Groot en glimmend

 

Barbecuen hoort bij sowieso bij Texas, maar ook bij het zomerse weer dat we op dit moment hebben.  Het gedoe voordat ie brandt, de lucht van smeulend houtskool, de gamba’s die altijd net een beetje zwart zijn, de kipsateh’s altijd net nog niet gaar, de rook die altijd richting de feestelijke gedekte tafel waait. Het hoort allemaal bij zwoele zomeravonden, met rosé en citronellakaarsjes tegen de muggen.
Maar niet in Amerika, niet in Texas.
Zwoele zomeravonden waarbij het uren schemert  kennen we hier niet. Op dit moment gaat om half 8 het licht uit, in de zomer misschien om 8 uur. Sfeerverlichting is een must, alle buren hebben diverse spotlights in hun tuinen die lekker fel de mooie palmen verlichten.
De muggen hier lachen om citronellakaarsjes. Om lekker buiten te kunnen zitten, moet je toch echt eerst spuiten. Jezelf, maar ook de tuin. Speciale bedrijfjes komen dat iedere drie weken voor je doen, de tuin dan.
Rosé drinken ze hier eigenlijk niet, gelukkig is het wel te koop. Het blijft bij Lonely Star Texas bier, of een Budlight en kom-laten-we-‘ns-gek-doen een chardonnay ( in knauwend Engels uitgesproken). Maar eigenlijk drinken –vrouwen- het liefst water. Dus een gezellige barbecue begint met het uitnodigen van Europeanen.
’n Feestelijk gedekte tafel? Dat is toch wel erg veel moeite. Het blijft meestal bij plastic borden met een vork, en een grote bak chips in het midden bij wijze van bijgerecht.
Op een Texaanse barbecue gaan voornamelijk dikke rode steaks. Daar liggen ze zij aan zij met de hotdog worstjes en hamburgers. Bedoeld voor de kinderen; maar zoveel eten zelfs Amerikaanse kinderen niet. Sateh’s kunnen ze meestal nog wel waarderen, maar doe vooral geen bijzondere dingen zoals gamba’s of vis.
En dan de barbecue. Om te beginnen is zo’n Texaanse barbecue groot en glimmend. Netjes afgedekt onder een zwart of grijs zeil staat hij op het deck te pronken. En als het zeil er af gaat omdat etenstijd nadert en hij gaat aan, dan ruik je geen houtskool, hoor je geen gevloek omdat ie weer uit gaat, zie je geen rook die de verkeerde kant op gaat. Met één druk op de knop gaan de gasvlammetjes onder het rooster vrolijk branden en zit het werk van de stoere man erop. Haastig zet hij het geluid van de tv weer harder, bang om iets te missen van z’n uren durende baseball game.
 
En wij? We houden nog steeds van feestelijk gedekte tafels en drinken met gasten rosé aan de rand van het zwembad. Totdat de kinderen kleumend van het nog frisse water komen vragen wanneer we eindelijk ’ns gaan eten. Dan halen we de gamba’s, vis en groene asperges te voorschijn, en vooruit ook nog een steak. Terwijl het diffuus verspreide licht in het zwembad voor de sfeer zorgt, haalt Harro het zeil van onze nieuwe grote glimmende Weber af.  Hij drukt op de ontsteker en tien minuten later kan de steak erop.
Tja, het leuke van wonen in het buitenland was toch dat je andere culturen leert waarderen?
x

HennyM 2010-04-08 21:30:52

oh ja, ik herken dat echt wel! Ook aan de oostkust is het al vroeg licht.. 9 urr is het toch echt pikke donker. Dan woon ik nog aan een moerasje, dus het maakt niet uit wat we doen, zodra je in de schaduw zit, ben je een maaltijd voor de muggen, of ik het kleine kampvuurtje aan heb of niet.. Al woon ik hier nu 20 jaar, ik zal niet plastic bestek of borden te voorschijn halen. Met de kinder feestjes wel, maar volwassenen niet. (Tenzij er een buurtfeest is).
En mijn grill is niet zo heel groot hoor! Al zou manlief dat wel heel graag willen, zo een met kookpitten ernaast... gelukkig is hij wijs, en weet dat we het toch niet echt zullen gebruiken.
--praat trouwens maar helemaal niet over gourmetten, dat vinden ze zo raar--

internetredactie 2010-04-08 15:26:46

Plaats hier uw reactie voor Groot en glimmend

LEES MEER REACTIES OP DIT ARTIKEL

Reageer:

Om te reageren dient u ingelogd te zijn. Klik hier om in te loggen.

x
x
x