Archive for september, 2009
dinsdag, september 22nd, 2009
Joshua Slocum was een kapitein uit New England. Hij had een betrouwbare sloep van 34 voet die ‘de Spray’ werd genoemd. Hij werd uitgedaagd door een deskundige, die verkondigde dat het niet mogelijk was een reis alleen rond de wereld te maken. Daarom besloot hij om alleen rond de wereld te zeilen en vertrok hij vanuit Boston.
Talloze gevaren
Een zeilreis van 46.000 mijl is natuurlijk niet een reis zonder gevaren. Het brengt talloze gevaren met zich mee, zoals een aanval van een vloot vijandige kano’s en een achtervolging door piraten. Hij beschrijft spectaculaire ontsnappingen en bijzondere ontmoetingen. Zo ontmoette hij de Schotse schrijver Robert Louis Stevenson.[rectangle]
In dit boek beschrijft Joshua zijn opmerkelijke avonturen tijdens deze bijzondere reis. Het is een eigen reisverslag, met een bijzonder levendige schrijfstijl.
‘Het mooiste solo-avonturenverhaal dat ooit is geschreven.’ – Seafarer
Alleen met de ‘Spray’ de wereld rond – Joshua Slocum, Uitgever Hollandia
ISBN 9789064104862, Prijs € 15,90
Verschijningsdatum augustus 2009
U kunt Alleen met de ‘Spray’ de wereld rond van Joshua Slocum bestellen bij Bruna.

Tags: 9789064104862, Alleen met de 'Spray' de wereld rond, augustus 2009, Boek, Boeken, boekenclub, hollandia, Joshua Slocum
Posted in biografie, boekenclub, genre, non-fictie | No Comments »
dinsdag, september 22nd, 2009
De idealisten door Zoë Heller
Waar het over gaat: Vader ligt in coma in het ziekenhuis. Moeder en volwassen kinderen worden verrast door onbekende minnares, bij wie vader ook een kind heeft verwekt.
De eerste zin: Tijdens een feestje op een eenkamerflat vlakbij Gower Street stond een vrouw in haar eentje bij het raam, met haar ellebogen stijf tegen haar zij gedrukt om de uitwaaierende zweetvlekken bij de armsgaten van haar jurk te verbergen.
Waardering: 8+
Een vader, een moeder en drie volwassen kinderen. De vader krijgt een attaque en het hele kaartenhuis van de lieve vrede stort in. Was de vader wel zo’n eerlijke man? Is de dochter wel gelukkig in haar huwelijk? Waarom vlucht de zoon in de drugs en wil de andere dochter joods worden? Waarom is de moeder de gruwelijkste bitch ever? Vooral dat laatste is schokkend.[rectangle]
Onbegrijpelijke woede
Van agressieve karakters in romans is het moeilijk houden. De woede in deze vrouw is onbegrijpelijk en daarom fascinerend. Ik heb altijd geleerd dat achter woede angst verborgen ligt. Dat is een theorie die hoop biedt en zorgt voor mededogen. Maar mededogen hebben voor deze Audrey is wel erg moeilijk.
De geschiedenis herhaalt zich
Dit verhaal is voer voor de familietherapeut en dus ook voor iedereen die een vader, een moeder, een zoon of een dochter is of heeft. Op bijna elke pagina stuit je op herkenbare situaties, ruzietjes en irritaties. Het is uit het leven gegrepen en pijnlijk om te zien hoe de geschiedenis zich herhaalt. Maar het laatste hoofdstuk stemt hoopvol: een van de dochters lijkt zich te ontworstelen aan het dwingende milieu. Ik geef een acht plus.
De idealisten – Zoë Heller, Uitgeverij Archipel
ISBN 9789063055813, Prijs € 19,95, Genre roman
Verschenen in december 2008
Wilt u dit boek bestellen? 
Meer over Marleen Janssen vindt u op www.marleenjanssen.nl
Tags: 9789063055813, Boek, Boeken, boekenclub, Bruna, De idealisten, december 2008, marleen, Marleen Janssen, roman, Smakelijk voer voor de familietherapeut, Uitgeverij Archipel, Zoë Heller
Posted in Marleens boek van de week, boekenclub, genre, roman | No Comments »
dinsdag, september 22nd, 2009
Vorige week heeft mijn zoon zijn rijbewijs gehaald en sinds gisteren heeft hij het felbegeerde roze kaartje in zijn bezit. Heel leuk voor hem, maar ik worstel met gemengde gevoelens. Als je een rijbewijs hebt, wil je rijden en meneer de student heeft de eerste jaren nog geen geld voor een eigen auto. Dus zoonlief lonkt naar mijn auto!
Een paar maanden geleden begon het; hij moest – om een rekening te vereffenen – mijn auto aan de binnen en buitenkant schoonmaken. Toen hij bijna klaar was, werd ik op het matje geroepen en werd op ieder krasje in het lakwerk gewezen. Bovendien had hij een kring op de achterbankbekleding ontdekt, die hij niet verwijderd kreeg. Wat moeten zijn vrienden hier straks van denken als ze in MIJN auto plaatsnemen. Dit gedrag overrompelde mij; waar komt deze plotselinge gedragsverandering vandaan? Enigszins bedremmeld antwoord ik dat de auto een tweedehandsje was en geef toe dat ik er niet echt zuinig op ben. Als de auto een wasbeurt nodig heeft, rijd ik wel even door de wasstraat. Heel handig en alle krasjes verdwijnen meestal al snel weer onder het vuil.
