magische wereld, heeft Lilly uitgekozen om haar opvolger te worden en het draakje Hector zal alles aan Lilly uitleggen. Lilly moet echter eerst binnen negenennegentig uur bewijzen dat ze deze taak aankan en waard is. Het magische boek belooft spannende avonturen, maar deze gaan wel gepaard met gevaar in bijvoorbeeld de persoon van de slechterik Hieronymus, die van plan is de wereld over te nemen. Lilly zal deze magiër onder ogen moeten komen en bewijzen dat ze alles in huis heeft om de nieuwe geheime heks te worden. En of dat allemaal nog niet genoeg is, moet ze ook nog op haar kleine broertje Leon passen, die zich keer op keer weer in de problemen weet te werken…

Heksje Lilly
De Nederlandse film wordt ingesproken door Ruben van der Meer (draakje Hektor), Cees Geel (magiër Hieronymus), Jenny Arean (heks Surulunda), Hans Kesting (Serafim), Siebe Schoneveld (Leon, broertje van Lilly), Isa Hoes (moeder van Lilly) en Lisa van Amy en Shelly kruipt in de huid van Lilly.

Winnen!
Deze actie is afgelopen. De winnaars krijgen zo snel mogelijk bericht.

Meer winnen? Kijk hier voor meer winacties.

Dertig graden in de schaduw

woensdag, juli 29th, 2009

‘Hij bleef eten, niets bijzonders: pasta, een salade, een glaasje wijn. Daarna had Joke de kinderen verbazingwekkend snel in bed, en kwam ze met een nieuwe fles wijn. Het had toch wel wat, om op een zomeravond in je eigen tuin te zitten, vond Nico, al wemelde het van de muggen.
Ze dronken de fles leeg en het viel hem op dat Joke sneller dronk dan hij van haar gewend was. Ze kletsten intussen over van alles en nog wat, altijd rakelings langs de grote onderwerpen heen, alsof dat de manier was om ze te bezweren.
“Mijn ouders hebben niet gebeld,’ realiseerde hij zich toen hij op zijn horloge keek. Het was kwart voor twaalf.
“Zouden ze bellen dan?’ vroeg Joke. “Hierheen? Dacht je dat je ging blijven dan?’ Ze keek hem neutraal aan, een tikje spottend. Het was duidelijk wie de baas was.’

Geen andere schrijver schreef zo mooi over de zomer als Martin Bril. Voor zijn overlijden op 22 april 2009 voltooide hij het manuscript van de in dit boek gebundelde vier korte verhalen: drie zinderende zomerverhalen, en een winterverhaal als toetje.



Dertig graden in de schaduw – Martin Bril, Uitgeverij Prometheus
ISBN 9789044614640, Prijs € 12,50, Genre Nederlandse literatuur
Verschijningsdatum juli 2009



U kunt Dertig graden in de schaduw van Martin Bril hier bestellen.

[rectangle]

Koriandercitroensoep

woensdag, juli 29th, 2009

Voor 4 personen:
3 lente-uitjes, in stukken
1 bosje koriander
6-7 dl groentebouillon
2 el Noilly Prat (droge vermouth)
1½ dl volle yoghurt
sap van ½ citroen
zout, peper
4 gekookte garnalen, gepeld

Bereidingswijze: Pureer de lente-uitjes met de koriander en voeg de bouillon, Noilly Prat, yoghurt, citroensap en zout en peper naar smaak toe. Zeef de soep eventueel. Klop de soep schuimig met de staafmixer en serveer hem met een garnaal. Garneer met koriander.

Bereidingstijd: ca. 15 min. Ca. 75 kcal p.p.

Ook op zoek naar een lekker hoofdgerecht? Bijvoorbeeld Pasta met garnalen

Barbie goes to Bollywood

dinsdag, juli 28th, 2009

Het doel is, om kinderen in India die geen huis hebben, op straat wonen of in een tent, blij te maken met een vriendinnetje waar ze mee kunnen spelen…

Barbie in Bollywood
Leonora, ontwerpster Mim-Pi, het modemerk voor échte meisjes, is de bedenkster van de actie: “Ik ben begonnen met het opruimen van de kast van mijn elfjarige dochter. Haar ooit eens vertroetelde Barbie’s lagen eenzaam achter in haar kast; dus die gingen allemaal mee in mijn tas, toen ik op inkoopreis ging naar India. Tussen het bezoeken van de fabrieken door rende ik af en toe de auto uit om de Barbie’s uit te delen aan kinderen die op straat wonen en in tenten. De blijdschap op hun gezicht en de smile die je krijgt; ja, daar doe ik het voor, geweldig!”

