Femke – Mannen en het huishouden
Ik blijf me erover verbazen. Wat is dat toch met mannen en huishouden? Ze negeren het gewoon.
Als je het huis netjes hebt gezogen, opgeruimd en hem met aangestoken kaarsjes hebt verwelkomd, hebben ze werkelijk het idee dat het huis dat zelf heeft gedaan. Het is een soort onwetendheid of kinderlijkheid die ze willens en wetens in stand houden. Sinds ik samenwoon, heb ik het in banen weten te leiden door heel duidelijke regels te maken, maar ik moet Reinier wel steeds helpen herinneren aan die regels.
Moet hij mij vertellen dat de wasmand vol zit of dat zijn overhemden gestreken moeten worden? Nee hoor. Die hangen altijd precies op tijd en zonder kreukels in de kast. Ik snap niet waarom het zo is dat wij vrouwen van nature een soort sensor hebben ontwikkeld voor ‘de boel op orde houden, anders wordt het hier een zwijnenstal’ en mannen die eigenschap zo ontzettend missen. Het opvallende is dat Reinier, sinds ik bij hem ingetrokken ben, ook steeds zegt dat het zo fijn is dat zijn huis er niet meer als een studentenhok uitziet, maar hoe dat nu precies komt? Daar is hij volgens mij niet helemaal achter.
Dat blijkt ook wel weer als ik een paar dagen van huis ben geweest en het huis aantref met overal kranten, een onopgemaakt bed, lege blikjes bier en een afwas waaruit ik kan opmaken dat hij behalve ’s morgens een bakje cruesli en honderd koppen koffie alleen maar eten heeft besteld bij de Chinees en de Italiaan. “Je moet het loslaten”, zei mijn nicht Harriët ooit.
Ik besloot laatst eindelijk haar raad ter harte te nemen en Reinier niet meer steeds te herinneren aan zijn huishoudelijke taken, namelijk de krantenbak, de vuilnisbak en het verschonen van het bed. Hij zou toch al wel snel merken dat het ging stinken, vol was of muf werd. Maar nee… het experiment mislukte volledig. Zelfs toen de toren kranten meerdere keren per dag omviel en de deksel niet meer op de vuilnisbak paste, ging er nog geen lampje branden. Ik blijf dus aanwijzingen geven, maar probeer me niet meer te ergeren. Zolang hij voor mij ’s avonds dvd’tjes en m&m’s bij de videotheek haalt, houd ik dat nog wel even vol.
catootjepipelootje 2010-03-20 17:18:31
Ik heb ontzettend gelachen om je columm en mijn man ook.
Was heel herkenbaar van beide kanten.
Ik vind sowieso dat je supercolumms schrijft dus
blijf nog maar lang voor Libelle schrijven.
En mevrouw Nijenhuis, wat een overdreven reactie op een columm. Ik denk dat Femke wel wat beters te doen heeft dan op zulke reacties te antwoorden.
Dus Femke, geen reactie is de beste reactie op zulke reacties!
iones 2010-03-15 12:14:46
Misschien heb ik gelijk maar is dat op mijn persoon van toepassing.
Maar nu de patstelling: misschien is dit ook van toepassing op jouw man?
En wie heeft er dan gelijk en wie moet zich aanpassen aan wie? Jij bent degene die moeilijk doet over dingen waar hij zich weer niet druk over maakt. Dit heeft tot gevolg dat je gaat zeuren als je niet oppast. Ze zeggen dat "vrouwen zo goed kunnen zeuren".
Ik heb geen idee hoe het er bij jou thuis aan toegaat hoor, dus denk niet dat ik nu over je oordeel. Ik gis maar wat.
In ieder geval ga je je dus ergeren en dit komt geheid tot uiting in je houding, manier van praten etc. Het verstoort dus de verhouding.
Ik vraag me aan wie zich dan aan wie moet aanpassen?
natuurlijk, it has to come both ways dus allebei zullen water bij de wijn moeten doen. De man wat meer opruimen, de vrouw zich minder ergeren. Maar optimaal zal het nooit worden.
Pauline Apollo 2010-03-11 21:24:21
LEES MEER REACTIES OP DIT ARTIKEL
Reageer:
Om te reageren dient u ingelogd te zijn. Klik hier om in te loggen.