Ze kon accepteren dat Edwin zou overlijden

Gezien in Libelle 10

Lieke was getrouwd met Edwin, die een ernstige hartafwijking had. Tot zijn dood verzorgde ze hem vol overgave. Haar schoonzus Jolanda Bloemsma is haar daar dankbaar voor. “Om te doen wat zij voor mijn broer heeft gedaan, moet je heel sterk zijn.”

Jolanda (38): “Vanaf zijn geboorte wisten we dat mijn broer Edwin niet oud zou worden. In zijn jeugd leefde hij van ziekenhuisopname naar ziekenhuisopname. Een onbezorgd kind kon hij nooit zijn. De artsen hadden hem tenslotte op zijn zestiende al opgegeven, maar hij bleef maar ouder worden. Hij kocht zelfs een eigen huisje en ging een paar ochtenden per week werken in een administratieve baan.

Toen hij 26 was, ontmoette hij Lieke tijdens een uitje van de Hartstichting. Zij was zijn eerste echte vriendin. Dat zij ook een hartafwijking had, schepte een band. Ze begrepen elkaar. Een jaar nadat ze elkaar ontmoet hadden, gingen ze trouwen. In hun achterhoofd speelde natuurlijk dat ze waarschijnlijk allebei niet oud zouden worden. Ze wilden dolgraag man en vrouw worden, waarom dan vijf jaar wachten?

In 2008 kreeg Edwin een navelbreuk waaraan hij moest worden geopereerd. Daarna is hij nooit meer de oude geworden. Hij was altijd moe en kon steeds minder zelf. Dat was moeilijk, omdat hij het altijd belangrijk had gevonden om zo zelfstandig mogelijk te zijn. Maar nu moest Lieke steeds vaker rijden als ze ergens naartoe gingen en hem helpen als hij wilde douchen. Ze deed voor hem wat ze kon, maar ook zij was door haar ziekte lichamelijk niet sterk. Naarmate Edwin zwakker werd, kwam er meer hulp in huis.

Samen hebben ze ook zijn begrafenis gepland. Het is bijzonder dat zij het in zich had om te accepteren dat hij zou overlijden en over dat einde na te denken. Ik vind het een fijn idee dat mijn broer dat heeft kunnen doen met zijn vrouw, van wie hij zo veel hield. Op zijn sterfbed zei Edwin: “Lieke is het toetje op de slagroom.” Er werd gelachen, waarna hij zichzelf snel verbeterde. Maar we wisten wat hij bedoelde. Om te doen wat zij voor Edwin heeft gedaan, moet je een heel sterke vrouw zijn. En dat is ze. Misschien niet lichamelijk, maar wel geestelijk.”

Bent u benieuwd naar het hele verhaal van Lieke en Jolanda? Lees dan het hele artikel in Libelle 10 op pagina 48. Of bekijk het artikel over de heldspel en plaats uw verhaal.

Meer uit het blad

x

1Beertje 2010-03-07 15:11:48

Mijn heldspeld is voor Lieke. Het is nogal wat als je zo jong bent en dan met een slopende ziekte te maken hebt. Bewonderenswaardig zoals ze ermee is omgegaan.
Diep respect.

internetredactie 2010-03-04 12:26:21

Plaats hier uw reactie voor Ze kon accepteren dat Edwin zou overlijden

LEES MEER REACTIES OP DIT ARTIKEL

Reageer:

Om te reageren dient u ingelogd te zijn. Klik hier om in te loggen.

x
x
x