Toen de twee elkaar voor het eerst ontmoetten was Natasja stewardess en begon Rene net een beetje bekend te worden. Het was liefde op het eerste gezicht.

Rene: “Ik weet niet wat er met me gebeurde, maar het was heel heftig. Ik zag haar en het was gebeurd, er was niets tegen te doen. Ik was helemaal niet op zoek naar iemand, ik was nog getrouwd, had een kind en de tweede was op komst.”

Eenzaam leven
Uiteindelijk kwamen Natasja en Rene toch bij elkaar. Ze gingen in een flatje wonen en kregen twee zoontjes. Echt tijd had Rene alleen niet voor de kinderen, want zijn carrière zat ineens in een stroomversnelling.

Natasja: “Hij kwam ’s nachts om een uur of vijf, zes thuis en ik moest de baby om zes uur een fles geven. Ik kon niet meer op hem wachten en beeldig alle verhalen aanhoren. Voor Rene was het ook eenzaam, als hij thuiskwam, lag iedereen al in bed. Ons leven liep niet meer synchroon.”

Het gemis
En toen gingen ze uit elkaar. Rene zat op een dag alleen in dat mooie huis met geld, maar zijn vrouw en kinderen waren weg. Natasja: “Hij is degene geweest die voor ons heeft gevochten, alle credits zijn voor Rene. Ik ben geen prater en ga conflict- situaties liever uit de weg, maar toen kwam ik in het ziekenhuis met een nekhernia. Daar lag ik, ik kon geen kant op. Rene kwam elke dag langs, na ieder optreden. Nachtenlang hebben we gepraat. We kwamen erachter dat onze clash kwam door miscommunicatie.”

Goede doelen
Inmiddels is met Effe geen cent te makken en nu ook Heppie het hele gezin betrokken bij programma’s voor goede doelen. Het lijkt typisch des Frogers om licht te laten schijnen op mensen die in het verdomhoekje zitten.

Rene: “Ik vond het altijd leuk om mensen te verrassen en blijdschap te brengen. In de kroeg van mijn ouders, Bolle Jan, kwamen mensen omdat ze wisten dat er levende muziek was. Ik zong en wilde het hen naar hun zin maken en ze een avond geven die ze nooit meer zouden vergeten.” [rectangle]

Het gehele interview met Rene en Natasja Froger kunt u lezen in Libelle 45 op bladzijde 24.

Helemaal Heppie
In het programma Helemaal Heppie verruilen de Frogers hun luxe villa in t’ Gooi voor een tentje en een camper op het Heppie Zomerkamp. Op dat kamp komen kinderen voor wie een vakantie normaal niet is weggelegd. De Frogers proberen deze kinderen de vakantie van hun leven te bezorgen.

Fotografie: Nick van Ormondt.

 Ik kan er met bewondering naar kijken. Vrouwen die op hoge hakken lopen. En dat niet alleen, maar dan ook nog zichzelf elegant kunnen voortbewegen, alsof het een makkie is. Wiegend balanceren ze op centimeters hak. Sommigen hebben zich de kunst zo eigen gemaakt dat ze zelfs niet meer makkelijk op lage hakken lopen, zo beweren ze tenminste. Ik krijg het gewoon niet voor elkaar. Ik wankel, ik wiebel. Het ziet er niet uit, als ik eerlijk ben. Nog nét steek ik mijn armen niet zijwaarts om mijn evenwicht te bewaren. Je zult mij dus niet snel op mooie pumps met hoge hakken zien lopen. Ik heb ze wel, want ja, ook ik ben een vrouw. Maar ze staan daar maar. Zielig in de kast weg te kwijnen. Tussen mijn laarzen met riemen en gespen. Stoer, doch vrouwelijk. Achter mijn 3 paar bergschoenen. 1e Categorie (=A, voor de lange wandeling), 2e categorie (= A/B, voor de hogere wandeling) en 3e categorie (=B/C. Het echte klimwerk). Overigens, alles behalve vrouwelijk, maar dat lijkt me van ondergeschikt belang in de bergen… Dan heb je van die vrouwen die met het grootste gemak mooi, rood gelakte nagels hebben. Niet aan hun tenen, maar gewoon… aan hun vingers. Ik kijk ernaar en verlang soms met een spatje jaloezie naar dat ene vrouwelijke trekje. Mooi gevijld, strak gelakt. Ik kan ervan zuchten… Soms koop ik in een opwelling weer zo’n potje wijnrode nagellak en neem mezelf voor om die avond nu eens in alle rust mijn nagels die mooie, dieprode kleur te geven. Met mijn tong uit mijn mond wijd ik me aan dit secuur werkje. Een half uur later stralen 10 mooie, lange glanzende nagels me toe. En ik kijk er vol afgrijzen naar. Dit zijn mijn handen niet! Dit zijn mijn nagels niet! Ik heb wel lange nagels, maar eigenlijk altijd puur natuur, of met een vleugje glans. Ik gruwel en weet niet hoe snel ik de rode verf van mijn nagels af moet halen! Niks voor mij! Ik gluur wel naar de andere vrouwen, die dit op een totaal natuurlijke manier tentoonstellen, alsof ze er mee geboren zijn. Zo langzamerhand begin ik me er bij neer te leggen dat hoge hakken, rode nagellak, lippenstift of dat soort dingen niet voor mij zijn weggelegd. Ik kijk naar de vrouwen die hiervoor in de wieg zijn gelegd en hou mezelf maar voor: je hebt vrouwen en vróuwen. Tot één van de twee categorieën zal ik toch wel behoren…?

Dit is een verhaaltje over Huizen, uit het boekje van C.Terschegget.

