Femke – Hij knap en sterk, zij een welgevormde blondine

Gesprek van de Dag

Ik was een jaar of veertien en ineens verscheen er een enorme doos vol met pockets in de garage. Mijn kennismaking met de Bouquetreeks.

Wekenlang genoot ik van de suikerzoete liefdesverhalen over de sterke, gespierde, barse en tegelijkertijd sympathieke mannen en de bloedmooie blondines en brunettes met de glanzende lange haren, die eerst niet happig waren op hun nieuwe liefde, vervolgens toegaven, teleurgesteld raken en daarna voor altijd het geluk omarmen.

Heerlijk vond ik het om weg te zwijmelen en heimelijk te geloven dat mij hetzelfde zou overkomen, dat ook ik op die manier de prins op het witte paard tegen zou tegenkomen. Dat hij me langzaam zou veroveren en dat ik mijn hele leven verliefd zou blijven en trots zou zijn op mijn onweerstaanbare, knappe, sterke man. Met rode oortjes zat ik de passages te lezen waarin werd geschreven over ‘zijn opwinding’ en ‘haar onbedwingbare verlangen’.

Als ik meeging om met mijn moeder boodschappen te doen, zorgde ik er altijd voor dat we op het laatst langs de tijdschriften en de Bouquetreeksen liepen, zodat ik achteloos zo’n smachtromannetje in het karretje kon gooien. Ik had zelfs een trouwjurk uitgeknipt van een van de covers van zo’n Harlequin-boekje. Zó zou ik naar het altaar struinen.

Inmiddels lees ik andere boeken. Boeken waarvan de meeste mensen zeggen dat ze ‘beter’ zijn of die soms zelfs literatuur heten. Inmiddels geloof ik niet meer dat het echte leven zo in elkaar zit als het leven van de welgevormde ‘Shannon’ en de krachtige ‘Roy’. Bij het échte leven komt een stuk meer lelijkheid, ongemakkelijkheid en minder romantiek kijken. Maar toch, heel af en toe (misschien één keer per jaar) gun ik mezelf zo’n moment om weg te vluchten in de voorspelbaarheid van zo’n Bouquetreeksboekje. … En ze leefden nog lang en gelukkig. Wie houdt er nu niet van sprookjes?

x

ellon 2009-08-21 06:31:50

De Prins Op Het Witte Paard is nooit gekomen, maar die boekjes (ze waren van mijn zus) hebben me wel iets goeds opgeleverd: ik heb er door leren boeken te lezen. Voor die tijd was ik er te onrustig voor en las zelden een boek. Die boekjes lazen makkelijk en vlot. Na een paar van die dingen was ik er op uit gekeken, maar daarna ging ik al snel over tot boeken met meer inhoud. Gelukkig maar, want ik had veel talen in mijn pakket voor de havo en moest op mijn eindlijst alleen voor Nederlands al 22 boeken hebben.

Izaline 2009-08-19 20:41:27

Op de markt stond destijds een boekenkraam waar ik ze tweedehands kocht voor 2 kwartjes. Hele stapels tegelijk, en een week later kon ik ze weer terugverkopen voor 1 kwartje per stuk. Ik heb ze echt verslonden.

Ik heb ze sinds mijn 20e niet meer gelezen, maar het schijnt dat de romantiek van vroeger nu in veel boekjes vervangen is door regelrechte erotiek. Misschien toch maar weer eens eentje kopen ;)

Femke S 2009-08-19 14:34:44

Wat is zo grappig vind, is dat ik gisteren voor het eerst sinds tijden weer eens zo'n bouquetreeksboekje oppakte en zag wie het geschreven had: het was vrij oude, enigszins truttig aandoende vrouw uit Engeland. Ik kon me al helemaal voorstellen hoe zij zat te schrijven over prinsen op witte paarden om haar diepste fantasieen zo dicht mogelijk bij de werkelijkheid te brengen. Misschien is ze wel iemand die nooit een relatie heeft gehad en nog altijd geloofd dat de liefde in werkelijkheid net zo zal zijn zoals ze beschrijft in haar boekjes.

LEES MEER REACTIES OP DIT ARTIKEL

Reageer:

Om te reageren dient u ingelogd te zijn. Klik hier om in te loggen.

x
x
x
x
x
x