Beste mensen, in plaats van Anemoon te bellen kreeg ik voor die tijd het volgende bericht van haar:
Wil je iedereen van het forum bedanken voor de stapel lieve kaarten en berichtjes.
Het zit niet mee vandaag scan en helaas weer een ruggeprik die mislukte. Ik ben hier nog wel even vrees ik.
Heb haar een bericht teruggestuurd dat ik haar morgen zal bellen. Dan maar hopen dat het iets beter gaat.
Toch stemde bijna zestig procent van de Zwitsers voor het verbod op de bouw van nieuwe minaretten.
Laten we wel zijn: er staan op dit moment vier (4) minaretten in Zwitserland. Erg veel last kunnen de Zwitsers dus niet van de torens hebben. Het referendum staat symbool voor een heel andere vraag: vind je dat de moslims te veel ruimte innemen in ons land, onze cultuur, onze beschaving? Hierop hebben de Zwitsers antwoord gegeven. En ze hebben gezegd: sorry moslims, we willen jullie niet.
Op de affiches die voor het verbod pleitten, stond een vrouw in burka met een bataljon aan minaretten om haar heen, die, losgerukt van een gebouw, meer aan wapens/bommen deden denken dan aan torens. Een slim beeld, want dat wil niemand: een land vol vrouwen die je niet eens in de ogen kunt kijken, die onder hun kleding bommen voor zelfmoordaanslagen herbergen. [rectangle]
Tegen dus. Tegen de steeds groter wordende invloed van moslims op de ooit zo neutrale Zwitsers. En voor de angst. De angst dat het zo wordt als op de beelden die door de televisie hun woonkamer in worden gezonden.
In ons eigen land feliciteerde Geert Wilders de Zwitsers met ‘de prachtige uitslag van het minarettenreferendum’. Hij ziet de uitslag als een voorbeeld voor Nederland en zal het kabinet oproepen om een dergelijk referendum te organiseren.
Dat gaat hier nooit gebeuren, dacht ik. Maar goed, dat dachten de Zwitsers ook. In de anonimiteit van het stemhokje durfden de Zwitsers tegen te stemmen. Als ik zie wat er op Nederlandse internetfora wordt geschreven naar aanleiding van de uitslag, als ik zie hoeveel steun Wilders hier krijgt, vraag ik me af wat Nederland in het stemhokje zou doen. Wat denkt u? Is zo’n uitslag ook in Nederland denkbaar? En wat zou u zelf doen?
Heel spannend, want we krijgen een echt ‘grote mensenhuis’ mét tuin in een nieuwbouwwijk met heel veel jonge gezinnen. Eindelijk grote slaapkamers, een droomkeuken en –badkamer.
Dit zal het ouderlijk huis worden van onze dochters nu bijna drie jaar (Flora) en alweer drie maanden (Evie). Zij gaan hier mooie tijden beleven net als mijn broertje en ik vroeger in ons ouderlijk huis. Spannend wat het ons zal brengen. Nieuwe buren (zijn ze leuk of luidruchtig?), nieuwe winkels om te ontdekken (shoppen blijft belangrijk hè, voor een woonredacteur), een nieuw kinderdagverblijf…En dat is nu net wat ik het allermoeilijkst vind. [rectangle]
Wij hebben hier in Hilversum namelijk een heel bijzonder kinderdagverblijf waar Flora als een kind zo blij is. Annelies en haar meiden zorgen met hart en ziel voor alle twaalf kindjes. Nergens zullen we weer zoiets vinden, zo’n tweede thuis waar ons oudste meisje al zo veel liefde, goede verzorging en plezier heeft ontvangen. Juist als ze zo klein zijn, is kinderopvang best lastig. Je laat je kind toch achter bij een ander en dan weet je, zeker bij de eerste, helemaal niet hoe dat uit zal pakken. In ons geval bij Annelies dus geweldig en dat maakt verhuizen een beetje verdrietig.
