Libelle home » Columns » Strandhuisjesgeluk

Strandhuisjesgeluk

Weblog van de Redactie

Na jaren alleen maar dromen over hoe geweldig het zou zijn om op het strand te slapen, trok ik een jaar geleden eindelijk de stoute schoenen aan.

Het beviel me zo geweldig dat ik meteen besloot: dit is voor jaren. Elk jaar even met mijn dochter naar hetzelfde strandhuisje in Zeeland. Zoals ik ook al beschreef in de Naar Buiten-special van Libelle.

Mijn dochtertje, nu twee jaar, vertelde al weken overal en aan iedereen dat ze op vakantie ging naar een strandhuisje. En afgelopen vrijdag was het zover, met de auto tot de nok toe volgeladen, vertrokken we naar Zeeland. Met het liedje van Nijntje, Met zijn allen op vakantie!, vertrokken we. Ze sliep totdat de auto stopte op de bestemming. Ze deed haar ogen open en riep vrolijk: “Vakantie! Ja strandhuisje!” Ze herkende alles meteen en wist de weg. Verbazingwekkend, omdat ze vorig jaar nog maar één was. Het overweldigende gevoel van rust was er opnieuw. Alle spullen werden gebracht naar mijn huisje en het uitpakken kon beginnen. Heerlijk twee weken alleen maar zee en strand!

Zo moeder zo dochter, echt strandtypes. Ze zat meteen al lekker te spelen in het zand in het zonnetje. Ik trof het ook meteen met het weer. Heerlijk een dag zon, buiten eten, zand tussen je tenen en genieten van uitzicht en rust. Vandaag kwam het helaas met bakken uit de hemel maar dat mocht de pret niet drukken. Puzzelen, spelletjes doen en maar liefst drie keer jungleboek kijken onder een deken op de bank. Heel knus en gezellig. En ook zo bijzonder voor mij om hele dag alleen maar bezig te kunnen zijn met haar. Ook zo trots was ik toen mijn dochtertje erover begon dat ze op de wc wilde plassen. Ik dacht: we gaan ervoor. We zijn hier nu twee dagen en ze is helemaal zindelijk! Ze wil niet eens meer een luierbroekje aan “Dat zit niet lekker mama”, zei ze vandaag. Geweldig!

Strandhuisjesgeluk

Morgen komen opa en oma. Dinsdag is opa jarig en gaan we in het huisje slingers ophangen en cake versieren. Net voordat ze ging slapen, zei ze: “Mama lief! Nienke nog niet naar huis. Niet dag zeggen. Nienke strandhuisje blijven? Ja?” Ik kan mijn geluk niet op, dat ze net als ik hier zo van geniet. Wat ben ik blij dat dit niet bij een droom is gebleven!

Cilla Tibbe
Art-director