Ebru – Wat is normaal mailgedrag?

Het liefst zou ik willen dat iedereen elk uur zijn mail checkt maar goed, sommige mensen hebben kinderen. Die leven niet zoals ik achter de computer. Maar elke dag je mail checken, liefst twee keer per dag, dat is toch best normaal? Meteen na het tandenpoetsen bij wijze van spreken.

Zelf leef ik achter mijn computer. In elke kamer thuis heb ik zo’n ding staan, alleen niet in de keuken of badkamer hoewel dat laatste wel erg verleidelijk is. In de keuken overheerst mijn smetvrees, wat op zich ook weer raar is want zo vaak wordt die keuken niet gebruikt. Juist omdat ie vies wordt – ik weet het, mijn logica is soms niet te volgen. Hoe dan ook, dit tijdperk is echt mijn tijdperk. Mailen, sms’en, bellen, ik ben in de wieg gelegd om te communiceren en ik heb geen idee hoe ik zou moeten leven zonder al deze moderne hulpmiddelen.

Ik kan weken, zelfs maanden van huis zijn en niemand die het merkt dankzij internet en mobieltje. Maar dat mijn vrienden niet zo verslaafd zijn aan internet en mobiel, daar moet ik nog steeds aan wennen. Twee vriendinnen zijn standaard niet mobiel bereikbaar. Dat ding staat altijd uit. Waarom ze überhaupt een mobiele telefoon hebben, is me een raadsel. Ook hun mail checken ze zelden, ze gebruiken nog mailadressen met hun meisjesnaam hoewel ze inmiddels al jaren getrouwd zijn en de achternamen van hun echtgenoten hebben aangenomen. Ik denk telkens weer dat ik een verkeerd emailadres heb, totdat ik weken na dato ‘ns een antwoord krijg.

Er verandert veel in de vriendenrelatie als er eenmaal kinderen zijn. Maar dan nu: afgelopen week heb ik acht mailtjes gestuurd naar vriendinnen. Met een semi-zakelijke vraag. Acht mailtjes. Alweer zeker 48 uur geleden. En hoeveel reacties heb ik inmiddels binnen? Zegge en schrijve één. Ik blijf me erover verwonderen. Mail mij en als je binnen een uur geen antwoord hebt, kun je je zorgen maken. Of ik zit in een vliegtuig maar zelfs dat kondig ik aan. Dus wat is normaal mailgedrag? Hoe snel kun je een reactie op een mail verwachten, hoe snel moet je zelf antwoorden? En misschien wel dringender: hoe bereikbaar moet je eigenlijk zijn tegenwoordig?

• Doorsturen
• Print

• Twitter
• Hyves
• Facebook
• NUjij

ilro 2009-08-28 09:09:45

Ik bgrijp heel goed wat je bedoelt. Ikzelf ben ook dagelijks op het internet en bekijk mijn mails minstens een keer per dag, gemiddeld 2-3 keer.
Echter ik weet bijvoorbeeld dat enkele vrienden van mij of helemaal geen computer hebben of nauwelijks achter de computer zitten. Ja dat is vervelend maar oke ik respecteer hun levenswijze.
Als ik met vakantie ga dan deel ik dat mede zodat ik minder mails krijg want op vakantie is het lekker om even niet online te zijn. Alhoewel het een verslaving is internet en ik ook tijdens vakantie als ik de mogelijkheid heb even mijn mails bekijk, en even mijn favoriete sites te bekijken. Op het moment heb ik geen laptop maar ik weet bijna zeker dat de volgende computer een laptop zal zijn.

Ebru 2009-08-25 14:41:41

nope helaas, ik DENK dat ik het beter ga beheersen Marjaan maar da;s toch niet echt het geval. woordenschat wordt wel groter maar grammaticaal blijft het een drama. bovendien, zodra ik in NL ben, zakt het Turks weer totaal weg. Niet een beetje, maar echt helemaal. Vorig jaar ging ik vanuit Turkije een week naar Afrika. Ik kwam terug en voelde me weer een gefrustreerd kind omdat alles wat ik wist was weggezakt. Talen leven, zonder die te spreken onthoud je het niet. helaas.

AlexandratR 2009-08-25 11:19:59

Ebru, ik zat in 1994 al op internet en ik ben er dol op. Wat ik bedoelde was: ik stam nog uit de tijd waarin onbereikbaar ook echt onbereikbaar was. Ik was een tiener in de jaren 80 en ik communiceerde met mijn vriendinnen per gewone telefoon en brief (!!!). Als je van huis was, dan was je van huis en dus onbereikbaar. Moet wel zeggen dat ik nogal op mezelf ben dus voor mij is het sowieso al een drama om altijd en overal maar aanspreekbaar te moeten zijn. Daarom vind ik internet juist zo heerlijk: je kunt contact houden op je eigen tijd en je eigen voorwaarden. De telefoon vind ik vaak nogal een indringer. Zit ik net lekker op de bank met mijn man na een drukke dag, belt er iemand waarvan ik weet dat ik er altijd minstens een uur mee aan de telefoon zit. Heel gezellig, maar als ik daar even geen zin in heb, dan neem ik dus niet op. Als het echt belangrijk is spreken ze wel iets in, als ze alleen bellen om te kletsen bel ik later terug. Met natuurlijk het risico dat zij dan geen tijd of zin hebben.

LEES MEER REACTIES OP DIT ARTIKEL

Om te reageren dient u ingelogd te zijn. Klik hier om in te loggen.