[rectangle]

Opsturen
Indien u ook nog oude Barbies in huis ziet liggen die wel een vakantie kunnen gebruiken kunt u ze sturen naar MIM-PI t.a.v. de meisjes in India, Mosselenbuurt 16, 1861 CA  BERGEN. Dan zorgt Leonora dat ze daar een meisje in India blij mee maakt…..Op 19 oktober vertrek het eerstvolgende vliegtuig.

Leuk om te weten
Mim-Pi is aangesloten bij MADE BY. Deze organisatie zorgt ervoor dat katoenboeren een goede prijs krijgen, dat de mensen in de naaiateliers goed en op tijd betaald krijgen en dat er géén kinderarbeid wordt verricht. Bovendien is de gehele basis collectie gemaakt van organic katoen. U kunt zelf een kijkje nemen in de uitleen showroom van Mim-pi bij JuniorSenior aan de Joan Muyskenweg 22 in Amsterdam.

Kook ze! Kookboek

dinsdag, juli 28th, 2009

Snel
De naam spreekt voor zich, snel maar lekker koken. De 60 recepten in dit kookboek worden eenvoudig beschreven en maken gebruik van weinig en makkelijk verkrijgbare ingrediënten. De prachtig geïllustreerde recepten laten het water in uw mond lopen. Even geen zin in koken? Het boek bevat naast recepten ook journalistieke artikels over onze eetcultuur. Zo neemt Jan Scheidtweiler (culinair journalist voor De Tijd en Feeling) een kijkje in de keuken van MacDonalds en ontleedt de hamburger tot op het bot.

Chic
Lekker uitgebreid koken en tafelen. Dit kookboek staat vol met gerechten met kreeft, kaviaar en duif. Er is een selectie gemaakt van 50 chique recepten die zijn samengesteld door vrienden, hobbykoks en professionele koks. Het tweede nummer van de Kook Ze!-reeks heeft nog meer aandacht besteed aan het magazinegedeelte van het boek. Acht schrijvers, journalisten en fotografen uit België en Nederland geven hun mening in culinaire artikelen. Ronald Giphart heeft een column waarin hij antwoord geeft op de vraag of chic hetzelfde betekend in Nederland en België.

 

[rectangle]
Vreemd
Bij de naam van dit kookboek is het lastig achterhalen welke recepten in het boek terug te vinden zijn. Er komen exotische klassiekers aan bod maar ook gerechten met ingewanden, nagerechten met specerijen en vreemde combinaties volgens de nieuwste technieken en bizarste ingrediënten. Bijvoorbeeld gebakken schapenkop of krekels. Het derde boek uit deze reeks bevat 100 pagina’s recepten en maar liefst 64 pagina’s journalistiek werk.

Fris
Ieder mens heeft soms behoefte aan een opkikker. Dit kookboek staat er vol mee! Cocktails, koude soepen, fris smakende recepten en overheerlijke frisse desserts komen voor bij. Het magazinegedeelte van deze editie wordt opgesplitst in frisse meiden en coole heren. Vrouwen en mannen geven een kijk op de culinaire wereld.


Er is een nieuwe productie in de maak maar het is niet bekend hoe deze zal heten. Op 15 oktober weten we het. Enkele recepten uit deze boekenreeks staan gepubliceerd op kookze.be. U kunt de boeken ook aanschaffen via Bruna.nl.

Doe eens lekker eigenwijs!

dinsdag, juli 28th, 2009

Het varend corso is een bijzonder kleurig evenement. Zo’n zestig fraaie, met bloemen, planten, groenten en fruit gedecoreerde boten varen door de kernen van de gemeente Westland en door de gemeenten Midden-Delfland, Vlaardingen, Maassluis, Rijswijk, Den Haag en Delft. Het thema van het Varend Corso Westland is dit jaar Lekker Eigenwijs. De route van de corso is op zaterdag dan ook precies eigenwijs andersom dan alle andere jaren het geval was.

[rectangle]

Bent u benieuwd wat er nog meer aan eigenwijze activiteiten georganiseerd wordt langs de route van de corso? Kijk op de website van het Varend Corso voor meer informatie.

Dit spectaculaire evenement is gratis toegankelijk.

