Ebru – Ik heb het druk! Of word ik oud?
Of ik word oud, of vakantie is niet goed voor me. Ik ben een week terug in Nederland en je kunt me bij elkaar vegen.
Totaal gevloerd. Niet dat ik tijdens mijn vakantie niet gewerkt heb: voor Libelle en Metro heb ik in alle rust mijn stukjes uitgewerkt, interviews gehouden en columns gelezen. Maar verder heb ik het leven in de ruststand geleid. Mijn huis staat in een toeristisch plek, wat inhoudt dat in de winter het leven stilstaat.
Alle winkels zijn dicht, mijn vrienden zijn weg (ze zitten in hun winterhuis 100 km verderop) en Nederlandse vrienden bleven thuis. Het betekent dat je volledig op jezelf bent aangewezen. En voor een einzelgänger als ik is dat het paradijs. ’s Ochtends in alle rust opstaan en een rondje om de berg lopen. Verse jus halen op de terugweg, relaxt douchen een aankleden en dan een boekje lezen in de zon – thuis of bij Starbucks – of de enige vrienden die daar overwinteren bellen om te gaan lunchen, via internet radio luisteren en ’s avonds eten laten bezorgen om bij een dvd’tje van te genieten. The simple life zeg maar. In het weekend even naar Izmir, shoppen en eten met vrienden, om ‘s avonds weer naar mijn kluizenaarsbestaan terug te keren.
Een bestaan waarin de katten de meeste aandacht vragen. Elke ochtend staan ze te miauwen: eten, eten! Zwerfkatjes, de ene helft nog baby (te leuk), de andere helft al volwassen. En ja, tuurlijk geef ik ze dan te eten. Maar dat was het dan wel. Verder dan een bezoek aan de kleermaker ben ik niet gekomen. Erg inspannend vond ik dat, uitleggen wat ik wilde. Passen, ophalen. Die inspanning komt me nu voor als het paradijs.
Een week terug in Nederland en ik heb last van hartkloppingen (te veel getraind – net 40 minuten met gewichten van 2 kilo. Dat te veel is dus cynisch bedoeld). En last van ‘so much to do, so little time’. Maar er zijn ook zo veel leuke dingen! We zijn weer bezig met de Libelle Zomerweek. Voor mij houdt dat in dat ik dagelijks 20 telefoontjes en mailtjes pleeg om artiesten te boeken. En ruggespraak te houden met de redactie. Daarnaast gaan we Libelle Broodje Politiek doen: maandelijkse lunchbijeenkomsten met politici en Libelle-lezeressen. Vanaf volgende week meer informatie hierover in het blad én op de website!
Tipje van de sluier: 1 maart organiseren we een lunch met premier Balkenende en 50 lezeressen. Over hoe je hierbij aanwezig kunt zijn volgende week dus meer. Dit zijn nog eens tien telefoontjes en mailtjes per dag. Tot slot werk ik aan een nieuw tijdschrift dat in mei uitkomt. Superleuk, echt te gek. Tel daarbij op dat ik nog mijn rubriek in Libelle en mijn column in Metro heb en het spreekt voor zich dat ik moe ben van het leuke dingen doen. En dan heb ik het nog niet eens over de film, lunches, vrienden en familie gehad.
Na 5 weken van bijna niets doen, is het vrij moeilijk om er zo vol in te gaan, merk ik. Of word ik oud? Nu weekend. Maar vanavond nog een borrel. En morgen een verjaardag. En zondag ook. Ik wil een huishoudster.
Gerelateerde artikelen
agaath1 2010-02-07 23:06:47
Ebru schermt in haar overmoed graag met de Libelleredactie.
Hopelijk is zij teruggefloten.
Er is één ding wat ik zeker weet: 'ik zal haar beslist niet missen'.
Mootje 2010-02-07 11:31:06
Ik weet dat er door een behoorlijk aantal mensen is geklaagd over het commentaar en persoonlijke aanvallen naar posters hier; misschien heeft het daarmee te maken.
Zo'n beetje als wat de columniste ook op andere sites doet waarop ze schrijft.
Jammer is dat; je kunt beter het gesprek aan waarom iemand b.v. een stukje van je niet goed vindt, zodat je daar evt. van kunt leren. Maar da's mijn bescheiden mening.
agaath1 2010-02-06 12:10:38
29-1-2010 | 10:33
Waarom kan men op de bovenstaande column niet meer reageren?
LEES MEER REACTIES OP DIT ARTIKEL
Reageer:
Om te reageren dient u ingelogd te zijn. Klik hier om in te loggen.