Ze gaan straks naar zo’n ‘echt’ kinderdagverblijf met van die kille lokaaltjes met heel praktisch linoleum op de vloer, maar helemaal niet huiselijk. Hopelijk zijn de ‘juffen’ wel lief voor onze meisjes. Het is nu even een zorg hoe dit straks voor iedereen uit gaat pakken.
Loslaten is waarschijnlijk de beste oplossing en genieten van ons nieuwe avontuur in Amersfoort. Ik kan in ieder geval alvast alle leuke plekjes in Amersfoort met mijn collega Margreet doornemen, zij woont er inmiddels ook alweer een paar maanden. En bij deze nog even: Annelies en meiden, superbedankt voor de goede zorgen!
Sonja Balfoort
Libelle woonredacteur
De afvalemmer heeft een sensor in de deksel zitten. Hierdoor heeft de afvalemmer geen pedaal. Maar hoe wordt de deksel dan geopend?
Dit gebeurt zodra u in de buurt van de afvalemmer komt. Dan wordt de deksel in een vloeiende beweging geopend voor u, zonder dat u op een pedaal moet drukken.
Als u weer van de afvalemmer wegloopt, sluit de deksel automatisch. U hoort hier niets van, omdat de deksel weer met een vloeiende beweging sluit. Ook hoeft u nu niet meer bang te zijn voor onhygiënische handen. U hoeft de deksel namelijk niet meer met de hand te openen, omdat hij vanzelf open gaat en weer sluit.[rectangle]
De deksel registreert alleen bewegingen als u op een afstand van 12 tot 15 centimeter staat. Als uw hond of kat dus langs de afvalemmer loopt, zal de deksel niet open gaan.
Deze afvalemmer met sensor is verkrijgbaar in 30, 42 of 50 liter. Er zit een binnenemmer van kunststof in.
Winnen
Deze winactie is helaas afgelopen. De winnaars krijgen de afvalemmer zo snel mogelijk thuisgestuurd. Voor andere winacties kunt u terecht op de winpagina van Libelle.nl.
Voor meer informatie over de afvalemmer met sensor kunt u naar Neckermann.com gaan.
Sint Bakboek
In Libelle 49 waren er 18 pagina’s te vinden vol met recepten en cadeautjes voor in de keuken. Alle recepten waren weer gemaakt door onze culi-redacteur Marlies Batelaan.
Het waren niet zomaar wat smakelijke recepten, maar allerlei lekkers van onze goedheiligman. Van banketletters tot suikergoed en van kruidnootjes tot truffels. [rectangle]
Speculaaspopjes
De lekkerste poppen komen uit eigen keuken. Dit basisrecept voor speculaas lukt altijd. Bekijk hier het recept voor speculaaspopjes.
Pure chocoladetaart
In deze taart wordt geen bloem verwerkt, daarom heeft hij een heel intense chocoladesmaak. Bekijk hier het recept voor pure chocoladetaart.
Krokante kletskopjes
Deze kletskopjes zijn heel gemakkelijk zelf te maken. Met speculaaskruiden passen ze in deze tijd van het jaar. Bekijk hier het recept voor de krokante kletskopjes.
Chocoladetruffels
Met het basisrecept voor truffels kun je eindeloos variëren. Een scheutje speculaaslikeur maakt het extra lekker. Bekijk hier het recept voor chocoladetruffels.
Gevulde speculaas
Hiervoor wordt het basisrecept voor speculaas gebruikt, hetzelfde als waarmee u de speculaaspopjes maakt. Bekijk hier het recept voor gevulde speculaas
PRODUCTIE EN RECEPTUUR: Marlies Batelaan. FOTOGRAFIE: Renée Frinking.
.
De film vertelt het verhaal van Claireece “Precious” Jones, een zestienjarig Afro-Amerikaans meisje. Ze is geboren in Harlem, een keiharde omgeving. Het leven lacht haar niet bepaald toe: ze is voor de tweede keer in verwachting van haar vader en ze wordt mishandeld door haar moeder. [rectangle]
Haar leven verandert drastisch als ze overstapt naar een alternatieve school. Daar komt ze onder de hoede van Ms. Rain. Deze vrouw laat Precious voelen dat wel degelijk bijzonder is en talenten heeft. Vanaf het moment dat ze zich dat realiseert, kan ze een nieuwe toekomst beginnen en haar dromen waar gaan maken. Zonder alle pijn en zonder alle duisternis.
