Recorder
Een paar weken geleden, vroeg Julian om vijf dollar. Vijf dollar om in het schoolwinkeltje een recorder te kopen voor de muzieklessen. Ik had geen idee wat een recorder was, hij kon het me ook niet vertellen. Maar hij wist me wel duidelijk te maken dat hij echt zo’n recorder nodig had: iedereen in de klas had er al één.
Ik had natuurlijk alleen maar een biljet van tien dollar in mijn portomonnee. Onder de belofte dat hij de resterende vijf dollar weer terug zou brengen, gaf ik Julian het geld mee.
’s Middags vroeg ik er natuurlijk meteen naar. ‘Ze waren uitverkocht, overmorgen zijn ze er weer. Het geld is nog op school.’
Een paar dagen later, kwam Julian met het verhaal dat hij een recorder besteld had. Van de resterende vijf dollar had hij één dollar aan Jack geleend. Jack komt uit China, spreekt nog weinig Engels en Julian voelt zich altijd verwant met hem.
‘En o ja, mam, ik heb ook nog een puntenslijper gekocht van 75 cent, hier is de rest van het geld.’ Ik kreeg een stapeltje munten in mijn handen gedrukt. Ik begreep dat ik niets zou terug zien van mijn tien dollar en sprak Julian streng toe dat je andermans geld niet ongevraagd uitgeeft.
Lees ook


HennyM 2010-03-11 19:53:17
Ook ik woon in de VS (RI)en wist niet waar mijn kinderen het over hadden toen ze een recorder gingen leren spelen. Suf!! En ja, dat geld ben je zo kwijt. Op de lagere school waar ik werk is er op vrijdag " 2nd grade school store". Dat is zodat de 2e klassers leren geld tellen. Nou, wat een ellende is dat.
internetredactie 2010-03-11 16:40:49
LEES MEER REACTIES OP DIT ARTIKEL
Reageer:
Om te reageren dient u ingelogd te zijn. Klik hier om in te loggen.