De tijd vliegt. Geen originele opmerking. Ik weet het, maar wel eentje die ik mezelf deze week heel vaak hoor mompelen. We hebben net weer afscheid genomen van een aantal vrienden en bekenden die hier in mei ook al waren. Huh? Mei? Vorige maand zul je bedoelen! Zo voelt het tenminste voor mij aan. Toen, in mei, hadden we gezellige avondjes en lekkere luie uurtjes, nu in september hadden we ze weer. En in juni en juli en… ja, de zomer is echt voorbijgevlogen!

In het dorp kijken de mensen niet meer zo vermoeid als twee weken geleden. We wensen elkaar vrolijk “kalo chimona!” oftewel ‘prettige winter’. Een aantal van hen zie ik pas in maart of april weer terug als ze hun taverne, bar of winkeltje klaarmaken voor de zomer. Eigenlijk kennen we hier maar twee seizoenen: zomer en winter. Alles wat ertussen zit, slaan we gewoon over. We hebben de eerste Grieken met sjaal en muts dan ook alweer gesignaleerd. Vorige week, toen het negentien graden was. Nu schijnt de zon weer volop en ik hoop dat het zo nog een poosje blijft. Het zou leuk zijn. We gaan er namelijk zelf nog even een paar daagjes op uit. Naar een ander dorpje, in het zuiden van ons mooie schiereiland. Het wordt een romantisch tripje, want we hebben iets te vieren. Dertig jaar huwelijk… Dertig jaar? De tijd vliegt echt! Ik zie ons nog zó daar staan, voor die aardige meneer van de Burgerlijke Stand in Vlaardingen. Een stewardess en een zeeman… Hoe hadden twee mensen met zo’n uithuizig beroep elkaar toch weten te vinden, vroeg hij zich in zijn toespraak af.

Tja, het was gewoon toeval dat we allebei gelijktijdig even terug waren in Vlaardingen. Toeval dat de taxi die ik had besteld twintig minuten was vertraagd, zodat ik nog op mijn barkruk zat toen die voor mij op dat moment nog onbekende jongeman binnenstapte. Na vijf minuten aarzelen belde ik de taxi af. We kwamen naast elkaar aan de bar terecht – niet helemaal onopzettelijk – en waren meteen verliefd. Drie dagen later vroeg hij nonchalant: “Zeg, zullen wij maar gaan trouwen?” Waarop ik stoer antwoordde: “Ja, maar dan wil ik wel eerst verloven. Dat hoort toch zo als je gaat trouwen?”

Elf maanden later waren we inderdaad getrouwd. Van die elf had hij er vijf op zee gezeten en ik drie in de lucht. Nee, écht kennen deden we elkaar dus niet op die gedenkwaardige dag in oktober 1979, maar voor ons heeft het wel gewerkt. “Twee vrije vogels gaan hun vluchtschema combineren…” stond er op de trouwkaart die we naar onze familie en vrienden stuurden. Geen gemakkelijk voornemen. We hebben heel wat hobbels moeten nemen, diepe dalen gezien, maar ook heel blij op hoge toppen gestaan. Na twee jaar kwam er een vogeltje bij, eentje die al net zoveel behoefte had aan vrijheid als zijn ouders. Toen moesten er dus drie schema’s samengevoegd worden. Ach, we hadden met alle liefde nog meer schema’s samengevoegd, maar dat heeft niet zo mogen zijn. Het was een van de dalen waar we doorheen moesten…

Nu, dertig jaar later, hebben we nog steeds veel weg van die vrije vogels van toen. Nog steeds slaan we onze vleugels graag uit en strijken we neer waar het leven ons brengt. Op dit moment is dat hier, in ons kleine Griekse dorpje aan de zee, maar of dat ons eindpunt is? Wie zal het zeggen? Tijd is relatief. Dertig jaar huwelijk klinkt lang, maar soms lijkt het of we nog maar net zijn begonnen. Er zullen ongetwijfeld nog vele hobbels volgen, en om de dalen van het ouder worden kunnen we zeker niet heen. Toch ga ik vol vertrouwen het vervolg van onze reis aan, want één ding hebben die dertig jaren me in ieder geval geleerd: samen redden we het wel…

Het nieuwe boek van Claudia Reina is geen kookboek waar alleen recepten in staan. Het bevat daarnaast ook een verhaal. Het draait om een moestuin waar 2 moeders en 2 dochters vaak te vinden zijn. De vrouwen grijpen eigenlijk elke gelegenheid aan om lekkere gerechten te bereiden en te experimenteren met ingrediënten uit eigen tuin. [rectangle]

In het boek staat bij elke culinaire ingeving het desbetreffende recept vermeld. Daarbij worden de recepten ondersteund met beeldmateriaal van de gerechten, zodat u precies weet hoe het gerecht er uit komt te zien. Omdat het verhaal voor een groot deel over een een moestuin gaat, worden er ook regelmatig tuintips gegeven. Kortom: Onze Smultuin is een boek vol variatie!

