Libelle home » Algemeen » Kati: Voor Anemoon
Kati: Voor Anemoon
| kati
Voor Anemoon
Beste Majesteit,
Nu moet er toch iets van mijn hart. U had het er in uw kersttoespraak over dat men in de tegenwoordige tijd minder tijd lijkt te hebben voor zijn naasten. Buren, vrienden. Dat men hun toevlucht neemt in korte snelle berichtjes. En nu quote ik u even: Maar de moderne mens lijkt weinig aandacht te hebben voor de naaste. Nu is men vooral met zichzelf bezig. We zijn geneigd van de ander weg te kijken en onze ogen en oren te sluiten voor de omgeving. Met virtuele ontmoetingen is die leegte niet te vullen; integendeel, afstanden worden juist vergroot.
Zou ik u hier even mogen corrigeren, beste Majesteit? Want geloof me, ik heb u zeer hoog staan maar hier slaat u toch geheel de plank mis. Heeft u beste Majesteit, ooit wel eens op een forum rondgekeken? Heeft u ooit wel eens berichten geplaatst, forum vrienden gemaakt? U denkt dat dit niet mogelijk is? Zal ik u eens vertellen dat dit wel degelijk mogelijk is?
Op dit forum namelijk, kwam ik enkele jaren geleden. Ik opende zelf een topic, wat ging over het prachtige land, Schotland, u wel bekend. Daar kwamen een aantal dames op schrijven en van lieverlee, werden we, u gelooft het niet, vriendinnen. Ja het is mogelijk. Niet alleen op dit topic, ook op andere. Maar laat ik het voorlopig bij dit ene houden. Want hier gaat het nu even om. Op dit topic begon ene Anemoon mee te schrijven want op een forum schrijf je nu eenmaal niet met je echte naam, maar met een nickname. Anemoon was een gezellig mens, een vrolijk, positief mens. Ze vertelde net als de anderen hoeveel ze van Schotland hield. Na verloop van tijd merkten we dat het niet zo goed ging met Anemoon. Ze vertelde dat ze zich niet goed voelde. Ze werd ziek en wat bleek: het was kanker. Maar niks voor Anemoon om dan down te doen of zielig. Nee ze bleef positief en vrolijk.
Always look at the bright side of life, was immers haar lijfspreuk.
Afgelopen zomer hadden we een forum meeting bij haar thuis. Iedereen maakte wat. Een echte High Tea. En zelfs onze forum vriendin uit Schotland was aanwezig! Virtueel? Welnee Majesteit! In levende lijve! Het was geweldig! Anemoon/Ineke genoot zichtbaar!
Daarna ging het hard! Ze werd zieker. En Majesteit wat denkt u? Dat die virtuele contacten het opgaven? Welnee! Ze werd overstroomd door bloemen, kaarten en bezoek!
Tot en met het nieuws dat ze overleden was. Het leek of de wereld even stil stond. Of er niets anders meer was dan ‘onze’ Anemoon! Ze was er niet meer.
Maar wat Majesteit ze ons heeft geleerd: Positiviteit, moed, vrolijkheid en vriendschap, dragen wij altijd met ons mee!
Tot en met het nieuws dat ze overleden was. Het leek of de wereld even stil stond. Of er niets anders meer was dan ‘onze’ Anemoon! Ze was er niet meer.
Maar wat Majesteit ze ons heeft geleerd: Positiviteit, moed, vrolijkheid en vriendschap, dragen wij altijd met ons mee!
Gisteren was de uitvaart. Het was prachtig! Van te voren was er via datzelfde virtuele gedoe, geld verzameld, en wel € 200 ! Een Prachtboeket was het! Anemonen uiteraard.
Ziet u? Mooi hè! Het was zo druk Majesteit dat een heleboel mensen moesten staan. Er werden mooie toespraken gehouden, door dochter Marieke, door haar zus, haar broer, haar baas, iemand van het tafeltennis. Er waren mensen van het forum aanwezig. Mensen die elkaar al eerder ontmoet hadden maar ook mensen die elkaar voor het eerst zagen en meteen was er die herkenning, en kletsten we na afloop verder waar we op dat forum gebleven waren! Mooi hè Majesteit hoe dat kan?
Er was een piper, doedelzakspeler, zo mooi! Dat je er kippenvel van kreeg! En de tranen kwamen bij mij ook, niet omdat Ineke/Anemoon er niet meer is, want dat is goed zo, maar omdat zij zij is.
Na afloop was het gewoon een klein feestje Majesteit. Een gezellig samenzijn in haar eer. Een eerbetoon aan Ineke’s leven. Om Ineke’s leven te vieren. En dat was mooi!
Ik heb Marieke mijn zelfgeschreven gedicht gegeven. Joop, Ineke’s man zei ons dat hij ons zou missen! Maar ik hoop dat hij dat nooit hoeft! Want nu Ineke er niet meer is, wil dat niet zeggen dat we haar man niet meer gaan zien hoop ik.
Ik heb Marieke mijn zelfgeschreven gedicht gegeven. Joop, Ineke’s man zei ons dat hij ons zou missen! Maar ik hoop dat hij dat nooit hoeft! Want nu Ineke er niet meer is, wil dat niet zeggen dat we haar man niet meer gaan zien hoop ik.
U ziet Majesteit, de virtuele contacten, zijn waardevol. Ik ging naar de uitvaart van mijn virtueel opgedane vriendin met mijn virtueel gevonden vriend waar ik mee samenwoon. Ik vond daar al mijn virtueel gevonden vriendinnen die ik daar kon vasthouden en knuffelen! Stuk voor stuk meiden die in mijn hart zitten en die ik zonder dat virtuele nooit gevonden zou hebben!
Majesteit, u kon er niet meer naast zitten! Heel jammer dat u dat niet zult weten!
Ineke weet het wel, en ligt nu krom op haar wolkje! :)
© KH
Kenau Simons Hasselaer 2010-04-14 21:12:14
Marieke1979 2010-01-27 09:03:16
kati 2010-01-20 10:57:34
LEES MEER REACTIES OP DIT ARTIKEL
Reageer:
Om te reageren dient u ingelogd te zijn. Klik hier om in te loggen.