Wieke – Gevangen in onze eigen vrijheid?
We hebben een democratie. Hoera. Leve de vrijheid. Leven en laten leven. Is dat zo? Leef je in een democratie vrijer dan ergens anders?
Ploeteren we niet in een bak met stroop rond, juist door die democratie? Niks schiet op. Besluiten worden overwogen en heroverwogen, ingetrokken of eindeloos lang uitgesteld. Als ze eindelijk zijn genomen, wordt er geprotesteerd. Hoger beroep. Staken. Meer actiegroepen dan supermarkten. Wat er in een democratie zoal mogelijk is om besluiten te torpederen, grenst aan het ongelofelijke. De lijnen die moeten samenkomen om een beslissing uit te voeren, zijn veel te lang en ze raken voortdurend in de knoop.
Het bovenstaande verzin ik niet zelf. Vorige week hadden we een Russische vrouw op bezoek, getrouwd met een Nederlander. Zij kwam ermee toen we het over totalitaire regimes hadden.
Het viel haar op dat er in Nederland weinig drastische maatregelen worden genomen. Als er al een minister iets flinks roept, over de hypotheekrente, baarmoederhalskanker, de AOW-leeftijd of meer rust in het onderwijs, komen er Kamervragen en worden voorstellen op de lange baan geschoven. Fijn iets voor een volgend kabinet, dat dan ook weer doet, etc.
In de voormalige Sovjet Unie, beweerde ze, had men het onder het communistische regime veel beter, economisch gezien. Ze was het wel met ons eens dat je in die tijd niet kon zeggen wat je voor de mond kwam. Maar, zo zei ze, de meeste Russen hadden toch liever iets in hun mond en daarom deden ze over het algemeen wat er van ze werd geëist.
Uiteraard nam ik het een en ander met wat korrels zout, maar toen ze zei: “Jullie Nederlanders zijn gevangen in jullie eigen vrijheid”, vond ik dat toch iets om te laten bezinken.
Af en toe heb ook ik last van die trage besluitvorming en de lokettenwoekering. Maar om ons democratische bestel in te ruilen voor een dictator die elke dag zegt: “En we doen het zó. Koppen dicht!”? Toch maar die bak met stroop.
Gerelateerde artikelen
Cateau 2010-05-21 20:30:21
Cateau 2010-05-14 00:29:30
De kosten van de vrijheid
'Vrijheid is mooi, maar niet tegen elke prijs'
Door De Redactie | 4 mei 2010 | Rubrieken
In het hedendaagse politieke klimaat bent u nergens zonder een goed gefundeerde mening. En dat kan lastig zijn: u kunt zomaar op een feestje terechtkomen zonder te weten wat u dient te vinden van ‘de maatschappij vandaag de dag’ of ‘de zakevulers’. Daarom vanaf nu panklare meningen, van de mensen die het kunnen weten. Ditmaal Bert Bokhoven, die een nieuw licht werpt op de door u zo gekoesterde vrijheid. Omdat u het waard bent.
Vrije burgers vormen het grootste gevaar voor een stabiele economie. Met hun onvoorspelbare en onverantwoordelijke gedrag storten ze ons land in crisis na crisis. De schuld wordt onveranderd bij banken, bedrijven en overheden gelegd, maar die staan machteloos tegen de willekeur van consumenten en beleggers. Vrijheid is mooi, maar niet tegen elke prijs, vindt Bert Bokhoven.
De banken en grote bedrijven zitten sinds de crisis in het verdomhoekje. Geen risicovolle investeringen, meer regulering en een duurzame blik op de toekomst lijkt nu het devies. De schuldvraag lijkt afdoende beantwoord en de zelfgenoegzame burger kan weer achterover leunen. De oorzaak van deze financiële crisis, en vele eerdere crises, ligt echter bij diezelfde burger. Het waren niet de banken of verzekeraars die de huizenprijs lieten kelderen, maar vrije burgers die van de ene op de andere dag besloten procenten minder aan woningen uit te geven. Diezelfde vrije burgers vertikten het om hun leningen bij DSB Bank af te betalen, weigeren nieuwe auto’s te kopen en gingen ook nog eens 30% minder vliegen. Rampzalige beslissingen voor banken, autofabrikanten en luchtvaartmaatschappijen, met als onvermijdelijk resultaat faillissementen, massa-ontslagen en de grootste economische crisis sinds de jaren dertig van de vorige eeuw.
