Femke – Een wandelend risico

    
Column Femke 



    



    
 

Femke Sterken (30) is reportageredacteur bij Libelle. Ze woont samen met Reinier in Amsterdam. Femke droomt van pizza eten zonder dik te worden.




Ik ben eigenlijk altijd wel ergens gestrest over. Over mijn werk, afspraken, relaties met vrienden, relaties met vreemden, moeilijke telefoongesprekken.


Werkelijk de kleinste dingen kunnen me uit evenwicht brengen. Ik ben altijd bang dat ik iets vergeet, dat ik iets verkeerd heb aangepakt, dat ik iets stoms heb gezegd of dat ik een gigantische fout heb gemaakt. Eigenlijk zie ik mijzelf als een wandelend risico. Als een bom die op ontploffen staat en waarvan ik de timer steeds weer opnieuw moet zetten zodat ik niet explodeer. 






	


Heel sporadisch heb ik een piekervrij moment, maar mijn hersenen zoeken dan meteen wel weer wat nieuws uit waarover ik me zorgen kan maken. Al zo vaak hebben mensen mij gevraagd: “Waarom doe je dat? Je hebt er toch niets aan?”, en altijd beaamde ik dat. Tot ik vannacht bedacht dat het eigenlijk niet waar is. Ik heb er wél wat aan. De filosofie achter het piekeren en stressen is namelijk dat je altijd gewapend bent tegen aanvallen van buitenaf. En zo werkt het dus daadwerkelijk voor mij.


Neem die keer dat ik thuiskwam en mijn hele huis leeggeroofd was. Geen krimp gaf ik. Ik raakte niet in paniek, hoefde geen slachtofferhulp, voelde me niet bedreigd. Ik belde de politie, deed aangifte, ruimde de boel op en sliep die nacht gewoon weer alleen in mijn eigen bedje (terwijl de boeven zelfs mijn hele bed uitgeplozen hadden).


Of die keer dat de bovenbuurman midden in de nacht uit het raam besloot te springen en daarbij al zijn botten brak. Terwijl Reinier nog uren erna erg ontdaan en nerveus was, lukte het mij vrij makkelijk om de slaap weer te vatten.


O, en die nacht dat ik een half uur lang achtervolgd werd door een vies mannetje dat duidelijk niet veel goeds in zin had. Toen werd ik alleen maar ontzettend boos en riep: “Wat wil je nou van me, klootzak!?” Terwijl ik dus bang en gestrest ben voor alles wat er mis kan gaan in dit leven, voel ik me heel rustig als het ook echt verkeerd loopt (of dreigt te gaan). Ik ga ervanuit dat je er altijd op moet rekenen dat het ergste ook jou kan overkomen en dat helpt me de rampen in mijn leven door te komen. Of het een opweegt tegen het ander, dat is natuurlijk de vraag.


Meer columns Uit het blad


















x




                        

                            

                                
bouffadou 2010-08-13 13:39:38

                                    

                                    Hallo Femke, Ik herken je verhaal zo vreselijk goed.Altijd was ik bang voor van alles, mist, file\'s drukte van alles en nog wat. Maar als ik geopereerd moet worden. Geen punt. Nieuwe knie gekregen, geen  punt, Galblaas eruit. Lachend.Ik ging vroeger ook midden in de nacht over straat, geen angst. Maar  Dat vind ik zo vreemd van mijzelf. Mijn moeder overleed in januari 2010, Na ik 10 jaar voor haar gezorgd heb.(om de dag)Na ziekenhuizen geweest met haar. Ik draaide mijn hand er niet voor om. Ik huil er ook nog steeds niet om, dat ze overleden is. Want het was goed zo. Ik had dat vroeger nooit gedacht, want alles was moeilijk. Ik slik wel al heel lang seroxat(antidepr.)Dat heeft ook wel geholpen om minder te malen en ik ben ouder geworden.
                                

                            

                        

                    
                        

                            

                                
internetredactie 2010-08-12 06:31:19

                                    

                                    Plaats hier uw reactie voor Femke - Een wandelend risico
                                

                            

                        

                        

    LEES MEER REACTIES OP DIT ARTIKEL 


    Reageer:



    

        
Om te reageren dient u ingelogd te zijn. Klik hier om in te loggen.

    

        x


























x









x



x
x
x