Ebru – Newsflash: Marokkaan voelt zich thuis in Nederland

Column Ebru

Ja, het is komkommertijd. Hartje zomer en de helft van Nederland is het land uit. Een aantal zit zelfs achter me, op het terras van Starbucks in Turkije. Ja, reislustig volkje zijn we.

Maar in deze moderne tijden is het makkelijk op de hoogte blijven van alles wat er thuis gebeurt. Hoe het met de formatie staat. Wat de Taliban van de PvdA vindt. En vooral dat de Telegraaf het ‘nieuws’ brengt dat ‘Marokkanen zich thuisvoelen in Nederland’.

‘Vroeger’ kon ik witheet worden van dit soort berichten, tegenwoordig haal ik er mijn schouders over op. Waarom zouden ‘Marokkanen’ zich niet thuis voelen in Nederland?! Definieer ‘Marokkaan’! Zou het iemand kunnen zijn die in Nederland geboren is, in Nederland op school heeft gezeten, studeert of werkt, iemand van wie de familie en vrienden in Nederland wonen en iemand die een Nederlands paspoort heeft? Het zou zomaar kunnen. Dat die ‘Marokkaan’ daarnaast nog een andere taal spreekt, geassocieerd wordt met criminaliteit en gewelddadig randjongerengedrag, is een gegeven. Zoals ‘de Nederlander’ standaard geassocieerd wordt met drugs en De Wallen.

Niet met Nobelprijswinnaars of onze zogenaamde ‘kennisindustrie’. Dat die Marokkaan ook met zijn negatieve kant geassocieerd wordt, zal ‘m waarschijnlijk net zo hard raken als de associatie van drugs en het sekstoerisme op De Wallen. De doorsnee Marokkaan haalt er zijn schouders over op. Daar durf ik als Nederturk een wedje op te leggen. Dus dat die Marokkaan zich thuisvoelt in Nederland mag geen verbazing wekken. Hij woont hier, het is de bedoeling dat hij zich thuis voelt in de omgeving waar hij woont. Dat is, lijkt me ook voor hem de reden waarom hij in Nederland woont. Of blijft. Zoals de rest van ons.

Het wordt tijd dat we de rest van Nederland en Nederlanders serieus nemen, en laten zien dat Nederlanders in diverse varianten bestaan. En dat ook de Marokkaanse variant zich hier thuis voelt. Omdat hij hier thuis is. En blijft.

Meer columns

x

marjanne 2010-08-05 14:19:06

ik erger me aan de term allochtoon. Alsof er Nederlanders en Nederlanders bestaan. Of de één is meer Nederlander dan de ander. Ik ben een "autochtoonse Nederlandse", woon in het buitenland, mijn zoon heeft de Nederlandse nationaliteit, studeert in Nederland, maar wordt allochtoon genoemd. Hij is dus niet een "echte" Nederlander.
Pffff en die marokanen die in de telegraaf genoemd worden zijn ook eigenlijk geen "echte nederlanders" maar hoera, ze voelen zich wel thuis in Nederland. Nou daar zijn we blij mee. :frons:

werkende mama 2010-07-31 21:32:38

Zolang er mensen zijn, wordt er gediscrimineerd en dus ook in Nederland, maar niet alleen zog. allochtonen hoor, wordt als vrouw en moeder nog steeds wat gediscrimineerd. Pas geleden op mijn werk nog, mijn kinderen worden ouder, en ik kan dus weer meer uren gaan werken eventueel zelfs fulltime, en fulltime betekent een interesantere en dus beter betaalde baan. Aan het eind van het jaar komt een zeer interessante fulltime baan vrij binnen ons bedrijf, ik gaf dus bij onze afdeling P&O aan dat ik daar interesse in had, en graag in aanmerking zou komen, qua opleiding en ervaring voldoe ik helemaal aan de eisen, zegt zij (jawel een vrouw), ja maar dat is fulltime en jij hebt kinderen??!! Hallo moeder blijf ik mijn hele leven, zelfs al zijn mijn kinderen straks 50 jaar. En dat voor een vrouw die personeelsfunctionaris is, hallo mijn kinderen blijven geen baby, en heb het altijd prima kunnen combineren, dankzij partner, familie en de kinderopvang, ben nooit ziek en werk daar al 18 jaar! En dat in 2010, en dan de overheid brallen dat moeders meer moeten gaan werken. Er zijn veel moeders die al grotere kinderen hebben die dat willen maar die werkgever wil dat niet qua kosten en die staan er niet bij stil dat kinderen niet klein blijven, en die parttime moeder best meer in haar mars heeft!

marg 2010-07-30 19:42:15

Och, heel vroeger discrimineerde men ook volop. De vrouwen moesten in de linkerkant van de kerkbanken zitten, met hun kinderen. De mannen zaten rechts.
Op een gegeven moment was dat voorbij, maar discriminatie bleef er wel bestaan. Tussen de katholieken en de protestanten, tussen de arbeiders en de pennen likkers(kantoorpersoneel), en op de lagere school, de kinderen die voor, en de kinderen die achter de kerk woonden. Later, veel later, in de jaren 50/60 kwamen de eerste gastarbeiders, italianen en turken. En toen kon men de aandacht en energie daarop richten, maak je er niet te druk over Ebru. Dit gaat weer over, en dan komt er weer ander (slecht) gedrag voor in de plaats!

LEES MEER REACTIES OP DIT ARTIKEL

Reageer:

Om te reageren dient u ingelogd te zijn. Klik hier om in te loggen.

x
x
x
x
x
x
x