Prijzen en lovende kritieken
Dat deze film een rauwe kant heeft, blijkt wel uit de trailer. Het toch wat trieste verhaal wordt afgewisseld met fantasiebeelden en dromen. U zult dus niet aan het einde van de film met een somber gevoel de bioscoopzaal uit lopen.
Door dit evenwicht doet de film het erg goed bij de filmkenners en het publiek. Zo werd de film op het Toronto International Film Festival de grote winnaar van de publieksprijs. Op het New York Film Festival kreeg de film lovende kritieken en wordt nu getipt als Oscar-kandidaat.
Winnen
Deze winactie is helaas afgelopen. Het boek en de kaartjes zullen zo snel mogelijk naar de winnaars worden opgestuurd. Voor andere winacties kunt u terecht op de winpagina van Libelle.nl.
Van 6 tot en met 22 december aanstaande is de kerstshow bij Boomkwekerij Joling dagelijks voor u geopend. Elk jaar kunt u in Meeden genieten van een sfeervolle kerstmarkt. Deze kerstmarkt is al meer dan 10 jaar een groot succes in de regio.
Verder vindt u op de kerstmarkt veel kerstballen in verschillende en verrassende kleuren. Ook vindt u er verlichting, gietijzer, lantaarns en grote vazen. Alles om u huis een kerstsfeer te geven.
Meeden ligt in de provincie Groningen tussen Veendam en Winschoten. In de dorpen tussen Veendam en Winschoten kunt u diverse antiekwinkeltjes bezoeken. Maar ook ateliers en restaurantjes zijn voor u geopend rond de kerstdagen.[rectangle]
Kerstbomen te koop
Op de kwekerij kunt u ook kerstbomen in pot en met kluit kopen. Deze kerstbomen worden gratis voor u ingegaasd. Zo kunt u ze makkelijk meenemen.
Openingstijden
De kerstmarkt van Boomkwekerij Joling vindt plaats van 6 december tot en met 22 december 2009. U bent dan elke woensdag tot en met zaterdag welkom van 09:00 tot 12:00 uur en van 13:00 tot 18:00 uur.
Informatie
Adres Boomkwekerij: Hereweg 216, 9651 AP Meeden, Telefoon: 0598-613409, Mobiele nummer: 06-54295687, Emailadres: Boomkwekerij.joling@agroconnect.nl, Website: www.boomkwekerij-joling.nl.
Voor circa 10 stuks
- 370 g zelfrijzend bakmeel, gezeefd
- 170 g donkere basterdsuiker
- 30-40 g speculaaskruiden
- zout
- 240 g koude boter, in stukjes
- 1-2 el melk
Bereidingswijze:
Meng bakmeel, suiker, speculaaskruiden en zout. Voeg de boter toe en meng het mengsel met de vingertoppen tot een kruimelig deeg. Kneed het mengsel daarna snel tot een soepel deeg en laat dit, verpakt in plasticfolie, circa 30 min. in de koelkast rusten. Rol het deeg uit tot circa ½ cm dik en steek hieruit 8-10 popjes. [rectangle]
Leg de popjes op een met bakpapier beklede bakplaat en prik het deeg met een vork regelmatig in. Bestrijk het deeg met melk en bak de speculaaspopjes in 20-30 min. in het midden van een voorverwarmde oven op 170°C krokant. Laat de speculaas op een rooster afkoelen. U kunt de popjes verder versieren met bijvoorbeeld dunne lijntjes glazuur.
Bereiden: circa 20 min. Oventijd: 20-30 min. Circa 385 p.st.
(circa 455 kcal per 100 g).
Glazuur
Roer door 2 el water net zoveel poedersuiker tot er een glad en stevig glazuur ontstaat. Vouw van bakpapier een klein puntzakje en vul het zakje met glazuur. Knip dan een heel klein puntje van het zakje, zodat er een dun lijntje glazuur uitkomt.