Huizen

Kopen c.q. verkopen van een huis.Je bent jong en je wilt wat. Huisje ,boompje,beestje,vrouwtje, noem maar op. Aha dat is een leuk vrouwtje,lekker snoepje laat ik die eens mee uit vragen. Er gaat een poosje over heen en je komt tot een overeenstemming dat je samen verder met elkaar je leven wilt delen.

In de vorige eeuw moest je eerst toestemming vragen aan de ouders van dat meisje (tot midden die eeuw) nog tot je dertigste jaar.San kwam je binnen vallen via het deurmatje en zei je hier ben ik dan, ik kom de hand van uw dochter vragen. Er werd dan gekeken of je wel bij mafchte was om die dochter eten en drinken te kunnen geven en goed voor haar te kunnen zorgen, zodat die ouders met een rustig gevoel hun dochter uit hun huis weg konden laten gaan.Meestal was dat natuurlijk maar een idee, maar toch er wordt op dat moment aan het fundament van het huis gewerkt. Of te wel er wordt aan de toekomst gewerkt. Je moet maar afwachten of het allemaal wel wil lukken.

Dua eiegenlijk het zelfde als je een huis op tekening gaat kopen, je koopt dus gebakken lucht iemand heeft een ideetje in zijn hoofd.Of wel hij heeft een fantasie over iets dat gemaakt zou  kunnen worden. Je komt met die gene die dat wil gaan  bouwen tot een overeenkomst en tekent een formulier (belofte) dat je zal betalen wat er ook gebeurt. De meeste mensen hebben daar geen geld voor en gaan geld lenen. Dat deed je dan minstens voor 30 jaar : je nam toen je verantwoording voor die tijd (belofte) ook daar moest je weer voor tekenen.Zelfde met dat meisje, je ging naar het stadhuis en moest beloven voor haar te zorgen in voor en tegenspoed, ook daar moest je voor tekenen ( belofte).

Sommigen wilden daar nog een zegen over heen hebben van de ouders, en of de kerk.De meesten zien dat als een gebouw, maar het is een gemeenschap waar je je bij thuis voelt. Ook dat is dus eigenlijk lucht. Je hebt weer gefantaseerd hoe het zou kunnen worden, minstens voor dertig jaarwant dan ga je meestal wel door en hebt geleerd dat je ook daaraan moet bouwen, er staat niet floep een huis. Eerst het fundament goed en stevig, je gaat niet nadat de eerste muren staan zeggen het bevalt me niet ik wil mijn geld terug.De verkoper zou zeggen ben je nou helemaal van lotje getikt, je krijgt geen cent wacht eerst maar eens even hoe het eindresultaat is en zeg dan maar ja het is goed, of nee het bevalt me voor geen meter,echter dan is er altijd nog tijd en ruimte te veranderen.

Dat kan ook langer duren dan dertig jaar, je tekent dan bij voor nog wat jaren.Ondertussen ptobeert je buurman, omdat hij jaloers is met allerlei mooie praatjes je huis af te troggelen, en als die muren dan niet sterk genoeg gebouwd zijn, ben jij mooi je huis kwijt.Zo ook met je relatie, die buurman heeft niet mooier gras dan jij, het is net zo groen, ook met kale plekken en mos en allerlei soorten onkruid, laat hij zijn eigen grasje (straatje) maar schoon maken, heeft hij genoeg werk aan.

Maakt niet uit want jij hebt met je meisje een overeenkomst getekend en gezegd in voor en tegenspoed voor haar te zorgen, ook met je huis heb je dat  gedaan en dat was nog niet klaar.Er moesten in dat huis ook nog lachende kinderstemmen te horen zijn van daar dat stevige fundament, dat moest die kinderen beschermen tegen inbrekers, (echtbrekers) tegen dieven, in  ieder geval tegen allerlei dingen die verdriet kunnen doen.Vandaar  die belofte ik zal voor jou zorgen en jij hoeft niet bang te zijn, want mijn muren zijn sterk en belofte maakt schuld, krijg je spijt als je die belofte niet na komt.

Je kan wel een fout maken, maar dat geeft niet daar je van, daar zijn we ook voor op aarde gekomen en zal je de volgende keer beter uit kijken dat die buurman niet meer in jouw tuintje komt. Net als met dat huis daar moeten nog leuke schilderijtjes hangen ter verfraaiing van het geheel.Je moet natuurlijk wel eten en drinken (ook geestelijk) in dat huis  anders kom je niet eens aan de kinderen toe, geen tijd voor, moet eerst carriere maken, dus nog eerst even wachten voor het gezellig kan worden, je komt dan iedere keer in een koud huis waar geen verwarming brandt, moet je eerst weer aan steken voor het weer lekker warm in huis is, wel vermoeiend.Maar dan komen er kinderen, aap wat heb je mooie jongen, daar moet je goed voor zorgenzodat zij ook leren stormen te doorstaan, en iet af te haken en ergens anders beschutting moeten zoeken.Maar bij jouw gebeurt dat niet,  je hebt

immers die zegen boven je huis en kan je altijd bij iemand terecht voor hulp als het even niet lukt de touwtjes vast te houden. Je  moet natuurlijk wel de hulp vragen aan iemand die hetzelfde denkt als jij, dat is vaak beter dan loop je niet het risico dat je iemand treft die van hier naar daar fladdert en je verkeerde adviezen geeft, er komen dan ook geen baby’s in je huis die er eigenlijk nog niet horen het was immers gezegend je bent dan in blijde verwachting en niet een beetje zwanger, dat bestaat ook niet het is er wel of niet, in jouw huis komt geen koekoek.Hoef jegeen oneigenlijk (partnerschap) velletje papier te tekenen.Het is mijn kind, ik wil hier ook blij mee zijn.Meestal gaat het zo in de natuur: zo de oude zongen zo piepen de jongen.Komen er ook geen kinderen die niet weten wie hun ouders zijn en maar een huis hebben, niet iedere keer hun boeltje moeten pakken o, ja waar moet ik van daag zijn? bij oom Piet, of bij die man die  zondags ‘t vlees snijdt.

