Hermien – Misbruik in de kerk

Je kunt op dit moment geen krant openslaan of je leest er over. Misbruik van jonge kinderen door de heren die in dienst zijn van de katholieke kerk. Nu kan ik alleen maar diepe minachting opbrengen voor iedereen die zich aan kinderen vergrijpt en die minachting wordt alleen maar groter als degene vanuit een werksituatie zijn positie misbruikt. Of het nu een (sport)docent, jeugdleider of iemand vanuit de kerk is; het hoort niet. Die kinderen zijn je in goed vertrouwen toegewezen en daar mag je nooit misbruik van maken.

Het celibaat

Enkele heren van de katholieke kerk maken het dubbel bont. Ze kiezen voor het celibaat – dus zweren het huwelijkse leven en seks af – maar in het geniep vergrijpen ze zich vervolgens aan kinderen en zoals het er nu uitziet, blijven ze nog onbestraft ook.  

Als het waar is wat ze zelf allemaal verkondigen en – naar ik aanneem – ook in geloven, zal het laatste oordeel aan het eind van hun leven niet mals zijn. Eigen schuld, dikke bult.

De Katholieke kerk

Maar waar ik mij zo over verwonder is de verbazing waarmee dit nieuws gebracht wordt. Ik ben in de jaren zestig als protestants meisje in een katholiek dorpje geboren. Mijn moeder hoorde destijds in het koffiecircuit de nodige verhalen over de RK kerk, de kloosters, het leven van nonnen en het gedrag van enkele heren uit deze kerkgemeenschap. Als kind zat ik met oren op steeltjes als verhalen verteld werden over de babylijkjes buiten de muren van het klooster begraven lagen of van meneer Pastoor die in sommige plaatsen langs kwam als er niet snel genoeg kinderen geboren werden. In sommige dorpen liepen nogal wat kindertjes die veel op de pastoor leken, zeiden ze.

Kindermisbruik

Zo’n dertig jaar geleden hoorde ik de eerste toespelingen over kindermisbruik in de kerk. Ik werkte in die tijd veel met Brabanders en de toespelingen waren duidelijk, hoewel niemand direct toegaf iemand te kennen die misbruikt was.

De geruchten zijn er al jaren en nu doet iedereen ineens alsof zij verrast zijn dat dergelijke dingen gebeuren in de kerk. De katholieke kerkheren leven immers volgens het celibaat, dus hebben zij geen seks PUNT. De kerk zelf is minder naïef en heeft vier jaar geleden al een regeling getroffen met hun verzekering over uitkeringen bij mogelijke slachtoffers. De kerk wringt zich nu in allerlei bochten; komt met verklaringen over mogelijke oorzaken en bieden hun excuses en – indien later bewezen – een mogelijke schadevergoeding. De nog in leven zijnde viezeriken mogen gewoon blijven.

Achterhaalde leefregels?

Ik heb respect voor ieders geloof, maar als degenen die het geloof verkondigen er zich al niet aan houden; wat dan? Ben je dan nog geloofwaardig met al je, inmiddels allang achterhaalde, leefregels? Of wordt het tijd om dit eens grondig te moderniseren.

• Doorsturen
• Print

• Twitter
• Hyves
• Facebook
• NUjij

marg 2010-03-13 16:21:49

Welnee Hermien! Tenminste...dat weet ik natuurlijk niet, maar hij was nog steeds in dienst tijdens de diensten. En ik bekeek hem na die affaire met heel andere ogen. Maar ik was in die tijd een jaar of 15/16.
In die tijd stelde je geen vragen, vooral niet over zoiets. Mijn moeder stond de was te strijken toen de kapelaan de keuken in kwam, en de deur ging dicht.
Dan was je stil, en vroeg verder niets. Hij had zusjes die jonger waren dan hijzelf, dat vond ik toen heel akelig. Je voelt zoiets aan, ook al mag er verder niet over gepraat worden. Typisch, hij viel van mijn 3 broertjes er 1 lastig, niet alledrie!
Dat terwijl ze altijd met z\'n drieen misdienaar waren. Vanaf die dag moesten ze van mijn moeder bij elkaar blijven. Als het mijn kind geweest was had ik hem nooit meer laten gaan! Geen enkel kind trouwens, misschien heeft mij dat toch heel veel wantrouwen gegeven....het heeft altijd invloed!
Mijn God, ik zou die gast zijn kop afgebeten hebben en echt niet achter de strijkplank blijven staan! Eigenlijk vond ik ook de houding van mijn moeder dus idioot, de kerk op een voetstuk in de jaren 60!

hermienstok 2010-03-13 13:18:46

Marg, goed dat je aangeeft dat het niet altijd en overal een Sodom en Gomorra was. Het kon gelukkig ook anders en bestonden er ook katholieke geestelijken die de leer ook werkelijk naleefden. Een kostschool voor jonge kinderen is altijd ingrijpend. Ik heb zelf een jaar in Zwitserland op een internaar gewerkt. De jongste kinderen waren 12 en dat was erg jong om van hun ouders gescheiden te zijn. Ik ben blij dat deze internaatcultuur in Nederland tegenwoordig nog maar erg klein is.
Maar even een vraagje, deed die kapelaan niets tegen die akolieten? Werden ze uit hun functie gezet of overgeplaatst of ging het in de doofpot.

hermienstok 2010-03-13 13:11:30

Maartje, deze week ga ik het helemaal niet meer over politiek hebben, want wat is het toch een circus in Den Haag.
Maar over het misbruik in de kerk kunnen we natuurlijk stellen dat wat in het verleden fout is gegaan en gedaan, niet meer teruggedraaid kan worden. De kerk moet zwaar op zijn knieen en het boetekleed aantrekken. Vervolgens moeten ze zorgen dat dit soort smerige praktijken - als ze zich voordoen - direct aangepakt moeten worden. Uit de kerkgemeenschap gooien en strafrechtelijk laten vervolgen door het burgerrecht. Daarnaast zou het geen kwaad kunnen om bepaalde katholieke gebruiken te moderniseren, want de tijd dat de kerk het volk dom wenste te houden om zelf de macht te behouden, lijkt mij definitief voorbij.

LEES MEER REACTIES OP DIT ARTIKEL

Om te reageren dient u ingelogd te zijn. Klik hier om in te loggen.