Speculaasvormen
Om popjes of molentjes te vormen, kunt u het deeg ook in speculaasvormen drukken en het er dan voorzichtig uitkloppen op de bakplaat.
PRODUCTIE EN RECEPTUUR: Marlies Batelaan. FOTOGRAFIE: Renée Frinking.
In het boeken Hoge hakken Lekker Vega wordt uitgebreid op dit probleem ingegaan. Het boek staat vol met recepten zonder vis en vlees die snel klaar zijn. Zo kunt u ze ook bereiden als het wat drukker hebt.
De inhoud
Makkelijke salades, gerechten voor dinertjes voor familie of vriendinnen, recepten voor op dagen dat u niet zoveel doet en zelfs een heel hoofdstuk met Italiaanse recepten. Met dit boek kunt u haast wel elke dag vegetarisch eten. [rectangle]
Ook is er een lekker dik hoofdstuk met zoete toetjes te vinden. Hoewel de vegetariërs vast wel wat geoefender zijn op het zonder vlees en vis koken, zullen zij misschien ook wel wat aan dit boek hebben!
Receptenzoeker
Wilt u alvast vegetarisch gaan koken? Ga dan naar de uitgebreide receptenzoeker en zoek op ‘vegetarisch’.
Hoge hakken Lekker Vega – Petra de Hamer, Mo’Media
ISBN 9789057674082, Prijs € 14,95
Verschenen in september 2009
De reis van Geert en Margriet was een idee dat zij in 1999 kregen. Hun zoon Pieter woonde toen namelijk in Australië en zij wilde hem graag gaan opzoeken.
Daarna besloten Geert en Margriet dat zij een heel jaar naar Australië willen gaan. Dit grote land vraagt immers meer tijd om het goed te leren kennen.
Een paar jaar later, in 2005, besluiten zij om naar Australië af te reizen. Ze brengen hun plan tot uitvoering en gaan er een jaar op uit, om zo het land beter te leren kennen.[rectangle]
In het boek ‘Onze reis door Australië’ vertelt Geert Eekma, de schrijver van dit reisboek, zijn herinneringen aan bijzondere plaatsen die zij gezien hebben. Maar natuurlijk ook over de mooie landschappen, exotische dieren, bijzondere mensen en architectuur.
Het boek heeft 368 pagina’s over een mooi verhaal door Australië. Bij het verhaal staan mooie kleurenfoto’s. Dit maakt hun reis nog sprekender door de mooie foto’s van natuurlandschappen en dieren die zij tegen zijn gekomen.
Uitgever Mijneigenboek.nl
Dit reisboek is uitgegeven door Mijneigenboek.nl. Dit is een uitgever die het mogelijk maakt uw eigen boek in eigen beheer uit te geven. Het maakt niet uit wat voor genre uw boek heeft. Of het nu gaat om kinderboeken, reisverhalen, detectives, romans, familie- en levensverhalen, gedichtenbundels of kookboeken.
Onze reis door Australië – Geert Eekma, Uitgever Mijneigenboek.nl
ISBN 9789059742437, Prijs € 27,50
Verschenen in november 2009
Voor circa 16 stukjes
- 375 g pure chocolade (minstens 70% cacao), in stukjes
- 225 g boter, in klontjes
- 6 eieren
- 200-225 g rietsuiker
- 2 el speculaaskruiden
- poedersuiker
Bereidingswijze:
Smelt de chocolade samen met de boter in een kom boven een pan met heet water. Roer tot alles gesmolten is. Klop de eieren met de handmixer, samen met de rietsuiker tot een luchtig mengsel. Klop de speculaaskruiden erdoor. Spatel het speculaasmengsel voorzichtig door het chocolademengsel. Roer niet te veel, het mengsel moet net gemengd zijn. [rectangle]
Schep het beslag in een ingevette en met maïzena bestrooide lage taartvorm van circa 24 cm doorsnede en bak de taart in 20-24 min. net gaar in een voorverwarmde oven op 180ºC. Laat de taart in de vorm afkoelen en bestrooi voor serveren met poedersuiker.