De route van het varend corso op vrijdag, zaterdag en zondag kunt u vinden op de website.

Anneke – goede voornemens

dinsdag, juli 28th, 2009

Ja, ik weet dat het nog geen Oud en Nieuw is. Desondanks heb ik vanmorgen goede voornemens gemaakt. Ik neem 3 dagen vrij. Vrij van alle hulpverleners die gevraagd of niet gevraagd over me heentuimelen. Geen plekje in m’n agenda was nog onbezet, zo langzamerhand! Vrij van vriendinnen die mij ongevraagd besluipen om me mee wandelen te nemen in de rolstoel, maar daar vanaf zien omdat het te warm is.

Het begon alweer toen ik vanmorgen terugkwam van de bank, gebracht door de enige buurman die in de straat nog over is. De rest staat te sudderen in de file bij de Brenner, of bij Lyon. Wat een rust en stilte! Maatschappelijk werker: ik heb een afspraak voor je gemaakt met die-en-die, a.s. vrijdag! Nee. Ik ben er 3 dagen niet! Ik ga doen wat IK leuk vind! Nee? Nee. (eigen schuld, had ie maar eerst moeten vragen of ik kon). Kun jij dan volgende week? Ja, dat zal wel lukken. Kijk, zo hoort het.

Ik ga dus doen wat IK leuk vind. En dat is o.a. lezen. Eerst maar eens begonnen met de Kleine Huis serie van Laura Ingalls Wlder, die heb ik allemaal in de boekenkast staan en ik heb ze pas 325 keer gelezen. Daarna Beekman en Beekman, van Kortooms. Misschien Dr. Angelino erachter aan. Eet nooit zult! Te laat…..Gone with the wind: een blijvertje. Frankly, my dear, I don’t give a damn! Jane Eyre… Asterix en Obelix…..

Wat lit. er ook bij, nu gaat iedereen roepen ‘Multatuli’. Nee. Hildebrand: Camera Obscura. Een onaangenaam mensch in de Haarlemmer Hout. Hoe warm het was en hoe ver. De fam. Stastok. Speculaas vergulden.

Zal ik Oorlog en Vrede van Tolstoi weer eens ter hand nemen? Al tig keer geprobeerd, nooit verder gekomen dan blz. 40. Dan zijn er zoveel Russen om je oren gevlogen, die allemaal gerelateerd zijn, lamaar. Van het Westelijk Front geen Nieuws, van Remarque. Indringend, aangrijpend verhaal over WO I.

En dan verder al dat in m’n pyamaatje, met een schaaltje aardbeien bij de hand – en al die hulpverleners, van dominee tot Maatschappelijk werker: volgende week zijn jullie d’un urste, na de specialist. Ga maar vast nummertjes trekken. Klinkt ondankbaar, maar is het niet. Ik wil gewoon es even over mijn eigen tijd beschikken. En lekker kunnen rondlummelen. En dutjes doen als ik daar zin in heb. En m’n boekjes lezen. Het werd hoog tijd.

Hoogbejaarde Thelma en Louise

dinsdag, juli 28th, 2009

De Vrijbuiters door Michael Zadoorian

Waar het over gaat: Dementerende man en zijn vrouw met kanker (allebei ver in de tachtig) maken met hun camper hun laatste vakantietrip door Amerika.

De eerste zin: We zijn toeristen.

Waardering: 8-

[rectangle]

Het is stuitend Amerikaans. Je ziet steeds scènes uit Amerikaanse films voorbijschieten: hoe ze praten tegen de serveerster in het wegrestaurant (direct de beste vrienden). Hoe zij telefoneert met de dochter (die alsmaar gilt van ‘O my God!!!!’, precies zoals het publiek krijst bij Oprah). Wat ze eten en drinken onderweg. De eerste paar hoofdstukken las ik lachend en met open mond; zo obligaat-Amerikaans zag ik het niet eerder. Toch werd ik gegrepen. Want hoe de oude man en vrouw in die lieve camper uit de jaren zeventig met elkaar omgaan is pure liefde.

