Archive for augustus, 2009
maandag, augustus 17th, 2009
Een film over een familie die een sterke band met elkaar heeft tot een cruciale beslissing van een van de dochters hen uit elkaar dreigt te drijven en hun levens voorgoed zal veranderen.
De zusjes Kate en Anna hebben een band die hechter is dan die van de meeste zusjes: hoewel Kate ouder is, is ze afhankelijk van haar kleine zusje. Haar leven ligt zelfs in de handen van Anna.
Toen Sara en Brian Fitzgerald te horen kregen dat hun twee jaar oude dochter Kate leukemie heeft veranderde hun leven voorgoed. Voor de hele familie, maar met name Sara, is er geen andere keuze dan er alles aan te doen om Kate in leven te houden.
Hun enige hoop is nog een kind te krijgen waarmee ze het leven van Kate kunnen redden. Ze hebben al een zoon, en na Kate komt Anna, hun enige hoop.
Sara (Cameron Diaz) is een liefhebbende echtgenote en moeder die haar carrière als advocaat heeft opgegeven om voor haar dochter te zorgen. Ze verliest zichzelf soms in haar rol als de toegewijde zorgverlener die ze is geworden in haar strijd om Kate te redden. Haar sterke, steunende echtgenoot Brian (Jason Patric), voelt zich vaak machteloos en passief in de schaduw van de kracht en de vastberadenheid van zijn vrouw. En hun enige zoon Jesse (Evan Ellingson) voelt zich onzichtbaar terwijl Kate en Anna alle aandacht krijgen.
Anna is 11 jaar oud en besluit, na haar halve jeugd in het ziekenhuis door te hebben gebracht, plotseling dat ze niet meer mee wil werken. Ze neemt zelf een advocaat in de arm (Alec Baldwin) om medische emancipatie af te dwingen. De rechtzaak drijft een wig in het gezin en Kate’s steeds zieker wordende lichaam wordt aan het lot overgelaten.
Beantwoord onderstaande vraag en maak kans op twee kaarten voor My Sisters Keeper.
Welke andere film is van dezelfde regisseur van de nieuwe bioscoopfilm My Sister’s Keeper?
a. The Holiday
b. PS I Love You
c. The Notebook
Vul het antwoord in op het winformulier en maak kans op twee kaarten. Deze winactie is afgelopen. De winnaars krijgen de kaartjes zo snel mogelijk thuisgestuurd. Kijk hier voor meer winacties.

My Sister’s Keeper met Cameron Diaz en Abigail Breslin in de hoofdrol draait vanaf 27 augustus in de bioscoop, meer informatie op www.mysisterskeeper.nl!
© 2009 Warner Bros. Ent. All Rights Reserved.
Tags: cameron diaz, Familie, film, leukemie, libelle, my sisters keeper, the notebook
Posted in video pagina | No Comments »
maandag, augustus 17th, 2009
Goed. Alles gepakt. Wat sleep je toch nog veel mee!. Paar pyama’s, ondergoed…. De grootste bulk is echter de kamerjas. Hopeloos. Daar paste alleen een tas van de hamster-super. Ik begon met klooien voor het begin van PSV – Ajax. Net op tijd in sumper-hamster gewurmd. Nou m’n toilettas en wat leesvoer en klaar is Kees.
Vanmorgen gebeld: hoe zit het met kluisjes bij jullie? Wat bedoelt u? Nou, om wat achter slot en grendel op te bergen, ik heb wat bij me om de taxi te betalen en wat aankoopjes in de winkel eventueel.
We hebben geen kluisjes. Wij adviseren u niets mee te nemen. Taxi-chauffeurs in Eindhoven e.o.: jullie gaan per 19 augustus voor niks rijden. Begrepen?
En m’n sleutelbos? Waar laat ik die dan? Goed opbergen! Waar? Geen wonder dat er zoveel gejat wordt uit ziekenhuizen. Maar wel een pracht-oplossing voor het jat-probleem in z’n algemeen: gewoon niks hebben. Wat er niet is, kan ook niet gepikt worden! Geniaal in z’n eenvoud…. Ik zie wel waar ik m’n reserve-sleutels slinks verstop.
Volgende horde. Ziektewet. Doorgeven dat ik elders zit, tijdelijk. Algemeen nummer. Met natuurlijk 1, 2, en 3. Da’s nog mazzel, het kan ook 1, 2, 3, 4, 5 zijn waarbij je eerst vanalles aan moet horen om te vernemen dat jij 5 moet hebben.
De wachttijd bedraagt 2 tot 5 minuten. Ik zet ‘m op de speaker en ga zolang de krant maar lezen. 3 Doelpunten later meldt men zich. Hoe lang moet u het ziekenhuis in? Weet ik nog niet, maar het moet worden doorgegeven. Doe ik dus. Waar bent u overdag bereikbaar? Op dat-en-dat nummer, tot morgenmiddag 14.00. Daarna weet ik nog niet.
Daarna belt een nichtje, om sterkte te wensen. Ze heeft zelf niet in het z huis gelegen: over een hondje dat ze uitliet voor een kennis gestruikeld en pats-knal tegen een muurtje aan. Muurtje gaf niet mee. M’n nichtje wel. Ze zag eruit alsof ze een kruising tussen Mohammed Ali en Mike Tyson tegen het lijf was gelopen.
‘Pas op je ondergoed!’ riep ze. Woeste gedachten over fetisjisten borrelden op. Nee, dat was het niet. Ze wassen alles wat los ligt. Nichtje hees zich in schoon aan de bast in bed, tenminste dat was de bedoeling. Even niet kijken, en de wasserij-service was langsgeweest! Weg schoon setje, om nog schoner te worden! Paar keer gebeurd.
Kortom: het was weer een leerzame morgen…..
Posted in Algemeen | No Comments »
maandag, augustus 17th, 2009
Justitie verspreidde een filmpje op Hyves, waarin Russische cybercriminelen op zoek gaan naar iemand. Dat blijk jij te zijn, inclusief foto, leeftijd, woonplaats en de foto’s van je vrienden. Binnen een paar seconden hebben ze je hele hebben en houwen te pakken. De vraag is: hoe ver ga je met het prijsgeven van je privéleven?
Diensten die het delen van privacygevoelige informatie in de hand werken, worden alleen maar populairder. Neem bijvoorbeeld Twitter, de hype van dit jaar. Honderdduizenden Nederlanders vertellen daar in korte berichtjes wat ze aan het doen zijn; een soort sms naar alle mensen die op jouw berichtjes geabonneerd zijn. Als je dan zegt dat je op terras X zit, dan weten alle mensen die jou volgen dat.