Ook bemoeit hij zich tijdens de autoritjes met mijn rijstijl en geeft de meest stompzinnige aanwijzingen over terugschakelen, gas geven en invoegen. Heel irritant en ik pik dat natuurlijk niet. Mond houden of anders ga je maar lopen!
Echt op de kast kreeg hij mij met zijn opmerkingen over het pimpen van mijn auto. Nu weet ik dat een grijze auto saai oogt, maar ik zit niet te wachten op een auto met idiote velgen, rare discoverlichting, gekke gadgets en enorme muziekboxen. Ik heb direct mijn veto uitgesproken. Het blijft mijn auto en ik wil niet voor gek rijden in een gepimpte jongeren bak.
Nu mag hij eindelijk mijn auto besturen en ik vind het eigenlijk niets. Mijn kind, mijn auto, wat kan er toch allemaal gebeuren! Zijn vader – ik geef toe, die is de kalmste van ons tweeën – heeft gisteren tijdens het eerste ritje naast hem gezeten. Na het avondeten wilde hij even alleen een rondje rijden en bleef bijna twee uur weg. Ik schoot zwaar in de stress en voorzag al enkele deuken. Dat is me gelukkig bespaard gebleven. Eind deze week vertrek ik met mijn man naar Slowakije. Het liefst zou ik de autosleutel meenemen, maar dat stuit op een hoop bezwaar. ‘Je moet hem het vertrouwen geven’, zegt mijn man. Dat is zo, maar dit is hetzelfde kind dat altijd wat had, eerst deed en daarna de schade overzag. Het kind dat in de eerste week van de brugklas tegen een stilstaande brommer opreed. Natuurlijk is hij nu ouder en een stuk rustiger, maar ik maak me zorgen. Is dat zo gek?
Posted in Familie | No Comments »
dinsdag, september 22nd, 2009
Voor circa 12 stuks
• 100 g bloem, gezeefd
• 3 el maïzena, gezeefd
• 1¼ tl bakpoeder
• zout, peper
• snufje fijngewreven gedroogde rode peper
• 1 el zonnebloemolie
• 12 rauwe garnalen
• frituurolie
Bereidingswijze:
Meng bloem, maïzena en bakpoeder en roer met circa 1½ dl koud water tot een glad beslag. Laat dit 30 min. rusten en roer er vlak voor gebruik circa ½ tl zout, de rode peper en zonnebloemolie door.
Pel de garnalen, maar laat het staartstukje eraan. Verwijder de zwarte darm aan de rugzijde en snijd ze aan de rugzijde iets dieper in. Bestrooi de garnalen licht met zout en peper, haal ze door het beslag (laat het teveel aan beslag eraf druipen) en frituur ze 2-3 min. in hete frituurolie op 180ºC. Serveer met knoflookmayonaise.
Bereiden: circa 20 min.
Wachten: Circa 30 min.
Circa 125 kcal p.p. (met knoflookmayonaise)
Knoflookmayonaise
Meng 100 g mayonaise met 1-2 geperste teentjes knoflook, zout, peper en limoen- of
citroensap naar smaak.
Productie & receptuur: Marlies Batelaan. Fotografie: Renée Frinking, Peter Kooijman.
Tags: fijn, frituren, garnalen, klein, knoflookmayonaise, libelle, magazine, recept v/d dag, recept van de dag, tapas
Posted in Bijgerechten, Dinergang, Hapjes, Recepten, Recepten, Receptvandedag, Soort Gerecht | No Comments »
dinsdag, september 22nd, 2009
Posted in Uit het blad, Wooninspiratie | No Comments »
maandag, september 21st, 2009
‘Ik word weer oma!’ riep mijn collega vreugdevol over de afdeling. Vrolijke felicitaties vielen haar ten deel. Ook ik onderbrak mijn werkzaamheden, en feliciteerde haar uitgebreid. ‘Hoeveelste kleinkind is het?’ vroeg een andere collega haar. ‘Het wordt mijn tweede!’ straalde ze dolgelukkig.
Een kleinkind. Wat fantastisch dacht ik, terwijl ik achter mijn beeldscherm, mijn werk hervatte. Ik was oprecht blij voor mijn collega. Toch kon ik het niet helpen dat mijn vrolijke stemming ineens omsloeg in een verdrietige bui.
Ik kon er niets aan doen, het gebeurde toen ik dacht aan mijn eigen situatie. Ik ben inmiddels 36 jaar, en het ziet er niet naar uit dat ik ooit moeder word, laat staan oma. Sterker nog. In mijn familie gaan de laatste jaren alleen maar mensen dood.
Mijn ogen prikten van de opwellende tranen. Diep zuchtend hoopte ik mijn tranen weg te wuiven. Maar het was te laat, de andere collega keek me met verbaasde, maar vooral vragende ogen aan. Ik probeerde nog te krampachtig glimlachen. En wilde zeggen dat ik een vuiltje in mijn oog had, of dat ik me zojuist had verslikt. Maar voor ik er erg in had, biechtte ik mijn angst op.
‘Ik ben zo bang voor de toekomst. Over een aantal jaren heb ik misschien niemand meer. De gedachte dat ik maandenlang, in overleden staat in mijn huis zou liggen, en de postbode mij uiteindelijk zou opmerken, door mijn overvolle brievenbus en penetrante stank,’ snifte ik.
