Ebru – Melancholisch Cynisch: zooooo 2009!
Het was even stil. Toen kwam het hoge woord eruit: “Je bent veranderd… melancholisch cynisch, dát ben je geworden.”
Kijk, dat hoor ik graag, dat ik veranderd ben. Alleen is deze typologie nou niet echt waar ik op gerekend had. Volwassen. Redelijk. Wijzer. Rustiger. Die termen had ik allemaal wel aangekund.
Maar ‘melancholisch cynisch’? “Ik ben altijd al cynisch geweest. Je zou het ook realistisch kunnen noemen. De dingen benoemen zoals ze zijn, zonder opsmuk. Helder en duidelijk, feitelijk. Hoezo ‘melancholisch cynisch’?! Melancholisch klinkt als romantisch en als er een ding is wat ik niet ben is dat het wel.” Mijn neef zwijgt. Waarschijnlijk is alles wat ik net gezegd heb het bewijs dat hij gelijk heeft.
We zitten in de auto, moeten een fors stuk rijden door bergen en het is niet echt de plek om te gaan zitten bekvechten. Tegelijkertijd heeft hij vast gelijk. Ik zie hem eens in de drie, vier maanden en juist mensen die je niet dagelijks meemaken kunnen veranderingen het beste zien. Melancholisch cynisch. Ik pak mijn telefoon en sms Maureen die aan het skiën is in Zwitserland. “Neef Ari zegt dat ik melancholisch cynisch ben geworden. Sinds de buurman bedoelt hij natuurlijk maar dat durft hij niet te zeggen.” Het antwoord komt per kerende sms: “Hij heeft gelijk. En misschien moet hij het maar gewoon zeggen, dat is goed voor je.”
Shoot. Damn. Melancholisch cynisch. Het stomme is natuurlijk dat ik niet eens begrijp hoe ik dat geworden ben, en dus niet weet hoe ik het weer kan veranderen. Somber ben ik geworden, dat klopt. Het afgelopen jaar was er dan ook een waarvan ik niet had gedacht het ooit mee te maken.
Murphy heeft zich uitgeleefd op mij, en op mij alleen lijkt wel. Oeps, cynisch. Een mega belastingaanslag en een uit de hand gelopen investering deden een beroep op mijn financiële flexibiliteit, een gebroken hart op mijn mentale. Ik heb zeker de helft van het jaar als een zombie rondgelopen met weinig aandacht voor vrienden, familie en al het goeds dat het leven me te bieden heeft. Maar aan alles komt een einde – wat op zich een rare gewaarwording is.
Verdriet, ellende, ruzies, op een dag is het over. En soms moet iemand je vertellen dat je melancholisch cynisch bent geworden als het resultaat van Murphy’s pesterijen in 2009. Ik heb nieuws voor Murphy: het is 2010. Mijn jaar. Het wordt een toppertje, ik voel het, ik weet het, ik heb er zin in. Gelukkig nieuwjaar!
Gerelateerde artikelen
Olgashanghai 2010-01-07 21:14:55
Ebru 2010-01-06 10:35:49
hermienstok 2010-01-05 20:46:48
LEES MEER REACTIES OP DIT ARTIKEL
Reageer:
Om te reageren dient u ingelogd te zijn. Klik hier om in te loggen.