Libelle home » Marleens boek van de week » Marleens Mini-Interview met Jolien Janzing

Marleens Mini-Interview met Jolien Janzing

met Jolien Janzing (45), schrijfster van Grammatica van een obsessie | 20-10-2009 | 09:00

‘Als er eentje doodgaat, ben ik van slag’

Waar zit jij te schrijven, Jolien?
Jolien Janzing: ‘Ik heb boven een heel mooi bureautje staan, maar mijn vriend zegt altijd: “Waarom zit je daar zo weinig?” Het liefst nestel ik me beneden in de luie stoel. Met mijn voeten op een bankje, een dekentje over mijn schoot en de laptop op mijn knieën. Mooie muziek op… Ik ben dan de gelukkigste mens op aarde.’

En vertel eens: wat heb jij op met mensen met een tikkie of een deuk?
‘Ik ben geïntrigeerd door het anders-zijn van mensen. Waar dat vandaan komt weet ik niet. Ik werk ook als journalist en ik hoor veel gekke, bijzondere verhalen. Wat dat betreft overtreft de werkelijkheid vaak mijn fantasie. Ik heb net een journalistiek boek afgerond waarin tien homostellen praten over de liefde. Dat zijn ook mensen die net even anders zijn. Ik vind dat interessant. In Grammatica van een obsessie hield ik daarom ook het meest van juffrouw Olga: de man die vrouw wilde zijn.’

Heb je haar gemodelleerd naar een echte transseksueel?
‘Ik heb voor Humo in de loop der jaren veel verhalen geschreven over transseksualiteit. De echte Olga ben ik niet tegengekomen, maar ze is wel voortgekomen uit verschillende bestaande mensen. Ook de situatie dat twee mannen samenwonen met één vrouw van wie ze allebei houden bestaat echt. Ik heb ze ontmoet. En ik heb ze natuurlijk naar mijn hand gezet.’

Hou je van je personages?
‘Heel veel. Het klinkt misschien wat freaky, maar het wordt familie, en als er eentje doodgaat, ben ik van slag. Toen het boek af was, miste ik ze verschrikkelijk.’

En nu?
‘Ben ik bezig met het volgende boek. Dat gaat over een van de beroemde zusjes Brönte, die rond 1840 een paar jaar in Brussel verbleef. Zo’n meisje van het Engelse platteland dat verzeild raakt in De Grote Stad. En dan ook nog eens verliefd wordt op een man die haar afwijst. Mooi verhaal, denk ik zo. Daar kan ik wel wat mee.’

TERUG