Femke – Dwangneurose

Ook al heeft ie honger, eerst moet ie een uur geknuffeld en geaaid worden en daarna stort hij zich pas op zijn brokjes. Dat zijn verknochtheid aan Liefde echter ziekelijk zou zijn, had niemand kunnen vermoeden…

Een paar weken geleden merkten we dat Sam zich wel erg lang zat te wassen. Hij likte en beet zichzelf alsof hij vlooien had, dus we kochten een vlooienband. Dat hielp niet. Hij bleef zichzelf wassen alsof z’n leven er vanaf hing. Zelfs zo grondig dat onder zijn glanzende zwarte haar zijn vel zichtbaar werd. Het leek alsof hij zich gestaag van zijn vacht aan het ontdoen was. Daar keken Liefde en ik natuurlijk wel van op, maar omdat de kat nog goed at en gewoon vrolijk door het huis liep, hoopten we dat het wel over zou gaan.

Niet dus: het werd alleen maar erger. Daarom toog ik afgelopen week naar de dierenarts. Toen deze Sam zag, begon hij langzaam met zijn hoofd te schudden, keek me kritisch aan en zei: “Uw kat heeft een likneurose. Hij likt zichzelf dwangmatig uit een gevoel van ongeluk.”

Ik begreep hem niet helemaal goed (dacht ik) en lachend vroeg ik: “Is mijn kat een psychisch wrak? Hoe komt dat dan?” De dierenarts bleef me ernstig aankijken en zei: “Daar gaan we het zo over hebben, mevrouw, ik geef Sam eerst een spuitje.” Ik voelde me ineens aangevallen alsof me verweten werd dat ik mijn eigen kind geestelijk mishandeld had. Sam kreeg een injectie en keek me hulpeloos aan. De dokter ging erbij zitten.

“Is er recentelijk in Sams leven iets veranderd? Is er een vreemd iemand in huis komen wonen? Heeft hij ergens gelogeerd?” Ik moest ontkennend antwoorden. Nee, ik wist echt niet waarom mijn kat aan zelfmutilatie deed. De dierenarts wilde me wegsturen met de woorden: “Gaat u er maar eens goed over nadenken!”, maar op de drempel schoot me ineens te binnen dat het likken na (of eigenlijk dus: in) onze vakantie was begonnen. “Heb jij ons zo gemist toen we in Suriname zaten?”, zei ik tegen Sam. (waarschijnlijk dacht hij op dat moment iets in de trant van: “Jou niet, maar het baasje!”)

Triomfantelijk zei de dierenarts: “Dat zal het zijn! Sam is zichzelf neurotisch gaan likken uit gemis” en uit hij keek me verwijtend aan. Met mijn staart tussen de benen (en vijftig euro lichter voor deze cognitieve gedragstherapiesessie) verliet ik de praktijk. Jullie begrijpen: Liefde en ik gaan nooit meer op vakantie: onze kat kan het psychisch niet aan.

• Doorsturen
• Print

• Twitter
• Hyves
• Facebook
• NUjij

marg 2009-10-22 21:52:56

De hond van broer wilde niet eten in Frankrijk, blijkbaar had ze heimwee.
Onze kleinzoon was tijdens hun gezinsvakantie ziek, maar ook erg humeurig.
Toen ze thuis kwamen en hem uit de auto pakte zuchtte hij heel diep en begon te lachen. Het was weer goed....
Vind jij dat dier eigenlijk wel nog wel lief....?
;-)

geertjeF 2009-10-22 09:45:17

Ik denk dat de meeste mensen hun huisdieren voor geen meter begrijpen.
Ten eerste behandelen we die dieren als een \'menselijk\' huisgenoot\' en ten tweede zijn we zo bang dat ze het niet naar hun zin hebben dat we er bijna zelf een neurose van krijgen.
Een dier is een dier, en dan mag ie zich nog zo menselijk gedragen, het is geen mens!!
Dat wil niet zeggen dat huisdieren niet slim zijn, want dat zijn ze wel degelijk.
Ze pikken het op als wij gespannen zijn, nerveus of boos. En dat alleen al van onze geur. En daar spelen ze op in.
Alleen al het feit dat jullie kat liefde de baas is door op zijn schoot te klimmen en er dan het eerste uur niet af wil. Die kat dwingt jullie zo te handelen.
Want hij/zij is gewend verwend te worden. En jullie dansen naar de katten poten.
Met honden is het nog erger. Honden leren heel erg snel dat ze de baas kunnen spelen, want dat is de hond eigen. De hond heeft discipline nodig van de Alpha in het huis, degene die de baas is. Een hond mag nooit op de eerste plaats komen want dan denkt hij dat hij dus de macht in pacht heeft. En dan gaat het fout. Katten zijn niet zo makkelijk te trainen omdat ze veel onafhankelijker zijn. Ik zou ook naar een andere diernarts gaan en hem vragen wat bloedtesten te doen. Het kan zijn dat jullie kat zijn dieet niet klopt of dat hij een huidziekte heeft.

HennyM 2009-10-21 18:57:54

Jaren geleden deed een van onze katten dat ook. Ze had een speciale plek waar ze zich op uit leefde en deze plek was helemaal kaal geworden. De dierenarts vertelde mij toen ze dat deed omdat ze ergens boos over was of dat ze misschien ergens zenuwachtig van was geweest. Ik weet niet meer precies wat het was, wel dat het over ging.
Dus die arts kan echt wel gelijk hebben hoor. Want deze kat van mij was ook niet blij toen we er een nieuwe poes bijnamen en ging toen in mijn huis plassen. Verder een lieve poes geweest, maar een zenuwpees...

LEES MEER REACTIES OP DIT ARTIKEL

Om te reageren dient u ingelogd te zijn. Klik hier om in te loggen.