Ebru – Het zal je kind maar zijn

Ik weet niet wat ik heb, maar de laatste tijd heb ik een enorme sympathie voor moeders. Dus toen ik hoorde dat Joran gezocht werd in verband met alweer een moord dacht ik: het zal je kind maar zijn. Om erachteraan te denken: hoe word je zo’n idioot? Die vader draait zich om in zijn graf, die moeder trekt ongetwijfeld haar haren uit d’r kop. Je zoon verdacht van moord op één meisje, opeens verdacht van moord op de tweede. Deze keer gaat ‘ie hangen. Eindelijk. Maar hoe kom je zover? Op twitter volgde de uitleg: Joran is een psychopaat, kreeg te weinig of juist teveel aandacht, het is een crimineel!

Bij een crimineel denk ik niet aan een Joran. Joran komt uit een cliché standaardgezin met een vader die een fijne baan had en een moeder die ongetwijfeld al haar tijd en aandacht aan haar gezin kon wijden. Dat betekent dat er geen geldgebrek was en met een moeder die thuis zit ook geen aandachtsgebrek. Gewoon een standaard goed gezin, zoals al mijn vriendinnen ook hebben. En dan ga je projecteren: als in een goed gezin een psychopaat als Joran kan gedijen, hoe denken mijn vriendinnen dan een Joran in hún gezin te voorkomen? Ik heb het ze niet gevraagd, het lijkt me vragen om problemen. Zouden ouders ooit, al is het een fractie van een seconde denken, overwegen, dat hun kind óók een crimineel kan worden? Zouden ze ooit bedenken hoe ze ervoor gaan zorgen dat dat dus niet gaat gebeuren? Misschien is dat wel de reden waarom ik zelf nog steeds niet pieker over kinderen. Bij dieren ben ik al bang voor de dag dat ik ze dood aantref in mijn huis – aan mijn lijf geen dierenpolonaise. En met kinderen heb ik altijd al geweten dat ik de verantwoordelijkheid niet aan kan. Hoe leuk het ook zou kunnen zijn, hoe leuk ik de kindjes van vriendinnen ook vindt, je kind zou ondanks alle liefde, aandacht en geld maar uitgroeien tot een Joran. Of erger nog: ten prooi vallen aan een Joran. Verschrikkelijk. Ik hoop dat de moeder van Natalee Holloway lekker slaapt vannacht. Maar ik weet 100% zeker dat er ergens een moeder geen oog dichtdoet. 

• Doorsturen
• Print

• Twitter
• Hyves
• Facebook
• NUjij

EBEB 2010-06-09 12:33:28

Voor de moeder van Joran is het waarschijnlijk, in het verleden, al een groot verdriet om te moeten accepteren dat haar zoon een psychiatrische stoornis heeft. Vaak is dit aangeboren. Alle vaders en moeders hopen dat het goed gaat met hun kinderen en dat zij zowel lichamelijk als geestelijk gezond blijven.

Maartje 44 2010-06-06 16:49:55

AARG ben het met je eens,en begrijp eerlijk gezegt niet waarom Moderator 2 mijn reactie van 1 ZIN verwijderd heeft.

Het zij zo,ik hoef geen gelijk..maar zin of ONzin dat was/is het discussie punt.

Aarg 2010-06-06 15:13:33

Sorry hoor, maar om nou te stellen dat je niet beter bent dan Joran??!!

Iedereen heeft vast in gedachten een ander wel eens iets vreselijks toegewenst, maar daar zit 'm nou juist het verschil in: denken en doen! En daarnaast was er vast een goede reden voor als je zoiets naars dacht. Vervolgens zwakt de heftigheid van die gedachten vaak ook wel af. Joran is een psychopaat die onschuldige meisjes, laten we zeggen zonder meteen te zeggen dat hij ze vermoord heeft , in een parket brengt waar ze niet meer levend uitkomen. Joran voelt zich daar niet verantwoordelijk danwel schuldig over, etc etc.
Sterker nog, hij buit het uit, gaat zijn verhaal steeds op een andere manier in de media brengen, gaat mensen afpersen etc. Ik durf voor mezelf keihard te zeggen dat ik beter ben dan Joran, en de meeste mensen met mij!

Als een mens een dergelijke psychiatrische karakterstructuur heeft dan kan je daar als ouders bitter weinig aan veranderen. Simpelweg omdat onder andere de gewetensfunctie van deze mensen niet of nauwelijks ontwikkeld is. In het overgrote deel van de gevallen is dit aangeboren. Soms ontwikkelt het zich dusdanig dat die mensen niet helemaal ontsporen maar toch in bepaalde situaties heel onprettig zijn. Heel soms komen kinderen in omstandigheden terecht waarin ze zich niet goed kunnen ontwikkelen en gaan ze psychopathische trekken ontwikkelen.

Maar sommige honden worden dus wel degelijk vals geboren en andere worden vals gevormd. De karakterstructuur van de laatste groep heeft dan nog invloed op in hoeverre eea bij te sturen is.

Ik vind de column te ver gaan en ook pijnlijk. Niet alleen omdat het al pijnlijk genoeg is voor ouders die een kind hebben wat zo gestoord is. Maar ook omdat je het afweegt op een manier die ik onprettig vind.

LEES MEER REACTIES OP DIT ARTIKEL

Om te reageren dient u ingelogd te zijn. Klik hier om in te loggen.