‘Ach, doe niet zo gek, onderbrak mijn collega mijn relaas. ‘Dat gebeurt echt niet. Je hebt je broer, je zus en je moeder toch nog?’ Ik knikte bevestigend terwijl ik mijn tranen hard van mijn gezicht wegsloeg. ‘Nou, dan ben je toch niet alleen?’
En daarmee was de aandacht van mijn angst afgedaan. De discussie lamgelegd. Ik slikte en ging net als mijn collega’s weer aan het werk.
Toch bleef de vraag, waarom mij de mond gesnoerd werd me dwarszitten. Het feit dat zij mijn gehele familie wist te benoemen, maar niet wist hoeveel kleinkinderen mijn andere dolgelukkige collega had, riep vraagtekens bij me op.
Al snel wist ik het antwoord. Toen mijn vader vorig jaar overleed, waren er negen van mijn collega’s op zijn begrafenis gekomen. Ik weet nog goed dat ik werd gebeld met de vraag of ik het op prijs zou stellen dat er één collega – om mij te steunen – op de begrafenis aanwezig zou zijn. We waren op dat moment met de begrafenisondernemer in gesprek en ik wist nog helemaal niet welke dag de begrafenis plaats zou vinden. Wat ik wel wist, was dat ik absoluut geen behoefte had om – hoe goed bedoeld ook- te worden gesteund door één van mijn twaalf collega’s. Mijn antwoord was dan ook stellig: NEE!
Op de dag zelf toen ik mijn collega’s zag zitten, was ik toch enigszins geroerd door hun aanwezigheid. Maar achteraf heb ik er een zeer bittere smaak van overgehouden. Ze hebben mijn gehele familie, bestaande uit drie leden heel goed op kunnen nemen. Iedereen weet nu exact mijn familie te benoemen. En ze gebruiken het tegen me!
Het moment dat ik mijn vader, samen met mijn moeder, broer en zus naar zijn rustplaats heb moeten brengen; een intens en triest privémoment, hebben ze me afgenomen.
Als ik me de volgende keer, op een blij moment weer triest voel worden, zal ik zeggen dat ik me verslikte, of dat ik iets in mijn oog gekregen had. Want de meeste mensen begrijpen toch alleen maar hun eigen zorgen. Het heeft geen zin om open te zijn over je angsten en gevoelens, als ze je de mond snoeren. Ik blijf leren. Voortaan praat ik gewoon lekker gezellig, oppervlakkig mee.
Antonietta
Posted in Algemeen | No Comments »
maandag, september 21st, 2009
Wat een heerlijke dag hebben we gisteren gehad!
Om half 1 waren we bij onze vrienden, we zouden naar Scheveningen naar de film. We hadden kaartjes besteld voor de film van half 3, zodat we daarna nog even lekker van de zee en de zon konden genieten.
Helaas waren er wegwerkzaamheden op de A12 richting Den Haag en zaten we in een 5 kilometer lange file. We vreesden dat we 2 uur kaartjes afhalen niet zouden halen en stelden ons plan bij als dat zo zou zijn. Dan gingen we eerst van de zee en zon genieten en daarna naar de film. Maar goed, 5 voor twee waren we in Scheveningen bij Pathé. Wij vrouwen sprongen uit de auto om de kaartjes te halen (we hadden 2 AH filmbonnen dus waren voor een koopje klaar) en de mannen reden de auto naar de parkeergarage. Gelukkig was er nog plek op de 15e! verdieping.
De film De storm was prachtig en erg indrukwekkend. Mooi opgenomen en goed gecast. Na de film streken we neer in een strandtent en bestelden we koffie en daarna een glas wijn en een bittergarnituur. We genoten van de zon en de zee. Daarna, om een uur of 6, begon onze maag te knorren en gingen we eten bij Italiaans restaurant La Galleria op de boulevard. Het eten was heerlijk, de wijn smaakte best en om 21.00 uur reden we weer richting huis. Het was een perfecte dag!
Heerlijk, zo genieten van alle kleine dingen. Dit is bewust genieten. Voordat ik ziek werd genoot ik ook maar toch anders. Nu geniet ik bewuster en intenser. Dus om met Johan Cruijff te spreken: ieder nadeel heb zijn voordeel.
Posted in Algemeen | No Comments »
maandag, september 21st, 2009
Het najaar komt steeds dichterbij. De dagen worden weer langzaam korter en kouder. Mensen kruipen wat dichterbij de kachel en blijven vaker langer tafelen met een goed glas wijn. Om het plaatje compleet te maken kunnen leuke woonaccessoires natuurlijk niet ontbreken. XXLiving organiseert van 2 tot en met 4 oktober een evenement die helemaal in het teken van het najaar staat, waar u inkopen kunt doen. [rectangle]
Najaarsproducten
Op de XXLiving Fair komen vijftig exposanten vanuit heel het land hun producten tonen die bij het najaar passen. Er moet gedacht worden aan voedingsproducten, kleding, woonaccessoires, sieraden en verzorgingsproducten.
Ook zullen er tijdens dit 3-daagse evenement verschillende creatieve workshops georganiseerd worden zoals bloemschikken en zelf kaarsen-en sieraden maken. Daarnaast zullen er ook genoeg activiteiten voor de kleintjes plaatsvinden. Er is een clown aanwezig en ook kunnen de kinderen geschminkt worden. Terwijl uw kinderen of kleinkinderen vermaakt worden, kunt u rustig rondstruinen bij de vele kraampjes.
