Libelle home » Algemeen » Mis(s) Poets
Mis(s) Poets
Ik ben heel erg. Het is zondagmiddag en ik heb me al dagen voorgenomen om nu eindelijk mijn badkamer eens onder handen te nemen. Het kan niet meer, ik wil het niet en toch moet het gebeuren. In gedachten zie ik de reclame van de tv voor me, die van die bacteriefamilie, die onder het randje van het toilet woont. Dat scenario wil ik niet.
Achteloos stop ik eerst nog even een was in de machine, mijn vriendin Candy mocht eens rust krijgen. Vriend Bauknegt ernaast draait ook alweer vrolijk door, kijk wat een leuk gezicht, allemaal werkende apparaten en ik doe niks. Zo moet het zijn op zondag.
“Opschieten meid”, maan ik mezelf aan tot enige beweging. Ik pak een emmer, een spons, wat poetserige lapjes en een wonderdoekje. Want wat is een mens in deze tijd nog zonder wonderdoekje? Zo fijn, alles straks weer streeploos schoon en droog. Tenminste, als ik er ooit nog aan begin. Want ik rotzooi maar een end aan, ik krijg ineens een aanval van opruimwoede. Plotseling vind ik mezelf voor de kledingkast terug, terwijl ik aan het uitzoeken ben wat ik met mijn wollen truien uit de Kruikperiode moet.
Nu moet het over zijn, verdorie, zo komt die badkamer nooit schoon. Onderweg richting naar badkamer spuit ik nog even een lekker parfum op, ah had ik dat flesje nog? Even kijken, dat was gekocht met Koninginnedag op de markt voor erg veel goedkoper dan in de winkel. Ik mijmer nog even door hoe snel het jaar alweer voorbij is gegaan en welk leed en welke fijne gebeurtenissen er allemaal zijn gepasseerd.
Verschrikt kijk ik op de klok, alweer een kwartier voorbij zonder poetsen en dus bonjour ik mezelf retour richting badkamer. Voorzichtig pluk ik wat flesjes van het glazen planchet. Mooi woord, planchet. Beter als gewoon plankje.
Terwijl ik het planchet poets, ga ik terug in de tijd. Vijftien jaar geleden voelde ik me een prinses in deze badkamer. Ons huis, mijn ouderlijk huis, ook uit het jaar kruik, was gezegend met bakelieten lichtknopjes en bezat tot voor 1994 geen badkamer maar een soort mobiel douche-element. ’s Winters vroor het ongeveer drie graden minder dan buiten. IJs en sneeuw kwamen ook gewoon binnen zonder kloppen, gewoon een kwestie van tussen de kiertjes door het dak vallen. Soms had je elektra, soms niet.
Nadat we drie jaar lang hebben verbouwd, bezaten wij dan toch in elk geval een badkamer. En wat voor een! Een badkamer met een hoofdletter B. De eerste jaren was ik vrijwillig Assepoester.
Dat is nu wel anders maar mijn leven is dan ook zoveel anders geworden. Kwamen er eerst drie honden en een kindje in ons gezin, later verdwenen de hondjes ook weer een voor een. Sinds vorig jaar hebben we twee nieuwe exemplaren, die zo hun tijd vragen. Drie dagen per week ben ik een actieve doktersassistente en tussendoor schrijf ik verhalen en gedichtjes. Ook probeer ik toch minstens een keer of twee, drie in de week een stukje hard te lopen. Poetsen is op de negende plaats geëindigd, geloof ik. En nu ik dit allemaal opschrijf….Precies. Ik vorder voor geen meter met die badkamer.
Vind ik het echt erg? Nee, want volgens mij valt het allemaal nog wel mee, zolang ik me nog niet tot SBS6 hoef te wenden voor een schoonmaakbeurt door tante Kaat. Dit stukje schrijven heeft ook zijn therapeutische voordelen. Terugkijken en alles in het juiste laatje stoppen. Niet huilen om wat geweest is, even fijn mijmeren om wat geweest is en vast verheugen om wat komen gaat. En volgend jaar, dan neem ik gewoon wat vaker die badkamer tot me.
En echt, ik ga heus zo beginnen, ik pak alvast de fles bleek en andere schoonmaakellende en ik ga ervoor. Echt waar. Geloof me.
Alleen nog even dit stukje virtueel posten.
In Ontwikkeling 2010-04-04 16:52:29
Tiny Debie 2010-04-04 12:31:24
Ik weet ook tig leukere dingen te doen dan schoonmaken,
jammer maar het moet nu eenmaal............
Kijk uit naar je volgende blog......
internetredactie 2010-04-04 12:09:59
LEES MEER REACTIES OP DIT ARTIKEL
Reageer:
Om te reageren dient u ingelogd te zijn. Klik hier om in te loggen.