Femke – Ik wil niet alleen achter blijven

    
Column Femke 



    



    
 

Femke Sterken (30) is reportageredacteur bij Libelle. Ze woont samen met Reinier in Amsterdam. Femke droomt van computerkennis.




Ik had vannacht een vreselijke droom: ik was in een kantoorgebouw vol met onbekende mannen en vrouwen die allemaal gehuld waren in dezelfde grijze kleding. Ik wist niet wat ik daar deed, maar wel dat ik er voor altijd moest blijven. Het nare was dat ik met niemand een klik had. Je kent het wel: zo’n situatie dat je met iemand in de lift staat (een collega of een vriendin van een vriendin) en dat je dan niks te zeggen hebt. Gewoon, omdat je je niet gemakkelijk voelt bij die persoon. Waarom dat soms gebeurt, daar ben ik nog niet achter, maar feit is dat er nu eenmaal mensen zijn met wie je meteen iets hebt en anderen bij wie je voelt dat het nooit iets zal worden. Nou, met die laatste groep zat ik dus opgescheept in dat flatgebouw. Ik voelde me totaal ontheemd. Ze keken me voortdurend vreemd aan en als ik wat vroeg werd er naar me gekeken alsof ik het niet waard was om tegen te praten. 






	

Langzamerhand besefte ik hoe alleen je kunt zijn als er niemand is tegen wie je aan kun kletsen en die je snapt. Door al die gelijkvormige kantoorlieden werd me duidelijk hoe de buitenbeentjes van deze maatschappij zich moeten voelen. Ineens herinnerde ik me dat te kleine, ongewassen, langharige jongetje van de lagere school. Niemand ging met hem om en hij werd bijna nooit voor feestjes uitgenodigd. Ook doemde dat dikke meisje van de middelbare school in mijn gedachten op. Ze liet een tatoeage op haar hele buik zetten en iedereen sprak er schande van.

Gelukkig ben ik nooit in zulke situaties beland, maar mijn droom maakte me weer eens duidelijk wat ik natuurlijk allang wist: tjonge, wat ben ik toch bang om alleen achter te blijven! En dan niet zozeer alleen in de zin van buitengesloten, maar juist ook alleen binnen een groep mensen bij wie ik niet pas. Het idee dat niemand lacht om mijn grapjes. Dat ik een opmerking maakt en dat niemand dan snapt waarover ik het heb.

Het lijkt me afgrijselijk en soms heb ik er een irrationeel grote angst voor. Een angst die me doet dromen van flatgebouwen met gelijkvormige mensen in een oneindig heelal.


Meer columns


















x




                        

                            

                                
Izaline 2010-07-17 17:40:29

                                    

                                    Ik zou wel willen weten hoe het nu gaat met dat jongetje van de lagere school en dat meisje van de middelbare. Hebben zij zich toen een buitenbeentje gevoeld? Of volgden ze hun eigen pad en hadden ze nergens last van? 

Interessant onderwerp voor een mooi artikel, Femke!
                                

                            

                        

                    
                        

                            

                                
Elineva 2010-07-15 16:38:37

                                    

                                    Heel mooi stukje, Femke.  Vooral de schrijnende voorbeelden die je gaf van je klasgenootjes werkten erg op mijn verbeelding.  Het leven van veel buitenbeentjes zou sterk verbeteren als anderen zich zouden kunnen inleven in hun ervaringen i.p.v. kritiek te geven of ze te vermijden.
                                

                            

                        

                    
                        

                            

                                
internetredactie 2010-07-15 08:26:50

                                    

                                    Plaats hier uw reactie voor Femke - Ik wil niet alleen achter blijven
                                

                            

                        

                        

    LEES MEER REACTIES OP DIT ARTIKEL 


    Reageer:



    

        
Om te reageren dient u ingelogd te zijn. Klik hier om in te loggen.

    

        x


























x









x



x
x
x