Als er na verloop van jaren wat scheuren in je huis komen weet je dat er een stucadoor moet komen om ze te dichten.En je niet tegen de lucht aan hoeft te kijken en de warmte niet het huis uit vliegt.Soms op een laag pitje, maar het brandt nog, andere keer een mooie grote vlam. Je ging voor een huis maar wat blijkt er staat een mooie villa. Dus geen huis met een knipperlicht op het dak, van ja een relatie nee een relatie (flitsrelatie) Heeft die man (de architect) toch een mooie fantasie gehad,heeft niet uit zijn duim gezogen en is het werkelijkheid geworden.Toch mooi als jouw bazuin klinkt dat je moet vertrekken, dat je zo’n erfenis achter laat voor het jonge volk.

Isbn nr.90-5974-154-4

In de rubriek binnenkijken op vtwonen.nl sturen mensen foto’s van hun huis op met een korte toelichting.

Een professionele stylist van vtwonen geeft vervolgens haar mening erover.

Binnenkijken in Amersfoort[rectangle]

Wie woont er?
Marloes (24, stylist en webredacteur)

Waar?
Amersfoort, appartement uit de jaren ‘60. Op een steenworp afstand van het oude centrum.

Woonstijl?
Van basic tot romantisch. Elke kamer heeft eigenlijk een andere stijl meegekregen. Zo is de slaapkamer heel romantisch en de gang heeft juist weer een oosters tintje.

Tevreden?
Zeker, het is echt mijn eigen plekje geworden.

Favoriete winkels?
Ikea, Loods 5, Nijhof

Bent u benieuwd wat vtwonen stylist Marianne Lunning van dit huis vindt? U leest het op vtwonen.nl. Ook vindt u op de website nog meer binnenkijkers.

Wereldwijd zijn er ontzettend veel mensen die dol zijn op Aziatisch eten. Met het kookboek Aziatische Tapas kunt u in ieder geval van alles proberen, want misschien houdt u wel niet van sushi maar wel van andere aziatische hapjes. [rectangle]

Complete maaltijd
De gerechten zijn vooral geschikt als borrelhapjes, maar als de gerechtjes met elkaar gecombineerd worden is het genoeg voor een complete maaltijd. Begin bijvoorbeeld met een paar loempia’s met Thaise noedels, gestoomde aubergine en lotuschips met komijn. Als afsluiter kunt u kokosgelei met gembersiroop en granaatappel bereiden. Dit gerecht is lekker zoet!

Niet alleen recepten
Handig in dit kookboek is de verklarende woordenlijst. Niet iedereen zal namelijk al die Aziatische begrippen begrijpen.

Daarnaast staat het boek vol met menusuggesties en handige tips voor het bereiden van deze hapjes. Kortom: probeer het eens!

Aziatische tapas, Jody Vassallo
ISBN 9789089891327, Prijs € 16,95
Verschijningsdatum oktober 2009

Het verhaal begint met Dorothy Townsend. In 1914 staan de kranten vol met artikelen over de Eerste Wereldoorlog. Dorothy hongert zich dood om de vrouwenstrijd onder de aandacht te brengen en houden. Daarvoor laat zij wel haar kinderen als wezen achter.

Dochter Evelyn begint aan een briljante, maar eenzame carrière aan de universiteit van Boston. Ze kan namelijk met een studiebeurs naar de Verenigde Staten. Hierdoor zal zij haar gehandicapte broer nooit meer zien.

Haar nicht kiest voor het gewone leven en stapt in het huwelijksbootje. Ze woont met man en kinderen in een buitenwijk. Haar dochters schamen zich voor haar eenmansprotesten tegen de oorlog. Haar dochter gaat daarom op zoek naar de zin van het bestaan in een moderne, stadse wereld.[rectangle]

Over de schrijfster
Kate Walbert is de schrijfster van het boek Vrouwen, een korte geschiedenis. Dit boek is haar derde roman. Ze werd geboren in New York in 1961 en geeft het vak literatuur aan de Yale University. In 1998 schreef Kate haar eerste boek: Where She Went. Dit boek werd een groot succes en won diverse prijzen.

Recensies
‘Ambitieus en indrukwekkend. Het doet denken aan vernieuwende schrijvers van Virginia Woolf tot Muriel Spark tot Pat Barker […]. Een grappig en geloofwaardig eerbetoon aan de vrouwenbeweging en vrouwelijke schrijvers.’ Washington Post

‘beeld je de impact van Townsend’s zelfmoord in […]. Was het een wanhoopsdaad? Een briljante manier om de aandacht van WOI af te leiden? Of een egoïstische verwaarlozing van haar verantwoordelijkheden als moeder?’ Library Journal

‘Originaliteit en subtiliteit’. De Standaard

Vrouwen, een korte geschiedenis – Kate Walbert, Ailantus
ISBN 9789089530295, Prijs € 18,95
Verschijningsdatum 23 oktober 2009

Van 11 september 2009 tot en met 31 januari 2010 is de foto tentoonstelling “Vrouwen van nu” te zien. Het is een collectie van ruim 700 foto’s die zijn opgestuurd naar het historisch museum.

