
Diploma uitreiking.
Oudste is geslaagd! Na wat tijden leek, van achter vodden aanzitten, en pushen, van: leer nou, doe nou, moet ik je overhoren? Nee mam, makkie! Ik haal het makkelijk!
Is hij dan eindelijk geslaagd! Zie je nou wel, was zijn laconieke reactie. Zei ik toch?
En ja, hij zei t toch…
Gisteren togen we dan richting school, voor ons de laatste keer. Met gemengde gevoelens.
Het werd een ‘dikke strottenmoment’ !
Alle ouders waren verzameld in de aula, en de kids waren nog op de eerste verdieping. Ze werden groots aangekondigd en kwamen arm in arm, jongen meisje, de trap afzeilen met ieder een roos in hun hand, sommigen hand in hand, (natuurlijk zijn er altijd kinderen die niet aan dat ‘klef gedoe’ doen.. ) onder luid applaus van de ouders! Prachtig gezicht! Speeches van de afdelingsrector, van de ‘opper’ rector, optredens van de schoolband, (ontzettend goed trouwens, de zanger was een oud klasgenoot van Oudste van de basisschool) filmpjes van de leerlingen en leraren, oude foto’s van t begin van de brugklas en nu, (hilariteit alom!!) en daarna de klas in om met de klas alleen het diploma in ontvangst te nemen met de eigen mentor.
De mentor had voor iedereen een woordje, had van de afgelopen 2 jaar de absentie- en eruit stuur- briefjes bewaard met de smoezen van de leerlingen (lachen: ik moest eruit want ik kreeg een waarschuwing dat ik stil moest zijn, ik zei ‘YO’ en toen zei hij: is t nou uit? en ik zei weer: ok man! En toen moest ik eruit! en meer van dat soort..) per leerling zag je foto’s van de afgelopen 2 jaar (de mentor jaren) en handen schudden, diploma tekenen, ouders die foto’s maakten. En warm dat t daar was!!! Je zweette het lokaal uit! Maar al met al wel erg emotioneel, kleine kindjes worden groot! Later: staat ‘het kind’, 1.87m maar nog nét geen 16, met een biertje, tja, vooruit dan, hij drinkt toch amper maar voor deze keer dan.
Mam, mag ik gaan stappen? Het is feest ga maar. 12 uur was hij kennelijk thuis, ik kan hem gelukkig vertrouwen! Ik heb hem niet thuis horen komen, maar ik weet dat hij bijna niet drinkt en vrienden heeft die niet drinken.
Kleine kinderen worden inderdaad groot en dit kind zie ik nog zo naar de peuterspeelzaal gaan voor het eerst.
Volgend schooljaar gaat hij naar het MBO, marketing en communicatie studeren. Of het iets is wat hij echt wil, ik geloof niet dat hij het zelf echt weet. Maar ook hij zal net als al die andere geslaagden op zijn plek terecht komen.
© KH