Bereiden: circa 20 min. Oventijd: 20-24 min. Circa 305 kcal p.st.
Wat n gezellige en drukke maand. De voorbereidingen voordat de goedheiligman ons huis kan betreden zijn begonnen. Dat begon al direct toen de wintertijd zijn intrede weer deed. Het is net of gaat er dan n knop om. Ik begin dan al snel te denken aan de feestdagen. Dat is bij ons niet alleen Sint Nicolaas, Kerst, Oud en Nieuw.
2 familieleden verjaren en n huwelijksdag moet gevierd worden. Allemaal gezellig. Gelukkig worden al die feesten niet meer alleen bij ons gevierd. De Feestdagen wisselen tussen de twee kinderen en ons sinds twee jaar, dat scheelt al een stuk. Dat mag ook wel als je 40 jaar de drager bent geweest van al die feesten. Maar dit jaar is het onze beurt. De Sint heeft bijna al zijn kadeootjes bij ons verstopt. Op zolder achter n deur die op slot kan. Onze meisjes worden angstvallig beneden gehouden. Zou zonde zijn als ze de dozen, grote zakken zouden zien staan voordat de Sint het startschot heeft gegeven.
En dan dwalen mijn gedachten terug naar mijn Sinterklaas beleving. Wat n andere tijd. Weet nog goed dat er n kartonnen schoenendoos stond voor de kachel, met daarin n stripboekje n letter en n pop met zelfgebreide kleertjes.Of er lag n mooi kinderboek in, Dik Trom, n ander jaar Pietje Bell. En wat was ik daar blij mee. En onze schoentjes mochten opgezet en we zongen ook hard en vol vuur. Als we dan de volgende morgen heel vroeg de kamer inslopen dan lag er z’n taaipopje in of n paar pepernoten. Ach de tijden veranderen en daar doen we zelf hard aan mee.
Ooit waren de kindjes met niets tevree
Maar met het klimmen der jaren
Brengt Sint steeds meer kadeootjes mee
Dat mag ons zorgen te baren
Maar geven niet de volwassen mensen
Bank managers, politiestaf die zichzelf verrijken
Voor het vervullen van onmogelijke wensen
Niet het slechte voorbeeld ze gaan over lijken
Ooit waren kindjes met niets tevree
En hier laat Annebell het weer even bij, groetjes
Beste mensen, ten eerste een hele dikke knuffel van Anemoon voor jullie allemaal. HEEL hartelijk dank voor alle aandacht die jullie via dit medium aan haar schenken.
Haar hoofdpijn is dank zij de medicatie goed onderdrukt, de vermoeidheid iets minder door alle rust en haar eetlust is weer aan het terugkeren.
Maandag is er weer een scan en in de loop van de week zal er overleg tussen de specialisten zijn. Ik heb beloofd haar maandagavond na het bezoek weer te bellen.
Er was nog geen post van ons gekomen, maar ik denk dat er maandag een zak vol zal worden afgeleverd als ik het zo heb gezien hier.
Allemaal dus een dikke knuffel en heel veel liefs van Anemoon die zoals altijd heel opgewekt klonk.
Afgelopen week zat ik met mijn ontbijtkoffie op het balkon. De zon scheen heerlijk op mijn gezicht; het was windstil. Ik keek naar de sinaasappelboom van de buren, naar de strakblauwe lucht, naar het piepkleine driehoekje zee in de verte. Ik dacht aan Nederland, waar het weer guur is en de decembergekte op volle toeren draait. Ik dacht aan de verhalen die ik de afgelopen tijd op dit Libelle-blog heb gelezen. Er zijn veel verhalen bij die me stil maken, me doen beseffen hoe gelukkig ik ben om zonder al te veel ellende door het leven te mogen gaan. Er zijn ook stukjes bij, vooral die stukjes die gaan over de waanzin van de huidige maatschappij, waarbij ik mijn wenkbrauwen optrek en verschrikkelijk blij ben dat ik hier woon, op een plek waar ik frank en vrij en zonder een constante angst voor de grimmige boze buitenwereld kan leven.
