Libelle home » Uit het blad » Paolo Giordano: Het leven doet mij vaak pijn

Paolo Giordano: Het leven doet mij vaak pijn

Gezien in Libelle 11

De Italiaanse schrijver Paolo Giordano (28) veroverde in één klap de wereld met zijn debuutroman ‘De eenzaamheid van de priemgetallen’. Redacteur Femke Sterken sprak hem. Lees een gedeelte van dit interview, de extra vraag die Femke aan hem stelde of bekijk het filmpje.

Hoeveel interviews heb je gegeven sinds De eenzaamheid van de priemgetallen uitkwam?
“Ik denk meer dan honderd, dus de meeste vragen die me gesteld worden, heb ik al ontelbare keren gehoord. Toch probeer ik iedere keer weer opnieuw na te denken over het antwoord, zodat ik niet op de automatische piloot ga praten. Voor mij is dat de enige manier om oprecht te blijven. Ik merk trouwens dat ik mezelf daardoor ook weer beter leer kennen.”

Wat vind je ervan dat je boek ook in Nederland zo’n hit geworden is?
“Heel ontroerend. Dat het in Italië zo goed verkocht wordt, kon ik nog enigszins begrijpen, dat is mijn land. Voor Nederland geldt dat natuurlijk niet en daarom ben ik ook voor de tweede keer hier. Ik wil de Nederlanders bedanken dat ze massaal mijn boek gekocht hebben.”

Hoe lang heb je over De eenzaamheid van de priemgetallen gedaan?
“Ik heb het in negen maanden geschreven. In de avonduren. Ik schreef maar door, zonder mezelf veel vragen te stellen. Volgens mij kan dat ook alleen maar bij je eerste boek. Ik voelde me licht en onbezwaard, omdat ik nog helemaal niet wist wat er zou gebeuren. Ik wist niet of er een uitgeverij geïnteresseerd zou zijn en ook niet of iemand het zou willen kopen.”

In De eenzaamheid van de priemgetallen heeft Alice anorexia? Waar haalde je de inspiratie vandaan om daarover te schrijven?
“Ik had een vriendin met borderline en zij kampte met een eetprobleem. Ze vertelde me altijd over de bizarre dingen die gebeurden doordat ze zo’n moeite had met eten. De passage in het boek dat Alice gaat dineren bij een jongen met wie ze later een relatie krijgt is volledig op haar geïnspireerd. Hij kookt voor haar en zij heeft grote moeite met het eten binnen te houden. Vervolgens gaat ze naar de badkamer en gooit het er weer uit. Dat was een verhaal wat mijn vriendin mij vertelde. Zij maakte dat mee, precies zoals ik het beschreven heb.”

Het hele interview met Paolo kunt u lezen in Libelle 11 op pagina 24.