Femke – Niemand is volmaakt

    
Gezien in Libelle 2 



    



    
 

Niemand is volmaakt. Het klinkt zo makkelijk en het wordt zo vaak gezegd, maar stop er maar eens mee. 




Fotografie: Eline Hensen, Visagie: Ronald Huisinga


Met volmaakt proberen te zijn. Ik roep wel vaak tegen mensen: “Ik heb nu eenmaal een harde stem en ik praat nu eenmaal veel… Accepteer het!”


Maar ondertussen baal ik ervan dat er over me gepraat wordt als ‘die schreeuwerd, die altijd te druk doet en alle aandacht op zichzelf wil vestigen’. En als ik erover nadenk, krijg ik, naarmate ik ouder word, ook meer last van mijn slechte gewoonten. 






	


Vroeger kon ik nog wel verdoezelen dat ik te veel rookte en te weinig vitaminen tot me nam. “Ik haat vitaminen”, was mijn credo. Ik vond het wel een mooie, stoere uitspraak, maar nu… Nu begin ik in te zien dat ik het niet red op één sinaasappel in de drie maanden en dat het niet gek is dat de Mexicaanse griep net míjn huis heeft bezocht.


Dat is trouwens niet het enige, want de lijst van onvolmaakt­heden is lang: ik sport niet, ik kijk te veel tv (altijd Goede Tijden, nooit VPRO), ik houd van heel lang slapen, van vet, zout en zoet eten, van slechte thrillerromans en bladen met het laatste nieuws over Patricia Paay, ik ga te laat naar bed, drink te weinig water (twee liter? Wie heeft dat bedacht?) en ik houd van roddelen.


Het allerergste is misschien wel dat ik niets aan al mijn slechte eigenschappen doe. Ik zie ze, benoem ze, zeur erover, neem me voor er iets aan te doen en dan houdt het op.




Een voorbeeld. Deze zomer was ik op vakantie in Suriname (waar mijn broertje Harmen en zijn vrouw Maaike wonen). We hadden een heerlijke dag in het zwembad, maar toen ik ’s avonds de zwemfoto’s terugzag, heb ik enorme stennis gemaakt. Ik zag mezelf in bikini op de nek van mijn broertje zitten en iedere vetrol op mijn bolle buik kwam in beeld. Wat een drama. Ik heb geëist dat de foto’s gewist zouden worden. Dit plaatje mocht niemand onder ogen komen. Nu werd ik pas goed geconfronteerd met hoe zwaar ik was geworden.


Ik nam me voor geen hap ongezond voedsel meer te eten. U begrijpt het al. Dat duurde nog geen dag. Ik heb een nog iets wijder jurkje gekocht en mezelf getroost met een beker karamelijs. Zou mijn vader dan toch gelijk hebben: je doet pas iets aan bepaald gedrag als je er genoeg last van hebt? Hoe confronterend!


Femke Sterken (30) is reportageredacteur bij Libelle. Ze woont samen met Reinier in Amsterdam. Femke droomt ervan ooit een roman te schrijven.


  


















x




                        

                            

                                
Tineke Nijenhuis 2010-01-23 02:50:57

                                    

                                    Ha die Femke, denk maar niet aan die vetrolletjes, ik heb ze idem dito en dankzij die lelijke ondingen is mij w.s. een hoop leed bespaart. Ben van de trap gevallen, in één seconde lag ik halverwege, me vasthoudend aan de leuning. Gebroken ribben, de rest gekneusd en een blauwe kont, ook gekneusd, stel je een mooie diepblauwe zee voor met een goudgeel strand. Alla mijn bil!. Al 14 dagen aan de morfine en diclofenac, vandaag net weer voor drie weken bijgekregen, zelden zo\'n pijn gehad en dan doen die vetrolletjes er niet meer toe!.Je kunt niet liggen in bed, niet op de bank zitten, omgeven door kussens, je kunt niks behalve pijn lijden.En dat wil ik juist niet!. Dus ik heb me door de pijn heen gebeten en gelezen, tv gekeken en nu op internet. Niks neemt de pijn weg, ach, dacht dat ik een sterke  persoonlijkheid was, ben een watje!. En dit watje is meteen gaan lijnen, alle bourgondische troep mag toch niet meer, geen biertje, wat denk je?. Aangekomen dus. Snap er niks van. En jij evenmin, iedereen kan zeggen dat we er mooi uitzien, bullshit. Dik zijn is niet leuk, gebroken ribben evenmin, Femke, we komen er wel!. Doorzettingsvermogen, knop omdraaien en kijken naar het geluk wat we hebben; het leven is maar kort. Wens je veel liefs, Twink.
                                

                            

                        

                    
                        

                            

                                
Roses 2010-01-09 13:47:40

                                    

                                    Je mag dan wel vetrolletjes hebben, maar je hebt wel een partner met wie jij je leven kan delen.
                                

                            

                        

                    
                        

                            

                                
_ROMA_ 2010-01-08 20:38:22

                                    

                                    Mensen die denken volmaakt te zijn , zijn erg vervelende mensen.

mensen die blij zijn met zichzelf,hebben geen reden om iets aan zichzelf te veranderen.

Vind je (als voorbeeld)je vetrolletjes erg, ben je toch echt zelf de enige die er iets aan kan veranderen.

Laat je ze zitten, dan ook niet zeuren.

De keuze is aan jou.
                                

                            

                        

                        

    LEES MEER REACTIES OP DIT ARTIKEL 


    Reageer:



    

        
Om te reageren dient u ingelogd te zijn. Klik hier om in te loggen.

    

        x


























x









x



x
x
x