Ook ik maak me schuldig aan het verspreiden van misschien iets te privacygevoelige informatie. Ik heb al heel lang mijn weblog, maar daar heb ik mijn privacy altijd goed beschermd. Nu twitter ik sinds een tijdje ook. En zo kwam het onlangs voor dat ik bezoek kreeg van een ongenode gast, omdat ik had geschreven in welk café ik was. Hij vond het uitermate grappig om me daar op te zoeken en vervolgens niet meer weg te gaan. Hoewel hij verschrikkelijk was, was het toch een beetje mijn eigen schuld. En stel nou dat hij een inbreker zou zijn? Dan weet hij precies wanneer ik op vakantie ben. Of wanneer ik een paar uur boodschappen aan het doen ben.
Natuurlijk geef ik via Twitter of andere sociale netwerken geen rekeningnummers, telefoonnummers of adressen door. Maar op basis van de informatie die ik wel geef, kun je ook een leuk eindje komen. Juist daar ligt een gevaar. Door de plotselinge komst van die ongenode gast werd ik daar weer even goed op gewezen.
Niet alleen op Hyves en Twitter deel je informatie. Hoe gaat u om met privacy op internet? En, nog ingewikkelder, lijkt me: hoe voedt u kinderen hierin op?
Tags: column, columnist, gesprek merel, getwitter, hyves, merel, Twitter, YouTube
Posted in Columns, merel | No Comments »
maandag, augustus 17th, 2009
Voor 1 glas
Pureer 2-3 in stukken gesneden verse perziken met 1 bol sinaasappelsorbetijs en circa 11/2 dl melk. Serveer de shake in een hoog glas.
[rectangle]
Tags: golden peace, melk, recept van de dag, Recepten, sinaasappelsorbetijs, verse perziken
Posted in Bijgerechten, Dinergang, Drankjes, Recepten, Recepten, Receptvandedag, Soort Gerecht | No Comments »
maandag, augustus 17th, 2009
De charmante politicus, Paddy de Courcy, gaat trouwen. Dat nieuws slaat in als een bom, vooral bij Lola die dacht dat Paddy háár verloofde was. Ook bij journaliste Grace, die hem haat, en haar tweelingzus Marnie, die hem maar niet los kan laten. En natuurlijk ook bij Alicia, Paddy’s nieuwe verloofde. De vrouwen ondervinden stuk voor stuk hoe hun liefde voor deze man hun leven dreigt te verwoesten. Zijn verraad blijft lang onopgemerkt, maar uiteindelijk wordt zijn overspel ontdekt en moet hij en public met de billen bloot…
Winnen!
De winactie is afgelopen. De winnaars krijgen zo snel mogelijk het gesigneerde boek thuisgestuurd. Kijk hier voor meer winacties.
Interview
Voor dit interview met Marian Keyes hebben een aantal Libelle.nl bezoekers zelf vragen opgestuurd. Hieronder kunt u die vragen, mét antwoord van Marian Keyes, lezen:
1. Your books are translated in to many different languages. Do you think that love relationships, humor and doubts are universal for women all over the world? And do you write with that in mind, that the book will be translated?
- I absolutely would never write with that in mind, that the book will be translated. I write because I’m interested in women. Women in the western world, well, we are united, we are our own nation. We still do more work than men, we still get less paid than men. I think there is a universality in what connects women.
- I only write for me. If it works for me, than that would have to do. I never write thinking of my marketplace.
2. Dear Marian. What is the message to us women in this particular book? A lot of laughs I hope?
- I think some people will have a laugh reading this book and others might be offended by it. My message would be: we must become more aware of the issue of domestic violence and we mustn’t think that it only happens to ‘other women’, it happens to women in all the parts of society.
3. Hoe schrijft zij een boek? Ik bedoel: begint ze gewoon met schrijven en ziet ze wel waar het verhaal uitkomt? Of bedenkt ze eerst het verhaal (en de personages) en werkt ze dit vervolgens uit? Wanneer is ze begonnen met schrijven en wat maakte dat ze ging schrijven en bijvoorbeeld geen kinderjuf werd?
- I first make up the characters, I have to know my characters first, because they are the most important part of the book. When I really know my characters, how they feel, what they like, I start with the story. So the characters are the starting point of the book, not the issue, not the plot, not the setting, it’s got to be all around the people.
- I never wanted to be a writer, I just started when I was thirty. And even then I didn’t want to be a writer, I just started writing short story’s when I was very much depressed.
4. Ik vind dat ze best een hoge schrijfsnelheid heeft met 1 en soms wel 2 boeken per jaar. Waar haalt zij de inspiratie vandaan en neemt zij bestaande mensen als voorbeeld voor haar karakters?
- I only write one book every two years, because this book was a real challenge to write. When I was younger, I was faster, that’s right, but I want to do my job properly. I want to put all my energy in the book that I’m writing, so it takes a bit longer than other writers in this genre.
- I cannot answer you where I get my inspiration from, really! It’s different every time.
Die charmante man – Marian Keyes, Uitgeverij The House of Books
ISBN 9789044323795, Prijs € 18,50, Genre vertaalde literatuur
Verschijningsdatum juni 2009
U kunt Die charmante man van Marian Keyes ook hier bestellen.

Tags: Boek, boekenclub, Die charmante man, filmpje, interview, libelle, Marian Keyes, the House of Books, Video, vragen
Posted in boekenclub, genre, roman, vertaalde literatuur, video pagina | No Comments »
zondag, augustus 16th, 2009
3 aug, 19:20
Alles is ingepakt en staat klaar. Morgenochtend vroeg op en dan is het zo ver!
Deze tweede helft van de zomervakantie ben ik alleen en ik ga ook alleen op pad. Vorig jaar ben ik voor het eerst helemaal alleen op vakantie geweest; fietsen door Nederland. Dat beviel me uitstekend. Als ik alleen ben kom ik echt tot rust en kan ik enorm genieten van de natuur.
Ik had al lang Noorwegen op mijn verlanglijstje staan; het schijnt daar zo mooi te zijn. Ik heb lang getwijfeld hoe ik het zou aanpakken; alleen op pad? een groepsreis? of toch maar thuisblijven? de bergen in? of juist naar de fjordenkust? Toen vond ik deze reis bij SNP; een individuele wandelreis, die zowel in de bergen als langs de fjorden loopt. Alles is georganiseerd, maar ik reis en wandel alleen.
http://www.snp.nl/reis/noorwegen/hardangervidda#
Als je op de site klikt op "van dag tot dag" kan je zien wat ik allemaal ga doen.Het is een achtdaagse reis, maar ik heb het verlengd met twee extra dagen tussendoor.
Toen ik het geboekt had, sloeg de onzekerheid toe. Kan ik, durf ik dit eigenlijk wel? Zouden mijn knieën niet weer problemen gaan geven? Maar nu het bijna zover is, krijg ik er steeds meer zin in. Ik heb kniebandages gekocht en natuurlijk mijn Nordic poles (stokken) bij me.