Onze Smultuin- Claudia Reina, Fontaine Uitgevers
ISBN 978 90 5956 313 1, prijs € 17,95
Verschijningsdatum: 5 oktober 2009

Proef mee in de boekhandel
Op zaterdag 3 oktober is Claudia Reina van 13.00 tot 16.00 uur in Laren voor u aan het koken. U kunt haar recepten proeven en haar boek laten signeren.

Dit is het adres waar u moet zijn:

Larense Boekhandel
Naarderstraat 9
1251 AW Laren

Kunt u er niet bijzijn? Claudia Reina geeft ook regelmatig workshops en cursussen zoals bijvoorbeeld een cursus biologisch koken of de workshop ‘Wat te doen met een pompoen?’. Hiervoor kunt u terecht op deze website.

Bestellen
Onze Smultuin van Claudia Reina verschijnt 5 oktober 2009. U kunt het boek dan bestellen bij de Bruna.

Je komt op een receptie,
van de gasten ken je er geen,
je vindt uiteindelijk een plek
aan een tafeltje van steen,
drinkt je koffie,
eet je taart
en denkt
dat ieder naar je staart,
je frunnikt
aan je jasje,
rommelt
in je tasje,
links een rug,
gejast tot op de grond,
rechts een plant
tot het plafond.
De mensen tegenover je,
die kun je niet verstaan
vanwege keiharde muziek
pal achter je vandaan
en tussen al die mensen
in die enorme zaal
voel jij je
de eenzaamste
van allemaal.

Coby Poelman-Duisterwinkel.

In Amersfoort is het al jaren verboden om door de binnenstad te fietsen. Er lopen elke dag wel stadwachters rond om fietsers te controleren. Erg jammer, want zo is het vaak niet mogelijk om op één dag heel Amersfoort te bekijken.

Daarentegen is een step wel toegestaan. Sinds 2008 is het mogelijk om een step te huren bij Dogatti. Het is de winkel van Ed Weyand. Bezoekers kunnen bij hem een mooie step huren (of kopen) om zo de stad Amersfoort eens te verkennen.

Met een step gaat u aardig snel. Zo kunt u veel bekijken. Tegelijkertijd gaat u rustig genoeg om van alles om uw heen te genieten.[rectangle]

De step
De steps, die in Amersfoort verhuurd worden, hebben een groot wiel voor en een kleiner wiel achter. Zo is er genoeg ruimte om uw voeten te plaatsen op de step. Er zijn kleine en grote steps die u kunt huren voor twee of vier uur.

Route
U kunt een parcours afleggen met uw step. Er zijn twee routes. Één door de binnenstad: de grachtengordel, de knusse Muurhuizen en de feestelijke pleinen. En één door het singelpark, de haven, de buitensingels en het heuvelachtige Randenbroekerbos. Deze routes kunt u in uw eigen tempo afleggen. Voor de start krijgt u een routebeschrijving met alle informatie voor toeristen.

Informatie
Adres: Oliesteeg 10, 3811 JW Amersfoort (provincie Utrecht), Tel: 033 475 95 94, Email: sales@sportstep.nl, Website: www.sportstep.nl.

Hugo van Woerden bedacht de dwarsligger. Een boekje dat zo klein en licht is dat u het echt overal mee naartoe kunt nemen. De redactie heeft de dwarsligger voor u getest en we weten het zeker: echte boekenwurmen worden hier heel gelukkig van! Het past gemakkelijk in elke handtas en ook zonder tas reist dit boek overal met u mee, verstopt in uw jaszak. Maak nu kans op uw favoriete titel in mini formaat!
 
Het is een compleet boek en maar acht bij twaalf centimeter groot. U leest het boek overdwars en zo ontstaat er een volle bladzijde, net als in een ‘normaal’ boek. Er is gebruik gemaakt van dundrukpapier waardoor een dwarsligger wel zes tot acht keer in een ‘normaal’ boek past.

In het filmpje hierboven ziet u de presentatie op Manuscripta. Ook krijgt u een goede indruk van hoe klein de dwarsligger nou eigenlijk is.[rectangle]

Consumenten reageerden erg enthousiast over dit kleine boekje. Een aantal reacties:
- ‘De beste uitvinding sinds het gesneden brood!’ – Mariëlle van Doorn (consument)
- ‘An absolute brilliant idea!’ – Nicci French (auteursduo)
- ‘Fantastisch concept’ – René Jansen (Selexyz)
- ‘Dit wil iedereen hebben’ – Bol.com

Winnen!
Deze winactie is afgelopen. De winnaars krijgen zo snel mogelijk de dwarsligger thuisgestuurd. Voor andere winacties kunt naar onze spelletjespagina gaan.