Unieke locatie
Het evenement vindt plaats op Kasteel Heeze. De 18de eeuwse inrichting van dit monument is door de jaren heen intact gebleven. In dit kasteel voelt het dus alsof u zich in de 18de eeuw bevind. Bij een bezoekje aan de Lifestyle Fair mag u gewoon door de kasteelgangen dwalen. Voor degenen die nog meer over het kasteel willen weten, zijn rondleidingen georganiseerd.
Informatie
Wanneer u zich vooraf aanmeldt, ontvangt u bij de kassa € 2,50 p.p. korting. Daardoor kost het kaartje maar € 5,- . Voor meer informatie of om u aan te melden kunt u terecht op XXLiving-Fair.nl.
Tags: accessoires, brabant, evenement, Kasteel, libelle, living fair, najaar, oktober, Recepten, reizen, Uitjes, winter, xxliving fair
Posted in Dagjes uit, Gezinsuitjes, Recepten, Recepten, Reizen en uitgaan, Shopping, Workshop | No Comments »
maandag, september 21st, 2009
Alweer negen (!) jaar geleden had ik een sollicitatiegesprek met Franska in haar kantoor. Ik weet nog precies welke trui ik droeg en wat ik dacht toen ik door de Schipholtunnel reed: als daar een saaie muts zit, dan ben ik weg!
Niets was minder waar. Eerder het tegenovergestelde. Het gesprek was heel leuk en binnen no-time was ik redactiemanager bij Libelle.[rectangle]
Onder de bezielde leiding van Franska vormden Karin (ondertussen hoofdredacteur van Glamour), Marie-Nanette (nu hoofdredacteur van Jan), Sandera Krol (het wordt saai… hoofdredacteur Marie Claire) en Helmke van Geel (nu ad interim hoofdredacteur van verschillende titels) een geweldig team.
Ze kwamen en gingen
Nog nooit had ik samengewerkt met een groep waarin iedereen zo verschillend was en tegelijkertijd zo goed in het geheel paste. Sindsdien is er veel gebeurd. Vrouwen kwamen en vrouwen gingen, maar gelukkig waren ze allemaal even leuk. Het is echt uniek om te zien hoe er binnen een grote redactie als Libelle met bijna alleen maar vrouwen wordt samengewerkt. Iedereen gunt elkaar het beste en met elkaar kunnen we echt hééél veel werk verzetten.
Lief en leed
In mijn Libelle-tijd werden alledrie mijn dochters geboren! (dank voor 3x verlof zonder morren en elke keer weer een geweldige babyshower). Maar ik verloor in diezelfde tijd helaas ook mijn ouders. Ik bouwde twee huizen en verhuisde minstens vier keer. Steeds weer waren er al die toffe vrouwen en soms ook een paar mannen (dank Jan Schotman en Remy!) om met mij lief en leed te delen. En wat maakten we een mooie dingen met elkaar!
- 9 Zomerweken
- 6 boeken
- 2 pannensets
- een Bed & Breakfast in Barcelona
- 33 specials ! (waarvan 13x de Balance)
- 5 fietsen
- -tig Jan Jans en de Kinderen-boeken
- 24 inserts
- 9 Marjolein Bastin agenda’s
- een tentoonstelling in De Kunsthal
- een internetsoap en ik weet niet hoeveel Libelle’s
Een zak vol diamanten
En steeds weer verzinnen we bij Libelle iets nieuws, geks, leuks, om onszelf en natuurlijk iedereen die Libelle leest te verassen en scherp te houden. En dat gebeurt dan weer met zo veel plezier en lol dat je bijna vergeet dat je op je werk bent. Libelle is gewoon een prachtig blad! Ik ben dan ook hartstikke trots op iedereen hier die dat mogelijk maakt! (en dat ik daar zo lang van heb mogen genieten) De redactie is een zak vol diamanten!
Dat alles gaat nu gewoon door: zonder mij. Raar, jammer, sip maar ook vol vertrouwen. Ik neem gewoon een abonnement.
PS.
Dank Raag voor je harde lach, Mariek voor je onuitputtelijke warmte, Margreet voor je oprechte verbazing en plezier, Marijke voor de keiharde grappen, Franska voor de onderonsjes en het vertrouwen, Anita omdat je steeds bij me terugkomt en ik weet Anneke dat ik hoe dan ook altijd je favoriete redactiemanager blijf!
Mary Hessing
Hoofdredacteur Eigen Huis & Interieur
Tags: afscheid, libelle, magazine, mary hessing, redactie, redactieweblog, Weblog van de redactie
Posted in Uit het blad, Weblog van de redactie | No Comments »
maandag, september 21st, 2009
Op 26 september gaat de Woonbeurs in Amsterdam weer van start. Het is alweer de 17e editie en nog steeds een erg groot succes: In 2009 is de 1,5 miljoenste bezoeker welkom en misschien bent u dat wel!
De Woonbeurs is de plek om de nieuwste woontrends te ontdekken, ontwerpers te ontmoeten en natuurlijk om inspiratie op te doen voor uw eigen huis. U kunt u ook laten adviseren over de laatste woontrends. Aan de hand van een plattegrond en foto’s wordt u geadviseerd over styling en inrichting van een huis.
€3,50 korting!
Op www.woonbeurs.nl kunt u kaartjes bestellen voor de woonbeurs en krijgt u € 3,50 korting! De kassaprijs is € 17,50, maar als u uw kaartjes besteld via internet besteld ontvangt u € 3,50 korting en kost u kaartje nog maar: € 14,00! Kinderen van 4 tot en met 12 jaar betalen € 7,- en kinderen tot 4 jaar kunnen zelfs gratis naar binnen. U kunt u kaartjes ook kopen bij één van de 400 Primera winkels.[rectangle]
Waar en wanneer
De Woonbeurs zal op zaterdag 26 september 2009 beginnen en eindigen op zondag 4 oktober 2009. In de RAI in Amsterdam zullen de nieuwste woontrends te zien zijn.