Die poles meenemen is nog niet zo simpel! Ze mogen niet mee als handbagage, want je zou ze als slagwapen kunnen gebruiken. Ze passen ook niet in mijn koffer. Ik ben nog op zoek geweest naar inschuifbare poles, maar die passen ook niet. Toen ik de KLM belde, bleek dat ze wel als extra ruimbagage mee mogen als je dat van te voren op geeft. Dus ik heb het gelijk op gegeven. Maar hoe voorkom ik dat die dingen tijdens het vervoer breken of verbuigen? Het hoesje of een tas bieden daar onvoldoende bescherming voor. Toen kwam ik op een lumineus idee! Ik ben naar Karwei gegaan met mijn stokken, heb een PVCbuis op maat uitgekozen en afgezaagd, aan beide uiteinden een dop er op. En met klustape heb ik de doppen bevestigd en een handvat gecreëerd! Hermetisch en veilig verpakt!
Vorig jaar om deze tijd dacht ik dat ik de zwaarste tijd achter de rug had en een rustig jaar tegemoet ging. De scheiding was bijna klaar en ik had eindelijk een vaste woning. Dus wat kon me nog gebeuren? Maar nee, het leven had nog het een en ander voor me in petto! Het werd een heftig jaar met veel uitdagingen, leermomenten en emoties op verschillende terreinen. Ik heb me er met redelijk succes doorheen geslagen. En nu is het dus tijd voor rust en bezinning.
Alléén wandelen in de natuur is voor mij een vorm van meditatie. De grenzen zoeken van mijn lef en mijn lichamelijke mogelijkheden vind ik een spannende uitdaging. Even alleen maar met mezelf bezig zijn.
Misschien lukt het om af en toe wat te schrijven, dus houd mijn blog in de gaten! Ik logeer meestal in hotels, dus die hebben vast wel internet.
Elly
4 aug, 22:05
Vanmorgen met het vliegtuig naar Oslo. Twee uurtjes sightseeing in Oslo. En toen 4 uren in de trein naar Geilo (spreek uit Jailo) Dat ligt zo ongeveer midden in het zuidelijk deel van Noorwegen. Het is een van de bekendste ski-oorden hier.
Daar ben ik nu in een hotel. Morgen mn eerste wandeling. Die zou moeten beginnen met de skilift naar boven. Maar de skilift is buiten gebruik. Dus dat wordt eerst een steile klim en dan pas genieten van het mooie uitzicht.
doeidoei
Elly
5 aug, 20:45
De dag begon pittig. Omdat die skilift het niet deed, moest ik eerst naar het beginpunt van de eigenlijke wandeling klimmen. Omhoog tegen wat ‘s winters een rode en een zwarte piste is! Ik was in 45 minuten boven, hijgend als een postpaard en het zweet gutste van me af! Tijd voor een kopje thee Gelukkig had ik mijn thermoskannetje gevuld!
Alles wat na deze warming-up kwam was peanuts. De paden waren rotsig, met stijgingen en dalingen, af en toe nat van het smeltwater van de hoger gelegen bergen. Ik ben uiteindelijk op 1358 meter hoogte gekomen. (Het dorp Geilo, waar ik vandaan kwam ligt op 800m) Niet het hoogste punt, maar een mens moet zijn grenzen kennen. Het weer zat enorm mee, droog, bewolkt met steeds meer zonnige perioden. De uitzichten waren fantastisch, ik waande me op de top van de wereld!
Mijn knieen hebben zich uitstekend gehouden, ondanks dat die bandages voortdurend afzakten, dus daar had ik niet veel aan. Wel had ik veel steun aan mijn nordic poles! Wat ben ik blij dat ik die bij me heb
Kortom een fantastische dag! Ik heb genoten.
dinsdag, 12:16
In berghutten is geen internet, dus vandaar dat ik een paar dagen achterloop. Vanuit Geilo ben ik met een trein naar Finse gegaan. Een spectaculair traject met fantastische uitzichten over bergen en meren. Tegenover de Berghut in Finse, waar ik logeerde was een gletscher. Omdat ik een dag extra hier had geboekt stelde me dat in de gelegenheid om de volgende dag een excursie met gids op die gletscher te doen. Ik was nog nooit op een gletscher geweest. We werden goed voorbereid. Na een wandeling van 2 uur + klimmen tot aan de rand van de gletscher stond daar een container klaar met materialen. We kregen spikes onder onze schoenen, helmen op, handschoenen aan, gordels om en werden met zn allen aan een touw gebonden. Ik voelde me eerst net een hondje. Maar al gauw was ik blijer dan ooit in mijn leven om zo aan het lijntje gehouden te worden. Onze gids (Ronni) leidde ons veilig over sneeuw en ijsvelden en ik weet nu waarom ijsblauw, ijsblauw heet. Het ijs wordt telkens onderbroken door gleuven en gaten, en die zijn prachtig blauw! We klommen over spannende smalle stukken met uitzicht in de dieptes. De ijslaag is pakweg 40 meter, de gleuven en gaten waar we langs klommen zijn 20 meter diep. Tot mijn eigen verbazing was ik totaal niet bang (dankzij het lijntje met Ronni) en genoot van deze indrukwekkende ervaring.
Het eten in de berghut ( en ook in alle volgende) was erg lekker. Traditionele Noorse gerechten. Veel vis en lamsvlees, nou, daar kan je Elly blij mee maken. En glutenvrij – daar kunnen ze hier goed mee uit de voeten. Zo`n berghut is trouwens niet wat ik me voorstelde bij een hut. Het is geen klein houten trekkershutje, maar meer een soort jeugdherberg. Wel van hout. En stapelbedden. En geen keuze menu. En je eigen lakenzak en handdoek meenemen. Erg sfeervol en op prachtige plekken gelegen.
Na Finse begon mijn 3 daagse trekking. Ik laadde mijn rugzak met het minimaal noodzakelijke en stuurde de rest van mijn bagage met de trein vooruit naar Flam.
Drie lange dagen wandelen door de bergen. Slapen in berghutten. De wandelpaden zijn goed gemarkeerd. Veel paden zijn rotsig en het wandelen is meer van steen naar steen springen, klimmen , klauteren. Veel stroompjes, waar je overheen of doorheen moet. Sneeuwvelden om doorheen te glibberen. En steeds weer verrast worden met weer een ander magnifiek panorama! Echt, ik heb soms met kippenvel gestaan van ontroering, terwijl tegelijk het zweet van me afdroop van de inspanning.
Ik heb heel veel prachtige foto’s gemaakt!