De volgende titels zijn verkrijgbaar als dwarsligger:
- Wayne Dyer – Leef in balans
- Nicci French – Wat te doen als iemand sterft
- Jonathan Safran Foer – Alles is verlicht
- Arthur Golden – Dagboek van een geisha
- Nicole Krauss – De geschiedenis van de liefde
- Marion Pauw – Daglicht
- Tom Rob Smith – Kind 44
- Esther Verhoef – Close-up
- John Wiseman – SAS Survival Handboek

Voor meer informatie over de verschillende boeken kunt u naar deze website gaan. Voor meer informatie over de dwarsligger kunt u dit filmpje bekijken.

Spelvoorwaarden
Voor overige spelvoorwaarden kunt u terecht op: Libelle.nl/spelvoorwaarden.

Door vakanties in Italië en Griekenland weet ik dat de mannen aldaar een stapje verder gaan. Ze komen op je af, maken een praatje, schuiven op de kruk naast je en bestellen een drankje voor je. Heel voortvarend in vergelijking met Nederlandse mannen die op het vlak van het ‘versieren’ meestal niet uit hun stoel te branden zijn.

Maar goed, Italianen vallen geheel in het niet bij sommige Surinaamse mannen. Ik wist deze afgelopen vakantie niet wat ik meemaakte. In de drie keer dat ik mijn geliefde achterliet op de hotelkamer en alleen op pad ging, kreeg ik de meest onvoorstelbare oneerbare voorstellen. [rectangle]

Er was een jongen (ik schat hem niet ouder dan zestien) die naar me toe kwam lopen en gewoon meteen recht voor z’n raap vroeg: “Wil je met me vrijen?” Zonder enige inleiding. Zo bont heb ik het nog niet eerder meegemaakt. Het gekke is dat je als Nederlandse vrouw nog beleefd blijft ook. Ik had volgens mij volledig in mijn recht gestaan als ik die jongen met zijn impertinente vraag eens flink de waarheid had gezegd. Of als ik hem had genegeerd. Maar wat deed ik? Ik legde hem uitgebreid uit dat ik al een vriendje heb, dus dat het er niet in zat. Waarop hij (let op!) gewoon voorstelde dat ik hem als vriendje erbij zou nemen. Hoe brutaal! (en ook wel om te lachen natuurlijk.)

Ik vraag me af of het ooit wel op deze manier werkt? Zijn er meisjes die voor zo’n onomwonden voorstel vallen en meteen roepen “Oké, ik ga mee!”? Je zou bijna denken dat dit werkelijk zo is, aangezien ‘mijn’ Surinaamse bewonderaar totaal niet uit het veld geslagen leek door mijn weigering en vrolijk zijn weg vervolgde. Op naar de volgende!

Dit boek is erg handig voor iedereen die op zoek is naar eenvoudig toepasbare technieken om meubels en accessoires een doorleefde look te laten geven. Zo staan er in dit boek technieken om uw meubels en accessoires een verouderingslook te geven en white wash technieken.

Ook komt de voorbereiding aan bod. Denk bijvoorbeeld aan kleine reparaties en het verwijderen van oude was- en verflagen. Zo kunt u niks vergeten voordat u begint!

Alle technieken in het boek worden stap voor stap uitgelegd. U hoeft dus niet bang te zijn dat u een stap vergeet. Ook staan er foto’s bij, met een uitgebreide uitleg over de gebruikte materialen en producten.[rectangle]

Extra service
Het kan zijn dat u na het boek gelezen te hebben, nog vragen hebt over dit onderwerp. Mirjam Steenbeeke, de schrijfster van dit boek, heeft hier een leuke oplossing voor gevonden. U kunt haar namelijk een mailtje sturen en zij zal dan persoonlijk advies geven!

De schrijfster
Mirjam Steenbeeke is de schrijfster van dit handige en praktische boek. Mirjam is specialist op het gebied van verftechnieken. Ze schildert, decoreert en restyled meubels, accessoires en interieurs. Ook schrijft zij boeken en publiceert zij artikelen op het gebied van verftechnieken.

Verder gaf Mirjam jarenlang de workshop decoratieve verftechnieken. Ze weet dus als geen ander tegen welke problemen en vragen een beginnende klusser heeft.

Decoratieve verftechnieken – Mirjam Steenbeeke, DomeinNederland Uitgeverij
ISBN 9789077050187, Prijs € 19,95, Genre wonen
Verschenen in augustus 2009

U kunt Decoratieve verftechnieken van Mirjam Steenbeeke bestellen bij Bruna.

Toen ik vorige week aan mijn eerste stagedag begon, had ik dan ook niet verwacht dat deze bijzonder productief zou worden. Ik zou ongetwijfeld een paar korte stukjes gaan schrijven en natuurlijk alle computerprogramma’s leren kennen.

