De smurf

Weblog van de redactie

Er zwemt een megasmurf in de vijver naast de redactie. Een omgevallen fallus kan het ook zijn. Of een heel groot wit ei, het ligt er maar net aan van welke kant je het bekijkt.

Het ‘ding’ drijft namelijk. Het draait rustig om zijn eigen as en dobbert dan eens naar links, dan eens naar rechts. Het lijkt zich in ieder geval helemaal thuis te voelen tussen het kroos en trekt zich niets aan van de verbaasde blikken die op hem geworpen worden. Een paar maanden geleden is het met een ceremonie van mannen in grijze pakken opgedoken in een van de vijvers van een kantorenpark in Hoofddorp. Kunst. Het zet de redactie in ieder geval flink aan het denken. En aan het fantaseren.

Maar nu ben ik erachter. De mystiek van het niet-weten is doorbroken. Onze smurf is: ‘De Hoorn des Overvloeds’. Een polyester gevaarte dat in de jaren zeventig gemaakt is (voor degene die het weten wil: door kunstenaar Hans Koetsier) om de vijver naast de Belastingdienst in Amstelveen mee te verrijken. De naam lijkt ietwat ongelukkig gekozen, maar ze waren er blij mee in Amstelveen. Totdat het gebouw van de Belastingdienst werd platgegooid en de hoorn zielloos en groen bemost op de gemeentewerf aan lager wal raakte. Uiteindelijk is het zorgenkind aan de gemeente Haarlemmermeer geschonken en is het naast onze redactie terechtgekomen. Een Amstelveense blogger heeft ‘m hier gespot en kijkt er toch met heel andere ogen naar. “Als voormalig Amstelvener is het mooi om de druppel weer te zien. Toch een vorm van jeugdsentiment,” schrijft hij. Ah, ‘druppel’, dat had ik er nog niet in herkend.

De smurf

De smurf, hoorn of druppel is er nog niet. Ook dit is een tijdelijke verblijfplaats, leert de nieuwsbrief van het kantorenpark. Uiteindelijk wordt hij ergens langs de A4 afgemeerd. Opeens kijk ik toch met heel andere ogen naar het witte ding. Hier ietwat bespot en beschimpt, in Amstelveen gemist en geadoreerd. Gek, hoe een verhaal een stuk polyester opeens tot leven kan brengen. Wat zijn toekomstige buren van hem zullen vinden, weet ik niet. Voor mij blijft het een megasmurf die koppie onder is.

Marloes Keizer
reportageredacteur Libelle