Onderweg kwam ik wel zo nu en dan de zelfde mensen tegen, die dezelfde route lopen. Diverse nationaliteiten. En dat leidde wel eens tot een babbeltje of gezelschap bij de maaltijd. Dat is wel even gezellig, maar alleen wandelen is toch wel het prettigst, vind ik. Dan kan ik mijn eigen tempo bepalen en wordt niet afgeleid van het genot van de mooie omgeving.
Ik ben zo blij met mijn Nordic poles!! Ze geven me steun bij het klimmen en dalen, helpen me om mijn evenwicht te bewaren bij het oversteken van een stroompje of een sneeuwveld en hebben me meermalen gered van een flinke uitglijder. Mijn knieen houden het erg goed – boven verwachting. Ik heb uitgevonden dat de bandages niet afzakken, wanneer ik er een legging onder doe. Dus: legging aan, bandages erover en daar over dan mijn trekking-broek. Behalve wat spierpijn, vooral in mijn kuiten, heb ik geen problemen ondervonden. Blaren? nee, ook niet.
Inmiddels is die 3 daagse trekking achter de rug. Ik ben nu in Flam. Een plaats aan een fjord. Ook hier heb ik een extra dag geboekt. Vanmorgen een heel mooie panorama film gezien over de fjorden. En vanmiddag om 16 uur ga ik op een fjordsafari. Op een hele snelle boot 3 uur over het water scheuren om zoveel mogelijk van het fjord te zien.
Morgen een panoramische treinrit naar Bergen. (inclusief een beroemde treinrit naar Myrdal – met spectaculaire uitzichten en watervallen) Bergen schijnt een heel mooie stad te zijn met veel houten huizen. Dan nog een nacht in Bergen overnachten en weer naar huis.
Kortom: het gaat erg goed met Elly. Don’t worry. I’m happy.
O ja, en dat boekje Wat en Hoe Noors heb ik hier niet nodig hoor. Ze spreken hier allemaal uitstekend Engels.
Byebye
Elly
In Flam heb ik zoals gepland met een boot over de fjorden gescheurd. Dat ging met een snelheid van pakweg 65 km per uur. We hadden pakken aan, mutsen en beschermbrillen op. Onderweg een paar stops om mooie plekken te bekijken en dan vertelde onze schipper / gids daar wat over, terwijl we op het water dobberden. Idyllische dorpjes of een enkel huisje, watervallen, zeehonden en een geitenkaasproeverij. Nou had ik al eens geitenkaas geproefd in verschillende soorten en dat vind ik erg lekker, maar in Noorwegen hebben ze een specialiteit. Bruine kaas: het heeft de kleur van caramel en smaakt zoetig – erg apart.
Flam zelf stelt verder niet veel voor. Het is een gehucht met een paar hotels en toeristische mogelijkheden voor uitstapjes; wandelend, fietsend, met boot of met de trein. En een stuk of wat toeristische winkels. Wat mij daarin opviel is dat er veel bont te koop wordt aangeboden! Pelzen, jassen, sjaals en knuffels van echt bont. En op de markt in Bergen zelfs zeehondenpelzen! Het stuit me tegen de borst, maar ik moest er wel steeds even aan voelen… het is zó zacht; vooral die vosjes.
Onderweg naar Flam had ik tijdens een wandelpauze een Noorse man gesproken. Ik had wel vaker zo van die korte babbels hier en daar. Maar deze man kwam ik later weer tegen en toen hebben we een heel eind samen gelopen en gekletst. Hij was ook alleen en ging ook naar Flam. Beide avonden in Flam hebben we samen gegeten en wijn gedronken. Het was erg gezellig en verder niets. Nee! echt niet! Maar wel leuk om even aangenaam gezelschap te hebben. We hebben van alles uitgewisseld. O.a. interessante meningsverschillen over de bijvoorbeeld de drugs in NL en de walvissenconsumptie en het bont in NW.
Gisteren ging ik naar Bergen. Met de trein. De treinrit van Flam naar Myrdal (tussenstop ri. Bergen) is beroemd. Het spoor stijgt in totaal 860 meter met in totaal 20 tunnels. De trein rijdt in rustig tempo langs ravijnen, watervallen en schitterende panorama’s. Het is de grootste toeristische attractie van Noorwegen.
In Bergen heb ik eerst mijn spullen naar het hotel gebracht. Toen de stad in. De haven, leuke houten historische huizen, de vismarkt, waar ik een bord vol heerlijke garnalen, krab en kreeft heb gegeten! Vanuit het centrum van de stad kan je met een treintje naar een berg aan de rand van de stad. Vandaaruit kan je heel Bergen en de fjorden eromheen overzien, en vervolgens de berg weer af gewandeld. Dat was een steile afdaling, maar voor mijn sterke beenspieren en knieen een eitje natuurlijk
Ik merkte tijdens die bootexcursie, de treinrit en op die berg in Bergen dat ik minder kon genieten van het panorama dan eerder tijdens het wandelen in de bergen. Als ik daar met al die toeristen sta / zit te kijken voelt het anders.
Wanneer ik de hoogte met mijn eigen inspanningen heb bereikt is de beloning het uitzicht: behalve het ontzag voor de schoonheid van de natuur is daar dan ook de trots op mijn eigen kracht.
In Bergen liep ik een beetje met mn ziel onder de arm. Wandelen in mijn uppie door de bergen is toch wel veel fijner hoor. Ik heb het niet zo met zo’n stad vol mensen. Voel me dan toch minder op mijn gemak. Ik vond het dan ook niet erg om vandaag weer naar huis te gaan.
Wildlife; ja, ik heb natuurlijk een heleboel dieren gezien onderweg. Diverse vogels, waar ik de namen niet van ken. Maar het meest vermeldenswaard zijn toch wel de adelaars. En ik heb ook zeehonden gezien, maar die had ik in de Waddenzee ook gezien – en wel veel meer. In de fjorden zijn ook orka’s en dolfijnen, maar helaas vertoonden die zich niet, toen ik daar was.
Bezinning; in mijn eerste blog vertelde ik dat het alleen lopen voor mij ook een soort van meditatie is. Het hele proces van het alleen gaan, wandelen, mijn eigen grenzen voelen en verleggen, mijn eigen kracht voelen, maar ook de momenten van twijfel, vermoeidheid, pijn of teleurstelling. Dat zijn allemaal elementen die me dichter bij mezelf en bij het hier en nu brengen.
Alles wat er in het afgelopen jaar gebeurd is passeert al wandelend nog eens de revue. Ik denk er over. Ik praat dan ook vaak hardop met mezelf En zo zet ik alles op een rijtje, overpeins en voel nog eens heel goed bij me zelf na hoe het nu zit. Zonder in details te treden kan ik in het algemeen zeggen dat ik tevreden ben met hoe het nu gaat en met de weg die ik ingeslagen ben. Dus jullie kunnen er op rekenen dat ik deze koers blijf volgen .