Op zoek..
Niets bleek minder waar. In plaats van aftasten, kreeg ik meteen mijn eerste grote productie voor de kiezen. Voor een artikel over vrouwen en de financiële crisis (u hebt het oproepje vast gelezen), moest ik als de wiederweer op zoek naar vijf vrouwen die het beste uit de crisis hebben gehaald. Vrouwen die, ondanks de crisis, konden spreken van een echt topjaar. [rectangle]

Mijn hart maakte een sprongetje. Wat? Ik? Meteen dit? Voor ik het wist, kwam de researcher in mij naar boven en zat ik fanatiek te googelen, rond te bellen en de verzonden items-map van mijn mailbox telde binnen no-time 35 mails. En ik voelde me maar wat trots dat ik mezelf telkens weer mocht introduceren als ‘Carlijn van Libelle’.

Onvindbaar
Omdat ‘vrouwen die een topjaar hebben gehad ondanks de crisis’ een nogal breed begrip is, heb ik de eerste dag totaal verschillende – en vooral véél – mensen gesproken. Na zo veel telefoontjes en mailcontact zou u denken dat ik toch wel een keer beet zou hebben. Niet dus. Zo leken vrouwen die eindelijk een huis konden kopen onvindbaar en het merendeel van de nieuwe webshops was toch niet helemaal geschikt voor dit item. En o ja, dan waren er ook nog de mensen die mijn mails gewoon niet beantwoordden.

Nu, een week later, blijkt het toch allemaal reuze mee te vallen. Het einde van mijn researchwerk is bijna in zicht en het lijkt nu al een geweldig artikel te worden. Eén ding is zeker: mijn eerste productie komt ingelijst boven mijn bed!

Carlijn Biesemaat
Stagiaire Reportageredactie

Benodigdheden:
witte stof en/of damasten servetten
band 2,5 meter
garen
kussenvulling (40×40)

Werkbeschrijving:
Knip de stof op maat of gebruik servetten in een maat iets groter dan de vulling van het kussen. Voor de rand  aan het kussen heb je een strook nodig van 10 cm bij  +/-240 cm. Vouw de strook dubbel en speld het band tussen de uiteinden (vouw deze een cm naar binnen). Naai het band vast tussen de uiteinden. Je hebt nu een hele lange strook witte stof (dubbel) met aan 1 kant het fluorband. Leg de stukken stof voor het kussen met de verkeerde kant op elkaar en vouw de buitenkant zover naar binnen dat er een vierkant van 42 x 42 overblijft. Speld de witte strook (met de fluorband naar buiten) tussen de twee lappen stof en zorg ervoor dat de strook om de paar cm een plooi krijgt. Houdt 1 kant van de kussenhoes open. Naai de drie zijden op elkaar en schuif het kussen in de hoes. Speld vervolgens ook het laatste stuk, met de band ertussen, op elkaar en naai de kussenhoes dicht.

Voor circa 6-8 personen:
8 plakjes diepvriesbladerdeeg, ontdooid
1 el ongezoete kastanjepuree
1 ei, losgeklopt
8 gedroogde kleine abrikozen
3-4 el olijfolie
30 g boter
8 kleine sjalotjes, gepeld
8 kleine aardappelen, ongeschild, in de lengte gehalveerd
3 takjes tijm
500 g gemengde paddestoelen (shiitake, cantharellen, kastanjechampignons etc… , grote exemplaren in stukken)[rectangle]

Bereidingswijze: Leg de plakjes deeg op elkaar en rol ze uit tot een deeglap van 20 x 40 cm. Steek hieruit 2 cirkels van circa 20 cm. doorsnede. Bestrijk 1 deeglap met de kastanjepuree (houd aan de randen 1 cm vrij).

Bestrijk de deegrand met losgeklopt ei en leg de andere deegcirkel erop. Druk de randen goed op elkaar. Bestrijk weer de deegrand met losgeklopt ei en leg hierop een 1 cm brede rand deeg die je van de deegafsnijdsels maakt.

Laat het deeg goed koud worden in de koelkast. Prik de deegbodem regelmatig in met een vork en zet het deeg tot gebruik in de koelkast.

Bestrijk de deegrand met losgeklopt ei en bak de deegbak circa 30 min. in het midden van een voorverwarmde oven op 220ºC tot de deegbak mooi gerezen en goudgeel is.  

Week de abrikozen 20 min. in heet water. Verwarm 1-2 el olie en bak hierin de sjalotjes en de aardappelen samen met de tijm circa 15 min. Verwarm in een andere pan 2 el olie met de boter en bak hierin de paddestoelen 4-5 min. op hoog vuur. Laat daarbij het vocht verdampen.

Schep de geweekte abrikozen door het aardappelmengsel en schep dit samen met de paddestoelen in de nog warme deegbak.

