Kati: 15 jaar moeder
15 jaar moeder.
Gisteren was hij jarig, mijn puber werd 15 jaar.
En dan denk ik altijd even terug aan toen. 15 jaar geleden die bloedhete zomer van 1994.
Wat was het warm in de dagen voor hij kwam. En wat deed ik? Zilveren lepeltjes poetsen want stel je voor dat de visite met zwart beslagen lepeltjes koffie moest drinken! Uiteraard zijn die lepeltjes de kast niet uit geweest. Sindsdien heb ik ze niet eens meer gebruikt geloof ik…
‘s Nachts moest ik naar het ziekenhuis, de volgende middag is hij geboren maar dat had uiteraard heel wat voeten in de aarde waar ik nu niet over zal uitweiden. De eerste keer je kind op je dat is bijzonder, dat weet iedereen. Je gaat kijken of je kunt zien op wie hij het meest lijkt. In Oudste’s geval riep ik meteen tegen zijn vader: – Hij lijkt op je vader! Om meteen erachteraan te zeggen: – Och dat trekt nog wel bij hoor jongen! Mijn schoonvader kon op een bepaalde manier kijken en dan zijn onderlip erbij intrekken en toen Oudste geboren werd had hij precies dezelfde frons en onderlip half ingetrokken. Daar is inderdaad nu niets meer van te zien, al zie je wel hoeveel hij van zowel zijn vader’s kant als mijn kant van de familie weg heeft.
Oudste is volop aan het puberen. Heeft net zijn eerste verkering achter de rug en ik vermoed dat de tweede er aan zit te komen. Hij heeft zich ontwikkelt tot nu toe tot een boomlange, grote, stoere kerel met een zware stem maar een piepklein hartje. Hij komt op voor zijn moeder als het moet en hij is gelukkig erg sociaal en betrokken. Zit al jaren op scouting.
Volgend jaar zit hij in het examenjaar van het VMBO. Volgens zijn vader onder zijn niveau… volgens mij doet hij het gewoon goed. Ok, Hij kan misschien beter, maar moet je een puber pushen? Moet je tegen een puber zeggen dat hij onder zijn niveau presteert? Moet je een puber achter zijn vodden zitten? Ik heb het geprobeerd hoor, geloof me, maar toen ik die blik in zijn ogen zag, en de woorden het ene oor in zag gaan en het andere weer uit, heb ik gezegd dat het zijn eigen verantwoordelijkheid is. Hij moet het willen, hij moet straks een opleiding kiezen die uiteindelijk een baan oplevert. En dat schijnt vooralsnog te werken. Hij lijkt op mij. Mijn vader zat mij achter mijn vodden en ook ik kreeg een glazen blik in mijn ogen. Ook ik deed dan niets meer. Nu denk ik had ik maar, deed ik maar. Ik wil niet doen wat mijn ouders deden dus probeer ik uit wat ik wilde wat zij gedaan hadden. Hopelijk werkt dat. Zo niet, dan vindt hij zijn weg toch wel denk ik. Hij is slim genoeg. En in de puberteit zijn we allemaal tegendraads zo nu en dan, toch?
Hij is eerlijk mijn puber van 15. Hij vertelde me dat hij bij Albert Heijn zo bier kan kopen voor zijn oudere vriendje van 15 en half. Omdat hij ouder lijkt. Hij had er zelf maar 2 slokken van gedronken toen hij besloot dat hij het niet lekker vond. Maar volgend jaar, als hij 16 wordt: mam… dan… geef ik een groot feest ok? Met bier, met muziek met vrienden.
Ik heb besloten dat hij dat mag. Hopelijk wordt dat een feest meteen ook omdat hij geslaagd is dan. Laat hem dat feest maar hebben, uiteraard onder toezicht af en toe. Dan heb ik het zelf nog in de hand tenminste.
Hij wil volgend jaar alleen op vakantie. Maar als wij volgend jaar naar Engeland/Schotland gaan én 2 dagen Londen er bij doen, dan wil hij nog wel mee gaan.
Eigenwijs is hij wel, hij wil geld veel geld maar een baantje? Kost wel veel moeite hoor… Misschien na deze vakantie, mam. Op zaterdag.
Het is een puber tenslotte. Dus het moet niet téveel moeite kosten hoor. Hij heeft vakantie! Hij moet uitslapen!
Och, het is zo’n ‘goei jong’ die komt er wel! Mijn 15jarige puberzoon!
Lees ook
Minke66 2009-08-13 09:33:43
kati 2009-08-10 09:45:31
tootsie2008 2009-08-10 09:15:01
Geniet geniet geniet!!
LEES MEER REACTIES OP DIT ARTIKEL
Reageer:
Om te reageren dient u ingelogd te zijn. Klik hier om in te loggen.