Openingstijden
De Woonbeurs is elke dag geopend van 10:00 tot 18:00 uur. Behalve op maandag 28 september. Dan is de Woonbeurs gesloten. Er is ook een avondopening op donderdag en vrijdag. De Woonbeurs is dan tot 22:00 uur geopend.
Informatie
Adres: Europaplein 22, 1078 GZ Amsterdam, website: www.woonbeurs.nl.
Tags: 39, Amsterdam, blad, Dagjes uit, korting, libelle, magazine, ontwerpers, RAI, Vakantie en Uitjes, wonen, woonbeurs, Wooninspiratie, woontrends
Posted in Dagjes uit, Reizen en uitgaan, Shopping, Uit het blad, Wooninspiratie, blad | No Comments »
maandag, september 21st, 2009
Merel van Groningen keert terug naar het internaat na een nare periode. Ze was getraumatiseerd en voelde zich erg alleen. Ze had daarom behoefte aan veel liefde.
Haar mentor gaf haar die liefde. Hij gaf haar het gevoel dat zij mooi en bijzonder was en dat zij een bijzonder plekje in zijn hart had. Haar mentor wist haar zover te krijgen om een geheime relatie te beginnen met hem.
Maar toen kwam Merel erachter dat zij niet zijn enige liefje was. Ze begreep dat hij misbruik had gemaakt van haar vertrouwen. Juist haar mentor had beter moeten weten en hij werd dan ook op staande voet ontslagen. Toch bleef Merel achter met een gebroken hart.
[rectangle]
In mijn onschuld is niet het enige boek waar Merel over zichzelf schrijft. Ook in de bestseller Misleid schrijft Merel over haar verleden. Toen zij 15 jaar oud was dwong haar vriend van 20 jaar haar om als prostituee te werken. Ze schreef dit boek onder pseudoniem. Nu ziet zij gelukkig niemand meer uit deze donkere periode van haar leven.
In Mijn Onschuld – Merel van Groningen, Uitgeverij Arena
ISBN 9789089900906, Prijs € 17,95
Verschijningsdatum augustus 2009
U kunt In mijn onschuld van Merel van Groningen bestellen bij Bruna.

Tags: 9789089900906, augustus 2009, In Mijn Onschuld, Liefde, mentor, merel van groningen, relatie, Uitgeverij Arena
Posted in Nederlandse Literatuur, biografie, boekenclub, genre, non-fictie | No Comments »
maandag, september 21st, 2009

Moderne moeder.
Als moeder zijnde moet je met je tijd meegaan. Je moet er hip, jong en vooral niet te oudbollig bij lopen. Je moet alles kunnen, op de hoogte zijn van de laatste snufjes op technisch gebied zodat je je pc kunt bij werken maar ook de kids kunt helpen bij eventuele vragen. Je moet kunnen koken, gaan werken maar niet zoveel dat je kids in de knel komen, dus op tijd thuis zijn zodat zij hun verhaal kwijt kunnen. Je moet dus. Nu heb ik een bloedhekel aan het woordje MOETEN en heb ik dat eigenlijk uit mijn woordenboek geschrapt.
Dus toen ik laatst achter mijn pc kroop en mijn MSN (ook moeders moeten op MSN) aan wilde zetten en daar las: U MOET de nieuwste versie van Windows Live Messenger downloaden anders kunt u niet verder, bekroop mij een naar gevoel. Ik moet helemaal niet. Ik had de keuze uit ‘ja en nee’. Ik klik op nee. Floep, weg MSN! Nou nog maar eens proberen dan maar. Ik klik braaf op ‘ja’ en de boel begint te downloaden. Ja, hoor precies wat ik dacht: Het kreng klapt eruit! Weigert me online te zetten en geeft een foutmelding! Daar was ik al bang voor! Na oeverloos proberen, verwijderen, opnieuw erop zetten enzovoorts, geef ik het op. Meneer Microsoft wil gewoon ruzie. Ik negeer vanaf nu de foutmelding besluit ik en zo kan ik online blijven. Wie niet sterk is…

Jongste wil nieuwe t-shirts maar is een ramp met shoppen. Als hij bij zijn vader is, beloof ik hem als ik toch in de stad ben nieuwe mee te nemen. – Ja maar vind ik die dan wel mooi?, sputtert hij nog tegen. Alsof moeders geen smaak heeft, doe ik beledigd. Jongste’s blik spreekt boekdelen. Als ik thuis kom met de shirts, roept Oudste uit: – Vet! Die wil ik ook! Mam! Krijg ik ook die shirts?
Ik bedoel maar! Gelukkig is Jongste er ook blij mee, want voor hem waren ze tenslotte.
Een vriend van Oudste belt aan. Als hij in de gang staat hoor ik hem tegen Oudste zeggen: – Wat een coole schoenen? Zijn die van jou? – Nee, zegt Oudste, Van mijn moeder! Ik doe een klein vreugdedansje in de kamer. Dan doe ik mijn gezicht in de plooi, stap de gang in, begroet Oudste’s vriend en zeg: – Zei ik niet dat je een coole moeder hebt? – Eh mam, je schoenen zijn cool, jij niet, zegt Oudste niet al te subtiel…
Ik druip af. Weer een illusie armer. Ik hoor als ik in de kamer ben zijn vriend schateren.