De laatste tijd hoorde ik goede verhalen over de film De Storm. Het gaat over de watersnoodramp in Zeeland. Julia, een 18-jarige boerendochter raakt zwanger van haar vriendje. Deze schrikt zo van haar zwangerschap dat hij met de noorderzon vertrekt. Julia staat er alleen voor in een vijandig dorp. De zwangerschap en bevalling worden eerst veroordeeld en later genegeerd door haar familie en dorpsgenoten. In de nacht van 31 januari 1953 breken de dijken in Zeeland tijdens een verschrikkelijke storm op meer dan honderd plaatsen. De boerderij wordt verzwolgen door een zondvloed. Julia komt samen met haar zoontje in het water terecht en wordt gered door luchtmachtsergant Aldo, haar baby blijft in het water achter. Julia is ontroostbaar, weigert met haar redder te praten, hult zich in stilzwijgen. Aldo probeert contact te maken met haar en besluit om Julia’s zoontje te vinden.

Rik Launspach schreef samen met zijn vrouw het scenario voor deze film. Hij besloot om het verder te onderzoeken. Dit resulteerde in het boek 1953.

1953 is een mix van feiten en fictie, met veel vaart geschreven. Het verloop van de ramp wordt goed beschreven, de hulp van de overheid komt traag op gang. Het was namelijk zondag, en bij instanties was niemand bereikbaar. De communicatie was gebrekkig. Het natuurgeweld en de strijd die mensen moeten leveren zijn meeslepend. Veel emoties in dit boek. Ontroering, verbijstering, schokkend. De sfeer is voelbaar. Behalve dat je Julia volgt, is er ook het verhaal van een ingenieur van Rijkswaterstaat die tegengewerkt wordt. Hij waarschuwde namelijk al jaren voor deze ramp. Het enige onwaarschijnlijke in het verhaal is dat Rutus (Aldo in de film) heel vaak in het koude water springt om weer iemand te redden. Een goed debuut, je merkt aan alles dat Launspach acteur en regisseur is. Het boek ‘leest’ namelijk als een film.

Rik Launspach (1958, Arnhem) is scenarioschrijver, regisseur en acteur. In 1993 won hij een Gouden Kalf voor beste acteur in de film Oeroeg.

De film De Storm is geregisseerd door Ben Sombogaart, met rollen van Sylvia Hoeks, Barry Atsma en Monic Hendrickx.

Bij de watersnoodramp verdronken meer dan 1800 mensen, 100.000 mensen verloren hun huis en bezittingen. Ook in Engeland, Duitsland en België verloren veel mensen het leven.

Juul van Meerakker zegt de oplossing te hebben gevonden met de Boot-Bag. De Boot-Bag is een tasje dat door een verstelbare gesp op elke laars is te bevestigen. Waar u dus ook naar toegaat, de spullen die u echt nodig heeft zoals geld, sleutels en een mobiele telefoon kunnen worden opgeborgen in de Boot-Bag. [rectangle]

Uw handen vrij
Vooral tijdens een avondje uit of een dagje winkelen is het een voordeel om geen tas bij u te hebben, zo heeft u uw handen vrij om kleren vast te houden of een drankje te drinken.

Tasjesdieven?
De Boot-Bag zit om de laars of net boven de laars om het been. Door de ronding van de laars, wordt de Boot-Bag strak getrokken. Daardoor is het bijna onmogelijk dat iemand anders even snel iets uit de Boot-Bag pakt. Geen zorgen dus voor tasjesdieven.

Informatie
De Boot-Bag is gemaakt van rundleer en in vier verschillende modellen verkrijgbaar. Er zijn drie kleine modellen (13cm x 21cm) en een groot model (15cm x 28cm). Ook zijn de Boot-Bags in twee verschillende kleuren te verkrijgen: zwart en bruin.

Waar te koop?
Op de website Boot-Bag.nl kunt u per provincie zien waar de Boot-Bag verkrijgbaar is. De prijzen variëren van €49,95 tot en met €59,95.

In Huid probeert rechercheur Jack Caffery en reeks verdachte zelfmoordgevallen op te lossen. Politieduiker Flea werkt aan een vermissing van een voetbalvrouw. Maar ze weet meer van de zaak af dan ze wil toegeven.

In Huid komen flamboyante personen langs, zoals een oud vrouwtje dat spioneert. Hoe kom je erop?
“Ik vind dat personages het verhaal moeten máken, ze moeten het ondersteunen. Het oude vrouwtje doet dat en daarom heb ik haar bedacht. Je ziet veel schrijvers die het verhaal om de types heen bedenken. Of juist andersom: de personages aan het boek aanpassen. Ik heb daar verder geen regels voor, maar ik doe het een beetje van beide. Zo krijg je de beste thriller.”

Kun je je voorstellen dat je doorrijdt na een auto-ongeluk?
“Misschien toen ik achttien was! Nee hoor. De criminelen waarover ik schrijf, moeten leven met dat schuldgevoel. Dat fascineert me enorm. Maar zelf zou ik dat nooit kunnen.”[rectangle]

Je hebt nu zeven boeken geschreven. Hoeveel kunnen we nog van je verwachten?
“Nu ik weer een thriller van de Walking Man-serie heb afgerond, wil ik een boek gaan schrijven dat niet binnen de reeks valt. Wat precies weet ik nog niet. Daarna ga ik, denk ik, nog twee verhalen voor deze serie schrijven. Wat dáárna komt, kan ik echt niet zeggen.”