Hij is zo vergeetachtig en zo verward dat hij soms niet weet wie ‘die juffrouw op de bijrijderstoel’ is. Razend wordt Ella dan: hoe kan haar man na bijna zestig jaar huwelijk vergeten dat zij zijn vrouw is? Ook dat ‘dommige’ is Amerikaans. Beiden hebben nauwelijks ziekte-inzicht en bij elke tankstop proppen ze zich weer vol met cola, de eeuwige hamburgers en zakken chips. Het is een wonder dat ze überhaupt nog leven. Maar desondanks zijn de twee sympathiek. Sterker nog: je gaat van ze houden. Vooral als zij hem weer eens uitscheldt als een bootwerker. Of als ze zich suf genieten van een of ander cultuurarm uitstapje. Of als zij met haar dikke lichaam door de tuinstoel zakt en hij met zijn arme, stramme lijf haar niet kan redden. Dan springen de tranen je in de ogen. 

Er wordt een mooie liefdesgeschiedenis geschetst. Onbeschaamd schrijft Zadoorian over ongewassen lichamen, zure ochtendadem en onderbroeken die zo vies zijn dat ze maar in de kast worden gepropt. Het is ook een geschiedenis van de aftakeling. Ons aller voorland. De schrijver is in de huid van een tachtigjarige vrouw gekropen en zet haar grandioos en schijnbaar achteloos neer. Het doet je op je lip bijten en zet je aan tot gedachten over je eigen eindigheid en die van je ouders. Ik geef een 8-.

De winactie is afgelopen. De winnaars krijgen zo snel mogelijk bericht.

De Vrijbuiters – Michael Zadoorian, Uitgeverij Archipel 
ISBN 9789063055332, prijs € 19,95

Meer over Marleen Janssen vindt u op www.marleenjanssen.nl

Quesadilla met geitenkaas, appel en avocado

dinsdag, juli 28th, 2009

Voor 4 personen:
4 bloemtortilla’s
150 g verse geitenkaas
4 el fijngesneden koriander
1 groene appel, ongeschild, in partjes
1 avocado, in partjes
sap van 1 sinaasappel
1 el fijngesneden jalapeñopepers (potje)
5 el olijfolie
2 el limoensap
2 teentjes knoflook, fijngesneden
2 el fijngesneden oregano of marjolein
1 tl komijnzaadjes, gekneusd
½ komkommer, ongeschild, in blokjes
zout, peper

Bereidingswijze: Rooster de tortilla’s aan beide zijden enkele min. op de barbecue. Meng de geitenkaas met koriander en bestrijk hiermee 2 tortilla’s. Beleg met appel en avocado en dek af met de andere 2 tortilla’s. Meng voor de salsa sinaasappelsap, jalapeñopeper, olijfolie, limoensap, knoflook, oregano, komijn en komkommer en breng op smaak met zout en peper. Serveer de salsa bij de quesadilla.

Bereidingstijd: ca. 20 min. Ca. 430 kcal p.p.

Kom naar de Landgoedfair

dinsdag, juli 28th, 2009

Tijdens deze vijftiende editie wordt het ‘feest van ’t goede land’ gevierd. U kunt volop genieten van heerlijke landelijke producten, smaakvolle buitenkleding, tuinaccessoires, brocante en tal van leuke activiteiten zoals dierendemonstraties, proeverijen en modeshows.

Op de Kinderweide kunnen de kinderen knutselen, snoep versieren, genieten van een poppentheater, de dieren van de kinderboerderij aaien of meedoen met aan een spannende speurtocht.
[rectangle]
Leuk om te weten: in de stand van het tijdschrift Heerlijkheid kunt u kennis maken met de redactie en krijgt u een tas met verrassingen cadeau (zolang de voorraad strekt).

Zondag Hoedendag
Traditiegetrouw is het “Zondag Hoedendag”. Bezoekers die op zondag 16 augustus met een feestelijk versierde hoed op naar de Landgoedfair komen, maken kans op een mooie prijs. Een professionele fotograaf zet alle hoeden op de foto. Een jury selecteert de winnende hoofddeksels die ’s middags aan het publiek worden geshowd tijdens de modeshow.

Landgoedfair 2009 in het kort:

  • 135 standhouders met landelijke producten, smaakvolle buitenkleding, tuinaccessoires, planten, brocante en nog veel meer.
  • Bijzondere demonstraties met honden, paarden, roofvogels en schapen.
  • Wervelende menwedstrijden op 13, 14 en 15 augustus.
  • Proeverijen op de Culinaire Weide, in de Landgoedwinkel en in de stand van Heerlijkheid.
  • Modeshows met kleding die te koop is op de fair.
  • Rondleidingen door de oude moestuin en het Grote Huis Mariënwaerdt.
  • Tal van kinderactiviteiten op de Kinderweide en in de demonstratiering.

