Vijf hardnekkige misverstanden over EHBO

Gezien in Libelle 24

Marion van den Hurk meldde zich in 1992 aan voor een cursus EHBO toen haar zoontje zes was en al verschillende keren met schaafwonden en glas in zijn hand was thuisgekomen.

Net als veel ouders wilde ze leren wat ze moest doen als er écht iets ernstigs zou gebeuren. Nadat ze zich vele jaren met veel plezier inzette voor diverse EHBO-vrijwilligersafdelingen, besloot ze er haar werk van te maken. Nu geeft Marion als instructuer cursussen aan bedrijven, scholen en particulieren en schreef ze vorig jaar met een collega Hét EHBO Boek. Voor Libelle ontkracht ze de vijf meest hardnekkige misverstanden over eerste hulp bij ongelukken.

1 Er zijn genoeg andere mensen die EHBO-kennis hebben, die helpen wel.
“Helaas is het cliché waar: de meeste ongelukken gebeuren gewoon in en rond het huis. En dus ben jij er als eerste bij wanneer je kind zich brandt aan heet water of als je man van een trapje valt. Die eerste paar minuten zijn cruciaal voor de afloop. Je hebt dus geen tijd om te wachten op iemand die verstand van zaken heeft, of op een ambulance. Jíj kunt het verschil maken tussen een litteken en geen litteken, tussen een blijvende handicap of niet. Soms zelfs tussen leven en dood.”

2 Ik heb geen cursus nodig om te leren hoe ik een verbandje aanleg of pleister plak.
“Veel mensen denken dat ze wel weten wat ze moeten doen als er een ongeluk gebeurt, maar vaak is dat niet zo. En dat kan heftige gevolgen hebben. Stel dat je kind zich verbrandt en jij de huid niet op de juiste manier koelt. Dan kun je de verwonding erger maken. Met als gevolg dat hij of zij bijvoorbeeld een litteken overhoudt dat daar helemaal niet had hoeven zitten.”

3 Het meeste wat je leert op een EHBO-cursus gebruik je toch nooit.
“Ik reed in 1998 met mijn man op een tweebaansweg, toen de auto voor ons over de kop sloeg. We stopten meteen om te gaan helpen. Ik moest wel even slikken, maar ik wist dat het slachtoffer niets had aan een paniekerige hulpverlener. Dus haalde ik diep adem en probeerde kalm te blijven. Ik verzorgde haar wonden – ze had een gat in haar hoofd en letsel op haar armen en benen – en dekte ze af. Als een slachtoffer bloed ziet, kan dat namelijk stress veroorzaken. De hormonen die je lichaam daardoor aanmaken, kunnen het herstel bemoeilijken. Door met haar te praten, probeerde ik haar af te leiden en rustig te houden. Dit lukte totdat de ambulance kwam en het van me overnam.”

4 Je leert vooral reanimatietechnieken en dat durf ik toch niet te doen.
“De cursussen zijn in eerste instantie gebaseerd op de lesstof van het Oranje Kruis, de certificerende instelling. Zij hebben allerlei protocollen opgesteld, over hoe je een slachtoffer benadert en hoe je dan stapsgewijs verder gaat. Daar hoort natuurlijk ook verbinden en reanimeren bij. Maar het belangrijkste: het inschatten van de ernst van een situatie. Jij moet beslissen: kan ik dit zelf of heb ik professionele hulp nodig? Alleen door de kalmte te bewaren, kun je iets betekenen. Dan kun je de vragen stellen die er toe doen en de relevante van de minder relevante informatie scheiden. Ik leer cursisten ook altijd hun gezonde verstand erbij te houden. Soms lijkt er niets aan de hand, maar kan dat eigenlijk niet. Zo stond ik ooit bij het schoolplein te wachten, toen een jongetje van de betonnen tafeltennistafel viel. Ik onderzocht hem volgens de regels, maar vond niks anders dan een flinke kneuzing. Toch wist ik dat het niet goed zat. Hij was hard gevallen, precies met zijn bot op de grond. Ik raadde zijn moeder aan met hem naar de dokter te gaan. Die avond belde ze me om te bedanken. Hij had zijn arm zo ernstig gebroken dat er twee pinnen in moesten.”

5 EHBO is voor geitenwollensokkentypes.
“Dat imago heeft het inderdaad lang gehad. Dat kwam door de aanpak van vroeger. Tegenwoordig proberen we EHBO dichterbij de mens te brengen door herkenbare voorbeelden te geven. Daarnaast vertellen we ook wáárom je iets vooral wel of niet moet doen. Dat helpt, maar toch zien veel mensen het belang er nog niet van in. Wat mij betreft zou het verplichte stof moeten worden op scholen. Breng ze in groep 8 wat kennis bij over EHBO. En misschien ook wel bij het theorie-examen voor het rijbewijs. Zodat iedere bestuurder een klein beetje weet wat te doen als ze een auto-ongeluk zien of meemaken. Want je kunt echt verschil maken in het leven van een ander.”

Meer weten over EHBO of het boek dat Marion heeft geschreven? Neem een kijkje op de website van Het EHBO boek.

PS
Uit onderzoek blijkt dat slechts 2% van de bevolking over een eerste hulpdiploma beschikt. 98% belt een hulpdienst in geval van nood. Als er zelf eerste hulp moeten worden verleend, geeft 42% van de Nederlanders aan dit niet te doen vanwege een gebrek aan kennis. En dat terwijl de eerste minuten tellen. Meld je daarom aan voor een cursus. Dat kan onder meer via het Oranje Kruis, op www.mijnehbo.nl en via www.ehbo.nl.

Meer uit het blad

x

harmien 2010-06-14 20:27:19

Ik heb ervaren dat je met ehbo niet alleen het leven van een ander kan redden, maar ook je eigen leven. Jaren geleden een ehbo cursus gevogd, en vaak nodig gehad voor kleine kalamiteiten.Tot ik op een dag bij mijn moeder binnenliep, en ik dus direct moest gaan reanimeren.Ik heb op dat moment mijn moeder helaas niet kunnen redden, doordat ik gewoon te laat bij haar was, maar ik heb gelukkig nooit een schuldgevoel gehad omdat ik niet kon reanimeren, want daar was ik nooit weer overheen gekomen.Ook voor de rest van de familie was het goed om te weten dat alles was geprobeerd.

werkende mama 2010-06-12 19:26:29

Ben zelf jaren ehbo\'er geweest, reuze handig, vaak gebruik gemaakt van de opgedane kennis, maar na 10 jaar herhalingslessen te hebben gevolgd ben ik gestopt, het was elke keer hetzelfde, op een gegeven moment wist ik al precies wat de lotus had. En elke keer een aangepast protocol bij reanimeren daar begon ik ook van te balen. Laat dit jaar mijn ehbo pas verlopen kan het niet meer opbrengen die herhalingen.

gwynette 2010-06-11 21:02:55

Wat mij heeft geholpen bij mijn cursus EHBO bij kinderen (en dan met name bij het onderdeel reanimatie) zijn de nuchtere woorden van de instructrice: \"Op het moment dat jij moet gaan reanimeren is het kind al dood. Wat je ook doet, je kunt het niet erger maken - alleen beter\". Cru, maar het hielp. Ik werk als leerkracht in het VO en heb al regelmatig hulp moeten verlenen bij flauwtes, paniekaanvallen, butsen en builen en ander leed. Toch wel prettig als je dan zelf niet in de stress schiet.

LEES MEER REACTIES OP DIT ARTIKEL

Reageer:

Om te reageren dient u ingelogd te zijn. Klik hier om in te loggen.

x
x
x