Welk boek had je dolgraag zelf willen schrijven?
“O, zoveel! De Rode Draak van Thomas Harris is daar één van. Dat boek is zó goed. En natuurlijk de hele Harry Potter-reeks.”

INTERVIEW: Carlijn Biesemaat

Het boek Huid
Op een warme ochtend in mei wordt het lichaam gevonden van een jonge vrouw bij een treinspoor net buiten Bristol. Alles wijst erop dat deze jonge vrouw zelfmoord heeft gepleegd. Maar rechercheur Jack Caffery is daar nog niet zo zeker van en gaat op onderzoek uit. Hij is een rover op het spoor, iemand die zich voortdurend verbergt en ongezien huizen insluipt. Voor het eerst in lange tijd is hij bang.

Hij krijgt hulp van Flea Marley die bij de politie werkt. Nadat zij de trauma’s in haar verleden eindelijk een beetje heeft verwerkt, begint ze zich al snel af te vragen of hun relatie het professionele niet overstijgt.

En dan ontdekt ze iets in haar persoonlijke leven wat alles verandert. Het is zo erg dat niemand haar kan helpen, zelfs Caffery niet…

Huid – Mo Hayder, Luitingh Uitgevers
ISBN 9789024530687, Prijs € 19,95
Verschenen in september 2009

U kunt Huid van Mo Hayder bestellen bij Bruna.

Vandaag moet het gebeuren. Alles onder de motorkap van mijn trouwe auto mag weer genieten van de priemende privéblik van een vrouw. Ik ben niet onhandig. Ook niet superhandig maar ik kan het liefst zo veel mogelijk zelf. Altijd fijn als manlief niet in de buurt is. Bovendien weet die ook niet alles zeker en noemt hij mij soms de man in huis…..Mijn auto rijdt op gas maar start op benzine. Dat laatste wil de laatste dagen niet echt. Tijd voor een kleine controle. Achter de motor hangt een fles met een druppelaar met olieachtige vloeistof. Deze moet een regelmatig aantal druppels afgeven per  minuut om de benzineleiding soepel te houden. Per slot van rekening wordt die alleen nog gebruikt om te starten. De rest van de tijd loopt deze droog. Ik vrees een verstopping in een van de pijpjes.

MIjn auto staat om de hoek vanmorgen. Er lopen regelmatig mensen. Er wordt gewerkt en gewoond in de buurt. Leven alom. Nu ben ik dit jaar 40 geworden. Ik mag niet klagen over mijn uiterlijk, dat geluk is me gegund. Je zult me dan ook niet horen zeggen dat er nooit een andere man dan mijn eigen man naar me kijkt. Maar geloof me, mocht je twijfelen over jezelf, je uiterlijk en je vermogens, ga dan, zelfverzekerd zo mogelijk, boven een geopende motorkap hangen. Niet sexy met een laag uitgesneden bloesje en je billen naar achter, nee, gewoon, alsof je boodschappen doet. Draai wat dopjes los, giet wat olie of koelvloeistof in het daarvoor bestemde reservoir (!) en klok, met een vastberaden blik op je horloge, hoeveel druppels er door het pijpje gaan van de druppelaar. Ik geef je 10 minuten en daar ga je. Lukt het dame? Ik geef een bevestigende reactie. De man loopt weg. Hier kan hij zijn kunsten niet tonen. Kun je mijn vrouw ook laten zien dat dit echt wel kan? Ze roept altijd zo hard dat dit mannenwerk is. Ik vraag hem of hij ook de was opvouwt. Grijnzend van oor tot oor lacht hij stiekem als een boer met kiespijn. Daar is werk aan de winkel. Geven en nemen. Een meneer fietst langs. Achterstevoren op zijn fiets stuitert hij bijna tegen een grijze container. De attractie van de dag. Blonde, 40-jarige vrouw gesignaleerd. Hangend boven de motorkap, wetend wat ze doet.  Een opaatje lacht me vriendelijk toe.

Ik loop terug naar huis en zie de buurman die klusjesman is. – Hé buurman, druk? – Mm, valt mee. Jij? – Ach, er moet nog wat gebeuren. We moeten schilderen achter een radiator maar we durven ‘m er allebei niet vanaf te halen. – Zijn jullie vanavond thuis? Ik haal ‘m eraf en zet ‘m ook weer terug als jullie zover zijn. – Dat zou geweldig zijn, maar, uhhhh, mag ik dan wel op je vingers kijken?  Ook deze man grijnst van oor tot oor. Helaas moet mijn auto alsnog naar de garage…………

Een sampan is een Chinese rivierboot met een fluistermotor. Daardoor hoort u de motor niet en kunt u ongestoord varen door de natuur. De rivierboot gaat met een snelheid van 5 kilometer per uur.