Met deze tentoonstelling is een begin gemaakt met een digitale fotocollectie over het huishouden en interieur van de afgelopen 90 jaar. Deze collectie zal steeds worden aangevuld met nog meer foto’s, verhalen en informatie.

Rondleidingen
U kunt deze tentoonstelling gratis bezichtigen. Voor groepen is er een speciale rondleiding beschikbaar. Rondleidingen zijn wel op aanvraag. Voor meer informatie over de rondleidingen kunt u mailen naar: info@tresoar.nl.

Foto’s Vrouw van nu
Om een indruk te krijgen van de foto’s van de tentoonstelling Vrouw van nu, kunt u een kijkje nemen op de website van het museum. Daar vindt u een collectie (oude) foto’s van 90 jaar huishouden en wonen in Friesland.  [rectangle]

Openingstijden
U kunt de fototentoonstelling bekijken op de openingstijden van Tresoar. Op maandag is dit museum geopend van 13:00 tot 17:00 uur. Op dinsdag kunt dit museum ook ‘s avonds bezichtigen. Dan is het museum namelijk van 9:00 ‘s ochtends tot 21:00 uur ‘s avonds geopend voor u. Op woensdag, donderdag en vrijdag is het museum geopend van 9:00 tot 17:00 uur en op zaterdag kunt u van 9:00 tot 13:00 uur de foto tentoonstelling bezichtigen.

Informatie
Bezoekadres: Boterhoek 1, 8911 DH Leeuwarden, Postadres: Postbus 2637, 8901 AC Leeuwarden, Email: info@tresoar.nl, Telefoon: (058) 789 0 789, Fax: (058) 789 0 777, Website: www.tresoar.nl.

Ik ga… squashen… fitnessen… steppen… paardrijden… marathonlopen… (en mijn laatste bevlieging)… kickboksen!!! Dagenlang vertel ik aan iedereen die het horen wil dat ik iets briljants bedacht heb: ik heb eindelijk een sport gevonden die ik echt leuk vind! Ik koop matjes, hardloopschoenen, paardrijlaarzen, trainingsbroeken en bokshandschoenen en bekijk mezelf het weekend van tevoren in volledige outfit voor de spiegel. Het ziet er professioneel uit. Wie weet word ik er wel heel goed in en ga ik wedstrijden lopen, rijden, boksen.

En dan breekt de dag aan dat het moet gaan gebeuren. ’s Ochtends word ik wakker met een vervelend gevoel: vandaag moet ik sporten. Enorm bewegen. Voel ik me wel lekker? Volgens mij ben ik ziek. Ik kan misschien beter volgende week gaan. Maar ik zet door, ga naar m’n werk en vertel collega’s tot in den treuren dat het vanavond gaat gebeuren. [rectangle]

’s Avonds eet ik vroeg. Macaroni, omdat dat zo goed is voor sporters. Iets met snelle verbranding ofzo. Ik kruip onder een dekentje op de bank en kijk Goede Tijden Slechte Tijden. Ondertussen bedenk ik talloze uitvluchten waarom ik niet hoef te gaan: het is vast een veel te goede groep en ik val uit de toon. Ik ben mijn bokshandschoenen/ paardrijlaarzen/ hardloopschoenen nu al kwijt en dan heeft het geen zin. Ik heb mijn vriendje al lang niet gezien en dit is de enige avond dat we samen kunnen zijn.

Maar ik ga toch. Ik ben geen mietje. Om tien voor negen vertrek ik naar de sportschool. Binnen ruikt het naar zweet en axe-deodorant en de zeil-achtige vloer. De geur doet me meteen denken aan al mijn andere eenmalige, troosteloze sportschoolacties. Tijdens de les denk ik de eerste tien minuten: wat een hel. Het volgende kwartier: nou, dit kan ik wel. En tien minuten van tevoren: ik red dit niet. Na de les neem ik me voor om zeker nog een keer te gaan en als ik even later weer op mijn bank Pauw en Witteman zit te kijken, voorvoel ik al dat het bij deze keer zal blijven.

Waarom ben ik toch zo’n slappeling?

Pasta is verzamelnaam voor verschillende Italiaanse deegproducten. Onder andere macaroni, penne en spaghetti behoren tot deze groep, maar ook schelpjespasta.

Hoofdgerecht voor 4 personen:
- 2 blikjes tonijn op water, uitgelekt
- 350 g schelpjespasta (of een andere soort)
- 2 el olijfolie
- 3 el kappertjes en extra om te garneren
- 2 tenen knoflook, gehakt
- 1/2 rode peper, zonder zaden, in reepjes
- 1/2 bos peterselie, gehakt
- 1 kleine citroen, het sap
- versgemalen zwarte peper
- zout

Bereidingswijze:
Doe de tonijn in een schaal en maak de stukken klein, maar niet al te fijn. Meng de olie, knoflook, peper, kappertjes, peterselie en sap en giet dit over de tonijn. Schep alles om. Kook de pasta beetgaar en meng hem met de aangemaakte tonijn. Schep eventueel nog 50 ml kookvocht van de pasta door de saus om deze smeuïger te maken. Garneer met verse peterselie.

Bereidingstijd: 15 min

Om in de stemming te komen, organiseerde artdirector Cilla vorige week al een echt kerstdiner bij haar thuis. De kerstboom was opgetuigd, de open haard opgestookt en kerstmuziek opgezet. De champagne stond klaar toen we met de hele vormgeving (15 vrouwen, 1 man) bij haar binnenvielen.