Tot zover mijn vakantieblog. Leuk dat jullie hebben meegelezen. Het is dan toch net of ik niet helemaal alleen was. Overigens kreeg ik ook zo nu en dan een SMSje van enkele dierbaren. Zeker toen ik een paar dagen niet op internet was geweest. Dat vond ik wel fijn, want ook al vind ik alleen zijn heel prettig, ik ben geen kluizenaar
Dagdag, tot gauw
Elly
Posted in Reizen | No Comments »
zondag, augustus 16th, 2009

Vakantiestress.
Ieder jaar weer hetzelfde liedje. Ik ga op vakantie en neem mee…
Dit jaar dacht ik ga ik het anders doen. Ik ga de caravan niet volstouwen met kleren, of voedsel. Nee, we gaan maar naar Duitsland, dat is niet de bushbush, dus er is genoeg te koop daar. Ik neem het hoognodige mee en de rest kan ik daar kopen.
Dus ik heb rustig aangedaan. Ben niet te vroeg maar ook niet te laat begonnen. De caravan stond woensdagavond voor de deur en ik ben donderdagmiddag op mijn gemakje de boel gaan schoonmaken. Na zo’n jaar bij een boer in de stalling wordt de boel er niet schoner op tenslotte.
Ik heb op mijn gemak vrijdag eens wat kleren gepakt, nog staan strijken en ben langzaam maar zeker gaan inruimen. De kids zijn nog een dagje met hun vader naar het strand geweest en ik kon mijn gang gaan. Geen vuiltje aan de lucht, zou je denken.
Maar ik had buiten Vriend gerekend. Die is nogal een warhoofd. Ik leg dingen op vaste plekken in huis neer, hij presteert het nog om ze kwijt te raken.
Zo ook deze keer. De videocamera is al een driekwart jaar zoek. Nergens te vinden. Het ding kan geen pootjes gekregen hebben dus zou ergens moeten zijn zou je denken. Nou ja, dan maar zonder te filmen op vakantie, kan er niks aan doen. Ineens kwam hij erachter dat we ook geen barbecue in de caravan hadden liggen. Hoezo? Waar is hij anders? De schuur is overhoop gehaald, de schuur achter in de tuin ook, de zolder, alles! Maar het ding is en blijft kwijt. Net nieuw. Gewoon kwijt.
Kalm blijven, rustig, niet stressen, maar dat valt niet mee. Een man die alles zomaar "poef" kwijtraakt nog voor de echte vakantie begint, is al stressvol genoeg. En dan zijn we nog niet eens onderweg.

Het ‘echte’ werk moet nog beginnen. Het rijden naar de camping toe. Zes hele uren lang onderweg met 2 pubers achterin die waarschijnlijk de eerste uren wel even stil zijn, maar niet lang daarna al beginnen te vervelen. Of diezelfde man die de weg kwijt gaat raken ondanks de TomTom of de uitgeprinte route, of de duidelijke aanwijzingen van ‘moi’.
Nee, vakantie is vooral leuk, laten we wel wezen. Maar dan vooral voor de kinderen of de mannen. Want wij vrouwen moeten gewoon doorgaan, het eten maken, de was doen, want je hebt altijd was, ruzietjes sussen, kleren klaar leggen, kinderen (pubers niet meer maar als ze klein zijn) onder de douche zetten, noem maar op. Hebben wij eigenlijk vakantie? Ik heb dan wel die 8 boeken in de caravan gelegd en mijn tekenspullen, maar zou ik ze ook daadwerkelijk allemaal kunnen lezen en kunnen gebruiken? Ik vraag het me af!
We zullen het zien, eerst maar morgen afwachten, de bbq kunnen we in ieder geval vergeten, hopelijk hebben ze in Duitsland ergens een leuke nazomerse aanbieding…
Tot over 3 (hopelijk stressvrije) weken!
http://www.youtube.com/watch?v=gTjF6Oo8riU
Posted in Algemeen | No Comments »
zondag, augustus 16th, 2009
Tijdens de zomervakantie moet zij een bron zien te vinden voor haar onderzoek, maar ze moet van haar moeder het oude, vergane huisje van haar oma opknappen. Op een saaie avond dwaalt Connie wat door het huisje en vindt een oude sleutel in een boek. De sleutel bevat de naam Deliverance Dane en haar bron voor het onderzoek is geboren.
[rectangle]
Samen met Sam Hartley, een restaurateur van oude gebouwen, gaat zij op onderzoek uit en ontdekt dat het verhaal van Deliverance begint tijdens de heksenprocessen in Salem, 1692. Deliverance bezat een geheim boek dat Connie kosten wat kost wil vinden. Connie speurt alle oude bibliotheken en databanken in Salem en Marblehead af op zoek naar het boek, maar wat Connie nog niet weet, is dat zij niet de enige is die achter het boek aanzit…
Tijdens het lezen volg je twee verhaallijnen: die van Connie en die van Deliverance en haar nazaten. Het boek wisselt moeiteloos van het heden naar de zeventiende eeuw en weer terug. Het verloren boek van Salem is een spannend en slim geschreven boek. Hoewel het verhaal fictief is, hebben de meeste personages echt bestaan en zijn er veel feiten van de Salem heksenhysterie in het verhaal verweven. Het boek pakt je niet meteen bij de eerste bladzijde, maar laat je na het eerste hoofdstuk niet meer gaan!
De auteur
De auteur Katherine Howe stamt af van Elisabeth Howe en Elisabeth Proctor, twee vrouwen die terecht stonden in de Salem heksenprocessen van 1692. Katherine studeerde kunstgeschiedenis en filosofie aan de Columbia University in New York en woont nu in Marblehead, Massachusetts, waar Het verloren boek van Salem zich afspeelt. Dit is haar debuutroman.
Het verloren boek van Salem – Katherine Howe, Uitgeverij Mouria
ISBN 9789045800806, Prijs € 18,95, Genre vertaalde literatuur
Verschijningsdatum mei 2009
U kunt Het verloren boek van Salem hier bestellen.

Tags: Amerika, Boek, Boeken, boekenclub, Geheim, heksen, Het verloren boek van Salem, Katherine Howe, libelle, Literatuur, Mouria, Salem
Posted in boekenclub, genre, roman, vertaalde literatuur | No Comments »
zondag, augustus 16th, 2009
Voor 1 glas
Pureer 2 rijpe handperen met een flinke scheut Blue Curaçao en schenk dit in een (cocktail)glas.
Tags: recept van de dag, Recepten, rive gauche
Posted in Bijgerechten, Dinergang, Drankjes, Recepten, Recepten, Receptvandedag, Soort Gerecht | No Comments »
zaterdag, augustus 15th, 2009
Old Bet,
met je dikke
rimpelige huid.
