Ebru – Slechte mensen

iones 2009-11-23 10:44:48

Ik zie deze topic nu pas.
Ik denk niet alleen van de kinderen uit die nu geboren zijn, want ik denk dat slechtheid van mensen iets is van alle tijden. Vroeger gebeurde ook de meest vreselijke dingen.

Maar er gebeuren dingen die wel maken dat ik wenste dat ik zelf hier nooit geboren was. Omdat ik hier niet thuis hoor. Niet op deze wereld. Onlangs gebeurd:
- hondje van de brug af gegooid en ze lieten hem daar liggen. Hij heeft daar 36 uur liggen te kermen voordat iemand hem vond en meenam naar de dierenarts. Hij heeft het niet gered.
- ik moet denken aan die kleuter die dood gevonden is. Uit autopsie bleek dat hij nog niet zolang dood was hoewel hij al langer weg was. Hij is dus vastgehouden al die tijd. Kun je je voorstellen? Een kleuter, huilend omdat hij naar zijn moeder wil. En ik wil niet weten wat ze met hem uitgevreten hebben, de angst die hij doorstaan moet hebben. En zijn ouders die met dit idee verder moeten?
- een moeder die onlangs haar 5 jarige dochter verkocht als prostituee, meisje is later dood gevonden....

Hoe men hier omgaat in deze wereld met onschuldige en hulpeloze zielen, mensen en dieren, ik vind het allebei even erg. Ik weet dat de meeste mensen goed zijn en zulke vreselijke dingen niet doen, maar die vreselijke dingen gebeuren toch grootschalig. Ik vind het echt verschrikkelijk en probeer sommige dingen niet te weten. Want ik kan er niets mee en ze kosten veel negatieve energie. Ik moet het loslaten.... Maar dat is moeilijk want ik kan het ook niet accepteren. En ik kan ook het niet handelen.

Tineke Nijenhuis 2009-09-28 01:30:42

Dag Ebru, ik kan me heel goed voorstellen dat je blij bent dat je geen kids hebt, geen enkele verantwoording, zorgen of angst om je offspring. Als je éénmaal ouders bent is het zorgeloze leven voorbij!. En er is idd een hele boze buitenwereld, wie kun je nog vertrouwen als je peuters op de créche zitten of als de kleuters op hun fietsje met zijwieltjes rondjes om je huis maken. Gepest worden op de basisschool omdat ze een ovaal gezichtje hadden, dat werd dus eierkop. Mijn kinderen zijn nu volwassen, ze studeren beiden, hebben geen relatie en zijn niet 100 % gelukkig. Ligt niet aan ons, wij zijn verdomd goede ouders en dat wordt bevestigd door die twee. Maar alle zorgen, vooral geldzorgen omdat de studie niet meer te betalen is, ze soms met drie bechuiten en een kopje thee de week doorwerken, daar word ik helemaal beroerd van. [hoor ik niet van hun]. Wordt weleens getipt. Wij hebben het geld niet om bij te dragen in de studiefinanciéring en daar voelen wij als ouders ons machteloos in. Je ziet je kinderen zichtbaar vermageren, ze kunnen niet meer vrolijk zijn, al houden ze voor ons de schone schijn op, dat het allemaal goed gaat. Bullshit!. Zoon woont in een anti-kraakpand, wordt beheerd door een stichting, dus je betaald gewoon huur. Dochter huurt twee piepkleine kamertjes van een huisjesmelker met buren die aan de drugs zijn, pooiers, allochtone wereldvreemde jongeren die met elkaar op de vuist gaan na cokegebruik. Onze kids zijn in een veilige wereld opgegroeid, maar ik kan ze niet meer beschermen, ze worden omgeven door idioten die afgeven op studenten, dat zijn rijkelui en er valt wat te halen No way dus, kleine kinderen, kleine zorgen, grote kinderen..... Als ik toen had geweten wat ik nu weet, had ik never nooit geen kinderen gehad. Daar is de wereld te rot voor!. Ze zijn me dierbaar, die twee. Maar depressies en suïcidale gedachten, daar heb ik voor de conceptie nooit aan gedacht!. En dan heb je twee kids die er WEL aan denken. Studeren is voor de rijken, weg met het betalen van de zorg door studenten, moet kosteloos worden. En ik?. Ik heb twee kinderen veilig door hun jeugd geloosd en nu zijn ze 24 en 26, niet happy. Ach Ebru, ben best wel verdrietig, man staat voor de zesde keer op nominatie om ontslagen te worden. Zo kun je je kids toch nooit helpen?. En ik erger me dood aan de ouders in welke winkel dan ook, die krijsende jonge godjes overal hun zin in geven. Schat, droog je traantjes, gaan we ff naar.... zie je dat kleine kind met een grimas op dat lelijke koppie denken: zo dat heb ik weer voor elkaar. Ik erger me er dood aan, ouders zijn meestal beiden werkend, opa en oma passen op, de creche is een optie en in het weekend maken papa en mama ruzie omdat ze geen van beiden nog overzicht hebben op het grut en het liefst willen uitslapen. Daarom verwende kinderen met veel te veel high tech en speeltjes. Ben heel blij dat kleinkinderen mij bespaard blijven. Al zal half Nederland wel over me heen vallen.