Hermien – Het monstertje in mijn wasmachine

In mijn wasmachine woont een heel naar monstertje. Al jaren schept dit monstertje er genoegen in om sokken zoek te maken. Soms vind ik ze terug in een sloop of dekbedhoes, maar jaarlijks verdwijnen vele sokken tijdens het wasproces. In de waskamer verzamel ik al deze enkele exemplaren in de hoop dat er ergens onder een bed, in een laatje of bij een volgende wasbeurt het tweede exemplaar spontaan tevoorschijn komt, maar meestal is dat ijdele hoop. Per jaar gooi ik zo’n vijftien tot twintig overgebleven sokken weg. Niemand wil tenslotte met twee verschillende sokken de straat op.
Als een oude wasmachine het begeeft en vervangen wordt door een nieuw exemplaar, verhuist het monstertje gewoon mee. In het begin houdt hij zich heel even gedeisd, om vervolgens weer genadeloos toe te slaan. Hij blijft me altijd achtervolgen.
Sinds enige tijd heeft mijn wasmachinemonstertje een nieuwe hobby. Hij vreet gaten in mijn was. Niet in stevige handdoeken, beddengoed of de wat oudere kleding, nee, mijn monstertje heeft het voorzien op nieuwe kleding; mooie truien of soms zelfs broeken. Het begon een tijdje geleden met een mooie zomerbroek van mijn zoon. Op een rare plek aan de achterkant was een slijtageplek ontstaan die eruit zag alsof hij zich een kilometer lang over straat had laten trekken. Zoon ontkende mijn aantijgingen in alle toonaarden. ‘Hoe kon ik zoiets van hem denken?. Zich over straat laten slepen door vrienden, hoe verzon ik het. Misschien moest ik mijn wasmachine eens nakijken.’ De broek was niet meer te repareren en verdween in de container. Sindsdien komen er af en toe onverklaarbare gaten in kledingstukken. Het monstertje is alleen actief bij de fijne was op dertig graden. Blijkbaar vindt hij dat een aangename zwemtemperatuur. Twee weken geleden was mijn nieuwe paarse pullover aan de beurt. Vier gaten ter hoogte op navelhoogte. Met veel geduld heb ik de gaatjes volgens grootmoeders methode gestopt, maar het mooi is er vanaf. Vanmorgen haal ik de was uit de machine en dezelfde paarse trui is opnieuw voorzien van vier gaten, direct naast de oude stopgaten. Je houdt het toch niet voor mogelijk! Wat een enorme pestkop is dat monstertje. Op mijn knieën inspecteer ik de binnenkant van de wasmachine, maar net als de voorgaande keren is er helemaal niets te vinden. Ik baal enorm van dit brutale etterbakkie dat regelmatig mijn was verziekt, maar ik ben bang dat hij mij mijn hele leven lang zal blijven achtervolgen.

Manji 48 2009-12-20 13:17:14
Rebecca1980 2009-12-19 14:51:11
hermienstok 2009-12-18 20:56:13
LEES MEER REACTIES OP DIT ARTIKEL
Reageer:
Om te reageren dient u ingelogd te zijn. Klik hier om in te loggen.