Femke – Ik ben een realist geworden

    
Column Femke 



    



    
 

Femke Sterken (30) is reportageredacteur bij Libelle. Ze woont samen met Reinier in Amsterdam. Femke droomt van een huisje op het strand.




Het trof me als een bliksemschicht: de tijd dat alles kon en de wereld voor me openlag, is voorbij. Natuurlijk kan ik nog veranderen van baan, na mijn huwelijk weer scheiden en met mijn kinderen in Frankrijk gaan wonen, maar kunstschaatster, actrice, arts zonder grens in Peru of heel rijk… dat zit er hoogstwaarschijnlijk niet meer in. Ik vind dat nogal een constatering, want waar ligt die grens van onbegrensde mogelijkheden eigenlijk? Wanneer verban je irreële jeugddromen en kanaliseer je je ambities in wat je ook daadwerkelijk kunt? Ik denk dat ik de magische grens zo’n vijf jaar geleden heb overschreden. Zonder dat ik het merkte. 






	

Tot die tijd lag er nog weinig vast. Geen huis, geen vaste baan, wankele relaties en vooral dromen tot in de hemel. Ik weet nog dat ik rond mijn vijftiende meisjes van mijn leeftijd rolletjes zag spelen in soaps, dramaseries of films. Stiekem hoopte ik dat ook mij dat zou ‘overkomen’. Dat ik zomaar van de straat geplukt zou worden en zou schitteren in Goede Tijden Slechte Tijden of naast Edwin de Vries in Mijn dochter en ik. Ook verwachtte ik eigenlijk wel dat ik ooit als zangeres ontdekt zou worden, aangezien meerdere jeugdvriendinnetjes tegen me zeiden dat ik zo’n mooie stem had. Oh, en ik zou naar Amsterdam verhuizen en uiteindelijk belanden in een grachtenpand. Die laatste droom heb ik trouwens nog niet helemaal afgeschreven, maar de realiteit zit me steeds meer in de weg.

Dat is het nadeel van ouder worden: je fantasieën vervagen. In mijn kindertijd waren het nog mijn ouders die me af en toe bij de les wilden houden met opmerkingen als: “Ga jij eerst je school maar eens afmaken!” en “Je wilt meedoen met de miniplaybackshow? Ga eerst maar eens in de Kiekmure (buurthuis) optreden”, maar langzamerhand ben ik zelf in die rol van realist en relativeerder gekropen. Natuurlijk, ik heb mijn Libelle-droom actief nagejaagd, gegrepen en in vervulling zien gaan, maar door die mogelijkheid (die ook een keuze was) heb ik andere mogelijkheden aan de kant moeten schuiven. Ik zal nooit toelatingsexamen doen voor de toneelschool en ik zal niet als onafhankelijke, vrijgezelle, pas afgestudeerde student in mijn eentje in Afrika gaan werken. Die kansen zijn verkeken.


Meer columns


















x




                        

                            

                                
marg 2010-07-08 19:14:37

                                    

                                    (Ik zal nooit toelatingsexamen doen voor de toneelschool en ik zal niet als onafhankelijke, vrijgezelle, pas afgestudeerde student in mijn eentje in Afrika gaan werken. Die kansen zijn verkeken)



Welnee, dat huwelijk laat je niet meer doorgaan, je baan bij Libelle zeg je vaarwel, en dan ga je nog even doen wat je hierboven schreef en als onmogelijk ziet!

Je kunt nu eenmaal niet alles hebben in het leven, dan lijk je op rupsje nooitgenoeg!
                                

                            

                        

                    
                        

                            

                                
sabra 2010-07-08 15:47:11

                                    

                                    Maar Femke, ben je betoeterd? Natuurlijk kan je blijven proberen je dromen waar te maken... als ze een beetje reëel zijn tenminste. Okee, kunstschaatster zal je niet meer worden, net zo min als astronaut of premier van China, maar waarom zou je geen actrice kunnen worden? De kans dat je volgend jaar met een Oscar in je handen staat is niet echt heel groot, maar je kunt er altijd een begin mee maken. Je hoeft niet per se naar de toneelschool! Btw, talent wil ook wel eens helpen, maar als je sommige acteerprestaties ziet, schijnt dat ook niet altijd prio 1 meer te zijn. Dat ter stimulering  :lol:

Zodra je je er bij neerlegt dat je kansen verkeken zijn, weet je zeker dat dat zo is, op welk gebied dan ook. En dat je door het maken van een keuze een andere mogelijkheid afsluit, tja, dat is ook reëel. You can't eat your cake and have it! Ik ben drie jaar geleden, op m'n 50ste, voor mezelf begonnen. Hoop zekerheden overboord gezet (is soms erg angstig) en er een hele hoop vrijheid en plezier voor teruggekregen. Als je blijft afwegen of je keuzes de consequenties waard zijn, zit je niet gauw mis.

Lekker blijven dromen, Femke, en gewoon proberen je dromen uit te voeren. Dan kan het een voordeel zijn om een realist te zijn. Veel succes!
                                

                            

                        

                    
                        

                            

                                
internetredactie 2010-07-08 07:01:53

                                    

                                    Plaats hier uw reactie voor Femke - Ik ben een realist geworden
                                

                            

                        

                        

    LEES MEER REACTIES OP DIT ARTIKEL 


    Reageer:



    

        
Om te reageren dient u ingelogd te zijn. Klik hier om in te loggen.

    

        x


























x









x



x
x
x