Cool of hip hoef ik niet te zijn en wil ik niet eens (meer) zijn maar in de kamer kijk ik in de spiegel en zie grijze haren. De heren vonden namelijk dat ik mijn eigen haarkleur terug moest laten komen. Dat was mooier dan dat geverfde. Nu is dat ook beter voor mijn gevoelige hoofdhuid dus ik wil het zelf ook.
Maar wat is mijn eigen kleur? Grijs of middenbruin wat ik had? Ik zucht eens een keer. Kijk naar mijn Jongste die sinds zijn Middelbare school carrière begonnen is ook met een half afgezakte broek moet lopen ineens en denk: – Ik word oud. En een moderne moeder? Ik weet het niet…
Ik doe mijn best in ieder geval ze bij te houden!
© KH
Posted in Algemeen | No Comments »
maandag, september 21st, 2009
Hoera, de kat
gaat zich verstoppen,
verdwijnt vandaag
achter de kast.
Zijn snorharen
vol rag en motten,
verschijnt hij
op de tast.
Uitbundig
heb ik hem geprezen,
hij heeft mij weer
een grote dienst bewezen.
Coby Poelman-Duisterwinkel.
Posted in Dieren | No Comments »
maandag, september 21st, 2009
Ik begrijp er niets van. Hoe haal je het in je hoofd om zo’n man gunsten te verlenen in welke vorm dan ook? Waarom mag hij zijn vrouw bezwangeren terwijl hij in de gevangenis zit? Waarom mag hij het pasgeboren kindje opzoeken?
Deze misdadiger heeft mijns inziens zijn recht op wat dan ook verspeeld. Hij mag zomaar een week naar huis, omdat hij zich goed gedragen had in de gevangenis. En dan smeert hij ‘m .
[rectangle]Maar dan komt hoogleraar Ybo Buruma, hoogleraar straf- en strafprocesrecht van de Radboud Universiteit aan het woord, in Trouw van 18 september jl. Hij vindt het verlof begrijpelijk. Omdat het gerechtshof tijdens de behandeling van het verlofverzoek niet bleek dat Saban B. vluchtgevaarlijk was. In eerste instantie vond ook het Openbaar Ministerie het niet erg dat B. een paar dagen vrij zou krijgen. Pas toen politie en justitie het bericht kregen dat hij zou kunnen vluchten, is hij opnieuw gearresteerd en verzocht men het gerechtshof dat verlof in te trekken.
Vervolgens wees het gerechtshof dat verzoek af, omdat ze het vluchtgevaarlijk zijn niet bewezen achtte, ondanks de informatie van Justitie. Dus toen liep meneer weer op straat, in Alkmaar, waar een van zijn voormalige slachtoffers hem tegen het lijf liep en zich ongelukkig schrok. Hij voegde haar snel nog even allerlei fijns toe en ‘hij zou haar weten te vinden’.
“Willen wij wel een rechter,” vraagt Buruma, “die vijf dagen na een eerdere beslissing over dezelfde kwestie terugkomt van dat besluit op grond van een inschatting. Als rechters dat zouden doen, lopen ze het risico een farce van de rechtszekerheid te maken.” Een bericht van justitie als: “Volgens ons gaat hij ontsnappen”, was voor het hof onvoldoende. ‘Er moest eerst een hard feit worden ingebracht.’
Ik raak alleen maar meer in de war van een uitleg als die van Buruma. Hij vindt zelfs dat B. zo’n weekje moet krijgen, omdat hij straks, na zijn straf, toch weer terug moet in de maatschappij (wie beschermt zijn toekomstige en eerdere slachtoffers?)
Ik was al boos, maar ik ben nu ook nog eens boos op Ybo Buruma. Ambtelijk geklets, ontdaan van emoties en mededogen voor de slachtoffers van Saban B. Alsjeblieft, regering, pas die wet aan!
Tags: column, Columns, gesprek van de dag, gesprek wieke, saban b, wieke
Posted in Columns, wieke | No Comments »
maandag, september 21st, 2009
Voor 8-10 personen
• 1 fijngesneden grote ui
• 8 el olijfolie
• 4 aardappelen, geschild, in plakjes
• 6 eieren
• zout, peper [rectangle]
Bereidingswijze:
Bak de ui 5 min. in de olie. Voeg de plakjes aardappel toe en bak circa 15 min. op zacht vuur tot ze gaar zijn. Laat dit mengsel in een vergiet uitlekken en vang 2 el olie op. Veeg de koekenpan schoon.
Klop de eieren los met een snufje zout en roer het aardappelmengsel erdoor. Verhit 1 el olie in de koekenpan (22-24 cm) en schenk het aardappelmengsel er in één keer bij. Druk het mengsel plat.
Laat de tortilla op zacht vuur garen tot de onderkant lichtbruin is. Schud de pan regelmatig. Keer de tortilla met behulp van een bord en schenk weer 1 el olie in de pan. Laat ook de andere kant van de tortilla lichtbruin worden.
Bereiden: circa 35 min.
Circa 190 kcal p.p.
Productie & receptuur: Marlies Batelaan. Fotografie: Renée Frinking, Peter Kooijman.
Tags: aardappelen, fijn, klein, libelle, magazine, recept v/d dag, recept van de dag, tapas, tortilla, ui
Posted in Bijgerechten, Dinergang, Hapjes, Recepten, Recepten, Receptvandedag, Soort Gerecht | No Comments »
maandag, september 21st, 2009
Overviel het ons, het huis was in een mum gevuld met een groot aantal rechercheurs.