Zo prachtig als de Libelle er iedere week uitziet, zo perfect gestyled is ook het huis van Cilla. In haar huis is alles op elkaar afgestemd. En ook het diner was perfect tot in de kleinste details. Echt geweldig hoe ze dat allemaal voor elkaar krijgt! Voor zestien mensen een compleet servies hebben en al het eten tegelijk (en warm) op tafel toveren. [rectangle]

Ze had stad en land afgebeld om chocolade-hulstblaadjes te vinden (die natuurlijk nergens te vinden waren in oktober). Ze had de plaatselijke bakker zo ver gekregen dat hij twee echte kersttaarten maakte, een rode en een groene. Hij vond het erg leuk dat Cilla (als enige klant) precies weet te omschrijven wat en hoe ze het wil. En als verrassing had hij ook de hulstblaadjes geregeld.

De maandag na het etentje vroeg ze of het ons was opgevallen dat ieder gerechtje bestond uit iets met de kleuren rood, groen en wit. Bijvoorbeeld de voorgerechten: carpaccio met kappertjes en krullen Parmezaanse kaas, tonijntartaar met bieslook en koriander, mozzarella met tomaat en basilicum, komkommer-tagliatelli met tomaat en bosui. En dit was in alle gangen doorgevoerd.

Eerlijk gezegd was het zelfs ons als vormgevers niet opgevallen. En zo zal het straks ook met de kerstnummers gaan… doordacht en verzorgd tot in de kleinste details. Ik ben benieuwd wat u allemaal zult zien!

Petra Kroon
Vormgever

Voor circa 10 personen:
- 250 g bloem
- 90 g boter, in blokjes
- 200-225 g fijne tafelsuiker
- 7-8 eidooiers
- 100 g amandelspijs
- 1 dl slagroom
- ca. 500 g verse cranberries

Bereidingswijze:
Kneed bloem, boter, 125 g suiker en 3-4 eidooiers snel tot een soepel deeg. Voeg eventueel wat water toe als het mengsel te droog is. Rol het deeg uit tot een lap van 26 cm doorsnede en leg deze in een ingevette lage taartvorm van circa 22 cm doorsnede (of druk het deeg in de vorm). [rectangle]

Leg op het deeg een stuk bakpapier en vul de deegbodem met een steunvulling (gedroogde peulvruchten of rijst). Bak te deegbodem circa 10 min. in een voorverwarmde oven op 190°C. Verwijder steunvulling en bakpapier en zet de bodem nog 5 min. in de oven. Meng voor de vulling 4 eidooiers met amandelspijs en slagroom.

Schenk de vulling op de deegbodem en bak de taart nog 15-20 min. in de oven tot de vulling gestold is. Laat de taart afkoelen. Kook de cranberries met 75-100 g suiker 4-7 min. op zacht vuur tot de bessen ‘knappen’. Laat ze afkoelen en schep ze op de taart.

PRODUCTIE & RECEPTUUR: Marlies Batelaan. FOTOGRAFIE: Renée Frinking.

Zo mijn 3e chemo zit erin. Dat ging weer niet zonder slag of stoot. Ik was er om kwart voor 9, om 9 uur aangesloten en lag ik te spoelen. Daarna het zakje Alimta, een kwartier dus dat gaat snel. Dan is de carboplatine aan de beurt. Vorige keer kreeg ik een allergische reactie dus daar hielden ze al rekening mee door de druppelaar op kwart snelheid te zetten. Helaas na 5 minuten werd ik weer knalrood dus het hele allergieprogramma werd in werking gesteld. Spoelen, anti-allergie medicijnen en extra dexamethason (een soort prednison). Daarna de druppelaar weer op kwart en ja hoor, weer ging het fout, rood, heel mijn armen vol uitslag. Weer spoelen en overleg met de oncologe. Die zei: de ergste reactie is nu geweest dus hierna druppelen op 1/8, een kwartier, als dat goed gaat op een kwart enz. Uiteindelijk was ik om kwart over 4 klaar. Intussen had ik een afspraak met de oncologe en was ik bezorgd en benieuwd naar de uitslag van de scan en de echo. De longscan liet zien dat de toestand stabiel is. De uitzaaiingen waren iets kleiner geworden dus ik doe het niet voor niets. In mijn lever is een vermoeden van een uitzaaiing maar om dat zeker te weten zou er een punctie gedaan moeten worden en dat vonden ze nog niet nodig want hij kan ook reageren op de chemo’s dus na de 4e chemo wordt er een CT scan gemaakt van longen en buik om te zien of het verder heeft aangeslagen. De uitslag viel me mee want toen ik voor die echo lag zat die arts maar te knippen en op te slaan dus ik dacht dat ik stikte van de uitzaaiingen. Zo zie je maar, ben je nog blij met een (vermoedelijke) uitzaaiing! Mij zusje kwam ook nog langs en later mijn vriendin, gezellig breekt de dag een beetje!

Volgende chemo op 18 november. De Mexicaanse griepprik moet ik toch maar nemen. Alleen is dat bij ons op 18 november dus ik moet de dokter bellen, moet hem een week eerder hebben.

