Wieke – Jou moet ik niet… Of juist wel?

Lichaamstaal, verwijde pupillen (als iemand je leuk vindt, wordt je pupil groter, doe daar je voordeel mee), een vissenhandje, een verbeten trek om de mond, de klank van een stem – je oordeel wordt in de eerste seconden al gevormd op grond van die zaken.

Roos Vonk, hoogleraar sociale psychologie in Nijmegen, is auteur van De eerste indruk. Zij bedacht een site om haar boek te promoten. Op www.eersteindruk.nl/video kun je terecht om een test te doen. Met een gefilmd zelfportret van een halve minuut kunnen de kijkers meteen scoren: wel of niet warm, afwachtend, flexibel, ambitieus, energiek, etc. Hebben twintig mensen een persoon beoordeeld, dan krijgt die de resultaten per e-mail.

Met deze filmpjesservice wil Vonk de mensen laten zien wat zich doorgaans aan hun blik onttrekt: hun ‘impliciete zelf’. Uit onderzoek blijkt, dat de eerste indrukken redelijk kloppen met het zelfbeeld. Wat kunnen we met die kennis van het verborgen ik? Valt een eerste indruk te beïnvloeden? Kunnen de speeddater, de internetsingle en de sollicitant met de feedback op hun filmpjes hun voordeel doen? Ja en nee, zegt Vonk. Het kan handig zijn om te weten welk beeld de onbekende ander van je krijgt. Kom je schuchter over, dan kun je dat misschien ombuigen naar iets positievers.

Een total make-over is volgens Vonk niet mogelijk: “Lichaamstaal is nauwelijks te regisseren, maar je kunt wel leren hoe je oogcontact moet maken of dat je een stevige handdruk moet geven. Doe je dat geforceerd, dan wordt het raar.” De filmpjestest is vooral een ‘leukigheidje’, zegt Vonk. Haar advies: “Houd je tijdens een eerste ontmoeting vooral niet met jezelf bezig. Als je denkt: ze moeten me leuk vinden, gebeurt dat juist niet. Toon liever interesse in de ander.”

Ik wil het boek beslist lezen, al is het maar omdat ik nogal eens op mijn eerste indrukken moet terugkomen. Dan valt die persoon mee. Of juist tegen. Ontmoet ik horken (en die zitten overal), dan hoef ik mijn eerste oordeel nooit bij te stellen. Bij de schatten hoeft dat ook niet. Het gaat om de middengroep, die niet meteen te peilen is. Hoe zit het met onze eerste indruk van mensen die we ontmoeten? Klopt die?
Bron: ‘klein gesprek’, Trouw, 18 december.

• Doorsturen
• Print

• Twitter
• Hyves
• Facebook
• NUjij

TrulyMe 2009-12-27 21:31:53

Misschien is 'arrogant' wat te sterk uitgedrukt, Wieke..?!
Ik schreef het omdat het toch wel enigszins de lading dekt die ik er aan wilde geven. We zijn vaak veel te snel met onze mening, die mag ik wel en die mag ik niet. En het is vaak heel moeilijk om een eerder opgeplakt stempel te verwijderen! Soms gaan daar grote dingen de mist mee in. En krijgen bepaalde mensen helemaal geen kans!

Ik hou er niet van als een persoon mij vertelt over een ander persoon en daarbij gelijk zo'n waardeoordeel geeft dat ik niet anders kan dan bevooroordeeld de kennismaking aangaan. Er blijft toch altijd wat van hangen.

Enfin, ik hoop dat je een leuke kerst hebt gehad en ik wens je alvast een goeie aanloop naar het Nieuwe Jaar!

Olgashanghai 2009-12-27 17:38:01

Weet je wat ik zo leuk vond aan het Libelle forum hier toen ik in Shanghai woonde? Dat je mensen leert kennen zonder al die positieve en negatieve lichaamstaal voordat je ze in het echt ontmoet. Je leert elkaars meningen kennen en respecteren (hoop ik!), geen slappe handjes, problemen met oogcontact e.d. Ik vond het altijd leuk om ieders reactie op een ingezonden stukje van jullie te lezen, soms al van tevoren zelf te voorspellen, wie het met me eens was en wie niet en waarom, want iedereen heeft zijn eigen achtergronden en draagt zijn eigen bagage met zich mee. Heel begrijpelijk overigens. Terugkomende op rechtstreeks contact: ik heb vroeger inderdaad geleerd van mijn ouders (en heb het dus prompt ook mijn kids geleerd) dat je een stevige hand moet geven, niet zo\'n slappe washandje, afschuwelijk. En dat je iemand moet aankijken als je met hem/haar praat, dat is beleefd EN laat zien dat je geinteresseerd bent in je gesprekspartner. Dat is iets wat in mijn ogen bij onze NLse cultuur hoort. Wat betreft eerste indrukken: soms moet ik inderdaad terugkomen op een eerste indruk. Vroeger meer dan nu overigens, misschien omdat we wanneer we ouder worden meer ervaring hebben? Of misschien zijn sommigen juist achterdochtiger/voorzichtiger door ervaringen uit het verleden, dat kan natuurlijk ook. Ik probeer in ieder geval iemand altijd onbevangen tegemoet te treden, ook al heb ik het nodige over die persoon gehoord (ook zoiets, toch?) of is hij/zij door een gebeurtenis in een ongunstig daglicht geplaatst. Gelukkig maar, want meestal kan ik het best goed vinden met die mensen. Pas na eigen ervaringen met iemand kun je erover oordelen, dat vind ik zelf en heb ik mijn kids geleerd...

slangenmens 2009-12-27 16:57:12

Blij dat ik hier als slangenmens bekend ben, dus kan ik even iets tikken wat op mijn hart ligt.
Fantastisch dat mijn lieve vrienden en kerkvrienden mij wel willen en jullie, de libelledames, willen mij blijkbaar ook wel.
Helaas vindt slechts eentje maar van mijn, best wel grote groep zussen en broers mij te pruimen! Deze zus houdt tenminste contact met mij, de rest hoor ik, ondanks inspanningen van mijn kant, helemaal niets van. Niet tijdens en voor de kerst, noch tijdens mijn ziekzijn.
Het gezegde van Je familie krijg je, je vrienden verdien je, klopt in mijn geval dus helemaal.
Moest het ff kwijt, mocht wel he!

LEES MEER REACTIES OP DIT ARTIKEL

Om te reageren dient u ingelogd te zijn. Klik hier om in te loggen.