Femke – anticonceptiepil

We gingen nog eens de mogelijkheden langs, maar ook samen konden we geen verklaring vinden voor mijn plotselinge labiliteit. Tot Reinier ineens zei: “Ben je ongesteld?” Ik stond al op het punt om te zeggen: “Jahaa, maar je weet toch dat ik daar nooit last van heb?”, maar toen viel het kwartje. Hormonale schommelingen. Huilen om niets. Ongesteld.

Kortgeleden ben ik gestopt met de pil. Na meer dan tien jaar was ik het ineens zo zat om elke dag hormonen mijn lijf in te pompen dat ik mijn strip heb weggegooid. De verantwoordelijkheid voor het voorlopig-nog-even-niet-zwanger-worden ligt nu aan de andere kant. En ik vind het een openbaring. Tot een tijdje geleden kon ik er de klok op gelijkzetten wanneer het weer die tijd van de maand was. Zodra ik ook maar één dag te laat was, stond ik al bij de drogisterij om een zwangerschapstest aan te schaffen. Nu heb ik het helemaal losgelaten en word ik er iedere keer weer een beetje door verrast.

Twee dagen vroeger of drie dagen later? Ach ja, dat kan. Buikkrampen? O ja, dat hoort erbij. En dus dat onbestemde verdriet van de baarmoeder: wéér geen kind!

Ik moet trouwens zeggen dat ik wel een beetje medelijden met mijn eigen lijf heb omdat ik het zo lang voor de gek heb gehouden. Dag in, dag uit heeft dat kleine roze pilletje de boel keurig onder controle gehouden. Begrijp me niet verkeerd, ik ben dankbaar voor de mogelijkheid, maar ik merkte dat ik het niet meer als een mogelijkheid zag, maar als een verplichting. Iets wat onvermijdelijk tot aan de overgang, afgezien van eventuele zwangerschappen, een deel van mijn leven zou uitmaken. Terwijl er natuurlijk nog talloze andere opties zijn.

Ik heb mijzelf verlost van de anticonceptiepil. Het gloomy-gevoel heeft plaatsgemaakt voor opgewektheid. De natuur heeft haar rechtmatige plek in mijn lichaam weer opgeëist en ik verwelkom haar met open armen.

• Doorsturen
• Print

• Twitter
• Hyves
• Facebook
• NUjij

marjanne 2010-09-15 12:56:23

Nou ik heb nog geen één keer zo\'n verhaal gehoord van dat de pil slecht zou zijn voor je vruchtbaarheid. In mijn familie (zussen en schoonzussen) heeft iedereen jaaaaaren de pil geslikt en is daarna zonder problemen zwanger geworden. Ik kan me voorstellen dat je er op een gegeven moment genoeg van hebt, maar ik zegen de uitvinder van de pil!! mijn moeder kreeeg in 10 jaar 7 kinderen omdat de pil niet bestond.

afra 2010-09-09 13:48:10

In totaal heb ik ongeveer zes jaar de pil geslikt. Met tussenpozen. Na 't eerste kind werd het een spiraaltje. Met 't gevoel dat twee kinderen echt voldoende was en ik geen risico meer wilde lopen, kwam het moment om te kiezen voor sterilisatie. Ideaal vond ik dat.

Femke, ik kan me je beslissing goed voorstellen.

hokura 2010-09-09 09:33:28

Toen ik na tien jaar aan de pil stopte omdat ik zwanger wilde worden was ik na 6 weken stoppen zwanger, een absolute perfecte zwangerschap volgde, maar toen ik een paar jaar later weer zwanger wilde worden lukte dat niet. Ik had uiteindelijk vier miskramen en toen werdt ik toch nog zwanger van mijn zoon.

Nog geen half jaar later moest mijn baarmoeder weggehaald worden omdat ik bleef bloeden. Toestanden omdat ik graag nog een paar kideren gehad had willen hebben, en ik was pas 32. Mijn specialist gaf aan dat al die trauma door de pil kwam en hij had het al vele malen meegemaakt. Hij was ook van de gedachte dat het de pil is die veel vrouwen onvruchtbaar maakt.Vandaar al die IVF. Mijn specialist zei dat hij vrouwen aanrade niet langer dan drie tot vier jaar aan de pil te gaan omdat het ontzettend schadelijk kan werken.

Dus de pil geeft vrijheid maar uiteindelijk kan het heel veel leed meebrengen. Mijn dochter is om die reden ook gestopt met de pil en heeft nu een spiraaltje waar ze erg blij mee is.

LEES MEER REACTIES OP DIT ARTIKEL

Om te reageren dient u ingelogd te zijn. Klik hier om in te loggen.