De vakantie van de zon heeft gelukkig maar kort geduurd en is sinds afgelopen vrijdag weer terug, het is weer lekker zonnig en warm en het gaat volgens de weerberichten nmnog even door zo. A.s Zaterdag vieren we hier de "Castañada" dan worden er kastanjes gepoft en "Pannellets " gegeten en gemaakt   en ook boniatos ( zoete aardappelen ) uit de ovenen daar hoort ‘n glaasje Moscatel bij. Pannellets zijn gemaakt van gemalen amandelen, suiker en gepaneerd met pijnboom pitten, dat zijn de lekkerste. ze zijn rond zo’, 2 cm , en daarna zijn er tegenwoordig ook andere vormen en met andere ingredienten, maar toch de basis zijn amandelen. En eigenlijk is dat heel lekker al het al koud is vooral de gepopfte kastanjes, maar dit jaar kunnen we ze wel meenemen naar het strand. Ook op de straten staan al overal vrouwtjes die kastanjes poffen en verkopen. De echte feestdag is 1 nov die dit jaar jammer genoeg op zondag valt , dan gaat iedereen naar het kerkhof om bloemen te leggen bij hun overleden familie, maar de avond ervoor is dus de "castañada" Gelukkig word deze traditie over het algemeen wel aangehouden, alhoewel ze ook al over Halloween beginnen. Ikzelf vind die tradities van de streek veel leuker, dan al dat Amerikaanse gedoe. Het is altijd weer een excuus om bij elkaar te komen met de familie of met vrienden.

Tijd is op volgende donderdag meer groetjes

Gisteren las ik in de krant dat een man is opgepakt wegens ontvoering van een 13-jarige jongen. De man had de jongen in zijn kraag gegrepen en mee naar zijn huis genomen, omdat de jongen deel uitmaakte van een groep jongeren, die een ei tegen zijn raam hadden gegooid. Nadat de jongen zijn naam en die van zijn vrienden had vermeld, heeft hij de jongen weer laten gaan. Zo op het eerste oog lijkt dit een onbenullig berichtje, maar is dat wel zo onbenullig? Hoe vaak lezen of horen we het niet; jongeren met baldadig gedrag die de sfeer in een wijk behoorlijk kunnen verpesten. Politie die niet kan/mag optreden of soms voor een dergelijk klein vergrijp niet eens komt opdraven. Ouders die dit gedrag afdoen als kattenkwaad en bij ingrijpen van derden het voor hun kind opnemen in plaats van corrigerend op te treden. Hoe ergerlijk kan het zijn als jouw huis telkens het doelwit is van dergelijk kattenkwaad? Deze man nam het recht in eigen hand en dat mag niet. De ontvoerder is aangehouden voor vrijheidsberoving.

Waar gaat dit over, vroeg ik me af. Als deze jochies rotzooi schoppen, moeten ze de consequenties daarvan aanvaarden. Mijn zoon heeft in het verleden wel eens tijdens belletje trekken een trap onder zijn achterste gehad. Had hij maar harder moeten lopen en ik heb er geen moment over nagedacht om aangifte wegens mishandeling te doen. Maar deze man nam de jongen mee naar huis. Is dat dan net over de grens? Waarom nam hij hem mee naar huis? Wilde de jongen op straat zijn ID niet laten zien? En waarom belden die ouders de politie? Excuses aanbieden en de besmeurde ramen zemen zou misschien beter werken.

Toch zit er een andere kant aan het verhaal. Ook ik heb in het verleden de school van mijn zoon gebeld omdat hij, als getuige van het afsteken van vuurwerk,  op school werd vastgehouden met een groep. Er werd gedreigd met schorsing als ze de namen van de daders niet gaven. Hoewel ik inzag dat deze jongens verhoord moesten worden, vond ik een verhoor in groepsverband absoluut niet kunnen. Dus ook ik greep in als ouder. Thuis heeft het joch vanzelfsprekend een flinke preek over zich heen gekregen. Hij stond tenslotte wel, natuurlijk hard lachend, met zijn snotkoker vooraan.

Maar wat zou je zelf doen als jezelf regelmatig doelwit bent van jeugdige baldadigheid? Zou jij, als je de kans krijgt, niet proberen de naam en het adres van het jeugdige boefje te ontfutselen? En als hij het niet wil geven, wat doe je dan als de politie niet wil komen?

Ik vraag me af hoe je in dergelijke situatie moet handelen om je recht te halen zonder de wet te overtreden. Waar liggen de grenzen? Want lijdzaam toekijken is toch ook geen optie?

Daar hoef ik geen seconde over na te denken. Tuurlijk wil ze dat! Welk meisje van zeven (bijna acht) wil nou niet fotomodel zijn? En dat voor mama’s werk. “Mijn mama werkt bij Libelle”, zegt ze vaak vol trots. Dus zo gezegd, zo gedaan.

Wat ze alleen niet wist, is dat het leven van een écht model hard werken is. Aangezien de herfstmode hoogzomer gemaakt wordt, is de kans groot dat je op een zonovergoten dag dikke wintertruien aan het fotograferen bent. En jawel, zo ook bij ons. We stonden al om negen uur in de Kennemerduinen in Bloemendaal. Laag voor laag werd de allermooiste wintermode aangedaan en dat met 25°C (!). Maar ze vond het zó leuk om te doen, zelfs na tien keer de duin afrennen, zwetend en met haar liefste lach op haar snoetje getoverd. Tot overmaat van ramp werd ze bij de laatste foto door een wesp gestoken.[rectangle]

Maar o, wat ben ik trots op haar als ik Libelle in de winkel zie liggen. En als haar juf vertelt dat ze haar heeft gezien (want zij heeft natuurlijk al jaren een abonnement). En als ik al die leuke reacties van al die andere mensen hoor.

Bent u benieuwd naar de foto’s? Dan moet u even een paar nummers terug, naar Libelle 42.

Désirée Schoonen
Beautyredacteur

Er zijn drie verschillende workshops samengesteld. U kunt ervoor kiezen om een hele dag een tas te maken, een halve dag of een paar uur.

