Kati: Brugpieper
Brugpieper.Daar ging mijn Jongste. De eerste echte schooldag op het Voortgezet Onderwijs was aangebroken en ik zag hem met lede ogen gaan. Voorovergebogen bepakt en bezakt met natuurlijk veel te veel kilo’s op dat iele ruggetje! Gelukkig dat hij maar over hoeft te steken en er al is! Hij hoeft niet eens de fiets te pakken en kilometers te fietsen! Of zoals ik mijn vader vroeger vaak hoorde zeggen: Wij moesten eerst werken voor we naar school gingen en dan 15 kilometer fietsen door weer en wind! En als we uit school kwamen konden we weer de moestuin of de boomgaard in!
Maar ik zie mijn brugpieper gaan en denk: als dát maar goed gaat!Mijn Jongste met zijn Pdd-nos én ADHD. Als hij maar niet gepest wordt, als hij maar aansluiting vindt. Als hij… Ik geloof dat ik zenuwachtiger ben dan hij. Hij gaat vol goede moed! Ondanks of misschien wel dankzij zijn beperking. Op de basisschool heeft hij 8 jaar lang tegenwerking op tegenwerking gehad. Van al die 8 jaar waren er hooguit 2 juffen die meewerkten! De rest! Bagger! Enorme bagger! Meer kan ik er echt niet van maken! Alles heb ik uit de kast gehaald om hem te laten helpen, gedreigd met een andere school zelfs maar ook dat mocht niet baten. Hij was immers ‘te goed’ voor het speciale onderwijs maar soms dacht ik, was hij wel goed genoeg voor het reguliere basisonderwijs? Laten zwemmen dat was wat ze deden. Extra hulp hoefde niet en nu zit hij met de gebakken peren.
De eerste dag komt hij pas om half 5 thuis! Dat is toch geen tijd, denk ik. Heel de dag geen kind gezien en om half 5 komt hij binnen. – Hoe was het?, Vraag ik. – Saai, is zijn antwoord. En ik krijg hulp voor het schrijven, zegt hij er achteraan. Tja, dat dacht ik al wel. De enige die zijn handschrift lezen kan is hij zelf! Niemand heeft daar ooit wat aan gedaan want ‘dat hoeft niet’. Thuis moest ik er vooral niet aan beginnen want hij had er al zo’n hekel aan, was het advies.
Nu hoop ik nog dat ze hem aan het lezen krijgen! Dat zou wat zijn! Het enige wat hij leest is wat hij moet aan huiswerk opdrachten of strips. Oudste al net zo, al moet die dit jaar wel omdat hij in het examenjaar zit! Ik kan het me niet anders herinneren of ik zat (en zit nog) met mijn neus in een boek! De heren hier vinden dat saai, stom en voor nerds… Wat voor boeken ik ze ook geef!
Ik heb het nu tijdelijk opgegeven in de hoop dat ze zelf tot het besef komen dat lezen leuk is.
Ondertussen is Jongste naar school gegaan deze week en kwam thuis met steeds meer verhalen. Hij heeft al aansluiting gevonden bij een jongen uit de klas en hij lijkt het (voor zover school leuk is dan) leuk te vinden.Opluchting voor mij als moeder, omdat ik zelf de eerste twee jaar van de middelbare schooltijd gepest ben. Oudste heeft een geweldige middelbare schooltijd en het eerste begin van Jongste lijkt ook hoopvol!
We halen opgelucht adem vooralsnog. Het is toch altijd moeilijk als je weet dat je stuiterende pdd-er onverwacht kan reageren of ‘anders’ is.
Ondertussen verandert ook zijn gedrag, maar of dat komt doordat hij moet wennen aan de veranderingen van een nieuwe school of door de puberteit? Zijn stem slaat over, hij verandert van een jochie in een echte puber. Mijn kleine ‘ventje’ wordt groot! Ook hij laat ineens zijn broek een stuk zakken, net als zijn grote broer zodat je een stuk boxershort ziet en moet ‘vette’ shirts hebben. Vloeken schijnt stoer te zijn, en broer na-apen ook. Maar als ik andere pubers zie, kan het allemaal nog veel erger… nee vooralsnog geen klagen…
So far so good!
Lees ook
willy1944 2009-09-18 20:51:52
tootsie2008 2009-09-18 19:17:56
internetredactie 2009-09-18 16:46:06
LEES MEER REACTIES OP DIT ARTIKEL
Reageer:
Om te reageren dient u ingelogd te zijn. Klik hier om in te loggen.