Ebru – Domme vrouw van bijna veertig

    




    



    
 

Zit half te huilen achter mijn laptop. Inmiddels ben ik geoefend in het terugduwen van mijn tranen, maar ik hoef mijn gedachten maar de vrije loop te laten of ze komen terug. 




Dat doe ik dus niet. Ik concentreer me op mijn column. De reden waarom ik moet huilen, is dat ik veertig word. Volgend jaar pas en het is iets wat me eigenlijk koud laat. Totdat iemand aan wiens mening ik waarde hecht, zegt dat veertig oud is. Te oud. Voor een vrouw. Om zijn vrouw te zijn.


Ja, het staat er goed: iemand vertelt mij dat ik te oud ben om zijn partner te zijn en daar ben ik tot huilens aan toe verdrietig om. Het verstand, mijn verstand en ieders verstand zegt: mannen die leeftijd een issue vinden, terwijl ze nota bene zelf ook veertig worden, zijn de moeite van tranen niet waard. Dissen die gast. 






	


En terecht. Mannen die van leeftijd een issue maken als het om een relatie gaat, zijn tijdverspilling. Zeker als ze gaan stralen als ze in je buurt zijn, alles voor je doen, maar niet de ballen hebben om daar het etiket ‘relatie’ op te plakken en andere vrouwen oppiepen voor na middernacht. Waarom zegt het hart dan iets anders? Waarom is de emotie zo een andere? “Waarom moet het altijd zoals jij wilt dat het gaat?”, snauwde hij me in een woedeuitbarsting toe. Mijn vriendinnen bleven erin toen ik het vertelde. “Zoals jij wilt?! Ik hoor alleen maar dat jij je aanpast aan hem. Alles gaat zoals hij het wil, jij doet tegenwoordig dingen die je niet wilt doen! Voor een man! Zo ken ik je niet!”


De waarheid is dat ik bereid ben om alles te doen voor hem. De waarheid is dat ik tegenwoordig vrouwen begrijp die blijven bij de man die ze mishandelt. Ik zie hem minstens net zo verdrietig zijn als ik ben. Omdat we geen contact meer hebben. Hij is nu zo boos op me dat hij me niet meer belt, smst of wil zien. Als we elkaar per ongeluk tegenkomen, ben ik de hele dag overstuur. Hij weet niet hoe snel hij uit mijn buurt moet raken. Ik draag het manmoedig. Vrouwmoedig. En ik hoop zó, zó enorm dat het goedkomt. Ik ben een domme vrouw die volgend jaar veertig wordt.


















x




                        

                            

                                
Zorbatsina 2009-10-28 17:23:59

                                    

                                    Zoveel mensen zouden graag 40 geworden zijn, maar het was hen niet gegund om die leeftijd te behalen. Wees blij en geniet van elke dag die je leeft, het leven is echt maar heel kort.
                                

                            

                        

                    
                        

                            

                                
iones 2009-10-25 12:30:07

                                    

                                    Zeg eens, kom je ook wel eens andere mannen tegen, leuke? Die je positieve aandacht geven? Want daar kun je ook best van opknappen. Maar dan moet je wel eerst beter zijn natuurlijk, geen hoofdpijn hebben, niet snotteren...... 



Richt je op de positieve en mooie dingen in het leven en probeer voorbij te gaan aan de vervelende dingen. (moet je mij horen zeggen.... geboren pessimist die ik ben...).
                                

                            

                        

                    
                        

                            

                                
Ebru 2009-10-22 22:04:20

                                    

                                    nee. ziek. ziek. ziek. maar ik heb geen tijd om ziek te zijn, ben bezig met de kerstlibelles. denk aan me als jullie die in handen hebben :) morgen nieuwe column!
                                

                            

                        

                        

    LEES MEER REACTIES OP DIT ARTIKEL 


    Reageer:



    

        
Om te reageren dient u ingelogd te zijn. Klik hier om in te loggen.

    

        x


























x









x



x
x
x
x