Workshop tassen maken hele dag
In deze workshop maakt u in een hele dag een eigen tas. U mag zelf bepalen welke kleuren en prints leer u gaat gebruiken bij de workshop. De tassen sluiten met een magneetdrukker en zijn niet gevoerd. Zelf kunt u bepalen of u er kleine zakjes in wilt maken voor bijvoorbeeld uw mobiel. De afmetingen van de tassen zijn ongeveer 23×26 cm of 20×23 cm.

Kosten: € 65,- p.p.
Materiaalkosten: Tussen de € 20,- en € 40,- per tas. (Afhankelijk welk materiaal er wordt gebruikt.)
Workshop individuele deelnemers data: 13 december 2009
Tijden: 10:00 – 16:00 uur
Groepen: Minimaal 6 en maximaal 10 personen (data in overleg)

Workshop tassen maken halve dag
In deze workshop maakt u in een paar uur tijd een tas van sterk vilt. U kunt hier kiezen uit vijf verschillende modellen. De grootste tas is 40×45 cm en de kleinste tas is 30×30 cm.

Kosten: € 65,- p.p. (inclusief materiaal)
Materiaalkosten: -
Workshop individuele deelnemers data: 1 november en 12 december 2009
Tijden: 12:30 – 17:00 uur
Groepen: Minimaal 6 en maximaal 8 personen (data in overleg)[rectangle]

Workshop tassen maken XS
In deze workshop maakt u in twee uur een klein tasje van vilt. Dit kan een tasje zijn voor uw mobiel (18×15 cm) of een iets groter model (21×15 cm). Ook bij deze workshop kunt u zelf uw eigen design kiezen, met eigen kleuren. De tasjes sluiten met een magneetdrukker. Als laatste kunt u een schouderband toevoegen of een lus.

Kosten: € 25,- p.p.
Materiaalkosten: Klein tasje: € 5,-, Groter tasje: € 10,-
Groepen: Minimaal 6 personen (data in overleg)

Irene van Vugt
De bovengenoemde workshops worden begeleid door Irene van Vugt. Ze is afgestudeerd in 1995 aan de Hogeschool voor de Kunsten in Utrecht. Na deze opleiding is zij begonnen als zelfstandig ontwerpster. Sinds 2001 geeft zij workshops en cursussen.

De workshops worden gegeven in Utrecht, in het atelier van Irene zelf.

Aanmelden?
Lijkt dit uitje u wat? U kunt zich aanmelden door een email te sturen naar info@irenevanvugt.nl of te bellen naar 030-2145963 / 06-41451041.

Informatie
Adres: Oudegracht 371, 3511 PG Utrecht (alleen op afspraak), Telefoon: 030-2145963, Mobiel: 06-41451041, Email: info@irenevanvugt.nl, Website: www.irenevanvugt.nl.

In het romantische drama Love Happens heeft Eloise (Jennifer Aniston) maar weinig geluk in de liefde. Voor de zoveelste keer verbreekt ze een relatie en besluit vervolgens om naar een workshop van zelf-hulp goeroe Burke (Aaron Eckhart) te gaan.

Deze man heeft na het overlijden van zijn vrouw een boek geschreven over dit verlies en reist door heel het land om zijn boek te promoten. Op één van de workshops komt hij Eloise tegen. Ze spreken wat af en Eloise komt er al snel achter dat Burke nog helemaal niet over het verlies van zijn vrouw heen is..

Over de rode loper
Love Happens draait vanaf 5 november in de bioscoop, maar de première vindt al op 30 oktober plaats in het Bilderberg hotel t’ Speulderbos. Daar kunt u bij zijn. Op deze avond zult u tussen de bekende Nederlanders als één van de eersten in Nederland de film zien. Achteraf heeft u ook toegang tot de afterparty en zult u onder het genot van een hapje en een drankje na kunnen praten over de film. Ook zult u naar huis gaan met een goodbiebag. Kortom: echt een gezellig avondje uit!

Romantisch filmpakket
Buiten de premièrekaarten, geeft Libelle ook een Love Happens filmpakket weg. Dit pakket bevat 2 bioscoopkaartjes voor Love Happens en de Liefde is.. dvd-box met de drie films Lovewrecked, Shopgirl en I’m with Lucy. Om lekker bij weg te zwijmelen dus.

Doe mee
Deze winactie is afgelopen. De winnaars krijgen zo snel mogelijk bericht of zij gewonnen hebben. Voor andere winacties kunt u naar de spelletjes pagina gaan.
[rectangle]

Koude aarde door Sarah Moss

Waar het over gaat: Groepje archeologen vertrekt naar West-Groenland voor een opgraving. In de rest van de wereld en ter plaatse gebeuren akelige dingen.

De eerste zin: Ik kon niet slapen de eerste nacht dat ik hier was.

Waardering: 9

West-Groenland bestaat uit gras, gras en nog eens gras. Ik heb het even gecheckt op Google Maps. Schapen heb je er ook, maar alleen in de zomer. Geen auto’s, geen wegen, geen voedsel, geen buren. Zet drie mannen en drie vrouwen daar een paar maanden neer om te werken aan een archeologische opgraving en je weet eigenlijk al: dit gaat fout. [rectangle]

Geesten!
Het gaat zo fout dat ik bijna niet verder durfde te lezen. Er komen namelijk ook geesten aan te pas en daar heb ik het helemaal niet op. De archeologen stuiten op een massagraf en de doden willen niet gestoord worden. Het is zo eng. En zo realistisch beschreven dat het nog echt zou kunnen gebeuren ook.