Een mier
bungelt ondersteboven.
Ben jij het, Granny
of is het Old Bet.
Je benen marcheren,
bewogen door
je versteende hart
dat geen krimp geeft.
Kom nou,
je stond voor heter vuren,
Zij die niets
meegemaakt hebben,
díe huilen,
maken
van een mier
een olifant.
Maar jij,
armen omhoog,
strijdlustig
als de mier,
je redt het!
Coby Poelman-Duisterwinkel.
Posted in Boeken | No Comments »
zaterdag, augustus 15th, 2009
Quanto Costa?
Dit Italiaanse zinnetje kennen de meeste van ons wel. Handig voor degenen die graag met koffers vol nieuwe kleren terugkeren van een vakantie in Italië. Maar wie volgend jaar toch wel wat meer zou willen zeggen, kan nu alvast beginnen met een gratis online taalcursus Italiaans van Teleac. Die trouwens ook speciale aandacht aan een andere leuke vakantiebezigheid: shoppen! www.teleac.nl.
[rectangle]
Bourgondisch eetfestijn
Van 27 tot en met 30 augustus is het weer tijd voor het grootste eetfestijn van Nederland. Al voor de 28e keer wordt op het Maastrichtse Vrijthof het Preuvenemint georganiseerd. Dat betekent uitgebreid ‘preuven’ van het lekkers dat koks ons voorschotelen en genieten van swingende optredens. www.preuvenemint.nl.
Hip Parijs
Gewapend met Taschen’s Paris, vindt u gegarandeerd de hipste hotspots op het gebied van shoppen, eten en overnachten in Parijs. Taschen’s Paris € 29,99 (www.taschen.com en boekhandel).
Logeren bij de jufferen
In de achttiende eeuw werd een prachtig landhuis in de bossen van Drenthe bewoond door vijf vrijgezelle zusters: de jufferen Lunsingh. Tegenwoordig is hier een mooi ingericht hotel-restaurant. De Jufferen Lunsingh, tel. 0592-61 26 18, www.dejufferenlunsingh.nl.
Second hand-party
Iedereen heeft miskopen in de kast staan: een paar zo goed als nieuwe schoenen die toch te klein bleken, een jurkje dat toch niet zo mooi zit… Probeer ze eens te slijten door een kledingruilparty te organiseren met vriendinnen. Iedereen neemt de miskopen (ook accessoires) mee en om de beurt kan er iets uit de stapel worden gegraaid.
Pronkmode
Geen onbegrijpelijke kunst, maar prachtige mode is te zien in deze musea!

Tags: 34, blad, Dagjes uit, kleding, libelle, magazine, Reizen en uitgaan, Shopping, Time Out, winkelen
Posted in Dagjes uit, Kunst en Cultuur, Reizen en uitgaan, Shopping | No Comments »
zaterdag, augustus 15th, 2009
De zusjes Emma en Alexandra (Alex) zijn elkaars beste vriendinnen. Als jong meisjes ontdekt Emma dat ze een ongekend talent heeft voor muziek, en dan met name voor de viool. De viool neemt haar leven en al haar tijd in beslag, waardoor ze eigenlijk nooit echte vriendinnen heeft gehad, behalve natuurlijk Alex.
Als Alex op een dag een van televisie bekende talentenjacht wint, zijn plotseling de rollen omgedraaid. Niet Emma is nu het middelpunt van de (muzikale) belangstelling, maar Alex. Alex wordt steeds populairder, verschijnt op televisie, in tijdschriften, verdiend bakken met geld en heeft een manager. Emma worstelt zich, ondanks haar grote talent, door het Conservatorium heen en vecht voor een plaatsje in bekende orkesten. Toch blijft hun band sterk, totdat Alex’ succes haar boven het hoofd stijgt.
Het boek leest lekker weg en is, vooral voor zussen, erg herkenbaar. Wat Saskia Mulder echt razend knap doet is het overbrengen van gevoelens en emoties in woorden. Je voelt bijna fysiek mee met de personages in het boek, wat het boek heel menselijk en echt maakt. Een heerlijk boek voor in de trein of voor op vakantie.
Over Saskia Mulder
Saskia Mulder brak haar studie economie af om in Parijs een acteursopleiding te volgen. Ze heeft talloze filmproducties in Frankrijk, Engeland en de VS op haar naam staan. Tijdens haar acteerwerk, dat voor een groot deel bestaat uit wachten en nog eens wachten, schreef ze haar eerste boek, Gewoon een meisje. Alex is haar tweede roman.
Winnen!
Deze actie is afgelopen. De winnaars krijgen het boek zo snel mogelijk thuisgestuurd. Kijk hier voor meer winacties.
Alex – Saskia Mulder, Uitgever, De Boekerij
ISBN, 9789022551943, prijs € 18,95, Genre Nederlandse literatuur
Verschijingsdatum april 2009
U kunt Alex van Saskia Mulder hier bestellen.

[rectangle]
Tags: Alex, Boek, Boeken, boekenclub, libelle, Muziek, Saskia Mulder, Zussen
Posted in boekenclub, genre, roman | No Comments »
zaterdag, augustus 15th, 2009
Voor 1 glas
Pureer 200 g stukjes watermeloen met 1 bol aardbeiensorbetijs en 1 el citroensap.
Schenk dit over ijsblokjes in een (cocktail)glas.
[rectangle]
Tags: aarbeisorbetijs, citroensap, moulin rouge, recept van de dag, Recepten, schuimende shake, watermeloen
Posted in Bijgerechten, Dinergang, Drankjes, Recepten, Recepten, Receptvandedag, Soort Gerecht | No Comments »
zaterdag, augustus 15th, 2009
Ik weet niet wat ik boven dit stukje moet zetten om de eenvoudige reden dat ik niet weet hoe ik het noemen moet, maar wil er wel wat over schrijven.Vanaf 13 aug zijn hier de meerpaaldagen, dan wordt Dronten gepromoot, er zijn zelfs gezinnen die er speciaal voor terug komen van vacantie.Vandaag waren er dus stalletjes met spec. aanbiedingen, en zo druk je kunt dan over de hoofden lopen.Dronten promoot het Lawaai.Niet alleen dat maar waar ik echt iets van wil vertellen is dit een half jaar geleden is hier een speciale hoorzitting geweest n.a.v. een tv uitzending over alcoholisme onder de jeugd. Er was politie bij en een dokter die vertelde hoe schadelijk alcohol op jonge leeftijd is.Ook de burgemeester was er bij. Het was een drukke hoorzitting waar zelfs ouders van zeiden dat dit in Dronten niet voorkwam.Nou mensen geloof het maar niet want ik zie veel en hoor veel Jonge meisjes die met groepjes zich staan in te drinken , met een pure fles alcohol, blue goedje, en onderweg had ik met het uitlaten van mijn hondje al een volle fles in het gras zien liggen heb ik in een afval prullemand gestopt, en nog veel andere drank, ik kom aan bij mijn appartement en het is hardstikke druk.Overal fietsen ook voor onze ingang. Zelfs nu deint heel dronten nog 12.15 en dat gaat door tot 4.00 in de nacht.