Kijk voor het complete programma op www.landgoedfair.nl.

Openingstijden : 12 t/m 16 augustus 2009 van 10.00 – 18.00 uur

Entree : € 15,- p.p. bij de kassa (kaartverkoop via de website: € 13,50) kinderen t/m 12 jaar gratis (parkeren gratis)

Informatie
Landgoed Heerlijkheid Mariënwaerdt, ’t Klooster 5, 4153 RR Beesd, website: www.landgoedfair.nl

Honden zijn welkom, mits aangelijnd!

leven met morbide obesitas 20

maandag, juli 27th, 2009

Op een avond ging ik met Andrew naar de Ierse pub, want Nederland moest voetballen tegen Engeland en het is erg leuk om omgeven door Britten zo een wedstrijd te beleven.

Zelf ben ik gek op voetballen, maar het team wat het beste speelt mag van mij winnen en tijdens die wedstrijd was het Engeland.

Ik was de enige die voor beide partijen was en had de tijd van mijn leven want er werd veel gescoord. Opspringen, mee gillen, buiten spel aanwijzen, ik leef me helemaal uit bij zo een wedstrijd.

In de rust kwam er een erg mooie Ierse jonge vent naast me zitten en we hebben erg leuk zitten kletsen en de tweede helft samen gekeken. Hij vond mijn enthousiasme aanstekelijk en leuk.

Na de wedstrijd ging ik met Andrew weg en werd ik door die jongen tegen gehouden en hij zij: you are such a great bird, you’r a sparkling bird! Please, never change! (je bent een geweldig wijf, je bent een sprankelend wijf. Verander nooit alsjeblieft!). Ik kreeg een heerlijke knuffel en dikke zoen pal op de mond.

Het had een grote indruk op me gemaakt en ik vond en vind Sparklingbird een geweldige naam. Bij thuiskomst heb ik meteen een e-mailadres aangemaakt en sindsdien (al acht jaar nu) is het mijn handelsnaam geworden.

Het chatten op ICQ met Mack nam steeds intiemere vormen aan en ik voelde me aangetrokken tot hem. Er werden foto’s uitgewisseld en de informatie vloog over en weer.

Ik wist vanaf de eerste dag dat hij voor de tweede keer getrouwd was. Vader van twee volwassen kinderen en grootvader van vier kleinkinderen was. Veel eigen hobby’s had en vaak van huis was. En zijn huwelijk stelde niet veel meer voor.

Hij deelde op een dag mee dat hij voor een bloemenshow naar Nederland moest komen en of ik het leuk vond om hem dan te ontmoeten. Zo ja, dan kon hij misschien wel een dag eerder komen en dan konden we lekker uit eten gaan en zo en hij zou dan in een goedkoop hotel gaan overnachten.

Het idee sprak me erg aan en hij is zijn vlucht een dag gaan vervroegen.

Doodnerveus was ik. Mijn huisje was spic en span, want we hadden besloten dat hij om geld te besparen veel beter bij mij kon logeren. In mijn tuin stond nog steeds het chalet en dat had ik opgeknapt tot logeerkamer.

Dagen had ik staan koken en poetsen en muziek gebrand op cd’s, om te zorgen dat alles maar zo relaxed mogelijk zou zijn.

Ja, ik realiseerde me dat hij ‘bezet’ was, dus dat ik me verder geen illusies moest maken. Je komt niet aan een man die getrouwd is. Zo ben ik opgevoed en zo waren mijn normen en waarden ook.

Uren voor hij aan zou komen zat ik al op Schiphol. Mensen kijken is een heerlijk tijdverdrijf en bij de aankomst is er altijd wel iemand die een praatje met je begint als je op de borden staat te kijken.

Zijn toestel was eindelijk geland en ik werd ineens heel kalm. Ik zag hem aankomen en hij zwaaide met een brede lach naar me en ik haastte me naar de deur.

Die ging open en er kwam een forse Schot met een brede lach doorheen en ik kreeg een hele vette knipoog.

Op dat moment verloor ik mijn hart, werden mijn knieën week en waren alle normen en waarden ver te zoeken.

We kusten elkaar keurig op de wang en liepen hand in hand naar mijn auto. Daar gooide hij zijn weekendtas op de grond, duwde me tegen de auto en kuste me zoals ik van mijn leven nog nooit gekust was. Ik was ademloos daarna en bloosde zoals ik in jaren niet had gedaan.