Ik dronk mijn koffie en voelde me rijk, heel rijk.
Maar toen… Toen durfde ik ineens geen stukje meer op dit forum te plaatsen. Want, bedacht ik mij ineens, ik schrijf geen flitsende hekelende commentaren, ik breng geen misstanden aan het licht, ik maak geen verschrikkelijke dingen mee en ik ontketen geen verwoede discussies met mijn schrijfsels. Ik schrijf over het dagelijks leven van een geëmigreerde Hollandse in Pilion die over het algemeen heel gelukkig is, en wie zit daar nu eigenlijk op te wachten? Misschien, dacht ik die ochtend mistroostig, misschien had ik wel de verkeerde plek gekozen om mijn verhaaltjes te plaatsen, misschien was het ‘not done’ om gewoon gelukkig te zijn. Misschien moest ik maar eens op zoek naar een ander forum…
Ik heb het niet gedaan, dat blijkt wel uit dit stukje. Ik blijf gewoon lekker schrijven over wat mij bezighoudt. Net als al die anderen hier. Want misschien, heel misschien kan ik met mijn gewone, niet zo heel schokkende verhaaltjes iemand toch een glimlach ontlokken. Misschien kan ik met mijn verhaaltjes iemand net dat ene duwtje geven om zijn of haar droom ook waar te maken. Zeg nu zelf, dat kan toch?
Daarom krijgt u de volgende keer weer een alledaags stukje. Tenzij… tenzij u mij natuurlijk liever felle commentaren ziet schrijven over de veel te magere kettinghonden, de heftige studentenrellen in Athene, de onvoorstelbare bureaucratie, de wel erg dikke portemonnee van de burgemeester, de vele verkeersdoden hier, de ontelbare regeringsschandalen…
Nee, nee, nee! Dat soort stukjes laat ik liever aan anderen over. Mijn pen zal altijd gedoopt blijven in roze fondant, mijn schrijfsels zullen altijd een laagje marsepein hebben. En wie het niet wil lezen, die leest het gewoon niet. Eigenlijk is het net als met de feestdagen: de één houdt van de Sint – met of zonder kruis op zijn mijter -, de ander wil alleen de Kerst, maar eigenlijk is het allebei net zo waardevol. Het één als puur Hollandse traditie, het ander als een prachtig moment om even stil te staan bij de diepere, stillere kanten van ons bestaan.
Hier in Kala Nera hebben ze van de Sint nog nooit gehoord, hoewel we al een paar keer met veel enthousiasme "Zie de maan schijnt door de bomen" ten gehore hebben gebracht. Kerst is slechts een uitstekende gelegenheid om zoveel mogelijk glitters en lichtjes op de huizen aan te brengen, want zoals wij Kerstmis vieren, vieren de Grieken het niet. Dat bewaren ze voor het paasfeest. Het maakt niet uit. Iedereen heeft zo zijn eigen manier om iets te vieren. Of te vertellen…
Ik wens jullie allemaal een fijne decembermaand toe!
Deze zomer zijn wij, mijn man Sjaak en ik samen in Barcelona geweest. Om de enorme drukte van de binnenstad middenin het hoogseizoen voor een paar uur te ontwijken en tegelijk iets van de rijke cultuur te zien, pakten we de stadsbus naar de ‘Montjuĩc.’ Dat was even zoeken, maar wij proberen ‘toeristenbussen’ en dergelijk altijd te vermeiden als dat kan.