Deze keer kwamen zij niet als collega’s op bezoek, maar als werkende collega’s. Kijken naar hun kameraad, die dood op de grond werd aangetroffen. Hij kon het allemaal niet meer navertellen, het was afgelopen. Na zo vele jaren was hij zelf een slachtoffer geworden.
De kinderen waren totaal overrompeld, dit kon niet waar zijn. Zij werden er doodstil van, konden het niet bevatten. Alles verliep in een razend tempo, alsof we versuft waren passeerde er van alles de revue. Het moment dat wij de Off. van Justitie moesten bellen om haar toestemming te vragen, deed zij een zeer merkwaardig opmerking. Het onderzoek had aangetoond, overleden en de lijkschouwer had een niet natuurlijk dood geconstateerd.
Zij was een allochtoon, wees ons erop dat de zaak geseponeerd zou worden en wij zelf een proces tegen haar konden aanspannen. Dat moesten wij maar met onze advocaat bespreken. We vochten tegen de tijd, die we nodig hadden om alles te regelen.
Weg man, weg vader, weg opa, weg oom, weg collega, weg zwager, weg buur, weg liefje. Jij ging achter boeven aan, nu hadden zij jou te pakken. Mijn kleinzoon zegt, waar is Opa nu? Ik zei "boeven vangen in de hemel".
Posted in Algemeen | No Comments »
maandag, september 21st, 2009
"Jai Durga Mata"
I love Navratri.
In deze tijd waarin overconsumptie,materieel gewin en overdaad de overhand begint te krijgen, biedt Navratri mij de gelegenheid om tijd te besteden aan introspectie, spirituele groei en de verering van Shakti, de vrouwelijke kracht in de natuur.
Er is meer tussen hemel en aarde. Mijn leven is niet compleet als ik alleen maar aandacht heb voor het aardse. Door pooja en meditatie voel ik me positief, voldaan, krachtig, energiek, geestelijk gevoed en gezegend. Geen materiële zaak kan daar tegenop.
Subh Navratri…..
Posted in Algemeen | No Comments »
zondag, september 20th, 2009
Hei hei allemaal,
Hier zijn we weer. Dacht ik van de week een stukje te gaan schrijven zaten we ineens zonder internetverbinding en zonder telefoon. dan maar weer het bedrijf bellen die over het internet gaat. Ja dan moet u de stekker eruit halen en die er dan na drie minuten weer instoppen. Zo gezegd, zo gedaan……maar nog steeds niets. Weer gebeld…..met de mobiel, dat tikt lekker aan want je gaat in de wacht. Nu was het antwoord " u krijgt een nieuw kastje ". Leuk, maar dat is inmiddels het derde kastje en elke keer zitten we weer zonder verbinding. De slachtwagen is inmiddels ook geweest voor de geiten. De chauffeur zou om vier uur bellen als hij er aan kwam. Belt hij dus om tien over vijf, " kom je nog naar beneden want ik ben er….grrrrrr. Komen we beneden zie ik dat het dezelfde wagen is als altijd, helemaal geen nieuwe. Hij wil gewoon niet naar boven komen en dat doet hij dus ook pertinenet niet. Maar goed ze zijn wel weg nu en we hebben er nu nog vijf. We hebben ook nog koeien tussen onze schapen gehad. Die waren ontsnapt , een gedeelte is over de stroomdraad gesprongen en joegen onze schapen het hele weiland door. Schapen over hun toeren, buurvrouw over de toeren, die vond het zo erg dat de schapen zo bang waren. Buurvrouw heeft de betreffende boer gebeld . Toen die kwam werd hij niet zo vriendelijk ontvangen door Ronald. Ik heb de schapen mee genomen naar boven in het weiland heb bij ze gezeten zodat Ronald de draad plat kon leggen en samen met de boer de koeien eruit konden jagen. De koeien wilden niet naar huis en zijn nog een hele tijd blijven hangen rond het huis van de buren. Later in de week besloten onze schapen på tur ( op pad te gaan ) en zijn ze tijdens het verzetten ontsnapt. De oudere schapen zijn eigenlijk altijd waar ik ook ben, stappen nooit over de draad heen , deze keer dus wel en ze wapperden alle kanten uit op het terrein van de buren. Wat we deze keer ook deden ze luisterden niet. Uiteindelijk is het toch gelukt in alle rust om ze bij elkaar te drijven en kregen we ze weer binnen de draad. Voor het eerst stonden ze nu in een flink stuk bos , we hebben het nog niet eerder zo onrustig gehad . Zowel bij de schapen als bij ons. Hele dagen waren we met ze bezig , kijken waar ze waren , prikkeldraad uit vachten halen , een aantal lammetjes liepen steeds op de weg , nachtmerries hadden wij , we zagen overal weglopende dieren. Totdat Ronald zei " nu is het genoeg , ik haal ze naar huis " Ze staan nu weer thuis , op ons eigen weiland . Over een paar weken gaan ze weer op stal. We hebben ze vandaag geselecteerd , wie er weg gaan en wie er nog blijven . En dat gaat dus hetzelfde als bij de geiten , zelf naar beneden brengen. Omdat wij er geen 45 naar beneden kunnen brengen gaan ze nu in gedeeltes. Leuk dat een chauffer besluit om niet naar boven te komen, voor ons is