Femke – De beul

En als ik ’s avonds laat door Amsterdam rijd en merk dat een of andere gek me al een hele tijd achtervolgt, word ik alleen maar boos.

De enige voor wie ik werkelijk bang ben, is de kaakchirurg. Acht jaar geleden moest er een verstandskies bij me getrokken worden en ik ging fluitend naar het ziekenhuis. Er was al eerder door de tandarts een verstandskies weggehaald en ik dacht dat de kaakchirurg er alleen maar beter in zou zijn dan de tandarts.

Foute aanname, bleek later. De kaakchirurg die mijn kies moest verwijderen, is in mijn hoofd inmiddels uitgegroeid tot een soort beul. Niet dat hij iets verkeerd deed, maar omdat de kies die getrokken moest worden, niet meegaf. Op alle mogelijke manieren werd er getrokken (de assistente trok zelfs aan de kaakchirurg om meer kracht te kunnen zetten) maar het ding bleef zitten waar ie zat. Er werd besloten dat hij in vieren gehakt moest worden om de kies er in delen eruit te krijgen. Oeioeioei, en het gekrááááááák van die vastzittende wortel in die kaak!

Vreselijk. Het doet geen pijn, maar dat zeurende geluid uit je eigen botten doet alle haren op je lijf recht overeind staan en je maag zich omdraaien. Gelukkig lukte het uiteindelijk toch en met een trauma achter de kiezen vertrok ik huiswaarts.

Een jaar later vertelde de tandarts me dat er wederom een verstandskies getrokken moest worden door de kaakchirurg. Zwijgend pakte ik de verwijsbrief van hem aan. Ondertussen zwoer ik dat ik er nooit wat mee zou doen. Die verstandskies zat goed waar die zat.

De jaren gingen voorbij. De verstandskies liet niet van zich horen. Tot hij een paar maanden geleden pijn begon te doen en zelfs ontstoken raakte. Ik heb dus afgelopen week met trillende handen het ziekenhuis gebeld en een afspraak gemaakt. De assistente hoorde paniek in mijn stem en probeerde me gerust te stellen. Misschien valt het deze keer mee, zei ze. Ik geloof haar niet. Ik ben bang. Oh zo bang. Vrijdag is het zover. Ik slaap nu al slecht.

• Doorsturen
• Print

• Twitter
• Hyves
• Facebook
• NUjij

marg 2009-10-12 20:01:40

Och Femke, dat overleef je dan ook wel weer!
Een mens kan heel wat hebben, maar het blijft ellendig!
Zorg goed voor jezelf, zorg dat je nu geen kou vat, en doe het even rustig aan. Je hele lichaam moet even flink overwerken om je weer in conditie te krijgen, en te houden. Volgende week ben je het al bijna vergeten....

hermienstok 2009-10-11 13:26:44

Oh Femke, die bevalling is lang zo erg niet, ha, ha. Ik heb beide meegemaakt en uit de grond van mijn hart kies ik voor een bevalling ipv de tandarts. Zelfs al ging de eerste bevalling niet helemaal van een leien dakje, dan nog... Dus laat je daardoor niet weerhouden!

Femke S 2009-10-11 13:09:54

Nou, het is gebeurd. Ik zie er niet uit. Gelukkig heb ik de kaakchirurg kunnen bewegen er maar eentje eruit te halen. Die andere, daar was bij nader inzien niet heel veel reden toe en ik vond eentje ook echt wel genoeg. Maar goed, het ging heel veel beter dan de vorige keer. Dit was een meisje (vrouw) van mijn eigen leeftijd en hoewel het tegenwoordig bij de tandarts, huisarts en dus ook de kaakchirurg allemaal snel snel moet, was ze heel aardig en legde ze alles uit. Als ik ook maar even kikte spoot ze er meteen nog weer wat meer verdoving in. Hij moest dit keer in tweeen gehakt worden, wat echt een vreselijk geluid is, maar het trekken duurde veel minder lang dan de vorige keer. De nasleep is echter wel lang. Dat was ik alweer vergeten. Poeh, het is nu zondag en ik zit nog steeds zwaar onder de pijnstillers en met een soort knabbel en babbel-wang. Ook begint de pijn nu uit te stralen richting mijn oor. Nou ja, ik houd vol, het is natuurlijk niks om over te zeuren, maar ik ben toch best kleinzerig, merk ik alweer. Hoe moet dat ooit met een eventuele bevalling? Brrrr

LEES MEER REACTIES OP DIT ARTIKEL

Om te reageren dient u ingelogd te zijn. Klik hier om in te loggen.