Duizend kilo bladeren op een hoop

Ik ben een herfstmens. En nee, ik ben niet dippig of depressief, maar ik hou zó van die vallende blaadjes.
Ze luiden een nieuw seizoen in, een seizoen van gezellig samen binnen zijn, open haard en kaarsjes aan, spelletjes doen, mijn dochter kleurend aan tafel, mijn zoon spelend bij de vensterbank, mijn kleinste ventje enthousiast “paard!” en “eend!” roepend boven zijn dierenboek.
In het weekend gaan we naar het bos, want die kleuren! Een explosie van geel, rood en bruin, overal liggen takken, blaadjes, ‘helikoptertjes’, beukennootjes, kastanjes, kortom een walhalla voor verzamelgrage kinderen en moeders.
Mijn vriendin begrijpt helemaal níets van mijn voorliefde voor de herfst. Zij is een zomermens, kan uren buiten op het balkon zitten stomen in de zon. Ik ben na twee dagen zon alweer helemaal klaar. Die zon maakt me behalve warm en zweterig vooral heel onrustig: ik moet nog een was draaien, wil een boek lezen, wil het huis opruimen maar eigenlijk moet ik in de zon zitten.
Als de zon schijnt, is het in Nederland ZONDE om binnen te zitten. Je moet verplicht genieten van de zon en een gezond kleurtje krijgen. In de herfst hoef ik niets. Wil ik binnenblijven, dan is dat prima, wil ik naar buiten, dan is dat ook goed. Heerlijk.
En wat heerlijk toch dat we in Nederland al die seizoenen hebben. Zo komt iedereen wel ergens in het jaar aan zijn trekken en hebben we het hele jaar door iets om naar uit te kijken, om van te genieten of om over te klagen. Op naar de winter!
Ingrid Douma
Tekstredacteur




hettydevries 2009-11-02 18:02:48
marg 2009-11-01 18:28:26
Na de middag kwam de wind en de regen, en als er ook nog een nachtvorst overheen gaat....dan is het gedaan met het moois.
Jammer toch? Maar dan komt de winter...koud met een helder zonnetje....
Roses 2009-10-30 22:18:18
LEES MEER REACTIES OP DIT ARTIKEL
Reageer:
Om te reageren dient u ingelogd te zijn. Klik hier om in te loggen.