Bedrijven zijn overgeleverd aan de totale willekeur van vrije burgers, met alle gevolgen van dien. Neem bijvoorbeeld mijn buurman, laten we hem Henk noemen. Doorgaans is Henk een redelijk weldenkend mens. Henk besloot van de ene op de andere dag al zijn boodschappen bij C1000 te doen in plaats van bij de Albert Heijn. Waarom? Omdat Henk de rozijnen van het huismerk van C1000 net iets lekkerder vindt dan die van Albert Heijn. Zulke ongestructureerde willekeur van slechts één vrije burger kost het bedrijf Albert Heijn al gauw duizenden euro’s per jaar.
Politieke partijen laten hun verkiezingsprogramma’s doorrekenen door het CPB en de gehele overheidsbegroting wordt jaarlijks doorgespit door honderden economen; bedrijven huren dure experts in om hun financiële huishouding op orde te krijgen. Allemaal maatregelen om een gezonde financiële toekomst te garanderen. Dan is het toch opmerkelijk dat we meer dan 16 miljoen mensen, met een gezamenlijk inkomen van ruim 336 miljard euro, ongecontroleerd hun gang laten gaan.
Het nieuwe kabinet moet de crisis aangrijpen om de ongebreidelde vrijheid van burgers beter te reguleren. Dat kan met behulp van enkele eenvoudige maatregelen. Een eerste aanzet is om van iedere burger een jaarlijkse begroting te vragen, die door het CPB gecontroleerd wordt. Het CPB oordeelt of er sprake is van een verantwoordelijk bestedingspatroon, waarbij de principes van de rijksbegroting worden gehanteerd: ontkoppeling van inkomsten en uitgaven en een begrotingstekort dat kleiner is dan 3% van het bruto inkomen.
Vervolgens dienen burgers zich te houden aan hun begroting. Naleving daarvan wordt jaarlijks gecontroleerd door de Rekenkamer. Burgers die zich niet aan hun begroting houden krijgen een boete, of worden bij herhaalde overtreding uitgesloten van deelname aan het economische leven. Er kan bijvoorbeeld worden gedacht aan het uitsluiten van publieke voorzieningen zoals snelwegen of voetbalwedstrijden. Ook het intrekken van de hypotheekrenteaftrek is bespreekbaar. Deze maatregelen zorgen er voor dat burgers verantwoorde economische beslissingen nemen, die de groei van onze economie op de lange termijn garanderen.
Een bijkomend voordeel is dat de gegevens uit de begrotingen kunnen worden geaggregeerd om zo ook voor periodes van 5 en 10 jaar de economische vooruitzichten accuraat te kunnen prognosticeren. Het doorrekenen van de microbegrotingen heeft nog een derde voordeel: als bedrijven van tevoren weten wanneer en waaraan mensen hun geld zullen uitgeven, kunnen ze die beslissingen zo goed mogelijk faciliteren. Zo weet een autofabrikant precies hoeveel auto’s hij komend jaar in welke kleuren moet produceren en kan de C1000 op tijd voldoende rozijnen inslaan voor Henk.
Vrijheid is een groot goed, maar de prijs die we betalen voor de optelsom van irrationele, onverantwoorde beslissingen is te groot. Met een doorgerekende begroting hebben burgers de zekerheid dat hun economische beslissingen ons land niet in de afgrond storten. Vrijheid zonder richting is willekeur. De burgers hebben een plan nodig: een goed plan.
gloei 2010-05-13 08:56:22
Op een aantal gebieden mogen er wat mij betreft er een aantal ambtenaren op zoek gaan naar een nieuwe baan, want hoe sommige regels en formulieren zijn opgesteld, dan denk ik bij mij zelf, je houdt op die manier elkaar wel aan het werk. Elke dag weer. Vaak worden er ook regels en wetten in Den Haag of Brussel bedacht, die niet getoetst zijn aan de werkelijke buitenwereld, welke consequentie of gevolg die regel of wet heeft voor degenen, die er mee te maken hebben.
Hervorming van het Nederlandse kiesstelsel zou mooi zijn als het uitvoerbaar is, bijvoorbeeld werken met regionale kiesstelsels, zodat elke provincie evenredig politici levert voor de Tweede Kamer. Ook mag de Nederlandse politiek een voorbeeld nemen aan de Engelse debatten in het Lagerhuis.
LEES MEER REACTIES OP DIT ARTIKEL
Reageer:
Om te reageren dient u ingelogd te zijn. Klik hier om in te loggen.