Ik zie drie meisjes van plusminus 15 jaar daar staan te drinken en heb hun gezegd wat ik op mijn lever had, en heb hen op het hart gedrukt dat a.u.b niet te doen. Ze lachte mij vierkant en dwars uit.Ze waren toen al te ver heen.Ze kleden zich mooi voor de avond ,en het waren ook aardige meisjes om te zien, maar ongeloof dat ik met hun daarover sprak,stond op hun gezicht te lezen. Ouders van die kinderen weten denk ik niet eens dat de schapen dit doen. Tot ‘s avonds laat lopen ze te lallen op straat tot drie uur in de nacht, niet rekening houdend dat er ook mensen slapen willen en vroeg op moeten, dat ik niet tot ze kon doordringen en dat doet mij enorm verdriet, want het zal je dochter maar wezen , ben ik doorgelopen, en ik zag weer drie meisjes nu het parkeer terrein oplopen. Vorig jaar was er veel politie op de been, maar nu heb ik ze niet gezien. Wel hoorde ik deze dag verscheidene keren de ambulance langs komen.Ik wil wedden dat ze het druk hebben gehad in het ziekenhuis. ALS DRONTEN er maar aan verdient wat zal het hun dan een zorg zijn hoe de toekomst van de jongelui er aan gaat.
Nog zo iets vier keer per jaar wordt op dat plein ook kermis gehouden, en volgende week is er weer Lowlands, ook zo’n Lawaai, en nog iets In de krant stond dat Dronten aanvliegroute wordt van Lelystad, en misschien zelfs dat het vliegveld wordt verplaatst naar hier. Beide laatste is voor mij een reden om hier mijn biezen te pakken. Maar ja waar moet ik naar toe want ben niet meer economies gebonden, voor een andere stad. Zo gaat men nu DEmocraties om met de burgers. Het is maar drie dagen dit "feest" wat voor veel mensen lijkt op een feest is een regelrechte oplichterij van de gemeente, want zij moeten er toch aan verdienen. De maatschappij is rot.
Posted in Algemeen | No Comments »
vrijdag, augustus 14th, 2009
Mijn dierbare telefoon wist weer eens niet van ophouden. Die Alexander Graham Bell is wat begonnen……
Er zaten hele praktische bij, zoals m’n Zwarte Tornado ‘zeg, jij moet worden opgenomen, dan kan onze afspraak niet doorgaan. Bel je als je er weer uitbent? En we hebben meer uren nodig!’ Hartgrondig eens met beide stellingen.
En dan – je gelooft het niet. Een brief van de K . N. Over dat abonnement dat ik afgezegd heb. ‘Uw abonnement gaat per 20 augustus in!’
Uh? Maar dat was toch opgezegd? Daar ging ik weer. Kastjes en muren hebben geen geheimen meer! Telfoonrekeningen ook niet, vrees ik. Uiteindelijk kreeg ik een jongmens. Hij zocht. Ja, dat is een klacht geworden. Die is nog in behandeling. Wij bellen u daarover voor 25 augustus.
Maar, ik leg net uit dat ik dan in het ziekenhuis lig? Kunt u daar niet gebeld worden dan? Nou, dat dacht ik niet! Waar haalt ie het vandaan! Ik zie het voor me ‘dokter, ff wachten met dat infuus! Of dat ding om vocht af te tappen! De K . N belt! Kunt u me eventjes naar een bel-punt rijden? Dat infuus hangt toch aan zo’n karretje, dat hobbelt wel mee!
Het kan nog erger. Dan schrijven we wel een brief! Uh, die zie ik ook niet. Ik ben dan daar en niet hier, weet u nog? Hebt u dan niemand die uw post opvangt? Jazeker. Hij sorteert het uit en legt het klaar, maar hij gaat mijn post toch niet zitten lezen! Dat doe je niet! Kunt u dan niet zeggen dat hij post van de K . N wel mag openmaken?
Die zijn blij dat ze gek zijn….De totale impertinentie! Hoe durven ze! Volgens mij mag dit zelfs helemaal niet! Ik overweeg weer een klacht. En dan via de Nationale Ombudsman.
Kunnen we u daar niet bellen dan. NEE! Wacht even dok, geen ECG – mijn hartlsag en bloeddruk zijn torenhoog!
En iemand je post laten openmaken! Kom nou! Dat doe ik ook niet als ik bij iemand op het huis pas!
Schandalig. Die lui doen en laten maar waar ze zin in hebben. Voorlopig zit u toch vast aan dat abonnement hoor. Hoopvol: ik kan u een nieuw pakket sturen? Nee! IK WIL NIET! IK HEB OPGEZEGD!
Ga ga ga gorgl gargl kwuk kwuk. Glaasje water voor Anneke.
Posted in Algemeen | No Comments »
vrijdag, augustus 14th, 2009
Tijdens de workshop staan uw persoonlijke kledingstijl en figuurtype centraal. Aan de hand van een zelfgemaakt moodboard wordt gekeken naar uw persoonlijke stijl en smaak. Misschien bent u een Classy Lady, een Romantic Princess of misschien een Culture Chick? Voor iedere stijl zijn weer andere kledingstukken en combinaties te verzinnen. Uiteraard wordt ook gekeken naar welke kledingstukken het beste bij uw lichaamsbouw passen en welke niet.
[rectangle]
Tevens wordt een advies gegeven over welke kleuren u het beste kunt dragen… en welke u beter kunt laten hangen.
Miskoopadvies
Iedereen heeft wel eens een miskoop begaan. Geen nood! U kunt uw miskopen meenemen naar de workshop. Leer wat u nog kunt maken van die afzichtelijke blouse of rok. Judith Guinau laat u zien wat het effect van uw kledingstijl is op uw uitstraling en geeft u een paar handige tips mee om miskopen in de toekomst te voorkomen.
Judith vertelt u alles over de musthaves in een basisgarderobe en over het maken van combinaties. U ontdekt tijdens deze workshop hoe u uw eigen kledingstijl meer in balans kunt laten komen met uw persoonlijkheid.
Aantal deelnemers: 4 tot 6 personen
Wanneer: vrijdag 28 augustus, zaterdag 29 augustus, vrijdag 4 september, zaterdag 5 september, vrijdag 11 september, zaterdag 12 september. Andere data zijn mogelijk, in overleg.
