Femke – Na het interview met Jan Taminiau

Gezien in Libelle 34

Terwijl ik de andere modegoden na het interview niet meer spreek (zoals gewoonlijk gaat de rest meestal via de managers), heb ik Jan Taminiau nog een paar keer aan de telefoon.

En dat is gezellig. Ik blijf het zeggen: wat is-ie aardig. Zelfs als ik een hoed beschrijf als een soort lampenkap en een stola van chiffon ‘een ding met veertjes’ noem, kan hij er nog om lachen.

Het is ook zo charmant dat hij door zijn succes de wereld om zich heen niet vergeet. Volgens mij hoeft zijn moeder nooit te bellen om te vragen of hij nog leeft (wat mijn moeder af en toe wel doet).

Ik ben toch ook wel een echte Hollander: mensen die ondanks hun bekendheid heel gewoon blijven, vind ik het allerleukst.

Uit het blad Meer columns

x

LEES MEER REACTIES OP DIT ARTIKEL

Reageer:

Om te reageren dient u ingelogd te zijn. Klik hier om in te loggen.

x
x
x
x
x
x