Libelle home » Columns » Ebru – Schaatsen met Sven en Hes

Ebru – Schaatsen met Sven en Hes

Zo rijd je het ene weekend bijna je auto aan gort, zo sta je drie dagen later in Nijmegen op de schaatsbaan met Sven Kramer, Gerard Kemkers, Wouter Olde Heuvel, Ireen Wüst en al die anderen van de TVM schaatsploeg.

Ach ja, leven bestaat uit uitersten. Ik was uitgenodigd voor een schaats-clinic. De vraag “Kun je eigenlijk wel schaatsen?”, werd als eerste gesteld. Hoe vaak ik die vraag wel niet gehoord heb! Welke Hollander kan er nou niet schaatsen? “Je moest ‘ns weten”, was de reactie. De twijfel kwam op, maar wie A zegt, moet ook B zeggen, hè. Op mijn herhaalde mededeling dat ik alleen op kunstschaatsen kon schaatsen, werd niet gereageerd. Alarmerend. Ik besloot enigszins beslagen ten ijs te komen en wel in de vorm van Hester Ozinga, mijn webredactiecollega. “Ga ik eens naar Thialf, schaatst Sven niet mee dat weekend”, mopperde ze een week of drie terug. Ik wist dus dat ze van schaatsen hield. Ik mailde haar: “Ik heb een verjaardagscadeau voor je. Wij gaan schaatsen. Met Sven.”

Binnen een minuut kwam een reactie: “Ja hoor, ga iemand anders in de maling nemen, dáhag!” Ik weet nog dat ik jaren geleden te horen kreeg dat ik Balkenende mocht interviewen. O leuk, was mijn reactie. Het deed me niet zo veel. Totdat op dezelfde dag het bericht kwam dat ik Sven Kramer mocht interviewen. Sven, dat leukerdje dat zó verdrietig en boos was omdat hij viel tijdens de ploegenachtervolging. Die zou ik interviewen. HOERA HOERA HOERA!!! De keizer zelf, die toen nog keizer in wording was, reageerde helemaal onder de indruk over iets anders: “Dus jij gaat Balkenende spreken, da’s wel gaaf.” Dat ik het nóg gaver vond om hém te spreken, ontging hem. Dus Hesters ik-geloof-er-geen-zak-van-houding snapte ik. Hester zelf kwam op haar mail terug: “Of is het soms echt waar?”

Hester met Wouter Oldenheuvel en Sven Kramer

Credits: Gerlinde Schrijver

Het was echt waar. Ik liet haar nog even twintig minuten wachten op het station (een telefoontje dat ongelegen binnenkwam), maar uiteindelijk togen we naar Nijmegen voor de laatste golden clinic van het jaar. Naast schaats-clinics waren er nog wat andere clinics en wij gingen bobsleeën. De halve TVM ploeg ook. Hes en ik raceden één keer de ‘berg’ af, de schaatsers tig keer. Om het hardst natuurlijk. Meneer Kramer won – tsja, wat kan ik daarop zeggen. Daarna gingen we schaatsen. Er werd gejoeld om mijn kunstschaatsen, ik wees stoïcijns op Hester: Libelles geheime wapen op noren. En dat zal niemand vergeten. Bij de prijsuitreiking klonken de magic words uit Keizer Kramers mond: “Ik weet niet hoe ze heet, maar het blonde meisje van de Libelle heeft gewonnen!”

We gaan over een paar maanden mee op zomertrainingskamp. Lijkt me duidelijk.