In Egmond aan zee organiseren ze elk jaar een koken voor Kerst workshop. Na het volgen van deze cursus kunt u met kerst een uitgebreid 4-gangendiner op tafel zetten. [rectangle]
De workshop begint met een drankje, om even kennis te maken met elkaar. Daarna gaat de groep toch echt de keuken in. Het restaurant heeft er voor gekozen om het menu vrij simpel te houden, zodat u met kerst niet de hele dag in de keuken hoeft te staan. Kortom: simpel, maar wel lekker
Het menu
Het 4-gangenmenu dat u zult gaan bereiden bestaat uit:
- Carpaccio van hert met zoet-zure groenten, truffelolie, sesam en knoflookmayonaise
- Soepje van zuurkool met palingkaantjes
- Parelhoender gevuld met verse bospaddestoelen, compote van goudrennetten, rozemarijn aardappeltjes en saus met verschillende soorten zwarte peper
- Stoofpeertjes met roomijs van vanille en amandelsabayon
- Tiramisu bonbons
Informatie
De workshops vinden plaats in restaurant La Chatelaine in Egmond aan Zee, op zondag 13 december. U kunt meedoen met de cursus van 13.00 tot 16.00 of de workshop van 18.00 tot 22.00. De prijs van deze workshop is 55 euro.
Daarnaast is het ook mogelijk om voor het diner een gast uit te nodigen om uw kunsten alvast even te proeven. Deze gast moet dan € 39,90 betalen. Ga naar deze website voor meer informatie.
Dirma is een jonge Parkinson-patiënt die in dit boek uitlegt hoe zij omgaat met haar ziekte. Ze noemt de ziekte van Parkinson “Pee”.
Het zijn kleine en korte verhaaltjes afwisselend met paginagrote foto’s over verschillende onderwerpen. Zo staat er een mooie foto in van haar hond met een verhaal over haar trouwe viervoeter.
De schrijfster heeft een positieve instelling en dit is goed in het boek terug te zien. Ze laat juist zien wat zij nog wél allemaal kan doen met deze chronische ziekte. Maar ze vertelt ook hoe zij zich voelt als Parkinson-patiënt en hoe zij ermee omgaat. [rectangle]
Ze beschrijft natuurlijk ook welke beperkingen ‘Pee’ haar oplegt, maar dit doet zij wel op een uiterst leesbare manier en met humor. Ook staan er veel actuele verwijzingen naar literatuur op het internet of via de patiëntenvereniging. Deze lijst is achterin het boek terug te vinden.
Het is een boek met een knipoog naar het leven.
Stukje uit het boek
“We zijn altijd samen, Pee en ik. Samen delen we de goede en de minder goede momenten. Als je ons samen ziet wandelen op de hei dan zie je altijd eerst Pee; ze loopt wat voorover gebogen, schuift wat met de voeten en heel hardnekkig houdt ze haar armen stijf naast haar lichaam. Daarna kom ik, bruisend van energie, boordevol ideeën en zin in het leven!”
Pee en ik – Dirma van Toorn, Inmerc B.V.
ISBN 9789066117860, Prijs € 17,95
Verschenen in december 2007
Voor circa 20 stuks
- 40 g zachte boter
- 100 g donkere basterdsuiker
- 25 g kristalsuiker 50 g bloem
- 1-2 tl speculaas-kruiden
- ½ tl gemberpoeder
- snufje zout
- 75 g hazelnoten of amandelen zonder vlies, grofgehakt
Bereidingswijze:
Roer de boter romig en roer er de basterdsuiker, kristalsuiker, bloem, speculaaskruiden, gemberpoeder en zout door. Voeg eventueel ½-1 el water toe als het deeg te stijf is. Voeg ook de hazelnoten toe. Schep steeds, met behulp van 2 tl, hoopjes beslag op met bakpapier beklede bakplaten met een tussenruimte van circa 7 cm. [rectangle]
Bak de koekjes in gedeelten in 6-8 min. goudbruin in het midden van een voorverwarmde oven op 190°C. Neem de bakplaten uit de oven, laat de
koekjes iets afkoelen en haal ze met een paletmes van de bakplaat als ze stevig genoeg, maar nog niet krokant, zijn. Laat ze plat op bakpapier afkoelen.
Bereiden circa 20 min. Oventijd: circa 16 min. Circa 75 kcal p.st
PRODUCTIE EN RECEPTUUR: Marlies Batelaan. FOTOGRAFIE: Renée Frinking.
