
Tnt post
‘Goedemorgen postbode u bent weer lekker bijtijds!’
‘Ja mevrouw, ik zeg maar zo, de mensen zitten toch ook op hun post te wachten hè.’
‘Ja, maar met dit weer! Het is heel de winter al zo vreselijk glad en u komt toch maar!’
‘Och ja, het is mijn werk hè. En al bijna 40 jaar ook.’
‘Zo al bijna 40 jaar?’
‘Tja, niet dat het wat helpt hoor, mevrouw. Ze vroegen bij de TNT of ik een etentje wilde, maar dat zou ik wel zelf moeten betalen. Daarna vroegen ze of ik wel even wilde trakteren nog, maar heb gezegd dat ze dat dan ook wel konden vergeten! Het zijn barre tijden bij de post, mevrouw.’
‘Dat geloof ik ook wel, postbode.’
‘Nou ik ga maar vlug door, tot morgen maar weer.’
‘Goedemorgen postbode, lekker weertje he!
‘Nou heerlijk, mevrouw. We genieten er maar van zolang het duurt.’
‘Niet te pessimistisch hoor, dit duurt de hele week nog op zijn minst.’
‘Dat wel mevrouw maar dit is mijn laatste werkdag.’
‘Laatste werkdag? Hoezo?’
‘Ik moet eruit bij de post.’
‘Eruit? Waarom eruit?’
‘Ontslagen mevrouw. Ooit was het zo dat van onder aan af mensen weg bezuinigd werden, maar ze hebben in ‘al hun wijsheid’ besloten dat de ‘oude garde’ eruit moet. Dat jonge grut moet erin, part-timers, huisvrouwen. Dan werk je er al 40 jaar mevrouw en sta je gewoon op straat met je 58 jaar! Vind dan maar eens ander werk. Maar nee, volgens de TNT vinden wij makkelijk en snel een andere baan. Hoe dan? Als je 40 jaar niks anders gedaan hebt dan post bezorgen voor dezelfde baas? Die dan wel van naam veranderd is maar toch! Te jong voor de VUT regeling, ik val overal buiten, en ondanks beloften van de TNT dat we konden blijven, moeten we er nu alsnog uit.
En je moet gewoon verplicht solliciteren tot je 65ste, mevrouw. En ieder jaar slinkt je uitkering een beetje. En je kunt er helemaal niks aan doen! Mijn vrouw, die kent u wel volgens mij, die werkt ook in de zorg. Halve dagen. Straks wordt haar salaris nog op mijn uitkering gekort! En dan? Moet zij dan ook stoppen? En je koophuis?
Door weer en wind hebben we al die jaren de post bezorgd, 40 jaar is lang he mevrouw, en dan is dit je dank… afgedankt worden.
Als oud vuil word je aan de kant gezet. En geen man die er wat aan kan doen!
Nou mevrouw, ik ga verder nog een paar brieven bezorgen en ik ga de boel inleveren en naar huis. Fijne dag verder.’
© KH
*bron: mijn eigen postbode*