Sampan huren
U kunt een sampan minimaal twee uur huren. Op zaterdagmiddag is het huren van een sampan alleen mogelijk voor minimaal drie uur. De boten zijn geschikt voor twee tot acht personen. Als u met een groep wilt gaan varen kunt u hier terecht van twee tot twintig personen.
Een sampan huren voor twee uur en maximaal zes personen kost € 35,- euro. Voor acht personen kost het varen in een sampan € 45,-.

Naast de sampans verhuurt de Chinese Schouw ook visboten en kano’s. Verder verzorgen zij fiets-, vaar-, solex-, en hightea arrangementen.

De Giessen
U zult varen op de Giessen. Dit is een veenrivier in Nederland en is nog niet ontdekt door het grote publiek. Dit betekent dat u ongestoord kunt genieten van de natuur om uw heen.[rectangle]

Overnachten op een sampan
Het is ook mogelijk om een nacht te overnachten op een sampan. Er is plaats voor maximaal drie personen en erg uniek om een keer mee te maken. Voor meer informatie kunt u naar de website van de Chinese Schouw gaan.

Openingstijden
De Chinese schouw is geopend van maandag tot en met zaterdag, van 9:00 tot 18:00 uur. Let er wel op dat het op zondag gesloten is. ‘s Avonds varen is ook mogelijk. Om teleurstellingen te voorkomen kunt u reserveren.

Het seizoen sluit op 3 oktober 2009. Op 1 april 2010 start het seizoen weer.

Informatie
Adres: Ria van Wijngaarden-van Harten, Peursumseweg 131, 3381 KV Giessenburg, Mob: 06-53192887, E-mail: info@desampan.nl, Website: www.desampan.nl.

Jenny Lane is een artiestennaam die is ontstaan omdat ze vroeger altijd liedjes zong van Tante Leen uit de Jordaan. Het is een gewoon Nederlands meisje met een zeer bijzonder talent…maak kans op een exemplaar van haar debuut album Monsters.

New York
Vele grote namen als The Jackson 5, Billie Holiday en meer recent Lauryn Hill zijn in het Apollo Theatre in New York begonnen. Het Apollo Theatre staat bekend om haar zeer kritische publiek. Met als reguliere line-up bijna uitsluitend Afro-Amerikaanse artiesten en dito publiek, is een lastige avond verzekerd als je als enig Nederlands meisje moet optreden. Toen Jenny Lane het podium betrad, was het publiek dan ook in eerste instantie zeer sceptisch, en klonk er zelfs luid boegeroep vanuit de zaal. Tot ze haar gouden strot opentrok: iedereen was verkocht. Na haar optreden volgde een staande ovatie en ze won de eerste prijs.

Monsters
‘Monsters’ als albumtitel zou je misschien niet direct verwachten. Haar verklaring: “Iedereen heeft z’n eigen spreekwoordelijke ‘Monsters’ in z’n hoofd, waarmee we het onszelf dagelijks heel moeilijk maken.  Onzekerheden over of je goed bezig bent, waar je heen gaat, of je snel genoeg vooruit gaat. Ik heb daar jaren last van gehad. Op een gegeven moment heb ik kennis gemaakt met deze metaforische monsters en wist ik wat moest doen. De monsters bleken opeens veel minder groot en eng. Ik ging een Theateropleiding volgen. Daar ontmoette ik iemand die me pianolessen ging geven, en zette daarmee de stappen naar het ontwikkelen van mijn eigen muzikaliteit en creativiteit.’

Anouk
Vorige week stond ze al in I tunes downloadlijst op nummer 2, vlak achter Anouk, bij wie ze jaren als achtergrondzangeres heeft gezongen. 

Winnen
U maakt nu kans op exemplaar van haar eerste album Monsters door de volgende vraag te beantwoorden: Hoe is de artiestennaam Jenny Lane ontstaan?

Laat uw gegevens en het antwoord achter op het winformulier. Lees ook de overige spelvoorwaarden. U kunt het winformulier insturen 20 oktober 2009.

Kijk voor meer informatie over Jenny Lane op haar website.

Helemaal ten tijde van financiële tegenwind is dit boek ideaal. Met betaalbare middelen en oplossingen legt Marijke Schipper uit hoe u nog een mooier en leuker interieur kunt maken.

Een sfeervol interieur hoeft namelijk helemaal niet veel te kosten. Het is slechts een kwestie van creatief en anders kijken naar de dingen die u al in huis hebt liggen of die u voor weinig geld kunt aanschaffen.

Dit boek is een inspiratiegids voor uw huis waarin Marijke Schipper haar beste stylinggeheimen prijsgeeft.

Andere boeken
100x mooier wonen is alweer het derde boek van Marijke. Haar eerste boek was Mijn huis! Dit boek gaat over de basisprincipes van interieurstyling voor uw eigen huis.
Haar tweede boek die uitkwam was Ruimte voor kids. Dit boek is speciaal voor ouders die alles willen weten over het vervullen van woonwensen van de kinderen. [rectangle]

De schrijfster
Marijke Schipper is een interieurstyliste die u misschien wel kent van diverse televisieprogramma’s. Denk aan Eigen Huis & Tuin, TV Woonmagazine en SamenWonen. Ook maakt zij woonreportages in bladen als 101 Woonideeën. Daarnaast heeft zij haar eigen interieurontwerp- en adviesbureau.