Aanvang: 14:00 uur (de workshop duurt ongeveer 2,5 tot 3 uur)
Prijs: € 39,50 p.p. (incl. koffie, thee en wat lekkers en een kleurenkaart met 15 kleuren)
Aanmelden: u kunt zich aanmelden via de website van Judith Guinau.
Informatie
Judith Guinau, Stylist/Color consultant, telefoon: 023 5283836, mobiel: 06 13894686, e-mail: judith.guinau@gmail.com, website: www.judithguinau.nl
Tags: Dagjes uit, Judith Guinau, kleding, kleuren, libelle, mode, Reizen en uitgaan, Shoppen, Shopping, smaken, stijl, workshop
Posted in Dagjes uit, Reizen en uitgaan, Shopping, Workshop | No Comments »
vrijdag, augustus 14th, 2009
Posted in Uncategorized | No Comments »
vrijdag, augustus 14th, 2009
Vanaf deze week ligt hun nieuwe boek, Wie wil je vandaag zijn?, in de winkel. In Libelle 34 vertellen ze over hun moeizame start en het succes dat volgde.
Wie zijn Trinny and Susannah?
Trinny Woodall (46), geboren in een rijk Londens gezin, zat als puber voornamelijk op Franse en Duitse kostscholen. Voordat ze met Susannah de mode inging, werkte ze tien jaar als marketingmanager. Ze is verslaafd geweest aan alcohol en heeft een jaar in een afkickkliniek gezeten. Ze bezoekt nog altijd AA-bijeenkomsten. Na een huwelijk van negen jaar is ze vorig jaar gescheiden. Ze heeft een dochter.
Susannah Constantine (48) groeide op op het Engelse platteland en ging naar dure privé-scholen. In Amerika heeft ze jarenlang in een Georgio Armani-winkel gewerkt. Door een ontmoeting met een redacteur van The Daily Telegraph ging ze bij die krant over cricket en auto’s schrijven. Ook had ze een acht jaar durende relatie met David Linley, de zoon van Prinses Margaret. Inmiddels is ze getrouwd met een Deense zakenman. Samen hebben ze drie kinderen.
[rectangle]
Wie wil je vandaag zijn?
Het uitgangspunt van hun nieuwe boek is: elke modestijl benadrukt een ander aspect van je persoonlijkheid – en daarmee kun je spelen. Zes van de stijlen uit hun boek probeerde Libelle uit op Libelle-lezeressen Britta en Carla. U kunt de resultaten bekijkn op pagina 75 en 76 van het grote modenummer (Libelle 34).
Tags: boekenclub, libelle, mode, susannah constantine, trinny and susannah, trinny woodall, wie wil je vandaag zijn?
Posted in Onlinespelletjes, Uit het blad, boekenclub, mode | No Comments »
vrijdag, augustus 14th, 2009
Het begon met een bedrag van rond de € 100,- per maand en elk jaar kunnen daar weer wat eurootjes bij opgeteld worden. Elk jaar weer. En elk jaar weer gaan ander vaste lasten, zoals elektra, water, WOZ en andere gemeenteheffingen ook weer omhoog. En elk jaar weer vraag ik me af hoe lang al die instanties denken daarmee door te kunnen gaan.
[rectangle]
Ik moet steeds meer gaan werken om die prijsstijgingen te kunnen betalen. Nu heb ik nog geluk dat ik steeds meer kan werken als freelancer, maar je zal maar in een vaste baan zitten met een vast salaris dat de laatste paar jaar ook niet meer gestegen is. En als het al stijgt, gaat dat extraatje op aan alle prijsstijgingen van vaste lasten. Ik blijf me afvragen hoe iedereen dat maar doet. Of ik misschien iets verkeerd doe. Hoe bezuinig je op vaste lasten, ik zou het niet weten, zeker niet als ze eenzijdig worden vastgesteld.
En dan nu dus weer die zorgverzekering. Luchtverzekering, want sinds dat particulier/ ziekenfondsverschil is opgeheven, ben ik niet meer naar een dokter geweest. En denk maar niet dat een eenpersoonshuishouden goedkoper uit is. Een gezin met drie kinderen betaalt per saldo niet meer dan drie tientjes meer dan ik in mijn eentje. Zo veel belastingen en dan ook nog eens zulke hoge zorgverzekeringskosten.
Het doet pijn, zeker als ik bedenk dat ik vorige week nog € 1.480,- heb overgemaakt aan de collectieve zorgverzekering. Het maximale bedrag dat je als freelancer bij ‘mag’ dragen aan al die kansloze mensen die onze samenleving voedt, die te lui zijn om te werken en waar we dus in onze socialistische heilstaat met zijn allen voor betalen (ja Valkenoog, je kunt weer).
Ik zou zo graag willen dat er ook ‘ns rekening wordt gehouden met de singles, die onevenredig bijdragen aan kosten van niet alleen particuliere bedrijven maar ook aan die van de overheid. Maar ja, waarschijnlijk ben ik de enige die zich elk jaar weer afvraagt hoe al die gestegen rekeningen betaald moeten worden. En vooral hoe lang overheid en bedrijfsleven die prijsstijgingen denken te kunnen voortzetten. Of niet?
Tags: belasting, column, Columns, Ebru, gesprek van de dag, gesprekvddag, libelle, Valkenoog, verzekering, zorgverzekering
Posted in Columns, Ebru | No Comments »
vrijdag, augustus 14th, 2009
Als haar vader overlijdt is ‘ze’, samen met haar moeder, gedwongen verhuizen naar Isfahan, waar hun enige familie woont. Haar oom en tante nemen haar en haar moeder met tegenzin in huis. Het leven in Isfahan is zwaar, maar ze maakt van haar talent voor tapijtknopen haar vak en maakt daarnaast ook ontwerpen die ze vervolgens weer verkoopt.
Tegelijkertijd komt ze terecht in een avontuur dat haar seksualiteit doet ontwaken, maar haar ook blootstelt aan afwijzing en verraad. Ze beseft dat er maar één grote liefde in haar leven is: de bruisende en inspirerende stad Isfahan.
Dochter van Isfahan is een meeslepend verhaal over een sterke vrouw dat blijft boeien tot de laatste letter.
Dochter van Isfahan – Anita Amirrezvani, Uitgeverij De Boekerij
ISBN 9789022552087, Prijs € 10,-, Genre vertaalde literatuur
Verschijningsdatum juni 2009 (midprice editie)
U kunt Dochter van Isfahan hier bestellen.

[rectangle]
Tags: Boek, Boeken, boekenclub, De Boekerij, Dochter van Isfahan, Iran, lezen, libelle, Literatuur, roman, vrouw
Posted in boekenclub, genre, vertaalde literatuur | No Comments »