het allemaal extra werk . We zijn niet de enigen , het gebeurt bij meer boeren. We hebben 4 lammetjes die elke dag buiten de draad lopen , ze gaan ook uit zich zelf weer terug . Nu was ik van de week in de fruittuin bezig , ik draaide me om en toen stonden er 2 zwarte lammetjes naar me te kijken. Ze kwamen even kijken wat ik daar aan het doen was. Ze gaan ook regelmatig even buurten bij de paarden. En ja, van de week heb ik het gedaan……ik heb voor het eerst op onze mini trekker / grasmaaier gereden. Ik blijf nog op het erf , ga er nog niet mee naar beneden het pad af maar ik heb het wel gedaan. Het gaat nog niet zo goed want ik denk nog teveel na over alle handelingen die ik moet doen , sturen, gasgeven, remmen en zo. Met Sokken, Line en Max gaat het heel goed. Na alle weken regen die er is gevallen is het weiland nu droog en kunnen ze weer hollen door de wei. Het is een heel leuk gezicht als je Sokken met zijn 600 kilo ziet hollen naast Max die natuurlijk veel sneller is en makkelijker kan draaien als Sokken. Max begint nu wat aanhankelijker te worden en we mogen hem af en toe aanraken en aaien. We weten nog niet wanneer hij wegggaat , hopelijk blijft hij nog even. Het is in elk geval nooit saai hier, elke dag beleven we wel weer wat anders. Het is soms net een lachfilm. En zo is het langzaam aan herfst geworden hier en zijn we bezig met onze winter voorbereidingen. Afgelopen week is de eerste appelmoes uit eigen tuin de vriezer in gegaan en zijn de eerste Valdrespoteten (aardappels) gerooid. er staan nog meer aardappels maar daar wachten we nog 2 weken mee. Ben benieuwd wanneer koning winter komt , vorig jaar was hij er al in oktober. Van mij hoeft hij niet zoveel sneeuw en ijs te brengen dit jaar , hij mag ook wel een keer overslaan. Maar ik vrees toch dat dat niet gaat gebeuren , in mijn dromen misschien.
Wij wensen jullie allemaal een fijne herfst toe , met het mooie herfstweer wat wij nu hebben. Tot de volgende keer en de groeten van ons .
Posted in Algemeen | No Comments »
zondag, september 20th, 2009
Voor 6-8 personen
• 1 kg schoongemaakte verse mosselen
• 2 el witte wijnazijn
• 6 el olijfolie
• zout, peper
• ½ ui, fijngesneden
• ½ rode paprika, in kleine blokjes
• 1 el kleine kappertjes [rectangle]
Bereidingswijze:
Kook de mosselen met 2-3 el water op hoog vuur afgedekt circa 5 min. in een grote pan. Schud ze tijdens het koken drie keer om, zodat ze allemaal open gaan. Laat de mosselen uitlekken.
Verwijder de lege schelphelften en leg de mosselen in de schelp op een schaal. Meng azijn, olie, zout en peper naar smaak met de ui, paprika en kappertjes en schenk dit over de mosselen.
Bereiden: circa 20 min.
Circa 145 kcal p.p.
Productie & receptuur: Marlies Batelaan. Fotografie: Renée Frinking, Peter Kooijman.
Tags: fijn, klein, libelle, magazine, mosselen, recept v/d dag, recept van de dag, tapas, vinaigrette
Posted in Bijgerechten, Dinergang, Hapjes, Recepten, Recepten, Receptvandedag, Soort Gerecht | No Comments »
zondag, september 20th, 2009

Het boek gaat over Fayza die opgroeit in een grote Berberse familie in het noorden van Marokko. Ze heeft een onbezorgde jeugd en geniet van het leven. Fayza kan erg goed leren. Ze spreekt dan ook vloeiend Frans en later wil zij graag journalist worden.
Maar als zij net 15 jaar oud is, komt er abrupt een einde aan haar zorgeloze jeugd. In de zomervakantie stemt haar vader er namelijk mee in om haar uit te huwelijken aan een man die zij nog nooit eerder heeft gezien.
Een jaar later komt Fayza als importbruid in Amsterdam. Tot haar grote verbazing moet zij samenleven met een man en zijn familie die oerconservatief zijn. Ze sluiten haar op het gebruiken haar als voetveeg. Ook mishandelen zij haar. [rectangle]
Tot overmaat van ramp krijgt zij haar eerste kind en dan is zij het zo zat dat zij besluit het gevecht met haar schoonfamilie aan te gaan. Fayza kijkt stiekem naar soapseries op televisie om zo de Nederlandse taal te leren en ten slotte vlucht zij het huis uit.
In het boek laat Fayza zien welke impact vrijheidsberoving, dwang en mishandeling hebben gehad op haar psychische en fysieke gezondheid. Omdat zij zo sterk en intelligent is, wist zij te ontsnappen en kan zij nu haar verhaal vertellen.
‘Een dapper en ontroerend verhaal, ik heb dit boek in één ruk uitgelezen.’ – Sacha de Boer.
De Uitverkorene – Fayza Oum’Hamed, Uitgever Artemis
ISBN 9789047201175, Prijs € 17,95
Verschenen in september 2009
Tags: 9789047201175, Artemis, Boek, Boeken, boekenclub, de uitverkorene, fayza, Fayza Oum’Hamed, importbruid, marokko, mooi boek, ontroerend, september 2009
Posted in Nederlandse Literatuur, biografie, boekenclub, genre, non-fictie | No Comments »