Femke – Zwanger?

Natuurlijk kan ik ‘m van de zenuwen niet vinden, dus moet ik aan het meisje achter de kassa vragen: “Weet jij waar de zwangerschapstests liggen?” Vrolijk wijst ze me de weg. Ook bij het afrekenen denk ik iets van opgewondenheid bij de verkoopster te zien. Of verbeeld ik me het?

Ik ben namelijk al drie weken met het idee bezig: ik kan zwanger zijn en wat vind ik daarvan? Het ene moment slaat het angstzweet me uit, het andere moment kan ik me niks leukers voorstellen.

Misschien is het wel goed, denk ik, als het nu per ongeluk ineens zo is. Gewoon omdat ik me een weekje vergist heb met de pil. Kan gebeuren. Bijna dertig is ook zeker niet te jong. En mijn relatie is redelijk stabiel. En o ja, er is een kamer die we kunnen ombouwen tot babykamer, dus: what’s the problem?

Ik rijd naar huis met de zwangerschapstest brandend in mijn zak. Het lijkt erop dat iedereen op straat aan me ziet dat ik straks over een staafje ga plassen. Omdat ik natuurlijk mijn mond weer niet heb kunnen houden, weten al mijn vrienden en collega’s dat De Grote Dag is aangebroken. Testdag.

Ik moet straks honderd sms’jes gaan versturen met de uitslag. Als ik zwanger ben, is er geen mogelijkheid meer om het de eerste drie maanden voor me te houden. Maar ach, ik doe wel vaker dingen anders.

Het begint te regenen. Ik moet nog een kwartier fietsen. O, wat heb ik zin in een sigaret. Maar ik moet ook plassen. En dus kan ik die test beter meteen doen, maar stel dat ik dan zwanger ben, dan kan ik die sigaret niet meer opsteken. Ik raak ineens heel erg in paniek. Het kan nog niet. Ik kan echt nog niet moeder worden.

Ik moet nog stoppen met roken én gaan sporten én gezonder eten én mijn financiën op orde krijgen. Thuis doe ik meteen de test. Dralen heeft geen zin. Drie minuten lang staar ik naar het schermpje. Het teststreepje verschijnt meteen. Ernaast niks. Ik tuur in het witte vlakje of ik ECHT NIKS zie. Echt niks. Opgelucht haal ik adem. Ik steek een sigaret op.

• Doorsturen
• Print

• Twitter
• Hyves
• Facebook
• NUjij

Rellebel 2009-11-12 09:37:51

Ha, ha, leuk verhaal.

JosineH 2009-11-11 17:58:46

Oei wat herkenbaar!!! Zit in het zelfde schuitje als jij... Even oud ook nog.... Laatst had ik ook al paniek, peeuw. Op het moment dat je denk van ; het zou kunnen (zwanger zijn), gebeuren er rare dingen in je lijf en hoofd....Wij hebben afgesproken dat we niet plannen, gebeurt er iets, dan gebeurt het. Liefst nog ff een paar maand wachten, dat wel. Een vriendin van mij is bijna uitgeteld. Dus ik maak het van heel dichtbij mee en ik moet zeggen, dat heeft ook invloed op mijn gemoedstoestand. Vooral omdat ik mezelf al begin voor te stellen als zwangere enz. Dat had ik een half jaar geleden niet in mijn hoofd gehaald...

marg 2009-11-11 15:55:45

OOOOOOOOOh, ik werd al helemaal blij voor je!
Valt het niet te hard tegen? Maar, nu kun je er ook even serieus over gaan praten en denken...toch?
Maar, het is heel wat hoor zo\'n hummeltje....
En als je het echt wil, dan moet je ook stoppen met drinken en roken voor het zaadje geplant is! En begin ook maar meteen met andere gezonde dingen, foliumzuur slikken en wie weet wat nog meer.....!
En als het nou wel positief was geweest, dan weet ik bijna zeker dat het gevoel van paniek weggetrokken was.
Want echt Femke, je kunt het wel!

LEES MEER REACTIES OP DIT ARTIKEL

Om te reageren dient u ingelogd te zijn. Klik hier om in te loggen.