100x mooier wonen – Marijke Schipper, Kosmos Uitgever
ISBN 9789021546421, Prijs € 22,50, Genre wonen
Verschenen in september 2009

U kunt 100x mooier wonen van Marijke Schipper bestellen bij Bruna.

Tomatensaus
Profiteer van het seizoen waarin tomaten het lekkerst zijn. Een kast gevuld met potten tomatensaus is een geruststellende gedachte. Zo is er altijd een heerlijke pastasaus of een goede basis voor tomatensoep in huis.
[rectangle]
Voor circa 1 liter:
• 2 grote uien, fijngesneden
• 4-6 el olijfolie
• 2 kg rijpe tomaten, in stukken
• 1-2 tl gedroogde oregano
• 2 blaadjes laurier
• zout, peper

Bereidingswijze: Bak de ui circa 10 min. op zacht vuur in 3 el olie. Voeg de tomaten samen met de oregano en laurier toe en kook alles in open pan 30-45 min. tot een dikke saus is ontstaan. Pureer de saus (verwijder eerst laurier) en roer er nog 1-3 el olijfolie door. Breng op smaak met zout en peper. 

Bereidingstijd: circa 45 min.

Geroosterde tomaten
Serveer geroosterde tomaten als bijgerecht of verwerk ze in een salade. Ook lekker: geroosterde tomaat op geroosterd (stok)brood. Omdat het roosteren vrij lang duurt, loont het de moeite om een extra grote hoeveelheid te maken.

Voor ca. 1½ kg
• ca. 2 kg rijpe kleine tomaten
• 2-3 takjes tijm
• zout, peper
• 3-5 el olijfolie

Bereidingswijze: Halveer de tomaten en verwijder het harde stukje waar het steeltje gezeten heeft. Leg de tomaten met de snijkant naar boven naast elkaar in een braadslede. Leg de tijm ertussen, bestrooi de tomaten met zout en peper en schenk er wat olijfolie over. Zet de braadslede 1-2 uur (afhankelijk van hoever je de tomaten wilt roosteren) in een voorverwarmde oven op 130ºC.

Bereidingstijd: 1-2 uur.

Bewaartip
Doe de geroosterde tomaten in een afsluitbare, schone en droge pot. Schenk er zoveel olijfolie op tot ze onderstaan. In de koelkast zijn de tomaten dan 2-3 weken te bewaren. De olijfolie krijgt een heerlijkesmaak en kan in een saladedressing verwerkt worden.

Dat moet voor een blanke, gearriveerde man in Zuid–Afrika de grootste nachtmerrie ever zijn.

De Spiegel door André Brink

Waar het over gaat: Blanke Zuid-Afrikaan wordt op een ochtend wakker en ziet dat hij zwart is geworden.

De eerste zin: Tot vandaag is me nooit iets bijzonders aan de spiegel opgevallen.

Waardering: 8,5

De Spiegel zet je op het verkeerde been. Of beter gezegd: het boek zet je op allerlei verkeerde benen. Het zet aan tot denken over wie je bent, wie je denkt te zijn en wie je misschien zou willen zijn. Architect Steve, die in de roman van de ene op de andere dag zwart is, raakt in totale verwarring. Wil zijn vrouw hem nog wel? Is hij nog steeds de gelauwerde architect nu hij niet meer tot de elitaire blanke kaste behoort? Kijken zwervers anders naar hem nu hij ‘een van hen’ is?

Oppervlakkige eikel
Steve als blanke man was een oppervlakkige eikel die over weinig nadacht. Zo’n man wie het te goed gaat, die met een te mooie vrouw is getrouwd en vier auto’s in de garage heeft staan. Een sááie man. De verandering van huidskleur maakt hem boeiender: hij leert een les in onderdanigheid. In eerlijkheid naar zichzelf. En daar kan iedereen, blank of zwart, weer van leren. Ook ik, witte Hollander, die geen apartheid ken.[rectangle]

Oog voor detail
De roman is hier en daar een ietsepietsje moralistisch, maar net als je denkt: nú gaat André Brink over de schreef, komt het weer goed. Mooi is Brinks oog voor detail. Dat doet hier en daar denken aan Zaterdag van Ian McEwan. Ook tijdens het schokkende einde van De Spiegel dacht ik even: hé, wordt hier iets gekopieerd? Desondanks: een 8,5.

De spiegel – André Brink, Uitgeverij Meulenhoff
ISBN 9789029082266, Prijs € 16,90, Genre roman
Verschenen in september 2008

Wilt u dit boek bestellen?

Meer over Marleen Janssen vindt u op www.marleenjanssen.nl