Vieze prutjes
’s Nachts nachtmerries. En overdag is het koud en nat en eten ze enkel vieze prutjes uit zakjes. Of gedroogd fruit. Bah. Nooit een verse tomaat of een stevige appel. De perfecte voedingsbodem voor een slecht humeur en depressieve gedachten. En dat blijkt ook wel, want hoe langer ze vriesdroogmaaltijden eten, hoe meer er op elkaar gevit en gescholden wordt.

Nagelkluiven
En dan gaat de internetverbinding ook nog stuk en doet de telefoon het niet meer. Sarah Moss schrijft geweldig en bouwt de spanning en irritatie meesterlijk op. Zo gaat het echt met groepen geïsoleerde mensen. Ze wisselt van perspectief waardoor verschillende visies de revue passeren. Het is nagelkluiven tot het einde. Top! Ik geef een 9.

Win dit boek!
Deze winactie is helaas afgelopen. De winnaars krijgen het boek De Koude Aarde zo snel mogelijk thuisgestuurd. Voor andere winacties kunt u naar de spelletjespagina gaan.

Niet gewonnen?
Vanaf vandaag kunt u de kortingsbon downloaden met €2,50 korting op het boek Koude Aarde van Sarah Moss. Dus print de kortingsbon snel uit en lever hem in bij de boekhandel. Deze actie is geldig tot en met 1 december 2009.

Download de kortingsbon van het boek Koude Aarde van Sarah Moss.

Koude aarde – Sarah Moss, Artemis & Co
ISBN 9789047201083, Prijs € 18,95
Verschenen in september 2009

Koffieleverancier de Eenhoorn heeft dit concept bedacht. De koffiemakers willen dat iedereen de mogelijkheid heeft om altijd over verse koffie te beschikken. Daarom zorgen ze er voor dat al hun abonnees elke vrijdag verse koffie naar keuze ontvangen.

Smaakverlies
Koffie verliest 2 weken nadat het geproduceerd is haar fijne smaak en aroma. De koffie die u elke week in de supermarkt koopt, is dus lang niet meer zo lekker als verse koffie. Bij de Eenhoorn maken ze de koffie op woensdag. 2 dagen later, op vrijdag, heeft u de net gemaakte koffie al in huis. Zo kunt u het weekend dus met een lekker bakkie beginnen.

[rectangle]
Abonnementen op een rijtje
Er zijn verschillende abonnementen waaruit gekozen kan worden. Zo is er een proefabonnement waarbij er kennis gemaakt kan worden met verschillende soorten koffie. Maar er kan ook gelijk gekozen worden voor een abonnement op Colombiaanse of Braziliaanse koffie.

Informatie
De abonnementen kosten ongeveer 25 euro, voor 5 zendingen van 200 gram. Ze kunnen gekocht worden via de webshop van de Eenhoorn.

Fresh M.I.L.K was een online fotowedstrijd. De online fotowedstrijd was ter ere van de 10e verjaardag van de allereerste fotowedstrijd: MILK, die in 1999 uitkwam.

Van alle 150 winnende fotografen wordt in het nawerk een korte biografie opgenomen met hun portret, een kleine foto van de desbetreffende foto en het bijschrift. Er zijn drie Nederlandse prijswinnaars: Marcel Bakker, Edith Eussen en Maaike Koning.

Fotowedstrijd
Voor dit boek was er een internationale fotowedstrijd gestart. Er waren wel 35.000 inzendingen, uit 112 verschillende landen. Uiteindelijk werden er 150 prijswinnaars geselecteerd. Het thema voor deze fotowedstrijd was: ontroerende, spontane momenten tussen vrienden, familie en geliefden.[rectangle]

M.I.L.K.
M.I.L.K. betekent ‘Moments of Intimacy, Laughter and Kinship’. Geïnspireerd door de foto-expositie uit de jaren vijftig en het gelijknamige boek, Family of Man, verscheen tien jaar geleden een vergelijkbaar project. Dit project heette M.I.L.K. Van deze boeken werden in tien verschillende talen drie miljoen exemplaren verkocht.

De foto’s van deze fotowedstrijd werden onder andere tentoongesteld in de Grand Central Terminal in New York, het Opera House in Sydney en het Londense Science Museum. Het boek was heel erg populair. Er werden wel meer dan drie miljoen exemplaren verkocht in 10 verschillende talen.

Foto’s
Er staan meer dan 150 foto’s in dit boek, uitgekozen door Elliott Erwitt. De foto’s komen uit de hele wereld en stralen veel gevoel uit. Het boek heeft een groot formaat.

Geoff Blackwell
Geoff Blackwell was de bedenker en maker van M.I.L.K. Hij geeft nu leiding aan PQ Blackwell. Dit is de uitgeverij van veel bekroonde fotoboeken.

Geoff Blackwell over het boek
“We kondigden de wedstrijd aan in augustus 2008”, vertelt initiatiefnemer Geoff Blackwell, “en ditmaal ging alles via het World Wide Web. Tien jaar na het eerste M.I.L.K-project waren we razend benieuwd wat onze deelnemers zouden insturen. In januari 2009 kon het selecteren beginnen. Dit keer dus geen inzendingen in persoonlijke, met zorg gemaakte pakketjes of met exotische postzegels, maar vaak ‘verpakt’ in persoonlijke, aansprekende teksten.”

Winnen!
Deze winactie is afgelopen. De winnaars krijgen zo snel mogelijk het boek thuisgestuurd. Voor andere winacties kunt u terecht op de spelletjes pagina van Libelle.

Friendship, Family, Love and Laughter – Geoff Blackwell, Fontaine Uitgevers
ISBN 9789460540301, Prijs 29,95
Verschijningsdatum oktober 2009