SATTEN (oftewel: Sleeping Apart Together)

…als je partner elke avond een bos omzaagt en om de haverklap naar de wc moet? Is het dan nog leuk om een slaapkamer te delen?

De vrouw die het dilemma aankaart in het VM van afgelopen zaterdag, slaapt aanzienlijk beter sinds ze besloten heeft voortaan altijd in de logeerkamer te gaan slapen. Ze voelt wroeging. Een van de vrouwen die haar mening hier over geeft, zegt dat ze apart van haar man slaapt, maar dat hun seksleven sindsdien nada niente is. Dat hoeft natuurlijk helemaal niet. Je kunt toch schalks zeggen: “Vanavond bij mij of bij jou?”

Ik herinner me onze Russische dwerghamsters. Een mannetje en een vrouwtje, helemaal weg van elkaar en o, wat zaten ze gezellig en verliefd dicht tegen elkaar aan in hun holletje. Totdat het vrouwtje ging baren. Toen wilde de vader de kleintjes opeten en het vrouwtje joeg hem naar de onderste regionen van de kooi. Het is zaak om verliefd te zijn, anders komt die bevruchting er niet van en sterf je uit. Een logisch iets in de dierenwereld.

Ik wil niet zeggen dat het bij mensen ook zo gaat, maar afgaande op wat ik om me heen hoor, is het helemaal niet zo gek om apart te willen slapen. Heb je allebei hetzelfde dag- en nachtritme en vind je het dolgezellig om lepeltje lepeltje te liggen: ga er vooral mee door.

Nu zijn er natuurlijk allerlei romantische activiteiten te bedenken die je wél in dezelfde sponde kunt ondernemen, maar als er echt geslapen moet worden? Zijn we dan niet beter af op een eigen, rustig plekje, waar je nog wat kunt lezen en je ongegeneerd tachtig keer per nacht kunt omdraaien. Houd je hele verhalen in je slaap of snurk je gigantisch, dan heeft niemand er last van.

Als je de ruimte hebt, waarom zou je dan niet voor je eigen nachtrust kiezen en verkassen? Hoe lang duurt het helemaal, dat je je bewust bent van elkaars aanwezigheid? Een kwartiertje voordat je slaapt en zo tegen het wakker worden aan nog eens vijf minuten. Dat is alles.

Wat is er voor, wat is er tegen? Daar gaan we dan.

• Doorsturen
• Print

• Twitter
• Hyves
• Facebook
• NUjij

Tineke Nijenhuis 2009-12-14 02:04:19

Dag Wieke, ha Merel. Mijn man is een rustige slaper, snurkt niet en ligt graag lepeltje-lepeltje. Ik ben een onrustige bijna-niet-slaper, sinds ik in de overgang ben en dat is al vanaf 1993. Transpireren als een gek, draaien, de slaap niet kunnen vatten, hup weer naar de wc. Ik zou niet naast mezelf kunnen liggen. Dus verhuis ik wel eens naar het grotere bed in de logeerkamer. Kan er de klok op gelijk zetten, na drie minuten komt er een slaapdronken echtgenoot weer gezellig naast me liggen. Dus we liggen als vanouds weer gewoon zweterig in ons oude vertrouwde bedje en ik hoop dat die vervelende overgangsperikelen een keer overgaan na dik 16 jaar.

wieke 2009-11-15 19:11:20

Nog even een berichtje van mij voor iedereen:

Merel gaat mij de komende vier weken vervangen.

wieke 2009-11-15 19:08:33

Hemar:

Dat kan ik me nou zo goed voorstellen! Fijn blijven genieten van je eigen kamer en jouw verhaal is zoveel positiever dan dat van de mevrouw in het VK magazine dilemma! Die maakte zich druk over wat haar kinderen er van zouden vinden. Om te beginnen gaat het die kinderen geen bal aan en die willen al helemaal niet weten hoe hun ouders hun slapende leven met alle ins en outs hebben ingericht.

LEES MEER REACTIES OP DIT ARTIKEL

Om te reageren dient u ingelogd te zijn. Klik hier om in te loggen.