Column Femke

Femke Sterken (30) is reportageredacteur bij Libelle. Ze woont samen met Reinier in Amsterdam. Femke droomt ervan om een tijdje in New York te wonen.

Ik heb mezelf voor het eerst in mijn leven naar de sauna weten te slepen. Na jarenlang tegenstribbelen zei mijn moeder: “niet zeuren, gewoon proberen.” Voor één keertje besloot ik te accepteren dat ik me een dagje tussen naakte onbekenden zou begeven. Makkelijk vond ik het niet. Toen ik het grote complex in de verte zag opdoemen, voelde ik een steen in mijn maag. Daar. Blote-mensenland. Eng. De enorme rij die voor de kassa stond, maakte het er niet beter op. Langzamerhand begon ik te beseffen: dit is de Libelle Zomerweek (hartstikke leuk!) maar dan naakt (stuk minder leuk!).

In de kleedkamer bleken we ons meteen van ál onze kleding te moeten ontdoen. Ik trok zo snel mogelijk mijn badjas aan en keek schichtig om mee heen. Ik slaakte een klein zuchtje van verlichting toen ik merkte dat het saunagebied groot was en de massa mensen zich snel verspreidde. Na een cappuccino gingen mijn moeder en ik eerst naar een Turks stoombad. Omdat er slecht zicht was, voelde ik me redelijk op mijn gemak. Ik ontwaarde maar twee andere mensen. Gelukkig hoefden we niet (in het kader van de naakte, vrije, blije hippiegedachte) met ­elkaar te praten en ontstond er een soort trein­situatie. Wat inhoudt: je praat met wie je kent en knikt vriendelijk naar je medereizigers. Toen ik echter in een grotere ruimte kwam waar meerdere sauna’s lagen, moest ik wel even slikken. Overal blote mensen. En in tegenstelling tot wat ik fanatieke saunabezoekers altijd hoor zeggen (“Ik kijk er helemaal niet naar!”): ik kijk er absoluut heel erg wél naar! Vrouwen met ongelijke borsten, heel dikke vrouwen, mannen met extreem kleine piemels. In eerste instantie vond ik het een wondere wereld. Vooral omdat iedereen het zo gewoon leek te vinden. Ik dacht dat ik alleen nudisten en ­hippies zou tegenkomen maar iedereen blijkt naar de sauna te gaan. Ik zag zelfs twee vrouwen met intens grijs haar en een roze duster. Gedurende de dag kwam de gewenning en moest ik bekennen dat het me wel beviel. De hitte, de koude baden en de hottubs. Toch dacht ik na afloop: leuke ervaring, maar hier blijft het bij. Dat veranderde toen ik de volgende dag ontdekte dat mijn stressgerelateerde huid­irritatie volledig weg was. Dus misschien, wellicht, maybe, peut-être toch nóg een keertje?

• Doorsturen
• Print

• Twitter
• Hyves
• Facebook
• NUjij

LEES MEER REACTIES OP DIT ARTIKEL

Reageer:

Om te reageren dient u ingelogd te zijn. Klik hier om in te loggen.