De 18 uur die daarop volgden waren de mooiste van mijn leven en ik was intens gelukkig. Ik kan voldoen met te zeggen dat hij het chalet vele maanden later pas voor de eerste keer van binnen heeft gezien.

De volgende dag heb ik hem naar de trein gebracht en vertrok hij naar het zuiden om te gaan logeren bij mensen die van de bloemententoonstelling waren. En twee dagen later zou hij vanaf zijn logeeradres meteen naar Schiphol worden gebracht.

Ik had de volgende dag een bruiloft van vrienden van de Engelse club en dat was een Schots feest. Het had niet mooier kunnen zijn want ik verbleef toen op een wolk, niet roze, maar gemaakt van een schitterende schotse ruit.

Toen ik midden in de nacht thuis kwam en mijn e-mail ging controleren was Mack online. Hij vertelde dat hij me vreselijk mistte en me graag nog een keer wilde zien voor hij terug vloog naar Glasgow. Een warme gloed trok door me heen en hij heeft geregeld dat hij uren te vroeg op Schiphol werd afgezet. Eenmaal daar aangekomen belde hij me op en ik sprong in mijn auto en ben laag overgevlogen naar de luchthaven waar we elkaar als in de film in de armen vlogen en een geparkeerde automobilist begon er enthousiast van te claxonneren.

We hebben nog een aantal fijne uren samen doorgebracht en we moesten beiden bekennen dat we verliefd aan het worden waren. Het mocht niet, maar het gebeurde.

Wel heb ik hem toen meteen op het hart gedrukt nooit tegen me te liegen, want dat had mijn ex al te veel gedaan. Hij keek me diep in mijn ogen en vertelde dat hij nooit tegen me zou liegen.

Achteraf bleek dat bijna alles wat hij me toen al verteld had op leugens gebaseerd was, maar daar kwam ik helaas pas bijna vijf jaar later achter.

In de weken daarna hebben we soms vier uur per dag zitten chatten en plannen voor zijn volgende bezoek gesmeed. Mijn vriendin haar zoon ging trouwen en Mack werd ook uitgenodigd om bij het feest aanwezig te zijn.

Zijn vliegtuig had uren vertraging en we kwamen veel te laat op het feest, maar wat voelde ik me fantastisch met die geweldige kerel in kilt aan mijn arm. De dames waren niet bij hem weg te slaan en hij was de hit van de avond. Ik was zo trots en voelde me geweldig.

De dagen daarna hebben Mack en ik uren gepraat over de toekomst en hoe die er uit zou zien. Hij zou gaan scheiden, maar in Schotland duurde dat een tijd. Ik heb hem toen beloofd twee jaar op hem te wachten op de voorwaarde dat we elkaar meerdere keren per jaar zouden ontmoeten. Hij beloofde meteen de week erna bij een advocaat langs te gaan en alles voor te gaan bereiden. Na zijn scheiding zou ik me bij hem in Schotland voegen, maar dat zou nog even gaan duren.

Maar daarover meer in een volgende blog.

 

Zondaarskind van Marion Pauw

maandag, juli 27th, 2009

Ze wordt er, net als de andere kinderen, gezien als een nummer en niet bij haar naam genoemd. Als ze later als dienstbode bij een welgestelde familie in Bussum komt te werken, lijkt alles te veranderen. Ze wordt verliefd, raakt zwanger en heeft grootse plannen voor de toekomst. Totdat Frédérique Vos haar pad kruist.

Frédérique Vos is zo’n vrouw die er geen seconde bij stilstaat dat de wereld niet om haar draait. Zo’n vrouw dartelt binnen op hoge hakjes, pakt je man, je kind en je geld af en dat zonder ook maar één vlek te maken op haar beeldige witte handschoentjes.

Zal Amalia, inmiddels oud en wijs geworden, eindelijk in staat zijn om te doen wat ze al heel lang had moeten doen, namelijk wraak nemen op haar oude vijandin?

Met Zondaarskind trekt Marion Pauw (winnaar Gouden Strop 2009) alle registers open en bewijst ze opnieuw dat haar inlevingsvermogen geen grenzen kent.

Zondaarskind – Marion Pauw, Uitgeverij Anthos
ISBN 9789041414304, Prijs € 19,95, Genre roman
Verschijningsdatum juli 2009

U kunt Zondaarskind van Marion Bloem hier bestellen.

[rectangle]