Helemaal blij, het is gelukt, we zijn twee mooie fietsen rijker n scooter en best wel veel spaargeld armer. Maar misschien zal ‘t in de toekomst onze conditie vermeerderden de kilo’s verminderden. Het hele leven is een weegschaal. Hier wat bij daar wat af. Het is op het nippertje, maar ze zijn er voor dat de reis begint. Nog wat technische aanpassingen aan de camper zodat ze in plaats van de scooter achterop meegenomen kunnen worden.
Vanavond mochten de meisjes de schoen opzetten bij opa en oma. Wat n heerlijkheid. De verwachtingsvolle oogjes, rode wangetjes en maar zingen. Ontroerend dat eerlijke geloof, jammer dat het maar n paar jaar duurt. Dus we genieten maar van het moment. Op 5 dec hebben we de Goedheiligman uitgenodigd bij ons thuis. Voor het eerst. Eerder waren ze nog te klein of wilde de moeder het niet. Maar nu waren wij aan de beurt om het feest thuis te houden. Na overleg met de mama’s is besloten om het eens te doen voor het te laat is en het geloof is verdwenen. We zien er naar uit.
Hier laat Annabell het voor vandaag bij, groetjes
EEN DAG UIT MIJN LEVEN
Vanavond naar een voorspeelavond geweest van ‘t CKV, waarin ook een dochter van mij een stukje op dwarsfuit ten gehore zal brengen,een mooi stukje van Mozart Andante. Ze was zo zenuwachtig, en dus sprak ik haar moed in en zei meid wees jezelf en het gaat geheid goed. Te weten dat ze pas twee jaar les krijgt en vorig jaar door de Chemokuren een tijd niet kon spelen, was ik echt heel trots op haar want ze was heel erg vooruit gegaan.Na afloop zei ze slecht he mam twee fouten, Nou zei ik weer een kniesoor die daar op let ik heb heel erg genoten hoor,en extra hard geklapt. en heb ook gehoord dat je enorm bent vooruitgegaan.Ik zag haar stralen.. Iedereen deed enorm zijn best om het voorspelen tot een hoogtepunt te laten zijn.Wat mij wel opviel dat er veel mensen na de pauze al waren weg gegaan.Ze hebben echt iets gemist. En dat heb ik de leraren laten weten, ach ja zei hij mevrouw ze hadden nog wat anders te doen, ik vind zoiets onsportief, om na jou kind weg te gaan. Enfin
Dat moeten ze maar zelf weten.Waar ik niet van genoten heb is mijn ex die er ook was,waar ik me vreselijk aan ergerde,op ieder had hij commentaar, onder het spelen.Ik dacht kijk toch naar jezelf hoe je er uitziet , en ben ik daar ooit verliefd op geworden?Echt dat je zo eruit ziet als een aan lager wal geraakte, zijn vriendin let ook nergens op.Ook ging hij drie stoelen van mij vandaan zitten.Tja dat doe je als je je ex uitmaakt voor een gek.Toen hij naar huis ging mompelde hij nou tot ziens, want ja stNiclaas moet ook nog komen. Hoe is’t mogelijk dat je zelf niet ziet dat je er zo slecht uit ziet en niet even in de spiegel kijkt of dat wat je aan hebt wel bij elkaar past.
Kijk ik weet dat alles voorbij is.Maar als ik dat opmerk dan krijg ik elke keer weer een brok in mijn keel en tranen in mijn ogen.Mijn hart breekt en niemand die dat opmerkt.
De dag was moeizaam begonnen met heel vroeg een telefoontje, van oudste Mam je weet dat ik straks moet solliciteren, maar kleinkind is ziek,wil je toch nog even oppassen? En ja mam stond op en ging snel naar kleinkind toe,Ja dan smelt mijn Oma hart,en zou je zo willen dat ze weer beter is. Middelste dochter had het ook weer benauwd, ook weer moed ingesproken, Al mijn kinderen zijn volwassen, maar ze hebben me alle drie nog elke dag even hard nodig.
